World renowned brand strategist Peter Economides talks to OPA Magazine about his ideas and concepts on how to help rebrand Greece.
Author: GREEK WORLD MEDIA
Diggers will revisit desert battlefields
Source: NewcastleHerald
THE walls of Alf Carpenter’s Georgetown home are barely visible beneath his many commendations, medals and certificates.
There are notes of gratitude not just from the Australian government, but also from those in Greece and Crete which underscore a lifetime of active military service.
There is honour on every centimetre of those walls, but the 95-year-old says nothing will compare to the pride he will have next week when he returns to the El Alamein War Cemetery in Egypt to honour those he fought beside.
Mr Carpenter will join a group of World War II veterans, led by Veterans’ Affairs Minister Warren Snowden, revisiting the battlefields of the North Africa Campaign and the Battle of El Alamein, where they helped defeat Axis forces 70 years ago.
Mr Carpenter, who fought in Libya, Egypt, Greece, Crete and Syria, served in the Army as part of the 2/4th Battalion and has returned to the Middle East several times since the end of the war.
The veterans will participate in memorial services at the Commonwealth War Graves Commission, held at El Alamein War Cemetery, Egypt.
The cemetery holds more than 7000 fallen Commonwealth soldiers, including more than 1000 Australians.
“I’m terribly excited about setting down in North Africa and honouring all those who served, especially those who made the ultimate sacrifice,” Mr Carpenter said, adding the daunting trip was unlikely to slow him down.
“I’ve been the president of the local RSL and the 2/4th Association.
I’ve been around the world twice and I’m the over-90s swimming champ at the Diggers Swim Club.
The key is: never stop,” he said.
The veterans, aged 88 to 95, represent every branch of the armed services and include former prisoners of war, a nurse and several members of the Rats of Tobruk.
As well as the 1000 dead, 200 Australians were listed missing, and 3600 wounded.
Mr Snowden will host a function for the veterans before they leave next week.
Η αγωγή του παιδιού από την αρχαία Ελλάδα, στη Ρώμη, στο Μεσαίωνα μέχρι και σημερα
Source: Paroutsas
Ο ρόλος της οικογένειας στην ανάπτυξη του παιδιού… Iστορική αναδρομή του ρόλου των γονιών στην αγωγή των παιδιών από την προϊστορική εποχή ως σήμερα και θα διαπιστώσουμε ότι ο ρόλος των γονιών στην διαπαιδαγώγιση αλλάζει από εποχή σε εποχή και διαμορφώνεται απο τις αντίστοιχες κοινωνικές συνθήκες.
Προϊστορική εποχή
Πριν την εμφάνιση του αρότρου, ηγετική θέση μέσα στην οικογένεια είχε η γυναίκα (παλαιολιθική εποχή). Ήταν η εποχή που ήκμασε ο θεσμός της μητριαρχίας. Η γυναίκα λατρεύτηκε ως θεά-Μητέρα, ως θεά της γονιμότητας, μιας και αυτή ήταν που εφερνε στον κόσμο τα παιδιά. Την σέβονταν και την εκτιμούσαν γιατί είχε κυρίαρχη θέση στην οικογένεια αλλά και στην αγωγή και στην ανατροφή των παιδιών είχε την αποκλειστική μέριμνα.
Η θέση της ενισχυόταν και από το γεγονός ότι ήταν σίγουρη ως μάνα των παιδιών που γεννούσε, ενώ ο ο πατέρας ήταν αμφισβητούμενος.
Στην μητριαρχική οικογένεια τα παιδιά έπαιρναν το όνομα της μητέρας και την περιουσία την έπαιρναν οι κόρες (Αμαζόνες).
Την εποχή λοιπόν της μητριαρχίας τα παιδιά μεγάλωναν κοντά και στους δύο γονείς, τους συνόδευαν στο κυνήγι και στην αναζήτηση ριζών και τύχαιναν μεγάλου σεβασμού από την ομάδα. Ο πατέρας φρόντιζε τα παιδιά και τα μάθαινε οτιδήποτε χρήσιμο για την επιβίωσή τους καθώς και τεχνικές κυνηγιού.
Με την εμφάνιση όμως του αρότρου τα πάντα ανατρέπονται. Η γυναίκα δεν έχει την σωματική δύναμη να οργώνει και έτσι η ισχύς και η εξουσία περνάνε στον άντρα (πατριαρχία). Η επικράτηση του πατέρα – συζύγου, επιδεινώνει τη θέση της μητέρας-θεάς και την κάνει σκλάβα και υποταγμένη στις απαιτήσεις του συζύγου-εξουσιαστή. Έτσι την ανατροφή των παιδιών την έχει τώρα αποκλειστικά η μητέρα χωρίς να υπάρχει η παλιότερη μυθοποίηση για το όνομά της, κάτι που της επιβάλλεται από τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν και από το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί.
Αρχαία Αθήνα
Στην Αρχαία Αθήνα, η θέση της γυναίκας-μητέρας ήταν πολύ υποβιβασμένη. Όλη τη μέρα ήταν κλεισμένες στο σπίτι κι ασχολούνταν με τις οικιακές δουλειές. Ανάλογη ήταν και η αγωγή των κοριτσιών, τα οποία τα μάθαιναν να ράβουν και να γνέθουν ενώ μάθαιναν ελάχιστα να γράφουν και να διαβάζουν. Δεν έβγαιναν έξω από το σπίτι χωρίς συνοδεία δούλων
Από την άλλη, τα αγόρια είχαν περισσότερα πλεονεκτήματα όσον αφορά την διαπαιδαγώγησή τους. Ως τα δώδεκα χρόνια τους έμεναν στο σπίτι αγράμματα και μετά τα πήγαιναν να μορφωθούν σε ιερατεία (έξαρση παιδεραστίας) ή αν είχαν την οικονομική ευχέρεια ανάθεταν την διαπαιδαγώγησή τους σε δασκάλους. Πολλοί πλούσιοι ανάθεταν την ανατροφή των βρεφών σε δούλες ή σε παιδαγωγούς δούλους.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα παιδιά είχαν ελάχιστη επικοινωνία με τον πατέρα, ο οποίος ή θα εργαζόταν όλη μέρα (χαμηλή – μεσαία τάξη) ή θα ασχολούνταν με τα ζητήματα του δήμου. Αυτονόητο, λοιπόν, είναι ότι την ανατροφή των παιδιών -όσο της επέτρεπαν οι δυνατότητές της- την είχε η μάνα, η οποία όντας φυλακισμένη στο σπίτι και μη μπορώντας να αντιδράσει στον υποβαθμισμένο ρόλο που της είχε δοθεί, δεν μπορούσε να προσφέρει τις κατάλληλες γνώσεις και την σωστή αγωγή στα παιδιά της.
Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε ότι τα παιδιά στην κλασσική Αθήνα που γεννιόταν με ελαττώματα γενετικής φύσεως, τα πουλούσαν ως δούλους ή τα εξέθεταν· κάτι που σημαίνει ότι η τύχη τους ήταν αμφίβολη και αβέβαιη.
Αρχαία Σπάρτη
Στην αρχαία Σπάρτη, η κατάσταση ήταν πολύ πιο διαφορετική από εκείνη της Αθήνας. Η θέση της γυναίκας-μητέρας δεν ήταν υποβαθμισμένη και τύγχανε του ιδίου σεβασμού με τον άντρα-πατέρα. Η ίδια μορφωνόταν, -όχι βέβαια όπως ο άντρας- και προσπαθούσε να έχει γνώμη για όλα τα θέματα, ακόμα και για τα πολιτικά.
Η καλύτερη θέση της γυναίκας -σε σύγκριση με την Αθήνα- στην αρχαία Σπάρτη, είχε ως αποτέλεσμα την αγωγή των παιδιών να την αναλαμβάνουν οι γονείς ως τα έξι χρόνια τους. Κατόπιν τα αγόρα πήγαιναν σε στρατόπεδα για να διαμορφωθούν ως ικανοί πολεμιστές (ηρωικό ιδεώδες της αγωγής) και την αγωγή τους την αναλάμβαναν παιδοκόμοι.
Τα κορίτσια λάβαιναν αισθητική αγωγή μετά τα δέκα τους χρόνια.
Αρχαία Ρώμη
Η θέση του παιδιού στην αρχαία Ρώμη έμοιαζε πολύ μ’ αυτή του δούλου. Η Δωδεκάδελτος, όριζε την πλήρη εξουσία του πατέρα πάνω στα παιδιά του, τα οποία μπορούσε ακόμα και να σκοτώνει αν μειοντεκτούσαν σωματικά! Ο πατέρας, αρχηγός και ηγεμόνας στην οικογένειά του, είχε απόλυτη εξουσία στα παιδιά, εξουσία θανάτου και αγοραπωλησίας τους, μιας και τα θεωρούσε ως κτήμα του.
Ο ίδιος, δεν είχε καμμιά ανάμιξη στην ανατροφή τους, κάτι που αναλάμβανε αποκλειστικά η μητέρα. Ο πατέρας εφάρμοζε απλώς τη σημασία του ονόματός του: “pater” σημαίνει παραγωγός και κάτοχος, η δικαιοδοσία του οποίου είχε πολλές φορές άσχημες επιπτώσεις πάνω στα παιδιά του, όπως ξυλοδαρμούς μέχρι θανάτου ή και πώλησής τους ως δούλους.
Μόνο τα παιδιά των πλουσίων είχαν καλύτερη αγωγή από παιδαγωγούς, αλλά η επαφή και η επικοινωνία με τον πατέρα τους ήταν ελάχιστη και διαποτισμένη από φόβο.
Μεσαίωνας
Στην σκοτεινή περίοδο των μεσαιωνικών χρόνων, η αγωγή που παρείχαν οι γονείς και οι δάσκαλοι στα παιδιά, είχε ως βασικό στοιχείο την χριστιανική ιδέα, σε σημειο όμως που τρομοκρατούσε τα παιδιά και γινόταν έμμονη ιδέα στα μυαλά μεγάλων και μικρών, μέ όλες τις προκαταλήψεις που υπήρχαν και τις βαριές τιμωρίες που έπρεπε να υπομείνει κάποιος που είχε διαφορετικές αντιλήψεις ή έστω κάποια ερωτήματα για το Χριστιανισμό.
Στην περίοδο αυτή που οι κοινωνικές τάξεις είχαν τεράστιο χάσμα, ο πατέρας των χαμηλών τάξεων προσπαθούσε να βρει δουλειά και αδιαφορούσε παντελώς για την αγωγή των παιδιών, ενώ η μητέρα προσπαθούσε μόνη της να αναθρέψει τα παιδιά.Οι βιοτικές συνθήκες όμως όχι μόνο δεν επέτρεπαν την σωστή διαπαιδαγώγησή τους, αλλά ούτε καν την επιβίωσή τους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αμάθεια του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού και τους μεγάλους κοινωνικούς διαχωρισμούς της εποχής αυτής.
Αναγέννηση
Την εποχή αυτή, βελτιώνονται οι βιοτικές και κοινωνικοπολιτιστικές συνθήκες, ανοίγονται μεγαλύτερες ευκαιρίες μόρφωσης για τα παιδιά, κυριαρχεί το λογοτεχνικό ιδεώδες της αγωγής και οι παιδαγωγοί είναι επηρεασμένοι από τον δυτικό τρόπο σκέψης και από τα φιλοσοφικά ρεύματα της εποχής.
Στις ευκατάστατες οικογένειες οι γονείς δεν έχουν ανάμειξη στην αγωγή του παιδιού, τα οποία μεγάλωναν με παραμάνες, καθηγήτριες ξένων γλωσσών και πιάνου κτλ. Στις χαμηλές τάξεις την ανατροφή των παιδιών την είχε η μητέρα, ενώ ο ρόλος του πατέρα είναι έμμεσος αφού κύριο μέλημά του είναι η συνεχής προσπάθεια να έχει μόνιμη εργασία.
Τουρκοκρατία
Την εποχή αυτή, λογω των άσχημων συνθηκών και του πολέμου, κανείς από τους γονείς δεν είχε την δυνατότητα, αλλά και την διάθεση, να αναθρέψει σωστά τα παιδιά του. Ο πατέρας βρισκόταν συνεχώς μακριά από το σπίτι και τα παιδιά του, αλλά ακόμα και να ήταν σπίτι, τα προβλήματα και οι έγνοιες που απασχολούσαν κάθε Έλληνα πατριώτη δεν τον άφηναν να εφαρμόσει το ρόλο του.
Αλλά και η μητέρα λόγω της κρίσιμης κατάστασης του πολέμου, δεν ήταν σε θέση να διαπαιδαγωγήσει σωστά τα παιδιά της, μιας και κυρίαρχος φόβος και ιδέα ήταν να αποτρέψει ενδεχόμενη αρπαγή τους από τους Τούρκους.
Τα κρυφά σχολειά είχαν αντικαταστήσει κάπως την αγωγή των γονιών, όσο αφορούσε την επιμόρφωση των παιδιών.
Σημερινή Εποχή
Οι ιδεολογικές και κοινωνικές αλλαγές της σημερινής κοινωνίας, έχουν επιφέρει αλλαγές και στην αγωγή των παιδιών.
Σήμερα και οι δύο γονείς προσπαθούν να προσφέρουν την καλύτερη διαπαιδαγώγηση στα παιδιά, χωρίς να χωρίζονται οι ρόλοι σύμφωνα με παρωχημένες αντιλήψεις ότι π.χ. μόνο η μητέρα είναι υπεύθυνη.
Η βιομηχανική επανάσταση και το φεμινιστικό κίνημα συνέβαλλαν στο να “βγει” από την οικογένεια η μητέρα και να περάσει στον παραγωγικό χώρο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καταρριφθεί ο παραδοσιακός ρόλος του πατέρα και ο ίδιος να συμμετάσχει ενεργά στην ανατροφή των παιδιών.
Υπάρχει όμως και η περίπτωση, κατά την οποία συγκεκριμένες συνθήκες εργασίας απομακρύνουν τον πατέρα από τα παιδιά, που δεν καταλαβαίνουν την έννοια της λέξης “πατέρας”, πιστεύοντας ότι είναι αυτός ο οικείος ξένος που τροφοδοτεί το σπίτι και είναι συνεχώς κουρασμένος
Η σημερινή αγωγή που προσφέρουν οι γονείς, εμπνέεται από τον σεβασμό στην προσωπικότητα του παιδιού και προσπαθούν να διαμορφώσουν μια προσωπικότητα με εσωτερική και εξωτερική ελευθερία και αυτονομία και κυρίως μια προσωπικότητα με αγάπη για τον συνάνθρωπο.
Οι Έλληνες γονείς προσπαθούν να δώσουν στα παιδιά τους μέσω της αγωγής τα αγαθά του πολιτισμού μας, τους δίνουν πνευματικά, ηθικά και υλικά εφόδια για την αντιμετώπιση της ζωής και προσπαθούν να αναπτύξουν τις ατομικές δυνατότητες και ικανότητες, για να ανταπεξέλθουν τα ίδια στις μελλοντικές δυσκολίες και τα προβλήματα που θα τους παρουσιαστούν.
Πρέπει όμως να σημειωθεί το εξής: Οι γονείς στην Ελλάδα μεγάλωσαν κάτω από αυστηρή αγωγή και διαπαιδαγώγηση και πολύ συχνά εφαρμόζουν αυτήν την αυστηρή αγωγή στα παιδιά τους, με αποτέλεσμα να γίνονται αυταρχικοί, να μη δίνουν αυτονομία και ελευθερίες, να πιστεύουν ότι τα παιδιά είναι ανώριμα για να πάρουν κάποια απόφαση, κάνοντας στο τέλος πιο μεγάλη τη διαφορά των φύλων.
Το πιο σημαντικό όμως με τους νέους γονείς είναι ότι προσπαθούν να πλησιάσουν τα παιδιά τους, να επικοινωνήσουν μαζί τους, χωρίς να υπάρχουν οι τεράστιες προκαταλήψεις των παλαιότερων ετών για το ποιός είναι υπεύθυνος από τους γονείς για την αγωγή των παιδιών και την ανατροφή τους.
Scientists inject ‘Vegemite-like’ hope into reef starfish fight
Source: ABCNEWS24
Scientists are using a Vegemite-like beef extract to kill the crown of thorns starfish, one of the biggest threats to the Great Barrier Reef off Queensland.
The Australian Institute of Marine Science (AIMS) says the crown of thorns starfish is responsible for 40 per cent of coral death on the reef since the 1980s.
James Cook University’s Centre for Coral Reef Biodiversity in north Queensland has developed a culture that infects the starfish with its own bacteria.
Professor Morgan Pratchett says trials have been successful but that it is not a magic cure.
“We still have to infect every single starfish individually at the moment in order to kill them once an outbreak is established,” he said.
He says scientists are seeing the start of the fourth outbreak on the Great Barrier Reef right now.
“There’s just simply too many starfish that it’s going to be hard to go out there and really put a dent in the population,” he said.
“The main way we’ve come up with at the moment is actually injecting them with a protein-based media culture, which is just a mechanism by which you promote the natural bacteria within these starfish.”
He says it is killing the crown of thorns, but more tests are needed to ensure it does not damage the underlying coral.
The Balkans Wars through Australian Eyes
The Balkans Wars through Australian Eyes’ is a bilingual presentation, giving Australian perspectives on the liberation of large parts of the modern Hellenic state: western Macedonia, the northern Aegean islands and southern Epiros.
October 2012 marks 100 years since the liberation of Thessalonike and western Macedonia.
The Pan-Macedonian Association of NSW, the Order of AHEPA (NSW and NZ) and the Australian Hellenic Council (NSW) have combined forces to present this unique event as part of the ‘Centenary of Thessalonike’ celebrations.
The newspaper reports published across Australia provide insights into the people and events of the time: who lived in Macedonia and the other regions?
Where were their loyalties?
What can we learn about Hellenism in the 21st century from Australian reporting on Hellenism a century ago?
These are the questions this fully illustrated presentation explores.
Join us as we explore our past to discover our future.
Date: Wednesday 10 October 2012
Venue: AHEPA Hall, Princes’ Highway, Rockdale
Time: 7:30pm
Orthodox Priest Nominated for Nobel Peace Prize
Nominated for the Nobel Peace Prize, among great personalities from around the world, is an Orthodox priest known as the “saint” of prisoners.
Father Gervasios from Thessaloniki has dedicated his life to offer assistance to needy prisoners.
The last 35 years he has contributed to the release of 15,200 needy prisoners, who come from 90 countries, having raised more than 4,100,000 euros!
People of the arts and many scientists from five continents have suggested the Archimandrite Gervasios Raptopoulos as a candidate for the Nobel Peace Prize by the Norwegian Academy.
The countdown to the awards has begun, as the announcement will take place on October 12 at 11:00 am.
Fr. Gervasios’ ministry for the release of indigent prisoners “Hosia Xeni” have made a huge contribution for 35 years.
They help to regain the freedom of people at the detention center for small offenses and cannot afford bail for their sentence.
But not only that.
“They offer the detainee clothing, footwear and cleanliness. Also financial assistance for basic needs, in dental and orthopedic care. Varied is the assistance to the families of prisoners. A monthly allowance of 300 euros is given to the children of those in prison abroad until they complete their university studies. They contribute to the cleaning of the mess and the heating of prisons of our country,” says “Democracy” of the ministry.
The money paid for the release of thousands of prisoners are from voluntary contributions of thousands of Greek philanthropists and expatriates.
Eggs created from mice stem cells, providing research avenue for human reproduction
Source: TheAustralian
This undated photo provided by researcher Katsuhiko Hayashi shows an adult mouse which was born from an egg cell produced from a skin cell, and her pups born normally. The eggs were produced by making skin cells revert to a kind of blank slate, so they could be prodded to develop into immature egg cells.
EXPERIMENTS which turned mice stem cells into viable eggs used to create offspring via in vitro fertilisation would be fraught with scientific and ethical hurdles in humans, Australian researchers say.
The findings, by Japanese researchers and published in the journal Science Express, showed eggs created from the mice stem cells could be fertilised and transplanted into female mice who gave birth to newborn pups.
But Australian researchers warned that although the findings showed it might be possible to create eggs from human stem cells in the same way, this was not an option at present.
“The study suggests that it may be possible one day to create functioning usable human eggs, called oocytes, but this is not feasible or viable at this time,” said Bryce Vissel from the Garvan Institute of Medical Research in Sydney.
Dr Vissel said creating human eggs would remain fraught with scientific challenges and hurdles, including major questions relating to viability, reliability and safety.
He said the real importance of the study was that it could allow more investigation into how human female eggs developed.
Reproductive professor at the University of Adelaide, Robert Norman, said the research offered hope to infertile couples who wanted their own children, but application in humans was still a long way off.
“For many infertile couples, finding they have no sperm or eggs is a devastating blow for which there is no solution other than to not have children, or to use donor gametes,” he said.
Using donors was a complex emotional and social issue, Prof Norman said.
“If a person with no gametes could use their own cells to create a child, all the problems would disappear.”
It also had the potential for post-menopausal women to have children, raising even more ethical issues, he said.
Associate Professor Kuldip Sidhu, director of the Stem Cell Lab at the University of NSW, said the biggest question mark over the study was whether the same process would work with human embryonic stem cells.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΗΝ «ΟΥΔΕΤΕΡΗ»ΖΩΝΗ
Source: Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια
http://www.adoulotikerenia.com
Η αυθαίρετη και παράνομη σύλληψη τριών αστυνομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμονή της επετείου της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποτελεί μια σοβαρή εξέλιξη, πρόκληση. Αποτελεί ακόμη μια ενέργεια υπόσκαψης και αμφισβήτησης της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία εντάσσεται στον πάγιο στόχο της Τουρκίας για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το συμβάν , ας υπενθυμίσει όλους μας οτι πάνω στην κατεχόμενη γή μας φωλιάζει αδίστακτος κατακτητής ο οποίος δεν ήλθε εδώ για να σαλιαρίζει μαζί μας , όπως εμείς κάμνουμε μαζί του.
Εντός των πυλών έχουμε τον βάρβαρο Αττίλα ο οποίος συνεπής προς την ιστορία του συνεχίζει την προέλασή του.
Το συμβάν ας μας ξυπνίσει απο το λήθαργο που μας έριξαν οι ξένες και ντόπιες σειρήνες υποταγής , καθώς και τα ξένα και ντόπια συμφέροντα ,ώστε να αντιμετωπίσουμε την σκληρή πραγματικότητα που έχουμε απέναντί μας.
Για να μην χαθούμε ολοι, Κυπριακή Δημοκρατία και στη συνέχεια Κυπριακός Ελληνισμός, θυσία στο «Μινώταυρο» Αττίλα, θα πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε. Θα πρέπει να σταματήσουν τα σαλιαρίσματα μαζί του και να μπούμε στο «λαβύρινθο» που οι Ηγέτες μας δημιούργησαν ως απότοκο της λανθασμένης πολιτικής προσέγγισης τους τα τελευταία 38 χρόνια με στόχο να βολευθεί η κατοχή με λύση ΔΔΟ και να γίνουμε ο σύγχρονος Θησέας που χρειάζεται η σύγχρονη Κύπρος για να σκοτώσουμε το θηρίο και να σωθούμε.
Είναι Ιστορικά επιβεβαιωμένο οτι μπορούμε και έχουμε τη δυνατότητα και τα μέσα να το πετύχουμε, κόντρα στα δεδομένα και τα ισοζύγια δυνάμεων τα οποία είναι μεταβλητά και μπορούν με στοχευμένες στρατηγικές να διαμορφωθούν ευνοϊκά για την υπόθεσή μας.
Φτάνει να το αποφασίσουμε,να αποβάλουμε την ηττοπάθεια και το μαρασμό που επέφεραν η ξενόφερτη πολιτική του συμβιβασμού με την κατοχή και να αναλάβουμε την τύχη μας στα χέρια μας.
Πρώτη και βασική ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να είναι , είτε η λειτουργία του σχετικού Κανονισμού που αφορά τα οδοφράγματα να τεθεί σε σωστή βάση οπότε είμαστε βέβαιοι οτι η κατοχή θα απαγορεύσει τη διέλευση απο αυτά , είτε το κλείσιμο των οδοφραγμάτων για να μπορούμε να γνωρίζουμε ανα πάσα στιγμή πού είναι περιορισμένος ο εχθρός μας για να μπορέσουμε να προγραμματίσουμε την άμυνα , αλλά και την επιθετική μας διάταξη, πολιτική, οικονομική, διπλωματική και στρατιωτική.
Ο τόπος έχει ανάγκη απο Ηγεσία η οποία να μπορεί να αναλάβει αυτόν τον ρόλο. Οι Δημοκρατικές διαδικασίες, μας προσφέρουν τη διέξοδο και οι επερχόμενες Προεδρικές εκλογές την ευκαιρία.
Επιβάλλεται ο Λαός που συνειδητοποιεί αυτήν την ανάγκη και τη δυνατότητα, να αποβάλει τα Κομματικά του σύνδρομα και αναστολές και να απομονώσει και απορρίψει υποψηφιότητες οι οποίες είτε ανοικτά είτε συγκεκαλυμμένα πρεσβεύουν η Κυπριακή Δημοκρατία να παραμείνει αιχμάλωτη της μέχρι τώρα πορείας προς Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία μέσω των οδοφραγμάτων, όπως είναι αυτές του Σταύρου Μαλά και Νίκου Αναστασιάδη αντίστοιχα.
Υπάρχει αυτή την φορά υποψηφιότητα η οποία προσφέρει την ευκαιρία απεξάρτησης απο τις πολιτικές, τα λάθη και τις καταστροφικές υποχωρήσεις του παρελθόντως, μακριά απο τη διχοτομική ρατσιστική λύση ΔΔΟ και στη βάση των νέων δεδομένων και προοπτικών να διαχειρισθούμε το Κυπριακό σε καθαρά αντικατοχική βάση, με προγραμματική επιδίωξη την απελευθέρωση και την αποκατάσταση των Ανθρωπίνων και άλλων Δικαιωμάτων ολόκληρου του Λαού, ανεξάρτητα απο φυλή και θρησκεία ως ισοτίμων πολιτών ενός Δημοκρατικού Κράτους και οχι Κοινοτήτων. Αυτήν την επιλογή εκφράζει και ενσαρκώνει η υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα.
Απο το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια.
ΒΙΒΛΙΟ – ΤΕΧΝΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ στην εκπομπή του Δημήτρη Συμεωνίδη: Χρίστος Κοτσωνής
RADIO SYMBAN
867 NEW CANTERBURY ROAD, HURLSTONE PARK, SYDNEY
στο Ράδιο Σύμπαν στην εκπομπή του
Δημήτρη Συμεωνίδη
ΒΙΒΛΙΟ – ΤΕΧΝΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Την Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012 8.00μμ ώρα Αυστραλίας και 12.00 το μεσημέρι ώρα Ελλάδος
Θα μιλήσει
Ο Χρίστος Κοτσωνής
Εκδότης του Περιοδικού
ΌΡΙΟN
http://orionhellas.blogspot.gr
Με Θέμα
«Υπάρχει ελπίδα για την Ελλάδα ;»
Χρίστος Κοτσωνής
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Χρίστος Κοτσωνής γεννήθηκε στο Πραστείο της Έξω Μάνης το 1958.
Είναι δημοσιογράφος και εκδότης του περιοδικού Όριον που γεννήθηκε (και κρατιέται κυριολεκτικά με αίμα), «από την αγάπη για κάθε τι Ελληνικό».
Επειδή, χωρίς να υποτιμά διόλου τις σπουδές, πιστεύει ότι τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια μοιράζουν πτυχία και όχι μυαλά, δεν αναφέρεται στα «χαρτιά του». Απλώς περιορίζεται να δηλώσει «Παρατηρητής των Καιρών του, Αταξινόμητος και λάτρης της Ελευθερίας του Ταϋγέτου», μα πάνω απ’ όλα Έλληνας.
-Δεν συμμετείχε με κανέναν τρόπο στη λεηλασία της Ελλάδας, στην καταστροφή των μνημείων και του περιβάλλοντός της.
-Λατρεύει την Ελληνική Γλώσσα, το Ελληνικό Πνεύμα, τον Ελληνικό Πολιτισμό, τη Φύση, τη Μουσική, την Ιστορία, τη Θάλασσα, τον Έρωτα στη φυσιολογική του μορφή, τη φωτογραφία, το διάβασμα, τη συγγραφή και περισσότερο το Ελληνικό Φως.
-Θεωρεί τη μεγαλύτερη συμφορά των Ελλήνων, που ήλθε κατόπιν αφρόνων ενεργειών και προδοσίας, τη Μικρασιατική Καταστροφή!
-Ανησυχεί έντονα για τα τελευταία γεγονότα στην Ελλάδα που βρίσκεται, όχι σε κρίση αλλά σε Παρακμή που ξεκίνησε από τη Μεταπολίτευση και κορυφώνεται σήμερα
Το Περιοδικό “Όριον ”
Μπορείτε να ακούσετε το πρόγραμμα από το διαδίκτυο στην παραπάνω διεύθυνση
καθώς και από άλλες συχνότητες στην Αυστραλία
επίσης μπορείτε να επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες μου
για βιβλία
http://hellenicbookclub.blogspot.com
για νομικά θέματα
http://nomika-themata.blogspot.com
και διάφορα ενδιαφέροντα άρθρα στην ιστοσελίδα μου
http://dsymeonidis.blogspot.com
για προσωπική επικοινωνία
dsymeonidis@iprimus.com.au
Δημήτρης Συμεωνίδης
Dimitri Symeonidis
Sydney Correspondent
International Hellenic News Agency
Ανταποκριτής του
Ομογενειακού Πρακτορείου Ειδήσεων της Ελλάδος
Σύδνεϋ , Αυστραλίας
Πρόεδρος Ε.Ε.Ε.Θ. παράρτημα Αυστραλίας
Powerhouse Ploutarhos Giannis Ploutarhos, the golden child of Greek laika music, graced the Melbourne stage with class and finesse
Giannis Ploutarhos soaks up the adoration of Melbourne fans.
If anyone had any doubts as to how loved and revered Giannis Ploutarhos is, those doubts were put to rest with the incredible reception he received during his Melbourne concert last Saturday night.
The audience at the Westgate Entertainment Complex treated him like a much-loved son who had returned home, wanting to touch his hand, kiss him and take photographs.
The genuinely committed star was all too happy to oblige, and over the course of the night, fans were going up to the stage for seconds and thirds.
One adoring audience member went so far as to wipe his brow with her serviette and then keep it.
The love fest continued through the night, culminating in his visit to each and every table in the venue.
The crowd was so thick – ten people deep – like an unmovable wall, it’s amazing that he didn’t give up.
But he persevered, welcoming every photo, handshake, hug and kiss – his commitment was unwavering.
They should give him a medal for enduring it without once rolling his eyes or looking like he’d had enough.
But back to the music.
Ploutarhos’ repertoire is incredible.
It’s easy to roll off his hits – File, To Kalitero Paidi, To Gramma – but impossible to remember all of them.
Only when the hits kept coming, a tidal wave of recognizable top selling tracks – Ti Stavro Kouvalao, Ipirhan Orki, Fovame Pos, Se Kseperasa – do you realize what a lengthy and consistent career he has had, a legend of the Greek music scene with tremendous staying power.
In fact, while many singers end up repeating their best hits in the same concert, he in fact had cut major hits short – including File – just to squeeze them all in, not to disappoint.
His biggest hits are romantic ballads, and with his charming brown eyes pulling in the crowd, there was a lot of swaying and singing to be done.
Backed by an excellent 12-piece band, his second and final concert in Melbourne was a huge success.
He is truly a professional, maintaining a consistent level of energy and a solid connection with his audience.
As if his sweet nature and generosity of spirit wasn’t evident enough, the Vice President of the Agapi Care Foundation – a Greek Australian charity for which he has raised hundreds of thousands of dollars – recited a poem that she personally wrote for Ploutarhos.
At first the crowd was unsure as to why the concert was being interrupted, but it ended up being a heartfelt moment with a moved Ploutarhos putting his hand on his heart in appreciation of her moving words.
It’s safe to say there was a lot of love in the room that night.
GREEK WORLD MEDIA 