Χριστουγεννιάτικα έθιμα από την Ελλάδα και τον κόσμο

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και όλοι οι άνθρωποι ανά την Ελλάδα ετοιμάζονται να γιορτάσουν. Η γέννηση του Θεανθρώπου ήταν κατεξοχήν μια από τις μεγαλύτερες εορτές του χριστιανικού ελληνισμού και όπως είναι φυσικό η ημέρα των Χριστουγέννων γιορτάζεται με διαφορετικό τρόπο σε όλες τις γωνιές της χώρας.
.

Έθιμα από την Κεντρική Ελλάδα:

«Το τάισμα της βρύσης»

Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων γίνεται το λεγόμενο “τάισμα” της βρύσης. Οι κοπέλες, τα χαράματα των Χριστουγέννων, αλλού την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση “για να κλέψουν το άκραντο νερό”. Το λένε άκραντο, δηλαδή αμίλητο, γιατί δε βγάζουν λέξη σ’ όλη τη διαδρομή. Αλείφουν τις βρύσες του χωριού με βούτυρο και μέλι, με την ευχή όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι τον καινούργιο χρόνο και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους. Για να έχουν καλή σοδειά, όταν φτάνουν εκεί, την “ταΐζουν”, με διάφορες λιχουδιές, όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, όσπρια ή κλαδί ελιάς. Έλεγαν μάλιστα πως όποια θα πήγαινε πρώτη στη βρύση, αυτή θα στεκόταν και η πιο τυχερή ολόκληρο το χρόνο.
Έπειτα ρίχνουν στη στάμνα ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, “κλέβουν νερό” και γυρίζουν στα σπίτια τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιούνε όλοι από το άκραντο νερό. Με το ίδιο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού, ενώ σκορπούν στο σπίτι και τα τρία χαλίκια.

«Κλωνάρια στο τζάκι» ή «Πάντρεμα της φωτιάς»

Την παραμονή των Χριστουγέννων σε πολλά μέρη της Ελλάδας “παντρεύουν”, τη φωτιά. Παίρνουν δηλαδή ένα ξύλο με θηλυκό όνομα π.χ. κερασιά και ένα με αρσενικό όνομα, συνήθως από αγκαθωτά δέντρα. Τα αγκαθωτά δέντρα, κατά τη λαϊκή αντίληψη, απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, όπως τους καλικάντζαρους.

Στη Θεσσαλία, επιστρέφοντας από την εκκλησία στο σπίτι, τα κορίτσια βάζουν παραδίπλα στο αναμμένο τζάκι κλωνάρια κέδρου που τα ξεδιαλέγουν, ενώ τα αγόρια τοποθετούν κλαδιά από αγριοκερασιά. Τα μικρά αυτά κλάδιά δέντρων αντιπροσωπεύουν τις προσωπικές τους επιθυμίες για την πραγματοποίηση μιας όμορφης ζωής. Φροντίζουν μάλιστα τα κλαδιά αυτά να είναι λυγερά και παρακολουθούν με ενδιαφέρον ποιο κλωνάρι θα καιεί πρώτο, καθώς λένε πως αυτό είναι καλό σημάδι για το κορίτσι ή το αγόρι, αντίστοιχα, και συγκεκριμένα πως θα είναι αυτό που θα παντρευτεί πρώτο.

«Η γουρουνοχαρά»

Ένα από τα σημαντικότερα χριστουγεννιάτικα έθιμα της Θεσσαλίας είναι το σφάξιμο του γουρουνιού. Η προετοιμασία για το σφάξιμο του γουρουνιού γινόταν με εξαιρετική φροντίδα, ενώ επακολουθούσε γλέντι μέχρι τα ξημερώματα, για να επαναληφθεί η ίδια διαδικασία την επόμενη και τη μεθεπόμενη μέρα. Τρεις-τέσσερις συγγενικές οικογένειες καθόριζαν με τη σειρά ποια ημέρα θα έσφαζε το γουρούνι της.

Για κάθε σφαγή μεγάλου γουρουνιού απαιτούνταν 5-6 άνδρες, εκτός των παιδιών, που είχαν ηλικία πολλές φορές 20-25 ετών. Επειδή όμως η όλη εργασία είχε ως επακόλουθο το γλέντι και τη χαρά, γι’ αυτό και η ημέρα αυτή καθιερώθηκε ως “γουρουνοχαρά ή γρουνουχαρά”. Όταν μάλιστα προσκαλούσαν κάποιον την ημέρα αυτή, δεν έλεγαν “έλα να σφάξουμε το γουρούνι”, αλλά “έλα, έχουμε γουρουνοχαρά”. Το σφάξιμο των γουρουνιών δεν συνέπιπτε τις ίδιες ημερομηνίες κατά περιφέρειες. Σε άλλες περιοχές τα έσφαζαν 5-6 ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα και σε άλλες άρχιζαν από την ημέρα των Χριστουγέννων και μετά, ανάλογα με την παρέα. Τα περισσότερα γουρούνια σφάζονταν στις 27 Δεκεμβρίου, ημέρα του Αγίου Στεφάνου. Γι’ αυτό και η γιορτή αυτή ονομαζόταν “γρουνοστέφανος ή γουρουνοστέφανος”. Υπάρχουν όμως και μικρές περιοχές που τα έσφαζαν ένα μήνα ή και περισσότερο, μετά τα Χριστούγεννα.

Μετά το γδάρσιμο, άρχιζε το κόψιμο του λίπους (παστού), για να γίνει έπειτα το κόψιμο του κρέατος σε μικρά τεμάχια. Το λίπος αυτό, αφού το έλιωναν πρώτα, το έβαζαν σε δοχεία λαδιού ή πετρελαίου και αφού πάγωνε, διατηρούνταν σχεδόν όλο το χρόνο. Οι κάτοικοι της Θεσσαλίας το χρησιμοποιούσαν όλο το χρόνο και σε όλα σχεδόν τα φαγητά. Υπήρχαν μάλιστα περιπτώσεις που πολλοί δεν το αντικαθιστούσαν με τίποτα. Ακόμα και το καλοκαίρι στα φαγητά τους χρησιμοποιούσαν λίπος, γιατί το θεωρούσαν δική τους παραγωγή και επομένως φθηνό, σε αντίθεση με το λάδι που το αγόραζαν μισή ή μια οκά για να περάσουν ένα και δυο μήνες. Επίσης, πολλές φτωχές οικογένειες δεν αγόραζαν καθόλου λάδι και δεν ήξεραν ούτε ποιο είναι το χρώμα του.

Η γουρουνοχαρά κράτησε, με όλη την αίγλη της, μέχρι το 1940. Συνεχίστηκε βέβαια και αργότερα, μέχρι το 1955, αλλά τα μεγάλα γεγονότα, Κατοχή και εμφύλιος πόλεμος, ανέκοψαν τον ενθουσιασμό και ανέτρεψαν μια παραδοσιακή συνήθεια που κράτησε πολλούς αιώνες.

Έθιμα από τη Μακεδονία:

«Το Χριστόξυλο»

Στα χωριά της βόρειας Ελλάδας , από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια και διαλέγει το πιο όμορφο, το πιο γερό , το πιο χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Αυτό ονομάζεται Χριστόξυλο και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών, από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα, στο τζάκι του σπιτιού. Η στάχτη των ξύλων αυτών προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό.Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, κάθε νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι , ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο, για να μή βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως λένε στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια. Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων , όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι , ο νοικοκύρης του σπιτιού ανάβει την καινούρια φωτιά και μπαίνει στην εστία το Χριστόξυλο. Σύμφωνα με τις παραδόσεις του λαού, καθώς καίγεται το Χριστόξυλο, ζεσταίνεται ο Χριστός στη φάτνη Του. Σε κάθε σπιτικό, οι νοικοκυραίοι προσπαθούν το Χριστόξυλο να καίει μέχρι τα Φώτα.

«Οι Μωμόγεροι»

Η λαϊκή φαντασία οργιάζει στην κυριολεξία σχετικά με τους Καλικάντζαρους, που βρίσκουν την ευκαιρία να αλωνίσουν τον κόσμο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα, τότε δηλαδή που τα νερά είναι “αβάφτιστα”. Η όψη τους τρομακτική, οι σκανδαλιές τους απερίγραπτες και ο μεγάλος φόβος τους η φωτιά. Στις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης εμφανίζεται το έθιμο των μεταμφιέσεων, που φαίνεται πως έχει σχέση με τους καλικάντζαρους.

Στα χωριά Πλατανιά και Σιταγροί του Νομού Δράμας συναντάμε το έθιμο των Μωμόγερων, το οποίο προέρχεται από του Πόντιους πρόσφυγες. Η ονομασία του εθίμου προέρχεται από τις λέξεις μίμος ή μώμος και γέρος και συνδέεται με τις μιμητικές κινήσεις των πρωταγωνιστών. Αυτοί, φορώντας τομάρια ζώων – λύκων, τράγων ή άλλων – ή ντυμένοι με στολές ανθρώπων οπλισμένων με σπαθιά, έχουν τη μορφή γεροντικών προσώπων. Οι Μωμόγεροι, εμφανίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του δωδεκαημέρου των εορτών, και προσδοκώντας τύχη για τη νέα χρονιά, γυρίζουν σε παρέες στους δρόμους των χωριών και τραγουδούν τα κάλαντα ή άλλους ευχετικούς στίχους. Όταν δύο παρέες συναντηθούν, κάνουν ψευτοπόλεμο μεταξύ τους, ώσπου η μία ομάδα να νικήσει και η άλλη να δηλώσει υποταγή.

Παραλλαγές του ίδιου εθίμου, συναντώνται σε χωριά της Κοζάνης και της Καστοριάς, με την ονομασία Ραγκουτσάρια.

Έθιμα από την Ήπειρο:

«Tα καρύδια»

Τα καρύδια είναι ένα παραδοσιακό ομαδικό παιγνίδι που παίζουν τα παιδιά στην Ήπειρο. Οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν ως εξής: Κάποιο παιδί χαράζει στο χώμα μια ευθεία γραμμή. Πάνω σ’ αυτή, κάθε παίκτης βάζει κι από ένα καρύδι στη σειρά. Μετά, ο κάθε παίκτης με τη σειρά του και από κάθετη απόσταση ενός με δύο μέτρα από τη γραμμή των καρυδιών, σημαδεύει σκυφτός, και με το μεγαλύτερο και το πιο στρογγυλό καρύδι του, κάποιο άλλο καρύδι. Όποιο καρύδι πετύχει και το βγάλει έξω από τη γραμμή το κερδίζει και δοκιμάζει ξανά σημαδεύοντας κάποιο άλλο καρύδι. Αν αστοχήσει, συνεχίζει ο επόμενος παίκτης. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να βγουν από τη γραμμή όλα τα καρύδια.

«Tο αναμμένο πουρνάρι»

Μια ωραία συνήθεια που βασίζεται σε μια παλιά παράδοση. Όταν γεννήθηκε ο Χριστός και πήγαν, λέει, οι βοσκοί να προσκυνήσουν, ήταν νύχτα σκοτεινή. Βρήκαν κάπου ένα ξερό πουρνάρι κι έκοψαν τα κλαδιά του. Πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο χέρι, του έβαλε φωτιά και γέμισε το σκοτεινό βουνό χαρούμενες φωτιές και τριξίματα και κρότους. Από τότε, λοιπόν, έχουν τη συνήθεια στα χωριά της Άρτας, όποιος πάει στο σπίτι του γείτονα, για να πει τα χρόνια πολλά, καθώς και όλα τα παιδιά τα παντρεμένα, που θα πάνε στο πατρικό τους, για να φιλήσουν το χέρι του πατέρα και της μάνας τους, να κρατούν ένα κλαρί πουρνάρι, ή ό,τι άλλο δεντρικό που καίει τρίζοντας. Στο δρόμο το ανάβουν και το πηγαίνουν έτσι αναμμένο στο πατρικό τους σπίτι και γεμίζουν χαρούμενες φωτιές και κρότους τα σκοτεινά δρομάκια του χωριού.
Ακόμη και στα Γιάννενα το ίδιο κάνουν. Μόνο που εκεί δεν κρατούν ολόκληρο το κλαρί το πουρνάρι αναμμένο στο χέρι τους – είναι μεγάλη πολιτεία τα Γιάννενα – αλλά κρατούν στη χούφτα τους μια χεριά δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα, που τα πετούν στο τζάκι, μόλις μπούνε και καλημερίζουν. Κι όταν τα φύλλα τα ξερά πιάσουν φωτιά κι αρχίσουν να τρίζουν και να πετάνε σπίθες, εύχονται: «Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς!» Αυτή είναι η καλύτερη ευχή για κάθε νοικοκύρη. Να προκόβουν τα κοπάδια του, να πληθαίνει η φαμελιά του, να μεγαλώνουν τα κορίτσια και τα παλικάρια του, να του φέρνουν στο σπίτι νύφες και γαμπρούς, να του δώσουν εγγόνια που δε θ’ αφήσουν τ’ όνομα το πατρικό να σβήσει.

Έθιμα από την Πελοπόννησο:

«Tο σπάσιμο του ροδιού»

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και ο νοικοκύρης κρατάει στην τσέπη του ένα ρόδι, για να το

λειτουργήσει. Γυρνώντας σπίτι, πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας -δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του- και έτσι να είναι ο πρώτος που θα μπει στο σπίτι για να κάνει το καλό ποδαρικό, με το ρόδι στο χέρι.
Μπαίνοντας μέσα, με το δεξί, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα, το ρίχνει δηλαδή κάτω με δύναμη για να σπάσει και να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: “με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι, τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά”. Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν οι ρώγες αν είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσο γερές κι όμορφες είναι οι ρώγες, τόσο χαρούμενες κι ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος.

Έθιμα από την Κρήτη:

«Το Χριστόψωμο»

Το ζύμωμα του χριστόψωμου θεωρείται έργο θείο και είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Οι γυναίκες φτιάχνουν τη ζύμη με ιδιαίτερη ευλάβεια και υπομονή. Το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία. Χρησιμοποιούν ακριβά υλικά, όπως ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα, και κατά τη διάρκεια του ζημώματος λένε: “Ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει.” Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες απ’ τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι ή ένα αυγό, συμβολίζοντας τη γονιμότητα. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια, φύλλα, καρπούς, πουλάκια. Σε πολλά μέρη τα χριστόψωμα, τα έφτιαχναν κεντημένα με ωραία σχήματα που γίνονταν πάνω στο ζυμάρι με διάφορα ποτήρια, μικρά ή μεγάλα ή κούπες από βελανίδια που συμβόλιζαν την αφθονία που ήθελαν να έχουν στην παραγωγή των ζώων και της σοδειάς του σπιτιού τους.

Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί, αφού αυτό θα στηρίξει τη ζωή του νοικοκύρη και της οικογένειάς του. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές. Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης παίρνει το χριστόψωμο, το σταυρώνει, το κόβει και το μοιράζει σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονται στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Μερικοί, εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας, όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του.
Από τις προετοιμασίες της παραμονής των Χριστουγέννων πιο χαρακτηριστική είναι εκείνη που αναφέρεται στο ζύμωμα του χριστόψωμου. Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές και έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: “το ψωμό του Χριστού”, “Σταυροί”, “βλάχες” κ.ά.”

«Η κοτόσουπα»

Κύριο πιάτο την ήμερα των Χριστουγέννων είναι η γαλοπούλα. Την πρωτοχρονιά η συνήθεια ήταν να φτιάχνουν κότα ή “κούρκο”

(γαλοπούλα) γεμιστό με κάστανα, καρύδια, σταφίδες, κιμά, κρεμμύδιπιπέρι και μαϊντανό, όλα καβουρδισμένα. Το έθιμο της γαλοπούλας έφτασε στην Ευρώπη από το Μεξικό το 1824 μ.Χ. Ενα άλλο συνηθισμένο πιάτο είναι το ψητό χοιρινό κρέας (το ψήσιμο γινόταν στη χόβολη του τζακιού). Υπήρχε όμως και η εποχή που τη μέρα αυτή έτρωγαν χοιρινό με πρασοσέλινο ή όποιο άλλο κρέας με πιλάφι.

Ωστόσο, σε αρκετές περιοχές της χώρας μας διατηρείται το έθιμο της κοτόσουπας, ιδιαίτερα στη Θεσσαλία και στην Κρήτη. Παλαιότερα η κοτόσουπα αποτελούσε το κυρίως πιάτο που έτρωγαν οι Έλληνες όταν επέστρεφαν από την εκκλησία.

Έθιμα από την Κεφαλλονιά:

«Οι κολόνιες»

Στην Κεφαλλονιά, αλλά και στα άλλα νησιά των Επτανήσων, το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του νέου χρόνου, κατεβαίνουν στους δρόμους κρατώντας μπουκάλια με κολόνιες και ραίνουν ο ένας τον άλλον τραγουδώντας: “Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπούμε χρόνους πολλούς”. Η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλλάσσουν είναι: “Καλή Αποκοπή”, δηλαδή με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό χρόνο. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς η μπάντα του δήμου περνάει από όλα τα σπίτια και τραγουδάει καντάδες και κάλαντα.

;

Θέλετε να γνωρίσουμε τα Χριστουγεννιάτικα έθιμα από τον κόσμο:

Βραζιλία – Papai Noel

Το όνομα του Άι-Βασίλη στην Βραζιλία είναι Papai Noel και πιστεύεται ότι ζει στην Γροιλανδία. Από την Γροιλανδία λοιπόν ταξιδεύει και φτάνει μέχρι την Βραζιλία για να μοιράσει τα δώρα στα παιδιά τις ημέρες των Χριστουγέννων. Η στολή του είναι μεταξένια για να αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες της Βραζιλίας και σε αποχρώσεις του γρι και του ασημί. Ο Papai Noel δεν υπήρξε ως παράδοση στην Βραζιλία μέχρι και το 1950 και δεν ήταν τόσο διάσημος μέχρι και το 1960. Μετά το 1960 με την εμπορευματοποίηση του αγίου από μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες έγινε αναγνωρίσιμος πιο πολύ από ποτέ στην Βραζιλία. Τα δώρα του στα παιδιά τα αφήνει όπως ο άγιος Βασίλης και στον δυτικό κόσμο δηλαδή την μέρα των Χριστουγέννων.

Εικόνα - Βραζιλία - Papai Noel  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Νορβηγία – JULNISSEN

Οι Julnissen δεν είναι ένα μεμονωμένο άτομο αλλά μια ομάδα από μικρά πλάσματα τα οποία φέρνουν τα δώρα στα παιδιά της Νορβηγίας. Αυτά τα εορταστικά πλάσματα είναι ουσιαστικά απομεινάρια του αρχαίου μυθικού χαρακτήρα των Νορβηγών με το όνομα Julesvenn που πήρε το όνομα του από τον μήνα Ιούλιο αφού γιόρταζαν την γιορτή του Ιουλίου. Όπως και στην Αμερική ο Julnissen έρχεται την παραμονή των Χριστουγέννων.

Οι Μάγοι – Αργεντινή

Τα παιδιά της Αργεντινής έχουν σαν έθιμο να τοποθετούν ένα παπούτσι κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο ή δίπλα από το κρεβάτι τους περιμένοντας τους Μάγους (The Magi).

Οι Μάγοι φτάνουν το βράδυ στις 5 Ιανουαρίου , παραμονή των Θεοφανίων, που είναι και η επίσημη γιορτή στην Αργεντινή. Τα παιδιά αφήνουν γάλα και μπισκότα για τους Μάγους για να φάνε από το μεγάλο τους ταξίδι και σανό και νερό έξω από την πόρτα του σπιτιού τους για να ταΐσουν τα άλογα τους .

Εικόνα - Οι Μάγοι – Αργεντινή  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Λουξεμβούργο – Kleeschen

Τα παιδιά του Λουξεμβούργου θεωρούν ότι ο Kleeschen -ένα άλλο όνομα για τον άγιο Βασίλη – κατεβαίνει από τον ουρανό τη νύχτα της 5ης Δεκεμβρίου για να γεμίσει τα παπούτσια των παιδιών που τα έχουν τοποθετηθεί στην πόρτα του υπνοδωματίου τους (ή στο περβάζι), εν αναμονή της άφιξης του . Ημέρα της γιορτής του είναι, τότε, εορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου. Κατά την περίοδο των διακοπών, ο Kleeschen κάνει συχνά επισκέψεις με τα παιδιά στο σχολείο, και αυτός συχνά εμφανίζεται σε καταστήματα γύρω από το Λουξεμβούργο πριν από την ημέρα της γιορτής του.

Εικόνα - Λουξεμβούργο – Kleeschen (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ρωσία – Babouschka – Μπαμπούσκα

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για την Babouschka στην Ρωσία. Μια από αυτές υποστηρίζει πώς ακύρωσε το ταξίδι της με τον Σοφό Μάγο που θα πήγαιναν να έβλεπαν τον Ιησού, για να διοργανώσει ένα πάρτι για τους φίλους της. Πράγμα που στην πορεία μετάνοιωσε. Έτσι και εκείνη κάθε χρόνο λέγεται ότι ξεκινάει το ταξίδι της για να βρει τον Ιησού και να του δώσει τα δώρα της. Αλλά τον Ιησού όμως δεν τον συναντάει ποτέ και γιαυτό μοιράζει τα δώρα της στα παιδιά! Μια άλλη εκδοχή της ιστορίας υποστηρίζει πώς εξαπάτησε επίτηδες τον Σοφό Μάγο και έτσι έχασαν και οι δύο ταξίδι προς τον Ιησού. Αφού μετάνοιωσε για αυτή την πράξη της λοιπόν τοποθετούσε δώρα σε όλα τα προσκέφαλα των παιδιών στην Ρωσία με την ελπίδα πώς κάποιο από αυτά θα ήταν ο Ιησούς.

Εικόνα -  Ρωσία – Babouschka – Μπαμπούσκα  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ολλανδία – Sinterklaas

O Sinterklaas είναι ο αντίστοιχος Άι-Βασίλης της Ολλανδίας. Με παραδοσιακή κόκκινη φορεσιά και λευκή γενειάδα μοιάζει παρά πολύ με τον γνωστό Santa Clause των ΗΠΑ . Βέβαια ο ολλανδικός Άι-Βασίλης έρχεται κάθε χρόνο στην Ολλανδία στα τέλη του Νοέμβρη και φτάνει από την Ισπανία με ατμόπλοιο. Αφού λοιπόν προσγειωθεί στην Ολλανδία κάνει παρέλαση μέσα στην πόλη για να χαιρετήσει όλα τα παιδιά της πόλης. Ο Sinterklaas δεν χρησιμοποιεί ξωτικά αλλά ένα μικρό παιδάκι που τον έχει σαν βοηθό και λέγεται Peter Black . Υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από την προέλευση του βοηθού αλλά αυτή που έχει επικρατήσει πιο πολύ είναι ότι ήταν ένα φτωχό παιδί που δουλεύει ως καθαριστής στις καμινάδες και ο Sinterklaas τον πήρε μαζί του να τον μεγαλώσει και να τον βοηθήσει με τα δώρα!

Εικόνα - Ολλανδία - Sinterklaas   (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Aλπικές Χώρες – Krampus

Στις χώρες των Άλπεων, ο άγιος Βασίλης έχει περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά με τον γνωστό Άι-Βασίλη των ΗΠΑ . Η βασική διάφορα όμως που υπάρχει είναι ότι τον Άι-Βασίλη των Άλπεων τον συνοδεύει ένα πολύ περίεργο και διαβολικό πλάσμα που ονομάζεται Krampus . Ο Krampus έρχεται μαζί με τον άγιο Βασίλη στα σπίτια των παιδιά και λέγεται ότι τους κάνει διάφορα μεσαιωνικά βασανιστήρια σε αυτά που δεν ήταν καλά παιδάκια καθ όλη την διάρκεια του χρόνου. Βέβαια αυτό σαν παράδοση προκάλεσε πολλές αντιδράσεις κυρίως από την εκκλησία μιας και δεν θεωρούσαν σωστό ένα άγιο να τον βοηθάει ένα τέρας και όπως λέγανε “πλάσμα του διαβόλου”. Έτσι η φήμη του περιορίστηκε όχι όμως και ο εορτασμός του. Γιορτάζεται σε πολλές πόλεις των Άλπεων στις 5 Δεκεμβρίου. Άνθρωποι ντύνονται με τρομακτικές στολές και κυκλοφορούν στο δρόμο τρομάζοντας άλλους ανυποψίαστους πολίτες!

Εικόνα - Aλπικές  Χώρες – Krampus  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Σλαβικές χώρες – Ded Morz

Ο Ded Morz είναι η παραδοσιακή εκδοχή του Άι-Βασίλη στις σλαβικές χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Η κυριολεκτική μετάφραση της λέξης είναι ο παππούς Morz . Όπως ο δικός μας Άι-Βασίλης ντύνεται στα κόκκινα και έχει πολλά παραπανίσια κιλά και μια μακρυά λευκή γενειάδα! Όμως δεν μεταφέρεται με έλκηθρο όπως κάνει ο Άι-Βασίλης, αντί αυτού οδηγεί μια τρόικα για να μετακινείται. Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή του Ded Morz είναι πώς κάποτε ήταν ένας κακός και διαβολικός μάγος που απήγαγε παιδάκια και ζητούσε ως λίτρα διάφορα δώρα από τους γονείς των παιδιών. Με τον καιρό όμως άλλαξε ο μύθος και θεωρήθηκε ότι μετάνιωσε για της κακές πράξεις που έκανε και γιαυτό πλέον άρχιζε να μοιράζει δώρα στα παιδάκια για να εξιλεωθεί. Επίσης λέγεται πώς πάντα στην διαδικασία μοιρασμού των δώρων στις μέρες των Χριστουγέννων τον συνοδεύει και η εγγονή του που ονομάζεται Snegurochka .

Tomte – Σκανδιναβικές χώρες ( Φιλανδία, Σουηδία, Νορβηγία)

Ο θρύλος του Tomte έρχεται από τις σκανδιναβικές χώρες όπως η Νορβηγία, η Φιλανδία και η Σουηδία. Στις πρώτες ενσαρκώσεις του Tomte ή αλλιώς Nisse αναφέρεται σαν ένα μικρό τερατάκι που παρακολούθησε τα αγροκτήματα των ανθρώπων και τα προστάτευε χωρίς νατακαταλάβουν. Σε γενικές γραμμές νοιαζόντουσαν και φρόντιζαν για τους ανθρώπους, άλλες φορές όμως σκαρφίζονταν διάφορα κόλπα για να τιμωρήσουν αυτούς που δεν χειρίζονταν καλά το αγρόκτημα και την γη τους. Με την πάροδο του χρόνου και την επιρροή του χριστιανισμού ο Tomte ενσωματώθηκε τελικά με τον παραδοσιακό εορτασμό των Χριστουγέννων. Η εμφάνιση τους άλλαξε παρά πολύ καθώς τους δόθηκαν περισσότερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και τελικά πήρε ένα ρόλο πιο στενά συνδεδεμένο με τον Άι-Βασίλη. Πλέον οTomte έχει εκσυγχρονιστεί με την εποχή και δεν συνεχίζει να μοιάζει τόσο πολύ με τον Άι-Βασίλη. Μερικές αξιοσημείωτες διάφορες είναι πώς δεν είναι χοντρός όπως ο άγιος Βασίλης, δεν ζει στο βόρειο πόλο ούτε οδηγεί έλκηθρο. Επίσης ο Tomte δεν φέρνει τα δώρα από την καμινάδα αλλά οι γονείς των παιδιών ντύνονται πανομοιότυπα με τον Tomte και τους δίνουν οι ίδιοι τα δώρα τους!

Εικόνα - Tomte - Σκανδιναβικές χώρες ( Φιλανδία, Σουηδία, Νορβηγία) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ισλανδία – Τα πλάσματα του Yule ( Yule lads)

Οι Yule ή διαφορετικά Yulemen , είναι μια ομάδα από δεκατρία πονηρά πλάσματα που παίρνουν σε μεγάλο βαθμό την θέση του Άι-Βασίλη στην Ισλανδία. Η πρώτη τους εμφάνιση έγινε στις αρχές της δεκαετίας του τριάντα όπου ένας συγγραφέας ισλανδικής καταγωγής συνέθεσε ένα μικρό ποίημα που περιέγραφε τον ρόλο τους την περίοδο των Χριστουγέννων. Από τότε βέβαια τα μικρά αυτά πλασματάκια έχουν πάρει πολλές μορφές, από την πιο καλή μέχρι και την πιο διαβολική. Πέρασαν στην ιστορία και ως μικρά πλασματάκια που φέρνουν δώρα στα καλά παιδιά το βράδυ των Χριστουγέννων αλλά και ως αιμοδιψή πλάσματα που απαγάγουν και τρώνε παιδάκια στη διάρκεια της νύκτας.Κυρίως όμως τα Yule έχουν γίνει γνωστά για την παιχνιδιάρικη φωνή τους .Κάθε ένα από αυτά είναι γνωστά και για το δικό τους χαρακτηριστικό τέχνασμα.

Ο Ketkrokur, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί ένα μακρύ αγκίστρι για να κλέβει το κρέας, ενώ οι κατάσκοποι Gluggagaegir παρακολουθούν τα παράθυρα των ανθρώπων για να κλέψουν κατά την διάρκεια της νύχτας κάποια από τα αντικείμενα τους. Οι Yule lads όμως δεν είναι μόνο για να κάνουν φάρσες, δίνουν και δώρα στα καλά παιδιά των Χριστουγέννων! Συνοδεύονται από τον Yuletide Cat ο οποίος είναι ένα πεινασμένος γάτος ο οποίος είναι αυτός , σύμφωνα με την παράδοση, που τρώει τα κακά παιδιά. Στα καλά παιδιά τοποθετούν δώρα κατά την διάρκεια των 13 ημερών πριν τα Χριστούγεννα στα παπούτσια τους . Στα κακά παιδιά βάζουν πατάτες αντί για δώρα!

Εικόνα - Ισλανδία - Τα πλάσματα του Yule ( Yule lads) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ουγγαρία – Άγιος Νικόλαος (Mikuláš)

Δεν υπάρχει Αϊ- Βασίλης στην Ουγγαρία, αλλά Mikuláš συχνά έρχεται με δύο άτομα, ένα διαβολάκι και ένα αγγελάκι.Ο Mikuláš. επισκέπτεται τα παιδιά στις 6 Δεκεμβρίου, την ημέρα που γιορτάζει ο Άγιος Νικόλαος – Miklós. Τα παιδιά βάζουν τις μπότες στα παράθυρα, όπως και οι κάλτσες τους κρέμονται από το τζάκι την παραμονή των Χριστουγέννων . Εάν τα παιδιά είναι καλά, ο Mikuláš γεμίζει την μπότα τους με καλούδια, δηλαδή παραδοσιακά γλυκά, καραμέλες, φρούτα και σοκολάτες . Εάν , όμως τα παιδιά είναι «κακά», ο Mikulás αφήνει στις μπότες τους μία διαβολική φιγούρα.
Συνήθως η ημέρα του Αγίου Νικολάου – Mikuláš γιορτάζεται σε σχολεία και σε χώρους εργασίας των εργαζομένων παιδιών. Τα παιδιά τραγουδούν τραγούδια στον Mikuláš και όταν έρθει τα πιο γενναία παιδιά πηγαίνουν σ ‘αυτόν, να κάθονται αγκαλιά του και να πουν ένα ποίημα ή ένα τραγούδι. Στη συνέχεια ο Mikuláš καλεί ένα ένα τα παιδιά, και τους αναφέρει τις καλές και τις κακές πράξεις που έχουν κάνει όλη τη χρονιά, φυσικά αυτά τα γνωρίζει χάρη στους γονείς των παιδιών.

Εικόνα - Ουγγαρία - Άγιος Νικόλαος (Mikuláš) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Αγγλία – Πατέρας των Χριστουγέννων (Father Christmas)

Στην Αγγλία η αρχική μορφή του Πατέρα των Χριστουγέννων, δεν είναι όπως η σημερινή, δηλαδή δεν φορούσε κόκκινη στολή, αλλά πράσινη, δεν έφερνε τα δώρα στα μικρά παιδιά, επομένως δεν έμπαινε και από την καμινάδα. Αυτός απλά περιπλανιόταν από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας την πόρτα και πανηγύριζε με τις οικογένειες , πριν προχωρήσει στο επόμενο σπίτι. Ο πατέρας των Χριστουγέννων με κόκκινη στολή και την άσπρη γενειάδα, άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη της Βικτωριανής εποχής, όταν ο Santa Claus έφτασε από την Αμερική. Τότε τα δύο αυτά πρόσωπα συγχωνεύτηκαν και γεννήθηκε ο Πατέρας των Χριστουγέννων ή ο Santa Claus .
Τα μικρά παιδιά της Αγγλίας πριν έρθουν λοιπόν τα Χριστούγεννα γράφουν ένα γράμμα για τα παιχνίδια που επιθυμούν να τους φέρει ο Πατέρας των Χριστουγέννων και το στέλνουν ή χρησιμοποιούν την παλιά μέθοδο, δηλαδή το ρίχνουν στο πίσω μέρος του τζακιού. Την παραμονή λοιπόν των Χριστουγέννων, ο Πατέρας των Χριστουγέννων, έρχεται πάνω σε ένα έλκηθρο, φορτωμένο με δώρα, το οποίο οδηγούν τάρανδοι. Ο πιο διάσημος τάρανδος είναι ο Ρούντολφ, ο τάρανδος, ο οποίος έχει μία κόκκινη μύτη και είναι ο οδηγός που ελκήθρου. Τα μεσάνυχτα λοιπόν, εισέρχεται στα σπίτια των παιδιών, από την καμινάδα και αφήνει δώρα στις κάλτσες, που έχουν κρεμάσει τα παιδιά στο τζάκι, ή σε τσάντες δίπλα στα κρεβάτια τους ή κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Εικόνα - Αγγλία - Πατέρας των Χριστουγέννων (Father Christmas) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ιταλία – Μάγισσα Befana (La Befana)

Τα παιδιά γράφουν γράμματα στις 5 Ιανουαρίου και τα κρύβουν στην καμινάδα για την μάγισσα Befana. Τα γράμματα συνήθως περιλαμβάνουν λίστες από παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα που επιθυμούν τα παιδιά για να τους φέρει η μάγισσα Befana. Η Befana επισκέπτεται την νύχτα τα σπίτια όλων των παιδιών και γεμίζει τις κάλτσες τους, οι οποίες είναι κρεμασμένες στο τζάκι, με καρπούς και φρούτα και φέρνει δώρα για όλα τα καλά παιδιά, ενώ στα κακά παιδιά φέρνει ένα κομμάτι κάρβουνο.
Κάθε χρόνο, στις 6 Γενάρη τα παιδιά της Ιταλίας, όταν ξυπνήσουν ελπίζουν ότι η Befana έχει κάνει την επίσκεψη της στο σπίτι τους. Αυτή είναι μια σημαντική ημέρα για τους Ιταλούς, διότι σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου των Χριστουγέννων και την ημέρα που οι Τρείς Μάγοι έφθασαν στην φάτνη εκεί όπου γεννήθηκε ο Χριστός.
Η μάγισσα Befana συνήθως απεικονίζεται ως μια γριά η οποία οδηγεί ένα σκουπόξυλο και φοράει ένα μαύρο σάλι το οποίο είναι γεμάτο σκόνη από κάρβουνα διότι εισέρχεται στα σπίτια των παιδιών μέσω της καμινάδας. Αυτή συχνά είναι χαμογελαστή και μεταφέρει μια τσάντα ή σάκο γεμάτο με γλυκά, δώρα, ή και τα δύο.

Εικόνα - Ιταλία - Μάγισσα Befana (La Befana) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ισπανία – Τρείς Μάγοι (Los Reyes Magos )

Στην ισπανία η νύχτα της 5ης Ιανουαρίου, είναι μία από τις πιο σημαντικές ημέρες για τα παιδιά, διότι γράφουν γράμμα στους Τρείς Μάγους (Los Reyes Magos ) για τα δώρα που θέλουν να τους φέρουν και έπειτα αφήνουν τα παπούτσια τους στα περβάζια των παραθύρων των σπιτιών τους, γεμάτα σανό και καρότα για τα άλογα των Τριών Μάγων, που πιστεύουν ότι ξανακάνουν το ταξίδι για την Βηθλεέμ κάθε χρόνο.
Η 6η Ιανουαρίου είναι η πιο σημαντική ημέρα του έτους για αυτά, επειδή το πρωί που θα ξυπνήσουν οι Τρεις Μάγοι (Los Reyes Magos ) θα τους έχουν αφήσει τα δώρα που επιθυμούν στο σπίτι. Μπορεί ο Άγιος να τους έφερε τα Χριστούγεννα ένα συμβολικό δώρο, αλλά οι Μάγοι τους φέρνουν αυτό που πραγματικά θέλουν. Ο αγαπημένος τους μάγος είναι ο Βαλτάσαρ που οδηγεί έναν γάιδαρο και θεωρείται ότι είναι αυτός που αφήνει τα δώρα. Επίσης, κατά τη διάρκεια της 6ης ημέρας του Ιανουαρίου οι Τρεις Μάγοι (Los Reyes Magos), συνεχίσουν την καλή δουλειά και την διανομή, με το να πετάνε γλυκά στα παιδιά και να δίνουν δώρα στα παιδιά που βρίσκονται στα νοσοκομεία σε όλη την Ισπανία.

Εικόνα - Ισπανία - Τρείς Μάγοι  (Los Reyes Magos ) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

State of emergency declared as bushfire conditions worsen

Source: SMH

Premier Barry O’Farrell has declared a state of emergency across NSW for the next 30 days, which will give special powers to all emergency services to force evacuations and deal with what could be a catastrophic fire disaster.
The last time such an order was used was in March 2012, to cope with devastating floods.
The entire Blue Mountains and the suburbs of Western Sydney around Penrith and Richmond are in danger of burning over the next few days, as hotter and drier than expected weather conditions combine with huge fire fronts already burning, the NSW Rural Fire Services Commissioner Shane Fitzsimmons has said.
Advertisement

The dire predictions have come after it became clear on Sunday that the weather forecast for high temperatures, low humidity and high winds over the next few days was much worse than had been predicted last week, the commissioner said.
“We are not in a catastrophic [weather] ratings scale [but] we are talking about fire danger ratings that will be in the severe category and you overlay that with the fires that are already burning and it’s a whole new ball game,” Mr Fitzsimmons said.
The worst case scenario, he said, based on modelling was “we could see the communities of the Blue Mountains from Mt Victoria and Blackheath all the way down to Penrith will be affected by fire, and also the Bells Line of Road and then into north western Sydney and Richmond”.
The official NSW property toll is 208 homes destroyed and 122 damaged. A 63-year-old man has died fighting the fires. There have been 610 insurance claims for damage estimated at $43 million, a number expected to rise significantly.
The worst fire disaster in NSW for at least 45 years could lead to the forced evacuations from high-population centres such as Katoomba and Leura over the next three days.
Temperatures into the 30s and wind gusts up to 100kmh could potentially threaten all Blue Mountains communities, Mr Fitzsimmons warns.
‘‘I hope like hell that at the end of this week people are criticising me because we’ve acted on forecasts and it didn’t happen,’’ Mr Fitzsimmons said. ‘‘But what would be worse would be if we didn’t act on the forecasts.’’
The hottest day of this coming week is expected to be Monday. Tuesday might bring some rain but it might be as little as 2 millimetres, Mr Fitzsimmons said, which is not enough to have any positive effect on the fires. On Wednesday, the wind strengths would be at their worst.
‘‘There is no doubt these fires will continue to grow. The only uncertainty is to what extent.’’
When asked why if it is expected to be so bad he was not advising everyone who lived in the mountains to leave, he said: ‘‘ In some areas that is exactly what we are talking about [but] we cannot sensibly look at demanding [that we empty] the entire Blue Mountains of its population. It may not be necessary to do that or it may in some areas depending on developments in the coming days.’’
Assistant police commissioner Alan Clarke warned: “Let me say this: police will be doing forced evacuations if necessary.”
“Undoubtedly that will cause distress to those people,” Premier Barry O’Farrell told a news conference on Sunday at the RFS headquarters, where he and Emergency Services Minister Mike Gallacher flanked the fire and police chiefs. “It may cause some wider controversy, but it’s clear that at times like this that it’s better to be safe than sorry.”
After a briefing at the RFS headquarters at Lidcombe, Mr O’Farrell said the destruction of 208 homes “may not be the end of it”, so people in targeted areas would be asked to leave their homes.
That process began on Sunday when the residents of the small village of Bell were advised to evacuate on Sunday. So were more residents west of Bilpin village, including the communities of Mt Tomah and Berambing, who were told to leave along the Bells Line of Road towards Richmond. In Bilpin residents were told they could choose to stay but were warned power was likely to be cut and they may be unable to leave the town for days because fires would block roads in and out.
But Mr O’Farrell said: “If the choice is life of property, the choice clearly should be life.”
Assistant Commissioner Alan Clarke said emergency services would provide as much information as possible for people to save their properties, but he appealed for them to evacuate as soon as that advice was issued.
“At the end of the day, we hope we have buildings standing, but if we don’t have buildings standing, we don’t want bodies in them,” he said.
“It’s important to understand that the single tragedy we’ve had in these fires so far has been … where an individual chose to remain and fight a fire.”
Emergency services could not tie up resources “wrestling with one person to get off a property if they are capable and able to make a decision”. They needed to focus on people who couldn’t help themselves.
With worsening weather conditions forecast, “culminating on Wednesday”, Commissioner Fitzsimmons said: “We are talking wind strengths starting at 25 to 30 kilometres [an hour] and gusting up to 50, 60 and right up to – as the days roll on – wind strengths of 70 to 100 kilometres per hour across of these fireground areas.”
He said it was always dangerous to draw parallels but “you’d be going back to time periods in the late ’60s, where the ’68 fires would be close”.
“The reality, however, is these conditions that we’re looking at are a whole new ball game and in a league of their own.”
Commissioner Fitzsimmons warned the entire Blue Mountains community needed to be on alert for possible evacuations, from Mt Victoria and Blackheath to Katoomba and Leura, “right down to the fire burning in Springwood” and beyond to Kurrajong and Richmond.
“We are not talking necessarily at this stage of mass evacuations of the entire Blue Mountains community,” he said. “But what we can’t rule out is that there will be parts that may well so be evacuated. We have very changing, dynamic, volatile situations that will unfold over the next three to four days.”
Asked how evacuations would work, if necessary, in the bigger population centres of Katoomba or Leura – where the Great Western Highway, the only major escape route, could be a traffic jam in the best of conditions – Commissioner Fitzsimmons said those strategies were now being considered.
On Sunday, an emergency warning was placed over the 37,000-square-hectare State Mine fire, which started on defence land near Lithgow. An investigation is yet to determine whether or not it was ignited by explosives training.
Commissioner Fitzsimmons said light rain expected on Tuesday would be “inconsequential” and any marginal improvement on the extreme weather that triggered the initial fire disaster last Thursday would be “academic” – now that fires were burning over such vast terrain.
“When you overlay that fire weather forecast across [the Lithgow fire] … and an active fire edge of more than 300 kilometres, and you couple that with a fire only several kilometres to the south near Blackheath, and indeed a fire where we’ve seen so much devastation already down towards Springwood and Winmalee, we’ve got what would be unparalleled in terms of risk and exposure for the Blue Mountains and Hawkesbury communities throughout this week.”

Fashion Police’s George Kotsiopoulos Heads to Sawgrass Mills

Source: Edgeofthenet

OK, I have to admit I have had a bit of a crush on George Kotsiopoulos ever since the first time I saw him on “Fashion Police.” I mean, come on, he is so super cute and that smile makes me melt every time.

Having said that, can you imagine how excited I was when I found out I was going to interview him? I think I was very professional and did a good job of hiding my school girl crush during the interview, however. It was a pleasure to interview George and find out what a sweet, genuine guy he is shortly before his appearance in South Florida at Sawgrass Mills on Friday, October 25.

At what age did you originally get interested in fashion?

As long as I can remember I always cared about what I wore. It probably started around 2nd or 3rd grade.

Did you have a unique fashion style as a child?

No, but I was very particular about what I wore. If I liked something, I would wear it a lot. It was the bane of my mom’s existence because she thought people would think we were poor.

What was your first professional job in Fashion?

[I worked] as an associate fashion editor at The New York Times Magazine.

Who was the first famous person you styled?

It was the beautiful Kate Hudson for the New York premiere of “Almost Famous” and the Screen Actors Guild Awards.

Who are your favorite people to style?

My favorite is anyone who is interested in fashion and who cares and is open to new ideas. I find that usually either very knowledgeable or totally clueless works best. The worst is someone who thinks they know everything. Then we usually fight and it’s not a creative process.

Who do you think is the best dressed male and female nowadays?

I like the way Emma Stone puts herself together. In addition, Rihanna is incredible, Kerry Washington is elegant, and Zoe Saldana is a fashion plate. I like Ryan Gosling because he seems to be interested in fashion, and of course George Clooney for always being classic. In addition, Andrew Garfield always looks cool; he wears fashion without it wearing him.

What is a fashion must-have for all men?

I think a good pair of straight-legged dark washed jeans with simple stitching [is a must]. I personally like a heavier winged tip shoe as well. A grey suit also works well for any occasion.

What’s the “it” product for men’s fashion right now?

For fall, it’s lots of paisley, bomber jackets, tweedy checks from Brooks Brothers, and color is back.

What’s a very important tip in fashion?

Know what size you are!

How did you get the job on Fashion Police?

I had been kicking around in TV for 10 years or so and they asked me to audition. I was lucky that the planets aligned, and it has changed my life.

How is it working with Giuliana, Kelly and Joan? Is it as fun as it looks?

Yeah, it’s super fun to work with all three of them. Kelly was just crashing my room during Fashion Week. It’s a pleasure to work with people you like, you enjoy their company, and you want to hang out with them.

How come such a sexy man like yourself is single? What qualities are you looking for in a man?

I think it’s hard to meet guys in L.A., as guys tend to be somewhat standoffish (including myself). I was just in New York and it seemed much easier to meet guys.

I want a guy who takes care of himself physically, as I do, and he should be fun and funny and smart and of course ambitious. And I need someone who I can plop into many situations and he can take care of himself. He also needs to be charming, but not too charming.

What’s ahead for George?

I have a book coming out in January that’s called “Glamorous by George.” I am also working on a clothing line that will debut sometime next year. In addition, I am looking to do more television. I want to stay on television as long as television will have me.

Don’t forget to see George in person at The Colonnade Outlets at Sawgrass Mills Tour de Fashion on Friday, October 25 from 10 a.m. to 4 p.m. Tickets are $30 for the Designer Level and $75 for the Couture Level. This is a charity event and 100% of the profits go to 35 local charities including Poverello and Pride Center. Tickets can be purchased at: ColonnadeOutletsTourDeFashion.com.

HAPPY 40TH BIRTHDAY WARATAH FLORIST

Champion Canterbury Business Awards 2013

HAPPY 40TH BIRTHDAY WARATAH FLORIST...Yes today 40 years ago,my parents Paul and Pauline opened the doors to the their beloved flower shop.Congratulations mum(and Dad in heaven)!! What a milestone and to add to the celebrations during the week we won the  2013 Canterbury Small Business Awards!Thanks to all our valued customers for voting and their ongoing support and our amazing staff for their dedication and hard work!

Yes today 40 years ago, my parents Paul and Pauline opened the doors to the their beloved flower shop.

Congratulations mum and Dad in heaven.

What a milestone and to add to the celebrations during the week we won the 2013 Canterbury Small Business Awards!

Thanks to all our valued customers for voting and their ongoing support and our amazing staff for their dedication and hard work!

 

Member of Roosh V Forum makes world map of ‘easy to bang’ women

Source: News

A map which is offensive to every single country in the world. Picture via Target Map

A map which is offensive to every single country in the world. Picture via Target Map Source: Supplied

IF YOU want to know which girls around the world are the easiest to “bang”, don’t worry, some creepy pick-up artists on the internet have got you covered.

Daryush Valizadeh – better known as Roosh V – is no stranger to controversy.

His travel guide e-books – including Bang Ukraine, Don’t Bang Latvia, Bang Poland and Don’t Bang Denmark – have been described as “rape guides” and have offended every country he’s written about, Gawker reports .

This week a member of his pick-up artist army on the Roosh V Forum has been bragging that a map he made which shows “how easy girls are by their country” has “gone viral”, receiving 570,000 hits.

The map has five ratings, “Very easy to bang”, “Easy to bang”, “Normal difficulty to bang”, “Hard to bang” and “Very hard to bang”.

Australia is ranked as “normal difficulty to bang”.

 

Roosh V's controversial 'Bang' e-books.

Roosh V’s controversial ‘Bang’ e-books. Source: Supplied

Middle Eastern countries including Iraq, Iran and Saudi Arabia we ranked as most difficult. African countries such as Kenya and Ethiopia and South American countries Bolivia and Peru were rated “easiest to bang”.

Just in case you are still unsure about the type of guy Roosh V is, on his website he states his community beliefs, including:

“Women are sl**s if they sleep around, but men are not. This fact is due to the biological differences between men and women.”

“A woman’s value is mainly determined by her fertility and beauty. A man’s value is mainly determined by his resources, intellect, and character.”

Oh dear.

Sun bed ban will save lives: Cancer Council

Source: Cancerqld

Cancer Council Queensland has commended the Queensland Government for announcing a full ban on commercial solariums.

The ban will take effect on December 31, 2014.

Cancer Council Queensland CEO Professor Jeff Dunn welcomed the decision in response to the Cancer Council’s call for a total ban.

“This is an important law to protect Queenslanders against melanoma and other potentially fatal skin cancers,” Prof Dunn said.

“The evidence is clear, sunbeds can be lethal.

“We congratulate Health Minister Lawrence Springborg for his leadership on this issue.”

Prof Dunn said young people who used solariums were more vulnerable to risks of skin cancer.

“A systematic review of the research on the link between skin cancer and solarium use concluded that the risk of skin cancer from any sunbed use was 20% which rose to 59% if exposure was before 35 years of age.

“This risk increases with number of sunbed sessions, with a 1.8% increase in risk for each additional sunbed session per year.

“Furthermore, increased melanoma risk associated with sunbed use is found in all Caucasian populations, irrespective of the individual skin type.”

Cancer Council Queensland also applauded the Health Minister for his action earlier this year to discontinue issuing new solarium licenses.

“The Minister’s decision to cease granting new solarium licenses has helped to minimise the number of business owners who will be impacted by this ban.

“By the time the ban comes into effect, only 11 solarium licenses will be current in Queensland.

“There is no such thing as a safe way to use solariums – unprotected exposure to UV radiation is extremely dangerous.

“Tanning has taken a tragic toll on Queensland lives.

“This law reinforces the fact that UV radiation is not safe and will help to deter young people from the dangerous practice of tanning.”

Call the Cancer Council Helpline on 13 11 20 or go to http://www.cancerqld.org.au for more information about skin cancer, cancer prevention, and risk factors.

ENDS

For more information or interviews, please contact:
Katie Clift, Executive Manager, Media and Spokesperson, Cancer Council Queensland
Ph: (07) 3634 5372 or 0409 001 171

The men who built the Opera House reflect on 40 years

The Sydney Opera House – a masterpiece of modern architecture and an icon of Australia – is celebrating its 40th birthday.

Take a look at the controversy and celebrations that have made the building part of the nation’s psyche:

1954

‘We need an opera’

Eugene Goossens, conductor of the Sydney Symphony Orchestra and the director of the NSW Conservatorium for Music, is introduced to then NSW premier Joseph Cahill and the two men agree that Australia needs an opera house.

In December 1955, Mr Cahill announces an international design competition for an opera house, with Sydney’s Bennelong Point approved as the site for the project.

The main requirement of the competition is a design for two performance halls – one for opera and the other for symphony concerts. The guidelines also request a restaurant and two public meeting rooms.

The competition closes in December 1956 after 222 entries have been submitted from 28 countries.

Organising judge Harry Ingham Ashworth, government architect Cobden Parkes and the head of architecture at Cambridge University, Sir Leslie Martin, begin the judging process.

The fourth judge, American architect Eero Saarinen, arrives in Sydney late and finds his colleagues have already narrowed their choices.

January 29, 1957

Winner announced

Danish architect Jørn Utzon is announced the winner of the competition.

There is no clear record of how Mr Utzon was chosen but popular belief is that judge Eero Saarinen looked through the rejected entries and stopped at Mr Utzon’s design to declare it a clear winner.

Sir Leslie also backed Mr Utzon’s design, leaving Harry Ingham Ashworth and Cobden Parkes content to agree with their more experienced colleagues.

Mr Utzon is awarded 5,000 pounds for his work.

In July 1957, the NSW Parliament votes in favour of building Mr Utzon’s design and allocates 3,500,000 Australian pounds of public funds to the project.

The same month, Mr Utzon makes his first trip to Sydney.

Although he designed the Sydney Opera House he never saw the site in person, relying on photographs and first hand accounts of the area.

Once in Sydney, Mr Utzon is required to pass an examination by the NSW Board of Architects and is coached by local architects.

1959

Construction

Construction of the Opera House becomes as controversial as the design itself, with the building work taking more than a decade.

It took more than three years just to complete the design for the glazed ceramic tiles that make up each of the house’s shells.

Following this, it took eight years to build the shell structure – one of the most difficult engineering tasks ever to be attempted.

In October 1959, premier Joseph Cahill dies from gastric ulcer complications and is succeeded by Robert James Heffron.

Mr Cahill makes his minister for public works, Norman Ryan, promise not to allow the Opera House to fail.

1966

Utzon resigns

In mid-1965 a new state Liberal government is elected and problems arise between Mr Utzon and the new works minister, Davis Hughes.

Sir Davis questions Mr Utzon’s designs and costings – which have blown out significantly – and eventually takes financial control of the project.

In 1966 Mr Utzon quits the project, telling Sir Davis in a letter: “You do not respect me as an architect. I have therefore today given my staff notice of my dismissal.”

Sir Davis announced the resignation on March 1, stating: “The government will complete the Opera House.”

Mr Utzon leaves the country, never getting the chance to realise his design vision for the interior of the building and never to return again to see his masterpiece.

His resignation prompts street protests with many calling for him to be reinstated.

A panel of Australian architects, Peter Hall, DS Littlemore and Lionel Todd, are appointed to finish Mr Utzon’s vision.

The Opera House is formally completed in 1973 having cost $102 million. The original completion date was January 26, 1963 and the original cost estimate was about $7 million.

October 20, 1973

The opening

After a number of test performances, a production of Sergei Prokofiev’s War and Peace is given in the Opera Theatre on September 28, 1973 – the first public performance in the Sydney Opera House.

The following night, the Concert Hall is inaugurated with a performance of an all-Wagner program by the Sydney Symphony Orchestra.

The house is formally opened by Queen Elizabeth II on October 20 in the ceremony complete with fireworks and a performance of Beethoven’s Symphony No 9.

Thousands of boats crowd the harbour along with thousands on the shore to get a view of the proceedings, which are also broadcast to around 3 million television viewers around the world.

Mr Utzon was not invited to the opening ceremony, nor was his name mentioned.

1978 – 1996

Australia’s world stage

In October 1978, Irish rockers Thin Lizzy play a free concert on the steps of the Sydney Opera House to an estimated crowd of 100,000 people.

Countless major performances follow over the years, including a Royal variety performance in 1980 which Queen Elizabeth II and the Duke of Edinburgh attend.

The all-Australian concert features performances from Julie Anthony, Roger Woodward, Paul Hogan, Olivia Newton-John and Peter Allen.

In 1987 Pope John Paul II visits Australia gives a speech in the Concert Hall.

In 1990, Mandela-mania hits Sydney following Nelson Mandela’s release from prison in South Africa.

During a visit to Australia, the anti-apartheid hero addresses the nation from the steps of the Opera House on October 24, 1990.

Mr Mandela thanks Australia for its support of the African National Congress and asks then prime minister Bob Hawke to maintain economic and sporting sanctions against South Africa.

The next year, Australia’s opera darling Dame Joan Sutherland, affectionately known as La Stupenda, gives her final performance in a gala production of Les Huguenots at the Opera House.

In 1996, Melbourne-based band Crowded House give their Farewell to the World concert on the Opera House steps.

More than 100,000 people attended the concert. Some estimates put attendance at 250,000.

1999

Utzon re-engaged by Opera House

After a series of conversations and meetings with the Opera House Trust and the New South Wales government, Jorn Utzon agrees to be re-engaged as a design consultant for future work on his masterpiece.

Over the next few years, he develops a set of design principles as a basis for all future changes to the building.

Mr Utzon said his renewed contact with Sydney felt like a “wonderful welcome back to Australia, a hand extended in the spirit of reconciliation, a hand I shake with warmth and gratitude.”

2000

Olympic centrepiece

The Olympics opening ceremony focuses on the Opera House, with swimmer Samantha Riley standing on top of one of the Concert Hall’s shells with the Olympic Torch to send the flame on its final journey to light the cauldron at Stadium Australia.

The Opera House is also a focal point for triathlon events during the Games, with the circuit taking in the Opera House grounds and Botanic Gardens.

2003

Pritzker Prize for Utzon

Jørn Utzon is awarded the Pritzker Architecture Prize, the most prestigious architectural award in the world.

The judges recognise Sydney Opera House as a masterpiece of the 20th Century.

2003

Canvas for protest

On March 18, Briton Will Saunders and NSW Central Coast man David Burgess climb one of the Opera House sails and paint the slogan “NO WAR” in protest of the Iraq War.

The men are eventually talked down by police but the stunt lands them in jail for about nine months.

The protest prompts the Opera House to put security guards on duty 24 hours, seven days a week.

2004

Utzon honoured

On September 16, the newly refurbished Reception Hall – the first interior space rebuilt to an Utzon design – is renamed the Utzon Room in the Dane’s honour.

Mr Utzon describes it as the greatest honour he could ever achieve.

2007

World Heritage site

The United Nations adds the Sydney Opera House to the World Heritage list of culturally significant sites.

The harbour-side landmark wins the approval of around 800 delegates at a World Heritage committee meeting in Christchurch, New Zealand.

It takes its place on the register among more than 800 sites of outstanding cultural and natural significance, including China’s Great Wall and India’s Taj Mahal.

In 2005 the Opera House was added to the National Heritage List.

November 29, 2008

Jørn Utzon dies aged 90

Mr Utzon dies peacefully in his sleep in his hometown of Copenhagen on November 29, 2008.

His legacy lives on in a number of architectural projects in various countries but his masterpiece remains the Sydney Opera House, though he never got to see the completed work in person.

Mr Utzon is survived by his wife, two sons and a daughter.

2009

Lighting of the sails

The first Vivid light festival takes place, illuminating the sails of the Opera House in an array of colours, shapes and images.

The festival, billed as the biggest sound and light show in the Southern Hemisphere, attracts around 200,000 people to The Rocks and Circular Quay.

The opening night is streamed live to a worldwide audience.

March 2010

The Opera House stripped bare

Around 5,200 people strip off in the name of art to transform the Opera House forecourt into a sea of naked flesh.

Entitled The Base, it is the latest installation by US photographer Spencer Tunick who has made a name for himself by snapping mass nudity at iconic locations across the globe.

December 2010

Stunt gone wrong

Hugh Jackman makes international headlines with a spectacular entrance-gone-wrong at an Oprah Winfrey television special at the Opera House.

The actor swoops in on a 100-metre flying fox strung between the building’s sails and a stage set up in the forecourt but applies the brakes too late.

He crashes into a piece of lighting equipment, sustaining an eye injury and temporarily halting the show.

October 20, 2013

Sydney Opera House celebrates 40th birthday

Hailed as one of the 20th Century’s greatest buildings and an icon of modern Australia, the Sydney Opera House today attracts over 8.2 million visitors every year.

With its gleaming white sails set against against the blue water of the Sydney Harbour, it is one of the most photographed sites in the world.

Through a combination of tourism, travel, hospitality and other activities, the Opera House is estimated to contribute more than $1 billion to the Australian economy.