Five Greek Easter Traditions

Greek Easter isn’t only about red eggs and sweet bread called tsoureki and koulourakia. Timeless traditions, some dating to pagan times and others from the revolution against the Turks dot the Greek countryside and islands. But if you’re not in the mood to burn effigies of Judas or partake in rocket wars, try cooking up some traditional greats. We like the California Greek Girl’s Easter recipes. (Koulourakia photo from the California Greek Girl’s blog)


On the island of Crete, it is customary to burn an effigy of Judas Iscariot, the betrayer of Jesus. The effigy is often hanged by the neck before the burning on the Friday or Saturday before Easter. For an added touch, some celebrants stuff the effigy with fireworks or give it the face of an unpopular politician.


The residents of the village of Saint Isidoros in Rhodes Island maintain a tradition called Vourna that lasts for 3 days, starting from the Saturday before Easter. Only single men of the village can participate and must obey to some rules that are watched over by a board of “secret police” who follow the participants. Rules include attending Church services and other requirements. Those who break rules have a tsoukopana (a special cloth) hung on the chimney of their home indicating their offense.Following a court haring on Easter Monday the “judges” will charge the participants who have not respected the rules of this tradition and impose the fines that they must be charged with. Those who refuse to pay their fines are thrown in the cold water of the Vourna (a basin) without any warning and doused with water. The money raised is given to charity.


In the village of Vrondados, on the Greek island of Chios, the annual war of the rockets is staged between two churches, Agios Marcos and Erithiani. Residents spend all year preparing thousands of rockets containing fireworks. On Saturday night before Easter, the rockets are fired between the churches for hours. The custom goes back to the Turkish occupation of the island.


On Holy Saturday at 11 am the First Resurrection and the “Pot Throwing” custom take place. The philharmonic orchestras and the choirs of the town take part in the litany of the epitaph/funeral biers’ of the town’s patron saint, St. Spyridon, in procession with the Saint’s relics. The litany is followed by the celebration of the “Early Resurrection” where balconies in the old town are decked in bright red pieces of cloth. Then the residents throw down large clay pots (the co-called botides) that are full of water to smash on the street pavements. There is no clear explanation of this odd tradition. Some people claim that by throwing pots out of their homes they reject Judas, while others believe that this tradition will help them to get rid of evil.


Saitopolemos is a customary celebration that take place in the region of Messinia during Easter. According to legend, its roots can be traced back to the Greek War of Independence in the 1820s, and especially to a battle the Greeks fought against the army of the Egyptian Sultan Ibrahim Pasha. The biggest celebration takes place in Kalamata Metropolitan Stadium where the participants are divided into 10 to 15 teams, consisting of 15 to 30 people, mainly young boys. A saita is a circular object filled with flammable material. When the celebration begins the players light up their saites and the stadium glows with flame. The dangerous custom is controversial and the Greek media have been highly critical of it, and there have been calls for its termination. But the locals insist that the custom is a tradition they inherited from their ancestors.


On Easter Tuesday, in the village of Ierissos in Chalkidiki, residents dance in memory of of the massacre of 400 locals by the Turks, at “Mavro Aloni”. The tradition recalls an incident in 1821, during the revolution, when the Turks promised general amnesty to those who would surrender. After they surrendered, the Turkish pasha asked the residents to dance. At every turn of the dance, the swords of the Turks slaughtered one dancer. Dancers must pass through an arch of laurels and, scary as it sounds, swords too. They double back on themselves and pass one before the other in an impressive final farewell.


Το επερχόμενο CD του Παντελή Παντελίδη, “Καράβια Στο Βυθό”, κυκλοφορεί στα Παραπολιτικά στις 18/2

Ένας χρόνος χωρίς τον Παντελή Παντελίδη!

Ένας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα, 18 Φεβρουαρίου από δυστύχημα που συγκλόνισε την κοινή γνώμη και στοίχισε τη ζωή του Παντελή Παντελίδη.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία Αττικής. Ήταν γιος της Αθηνάς και του Σταύρου Παντελίδη και είχε άλλα δύο αδέρφια, τον Τριαντάφυλλο και τον Κωνσταντίνο. Έπαιζε από 7 ετών ποδόσφαιρο, αγωνιζόταν ως επιθετικός και κατάφερε να φτάσει σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά στα 17 του οι γιατροί του διαπίστωσαν ότι έπασχε από μυοκαρδιοπάθεια και έτσι αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο.

Αφού έδωσε Πανελλήνιες, μπήκε στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ), όπου εργαζόταν ως υπαξιωματικός. Mετά από 10 χρόνια στο Πολεμικό Ναυτικό, αποφάσισε να παραιτηθεί για να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο, να γίνει τραγουδιστής, αν και δεν είχε σχετικές σπουδές και ήταν αυτοδίδακτος, έμαθε μόνος του να παίζει κιθάρα, την οποία του την έκανε δώρο ο πατέρας του, γιατί πήρε καλούς βαθμούς στο σχολείο. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία 11 ετών, στα 13 του έγραψε τα πρώτα του τραγούδια και σε ηλικία 14-15 χρονών τα ερμήνευε με την κιθάρα του.

Για τέσσερα χρόνια τραγουδούσε σε μικρά κέντρα ενώ παράλληλα εργαζόταν στο Πολεμικό Ναυτικό. Επίσης, βιντεοσκοπούσε τραγούδια τα οποία έγραφε και ερμήνευε μόνος του με την κιθάρα του και οι φίλοι του τα ανέβαζαν στο youtube μέσω του οποίου έγινε γνωστός.Το 2012 ο Κώστας Μπερτάκης τον έφερε σε επαφή με τον Βασίλη Καρρά και αποφάσισαν να κλείσουν συμβόλαιο για το σχήμα “ΚΑΡΡΑΣ – ΠΑΟΛΑ – ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ” στο Teatro music hall.

Τότε ο Παντελής Παντελίδης αποφασίζει να παραιτηθεί από το Πολεμικό Ναυτικό για να ακολουθήσει το όνειρο του που είχε ήδη αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα. Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά ήταν ο δίσκος με τίτλο Αλκοολικές οι νύχτες που κυκλοφόρησε το 2012 και έγινε διπλά πλατινένιος.

Μεγάλη επιτυχία του είναι το τραγούδι Δεν ταιριάζετε σου λέω, ενώ στο δίσκο περιλαμβάνονται ακόμη τα τραγούδια Συνοδεύομαι, Πάμε στοίχημα θα ξαναρθείς, Παραμυθιάζομαι και Λιώμα σε γκρεμό που γνώρισαν επιτυχία στο ραδιόφωνο. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι τα τραγούδια του τα γράφει εμπνεόμενος από προσωπικά βιώματα ή από ιστορίες κοντινών του προσώπων. Είχε μεγάλη αδυναμία στην μητέρα του Αθηνά, για την οποία έχει γράψει και ένα τραγούδι με το όνομά της. Στις 31 Οκτωβρίου 2013 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο Ουράνιο τόξο που του λείπανε 2 χρώματα.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο μουσικό χώρο, ηχογραφήθηκαν σε studio 48 τραγούδια τα οποία είχε γράψει ο ίδιος, εκ των οποίων τα 6 τραγούδησαν άλλοι καλλιτέχνες όπως η Πάολα, ο Γιάννης Πλούταρχος, η Ελένη Χατζίδου, η Αμαρυλλίς και η Ειρήνη Παπαδοπούλου

Τέσσερις μήνες μετά τον θάνατό του κυκλοφορεί ένα από τα τραγούδια του το «Θυμάμαι» και 10 μήνες μετά το «Άλλη Μια Ευκαιρία» που δεν είχαν δισκογραφηθεί όσο ήταν εν ζωή.

Ο Παντελής Παντελίδης βραβεύτηκε στην 10η απονομή των μουσικών βραβείων MAD το 2013 για τον καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη.Το 2014 κερδίζει στην ίδια εκδήλωση το ειδικό βραβείο mad greekz για το τραγούδι “Όνειρο ζω”.

Στη 12η απονομή των μουσικών βραβείων MAD του 2015 κερδίζει το βραβείο για τον “καλύτερο καλλιτέχνη έντεχνης ή λαϊκής μουσικής” και το ειδικό βραβείο mad greekz για το τραγούδι “Γίνεται”.

Μόλις τέσσερις μήνες μετά από τον θάνατό του ο Παντελής Παντελίδης αναδείχθηκε χάρη στην ψήφο του κοινού ως ο “καλύτερος άνδρας καλλιτέχνης του 2016” στα MAD Video Music Awards. Το βραβείο του παρέλαβαν τα αδέρφια και οι φίλοι του τραγουδιστή εκφράζοντας παράλληλα την ευχαρίστηση τους για την υποστήριξη του κόσμου στα τέσσερα χρόνια πορείας του.
Τα Παραπολιτικά κυκλοφορούν στις 18/2/2017, ακριβώς ένα χρόνο μετά τον χαμό του Παντελή Παντελίδη, το νέο αποκλειστικό CD του!

Τα νέα του τραγούδια θα είναι σε πρώτη αποκλειστική κυκλοφορία. Τα τραγούδια είναι τα εξής :

1) Άλλη Μια Ευκαιρία

2) Καράβια Στο Βυθό


Καραβια στο βυθο

Ήταν Καραβια στο βυθο

ήταν ονειρο που ζω

ήταν και εκεινο το χαμεγελο που δεν ξεχνιεται

ήταν κομματι δυνατο

ήταν ονειρο που ζω

ήταν και εκεινη η ψυχη που δεν παρεξηγιέται

ηταν ονειρα μεγαλαα

μαζι με αυτα που ζησαμε και παμε για αλλα

την μερα που χωρισαμε το ονειρο γκρεμισαμε
Ηταν Καραβια στο βυθο

ηταν ονειρο που ζω

ηταν και εκεινο το χαμεγελο που δεν ξεχνιεται
Ηταν καραβια στο βυθο

ηταν ονειρο που ζω

ηταν και εκεινο το χαμεγελο που δεν ξεχνιεται

ηταν κομματι δυνατο

ηταν ονειρο που ζω

ηταν και εκεινη η ψυχη που δεν παρεξηγιεται
Ητανε ονειρα μεγαλα

μαζι με αυτα που ζησαμε και παμε για αλλα

την μερα που χωρισαμε το ονειρο γκρεμισαμε
ηταν καραβια στο βυθο

ηταν ονειρο που ζω

ηταν εκεινο το χαμογελο που δεν ξεχνιεται
ητανε ονειραα μεγαλα

μαζι με αυτα που ζησαμε και παμε για αλλα

την μερα που χωρισαμε το ονερο γκρεμισαμε
ηταν καραβια στο βυθο

ητανε ονειρο που ζω

ηταν και εκεινο το χαμεγελο που δεν ξεχνιεται… !

“Αλήθειες με τη Ζήνα” – 17.2.2017 – Ένας χρόνος χωρίς τον Παντελή Παντελίδη!

Το βραβείο στη μνήμη του Παντελίδη και η συγκίνηση του μικρού αδελφού του

%d bloggers like this: