Alexander Monument in Pakistan’s Salt Range Camp


The Salt Range in Pakistan known for the salt mines, is also the site of historically important, centuries old Hindu temples, forts and monasteries. Here the Alexander Monument and Research Center was built where the forces of Alexander stopped over before reaching the plains of Punjab for his famous battle with Raja Porus at Mong village, Chillianwala.

The monument to Alexander, built with the collaboration of the Greek government and supervised by historian Ahmed Hasan Dani, is situated along the banks of the Jhelum River at Jalalpur Sharif on the road leading to Chimkon Valley in the Salt Range. Jalalpur Sharif is located opposite Mong where the battle between Alexander and Porus took place. Mong used to be thegarrison of King Porus who had assembled 30,000 men, 2000 cavalry, and 200 elephants to fight against the Macedonians. Remains of the ancient walls are still there at the summit of the hill, which rise 1000 feet above thepresent-day Jalalpur.Coins found among the ruins date backto the period of Graeco-Bactrian kings.


Atop the as yet unfinished monument a covered platform stands flanked by Grecian style arches. On it is a painted map of Alexander’s empire from Greece to South Asia showing the route he took in this part of the world with arrows (Hund -Taxila – Jalalpur – Beas – back to Jalalpur and to the Arabian sea along River Jhelum). But for many years it has been waiting for historians to come and do research on the great king and his arrival in the sub-continent. Construction of the monument has stopped, entry is restricted and its doors are locked. Thorny bushes on the stairs prevent anyone going up on the roof to see the map, the colours of which are already peeling. There was no-one, not even a janitor, who could tell us about the current state ofaffairs or why the construction work has been stopped. Why? Lack of funds, lack of interest, or both!?

Alexander was undoubtedly a man of great substance: He was an illustrious soldier who always followed the rules of war. He brought disciplines of medicine (Tibb-e-Yunani) and philosophy to what is now Pakistan. More than two thousand yeas ago he recognized the enormous potential in terms of commerce and trade of the immediate hinterland of Karachi. He called this place the bridge between east and west.

Former vice-president of the Society of Asian Civilizations Brig. Naeem Rana said the monument was constructed with a view to conducting research but, unfortunately, the aim has not been achieved. He said law and order, among other things, kept international researchers, historians and diplomats from visiting historical places such as the monument. Both the gates were locked by a local watchman, Mohammad Khan. When asked, he said no government official was present there. He said the last time any government official visited the site was some five or six months back. To a question about the visits of tourist groups at the site, he said hardly a few number of tourists had, especially foreigners, had visited the place. He said there were no facilities of boarding and lodging in the area, a point of concern for the tourists.

Tufail, a local resident, while talking with the scribe outside the monument said, after the completion of the monument, the governments of Pakistan and Greece had abandoned the project. He said the project had great attraction for international tourists but, due to lack of facilities, no one was willing to come to the area. About the issue of law and order, he said the area was peaceful enough and locals were very hospitable.


Ποια είναι η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο;


Οι αναγνώστες του ταξιδιωτικού περιοδικού Conde Nast Traveler ψήφισαν! Δείτε σε ποια θέση είναι η Ελλάδα.

Όλοι θεωρούμε πως η χώρα, που ζούμε είναι η πιο όμορφη στον κόσμο. Οι Έλληνες ίσως να έχουν λίγο πιο αυξημένη αυτή την τάση, αλλά έχουν άδικο; Από ό,τι φαίνεται, οι αναγνώστες του διάσημου ταξιδιωτικού περιοδικού Conde Nast Traveler τους δικαιώνουν! Στο πλαίσιο των ετήσιων βραβείων τουρισμού, το περιοδικό έβαλε τους αναγνώστες του να ψηφίσουν ποια θεωρούν την πιο όμορφη χώρα του κόσμου για το 2016. Η Ελλάδα κατέκτησε την πρώτη θέση!

«Η Ελλάδα συνεχίζει να αιχμαλωτίσει τη φαντασία σας ενθουσιάζοντας σε όλους τους τομείς» γράφει στον πρόλογο των Βραβείων για την Καλύτερη Χώρα του Κόσμου 2016 το περιοδικό, εγκωμιάζοντας την Ελλάδα. Έτσι, η χώρα μας καταφέρνει να αφήσει κατά πολύ πίσω άλλους εξωτικούς και διάσημους προορισμούς.

Ας δούμε τις 20 πιο όμορφες χώρες του κόσμου: 

1. Ελλάδα

2. Ιταλία

3. ΗΠΑ

4. Νότιος Αφρική

5. Γαλλία

6. Ισπανία

7. Ινδία

8. Αυστραλία

9. Ταϊλάνδη

10. Μεξικό

11. Νέα Ζηλανδία

12. Πορτογαλία

13. Καναδάς

14. Αργεντινή

15. Σρι Λάνκα

16. Μαρόκο

17. Ινδονησία

18. Ιρλανδία

19. Ιαπωνία

20. Βιετνάμ

Τα χριστούγεννα στην παλιά Αθήνα


Τα Χριστούγεννα στην παλιά Αθήνα και η Βυζαντινή (Ελληνική) καταγωγή του χριστουγεννιάτικου δένδρου !

Αποτέλεσμα εικόνας για Τα χριστουγεννα στην παλια Αθήνα
Στην παλιά Αθήνα τα Χριστούγεννα είχαν μια ξεχωριστή ομορφιά. Όλοι οι Αθηναίοι, μικροί και μεγάλοι, έβγαιναν στην αγορά, τρεις ή τέσσερις μέρες νωρίτερα, όχι βέβαια για να ψωνίσουν, αλλά περισσότερο για να κάνουν χάζι στα διάφορα μαγαζιά, όπως γίνεται και σήμερα.
«Την εποχή εκείνη, σημειώνει παλιός Αθηναίος, οι Βαυαροί είχαν φέρει από τη βορινή τους πατρίδα το έθιμο του στολισμένου έλατου, που στην πραγματικότητα ήταν έθιμο καθαρά βυζαντινό. Γιατί ο πρώτος που σκέφθηκε να στολίσει τα κλαδιά του έλατου με πολύχρωμα κεριά, άσπρα, κίτρινα και κόκκινα, ήταν ο νεαρός αυτοκράτορας Μιχαήλ ο Γ΄, ο επιλεγόμενος ‘Μέθυσος’. Για τον Μιχαήλ, θα μπορούσε να πει κανείς πως ήταν ο πρώτος ‘τέντυ –μπόυ’, που έβγαλε η φημισμένη πόλη των Καισάρων, επειδή του άρεσε να ξαφνιάζει τους ανθρώπους με τις τρέλες του.

Μια παραμονή Χριστουγέννων, λοιπόν, διέταξε τους αυλικούς του να τοποθετήσουν κατά τη διάρκεια της νύχτας ένα μεγάλο έλατο στην πλατεία του Ταύρου, όπου ήταν και τα ανάκτορα. Έπειτα ο ίδιος, με μια σκαλωσιά, κρέμασε στα κλαδιά του δέντρου διάφορα κεριά τεράστια σε μέγεθος και χοντρά όσο ένα μπράτσο δυνατού άντρα. Τα κεριά αυτά τα άναψε, τη στιγμή ακριβώς που οι καμπάνες του μεσονυκτίου καλούσαν τους πιστούς στην εκκλησία. Η νύχτα ήταν γλυκιά και ήρεμη. Δεν φυσούσε καθόλου και το χιόνι είχε σταματήσει να πέφτει, λες και του άρεσε η παράξενη εκείνη σκηνοθεσία του Μιχαήλ. Τα κεριά έμειναν αναμμένα αρκετή ώρα και ο κόσμος που περνούσε από την Πλατεία του Ταύρου, βλέποντας το φωτισμένο έλατο, έμενε με το στόμα ανοιχτό. Δεν ήξερε τι να υποθέσει και νόμιζε ότι βρισκόταν μπροστά σε ένα θαύμα. Στον λαό άρεσε αυτό και έτσι τον επόμενο χρόνο αρκετοί άρχοντες του Βυζαντίου επανέλαβαν το ίδιο σκηνικό. Με μια διαφορά. Ότι αντί να στολίσουν κάποιο δέντρο του κήπου τους στόλιζαν τα σπίτια τους».

Με τον καιρό η συνήθεια αυτή εδραιώθηκε τόσο πολύ στη συνείδηση του λαού ώστε γενικεύθηκε και έμεινε σαν έθιμο. Το έθιμο του στολισμένου έλατου το πήραν μαζί τους οι Σταυροφόροι που είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη και το μετέφεραν στις πατρίδες τους. Μετά την Άλωση οι Έλληνες το ξέχασαν. Οι Δυτικοί όμως εξακολούθησαν να το διατηρούν χωρίς να ξέρουν πολλά πράγματα για την προέλευσή του. «Πάντως πίστευαν, όπως το πιστεύουν ακόμη», σημειώνει πάντα ο παλιός Αθηναίος, «όσοι δεν διάβασαν την ιστορία του, μια ιστορία που λέει καθαρά ότι το έθιμο αυτό είναι καθαρά βυζαντινό και κατ’ επέκταση ελληνικό».

Απ’ όπου και αν προέρχεται το χριστουγεννιάτικο έλατο δεν παύει να γοητεύει μικρούς και μεγάλους. Είναι σαν τα παραμύθια της γιαγιάς με τις νεράιδες και τους καλικάντζαρους. Με τον ερχομό του Όθωνα στην Ελλάδα, οι ακόλουθοί του έφεραν μαζί τους και το έθιμο του χριστουγεννιάτικου δέντρου, χωρίς όμως να φαντάζονται πως το κουβαλούσαν πίσω στον τόπο της καταγωγής του. Είναι γνωστό πως η Αθήνα ήταν επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Όπως και αν έχει το ζήτημα, «οι παλιοί Αθηναίοι, που έβλεπαν για πρώτη φορά στολισμένο έλατο, με κεριά, με παιχνίδια και με επιχρυσωμένες κουκουνάρες, γοητεύονταν τόσο πολύ που σχημάτιζαν ουρές για να το θαυμάσουν». Ιδίως τα παιδιά δεν ξεκολλούσαν τα μάτια τους από πάνω του. Και ήταν φυσικό. Το δέντρο, ένα τεράστιο έλατο, είχε τοποθετηθεί κοντά στο σημερινό Πεδίο του Άρεως, όπως περίπου γίνεται και σήμερα με τα έλατα που στήνουν στις κεντρικές πλατείες οι διάφοροι δήμοι. Ήταν φορτωμένο με όμορφα και πολύχρωμα παιχνίδια και λαμποκοπούσε ολόκληρο. Το δέντρο είχε για φύλακες δύο Βαυαρούς φρουρούς για να μην κλέψει κανείς κάποιο από τα ωραία στολίδια του. Έμεινε δε σε εκείνη τη θέση όλο το Δωδεκαήμερο. Την ημέρα που έπρεπε να το πάρουν από τη θέση του οι Αθηναίοι αντέδρασαν. Ήθελαν να το κρατήσουν λίγο ακόμη. Ο δήμος τους έκανε το χατίρι. Συνεννοήθηκε με τους Βαυαρούς και αυτοί το άφησαν στην ίδια θέση ως το τέλος Ιανουαρίου.

Μόλις η Ελλάδα ελευθερώθηκε από τους Τούρκους και έγινε ανεξάρτητο κράτος, τα Χριστούγεννα βρήκαν και πάλι την παλιά τους αίγλη. Αυτή την αίγλη που είχαν πριν από την Άλωση της Πόλης. Παρ’ όλο που η Αθήνα περιοριζόταν σε τέσσερις συνοικίες: την Πλάκα, το Μοναστηράκι, του Καλαμιώτου και τον Άγιο Φίλιππα. Η μικρή πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους ζούσε έντονα τη ζωή της, τουλάχιστον τις εορτάσιμες αυτές μέρες. Το κέντρο της πόλης είχε μεταφερθεί τώρα, από την οδό Αδριανού, όπου ήταν παλαιότερα, στη διασταύρωση των οδών Αιόλου και Ερμού. Εκεί ήταν τα εμπορικά καταστήματα, τα καλύτερα ζαχαροπλαστεία και τα καφενεία: το πιο γνωστό ήταν της Ωραίας Ελλάδος, κοντά στην Αγία Ειρήνη.

Το μεγάλο αυτό καφενείο «ήταν το πρώτο δημόσιο κέντρο που στόλισε για πρώτη φορά το 1848 χριστουγεννιάτικο έλατο με πολύχρωμα κεράκια, επιχρυσωμένους καρπούς, παιχνίδια από αληθινή πορσελάνη και ένα σωρό άλλα μπιχλιμπίδια. Για την εποχή στοίχιζαν πανάκριβα, επειδή τα έφερναν όλα από το εξωτερικό. Αυτή η χριστουγεννιάτικη ‘ατραξιόν’, που κατέπληξε και συνάρπασε κυριολεκτικά τους Αθηναίους, μικρούς και μεγάλους, ήταν έμπνευση ενός Βαυαρού αξιωματικού, του Ρούντολφ Έρχαρτ, που ήταν πραγματικά φιλέλληνας». Ο Έρχαρτ , όπως γράφει στα απομνημονεύματά του, ήθελε να γενικεύσει το ωραίο αυτό έθιμο, πιστεύοντας πως ήταν προϊόν της πατρίδας του. Δεν ήξερε, δηλαδή, πως το «χριστουγεννιάτικο δεντράκι» είχε τις ρίζες του στο Βυζάντιο.

Όπως και αν έχει το ζήτημα, κατά κάποιον τρόπο ο Έρχαρτ πέτυχε αυτό που ήθελε. Γιατί τα επόμενα Χριστούγεννα, τα Χριστούγεννα του 1849, έκαναν την εμφάνισή τους και άλλα στολισμένα έλατα, σε διάφορα αρχοντικά της Αθήνας. Από εκεί και πέρα το έθιμο καθιερώθηκε φτάνοντας ως την εποχή μας. Λένε ότι το ωραίο παρελθόν σβήνει και χάνεται. Και οι απαισιόδοξοι συμπληρώνουν ότι όπως όλα έχουν χάσει την ποίησή τους στην πεζή εποχή μας, έτσι και οι γιορτές και τα έθιμά τους έχασαν την παλιά τους ομορφιά, το παλιό τους χρώμα. Λάθος. Η εποχή μας θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ρομαντική. Απόδειξη, ότι μόλις απαγορεύθηκε η κοπή των ελάτων, όλοι έπεσαν στα ψεύτικα έλατα, στα πλαστικά, που η πώλησή τους αυξήθηκε κατακόρυφα.

Αλλά και το πρώτο ψεύτικο «δέντρο» κρατάει και τούτο από παλιά. Τα Χριστούγεννα του 1905, από την παραμονή άρχισε να χιονίζει. Η Αθήνα έγινε κατάλευκη. Όλο το απόγευμα, ωστόσο, μερικοί εργάτες κάτι μαστόρευαν στην Πλατεία του Συντάγματος. Οι διαβάτες δεν έδιναν σημασία. Αλλά η πλατεία φώτισε με μιας. Τι είχε συμβεί; Ένα τεράστιο ψεύτικο έλατο που μας το έστειλαν από τη Γερμανία είχε στηθεί στο κέντρο της. Πολύχρωμα λαμπιόνια και φαναράκια ήταν αναμμένα σε κάθε του κλαδί μαζί με διάφορα παιχνίδια. Το τι έγινε τότε δεν περιγράφεται. Όλη η Αθήνα και ο Πειραιάς συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα για να χαρούν το πανέμορφο εκείνο χριστουγεννιάτικο δέντρο, που ο κόσμος πίστευε πως ήταν αληθινό.

Travel and Leisure magazine: Paros in top 50 list to visit in 2017

Dec, 10 2016


The island of Paros was included in travel renowned travel magazine’s “Travel + Leisure” list of top 50 destinations to visit in 2017.


Kitesurfers have long made a playground of the breezy beaches of Paros, and no wonder: this sunshiny isle is a Cycladic triumvirate of sandy shoreline, history, and culture. Last summer the island debuted a new airport, opening it to larger aircraft and more vacationers. And the fishing village of Naousa, with its boxy white architecture and seaside tavernas, is increasingly sophisticated—check in to the modern, adults-only apartments of Porto Naousa or the elegant Seven Santa Maria, where six airy, all-white suites (and a separate villa) come with a private boat and skipper for exploring the island’s secret coves.

Following are 20 of the places worth visiting, according to Travel and Leisure Magazine:

Angra dos Reis, Brazil

Angra dos Reis, RJ, Brazil

Belfast, Northern Ireland

Belgrade, Serbia


Cambodian Coast

Cape Town, South Africa

Cincinnati, Ohio

Devon, England

Guayaquil, Ecuador

Hamburg, Germany

Hampi, India

Helsinki, Finland

Honolulu, Hawaii

Indianapolis, Indiana

Jackson Hole, Wyoming

Jebel Akhdar, Oman

Jerusalem, Israel

Jura, France

Kanazawa, Japan

Lake Lucerne, Switzerland

%d bloggers like this: