Month: November 2012

H life coach εισηγήτρια και συγγραφέας Τζιλ Δούκα μιλά για την εμπειρία της στις Ινδίες.

Μια από τις μεγαλύτερες τιμές για έναν ομιλητή είναι να μιλήσει σε TEDx ημερίδα, ημερίδες που έχουν ως στόχο να διαδώσουν γνώσεις, έμπνευση και να παροτρύνουν και γίνονται ανα τον κόσμο. Η Τζιλ Δούκα, life coach, εισηγήτρια και συγγραφέας, είναι από τις πρώτες Ευρωπαίες προσκεκλημένες που μίλησαν σε TEDx event στην Ασία, στο Chennai της Ινδίας. Παρακάτω περιγράφει το ταξίδι και τα συναισθήματά της.

Τετάρτη 26/9/12 Ημέρα 1η

Και ναι, μετά από 4 μήνες καθημερινής προετοιμασίας, ήρθε η ώρα! Πετάω για το Chennai της Ινδίας (το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι με 5 εκατομμύρια πληθυσμό, κάτω δεξιά στον χάρτη). Μεγάλη η χαρά μου που πάω ανάμεσα στις πτήσεις στο Senator lounge στη Φραγκφούρτη, βραβευμένο στα τοπ 10 lounges του κόσμου. Κάνω ντους, χαλαρώνω και βρίσκω άλλους 4 ομιλητές, τον Mykcola από Ουκρανία, την Caroline από Καναδά, τον Prabha από Ουάσινγκτον και τον Sergio από Μεξικό, είναι 4 από τους 16 που θα μιλήσουμε στο TEDxChennai.

Μετά από 9 ώρες πτήση, φτάνουμε! Το αυτοκίνητο του Sheraton είναι εκεί και μας περιμένει. Ο Sergio πάει να καθίσει μπροστά, ο οδηγός του το απαγορεύει.. Μάλλον είναι ενάντια στους κανόνες τους λέει ο Sergio, όχι λέει ο οδηγός, απλά πήγατε να καθίσετε στην θέση του οδηγού! Στην Ινδία οδηγούν ανάποδα, όπως στην Αγγλία! Γελάμε πολύ και ας είναι 2:00 τα μεσάνυχτα…..

Ημέρα 2η 27/9/12

Στο πρωινό βλέπω και τους υπόλοιπους ομιλητές, αγκαλιές φιλιά, με τους περισσότερους έχω συναντηθεί σε σεμινάρια ή συνέδρια…. Μικρός ο κόσμος. Βρίσκω την Jane Ransom, η οποία είναι ομιλήτρια, είμαστε μαζί στο mastermind group μια ομάδα με την οποία εδώ και 2 χρόνια μιλάμε κάθε 2 εβδομάδες και μοιραζόμαστε τις νίκες και τους προβληματισμούς μας. Έχω 2 χρόνια λοιπόν να την δω live, και συγκινούμαι τόσο που βάζω τα κλάματα.

Πάμε στο σπίτι της Puja Gupta, είναι η κοπέλα που μας κάλεσε να συμμετάσχουμε στο TEDxChennai. Το σπίτι είναι 6 όροφοι και έχει 12 άτομα προσωπικό. Μένουν μέσα 3 οικογένειες. Οι πλούσιοι στην Ινδία είναι πολύ πλούσιοι! Κάνω πρόβα την ομιλία μου μπροστά σε όλους, μου δίνουν συμβουλές, κάποιες τις κρατάω κάποιες όχι. Μετά πάω σε ένα από τα σαλόνια (!) όπου μου κάνουν μια συνέντευξη για τηλεοπτικό σταθμό. Μετά, έρχεται μια δημοσιογράφος από ένα περιοδικό… Με ρωτάνε για την Ελλάδα, για τους λόγους που μας οδήγησαν στην κρίση, για το coaching για την ομιλία μου. Όμορφα!

Πίσω στο ξενοδοχείο και έχω μόνο μια ώρα για να ετοιμαστώ για την συνέντευξη τύπου. Πονάει ο λαιμός μου, παντού έχει air condition στους 18 βαθμούς... ελπίζω να μην αρρωστήσω..

Κατεβαίνω στην αίθουσα… πάνω από 100 φωτογράφοι, δημοσιογράφοι, τηλεοπτικές κάμερες. Μόλις μπαίνω ανάβουν πολλά φλας. Ακούω κομπλιμέντα για το πορτοκαλί μου φόρεμα. Καλό αυτό! Μετά την εισαγωγή, μιλάμε ένας ένας στην συνέντευξη τύπου. Λέω είμαι η Τζιλ Δούκα από την Ελλάδα, την χώρα της κρίσης (αφού με ρωτάτε όλοι για αυτό!). Η ομιλία μου θα σας βοηθήσει να βρείτε τρόπο να κάνετε την αποτυχία να λειτουργήσει υπέρ σας. Υπάρχει κανείς που τον ενδιαφέρει κάτι τέτοιο; Σηκώνουν όλοι τα χέρια. Έρχονται δημοσιογράφοι μετά και συστήνονται. Είναι ενθουσιασμένοι με την ποιότητα των ομιλητών και εγώ το ίδιο, άσχετα από το γεγονός ότι τους περισσότερους τους ήξερα. Θέλω πολύ να ακούσω τις ομιλίες!

Ημέρα 3η 28/9/12

Πάμε στο Radio Chennai για συνεντεύξεις. Μας υποδέχονται με χαρά, έχω πάρει και την βιντεοκάμερα. Η συνέντευξη βγαίνει πολύ ωραία όπως μου είπε η παραγωγός Μaha (συντόμευση από Mahalakshimi!). Μετά από εμένα είναι η Caroline, μου ζητάει να την βιντεοσκοπήσω. Στην συνέντευξη λέει ότι θα μιλήσει για το γεγονός ότι την νάρκωσαν και την βίασαν τον περασμένο Ιούνιο. Σοκάρομαι, δεν το ήξερα. Πάλι βάζω τα κλάματα. Αυτό το ταξίδι με έχει κάνει πολύ ευαίσθητη!

Στο ξενοδοχείο, έχω 50 λεπτά να φάω και να ετοιμαστώ για να πάμε στην πρόβα στο Sir Mutha Concert Hall, στο θέατρο που θα γίνει το TEDxChennai. Κρυώνω πολύ και αρχίζω να βήχω. Μόνο αυτό μου έλλειπε….

Είμαστε στους Times of India, εφημερίδα με πάνω από 3 εκατομμύρια πωλήσεις... γράφουν την εταιρία μου…. Απίστευτο!

Στο θέατρο, ρωτάω ποιος είναι υπεύθυνος για την σκηνή και σε ποιόν να δώσω την παρουσίασή μου αλλά ακούω συγκεχυμένες απαντήσεις. Δίνω σε κάποιον την παρουσίαση, όμως καταλαβαίνω ότι δεν είναι ο υπεύθυνος… οκ, αν ήμασταν Ελλάδα, δεν θα ανησυχούσα, ξέρω ότι όλα γίνονται τελευταία στιγμή, όμως εδώ… ανησυχώ πολύ! Και άλλοι ομιλητές το συζητούν. Κάνω την πρόβα και μου λένε ότι έχουν το version της ομιλίας που είχα στείλει πριν από 3 μήνες, σχεδόν καμία σχέση με αυτό που θα πω… οκ, θα σας ξαναστείλω (για 3η φορά) την τελευταία εκδοχή… Δεν μου αρέσει, λες να ανέβω να μιλήσω και να μου βγάλουν την παρουσίαση/ το powerpoint άλλου ομιλητή;

Δίνω μια συνέντευξη σε περιοδικό και κάνουμε μια όμορφη φωτογράφιση όσο κάνουν πρόβα οι άλλοι. Τελειώνουμε στις 18:00.

Έχω 20 λεπτά να ντυθώ για το δείπνο που έχουμε με το Young Indian Entrepreneurs club. Έχουν δώσει τα βιογραφικά μας και έχουν επιλέξει με ποιόν ομιλητή θέλουν να καθίσουν στο τραπέζι για να φάμε μαζί. Σκέπτομαι… και αν δεν θέλει κανείς να καθίσει μαζί μου; Α, οκ, είναι 3 άτομα, όσα έχουν και οι άλλοι, ευτυχώς! Με ρωτάνε για το uniqueness concept, πως μαθαίνουμε για την μοναδικότητά μας, έχουν διαβάσει τα πάντα στο site μας, ξέρουν τα πάντα για εμένα. Κάνουμε μια πολύ καλή συζήτηση, έρχονται και άλλοι επιχειρηματίες. Βγάζουμε πολλές φωτογραφίες (μας ακολουθούν φωτογράφοι παντού μετά την συνέντευξη τύπου, είμαστε το θέμα των ημερών) η φωνή μου κλείνει και νιώθω πολύ αδύναμη. Πάω στο δωμάτιο. Κάνω σιωπηρή πρόβα την ομιλία μου. Αύριο θα μιλήσουμε σε ένα πανεπιστήμιο, μπορεί να μην πάω, να ξεκουραστώ να είναι καλά η φωνή μου για το TEDx… θα ξυπνήσω και θα δω.

Ημέρα 4η 29/9/12

Είμαι καλύτερα. Αποφασίζω να πάω στο Saveetha University. Κοιμάμαι στην διαδρομή. Μετά από 1 ½ ώρα ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω την φωτογραφία μου σε μια τεράστια αφίσα στην είσοδο του πανεπιστημίου με άλλους 4 ομιλητές. Φωνάζω από την χαρά μου όλοι οι συνάδερφοι βλέπουν την αφίσα και δεν το πιστεύουν! Κατεβαίνουμε από το λεωφορείο και μας συστήνουν στον Πρύτανη και στους καθηγητές οι οποίοι έχουν παραταχθεί. Φοράω τις παντόφλες μου, έχω τα τακούνια μου στην τσάντα δεν πρόλαβα να αλλάξω, τι ντροπή θεέ μου! Πάμε στο γραφείο του πρύτανη, με συνοδεύουν (!) στην τουαλέτα αλλάζω παπούτσια, βάζω την μπλούζα που γράφει Be Unique (να είσαι μοναδικός/η), όλα καλά…

Μας οδηγούν σε μια είσοδο όπου ακούω ένα μεγάλο βουητό σαν από γήπεδο… εκεί θα μιλήσουμε; Ναι, μπαίνω μέσα, ανακοινώνουν το όνομά μου, 1300 άτομα σηκώνονται και χειροκροτούν, όπως κατεβαίνω ανάμεσά τους μου φωνάζουν, δίνω το χέρι μου, με τραβάνε.… Χαιρετάω και στέλνω φιλιά… Οκ, κάπως έτσι θα πρέπει να νιώθουν οι σταρ! Δεν το πιστεύω αυτό που συμβαίνει… ανεβαίνω στην σκηνή μαζί με τους άλλους συναδέρφους. Κανείς δεν πιστεύει αυτό που συμβαίνει. Οι 1300 φοιτητές και φοιτήτριες του 3ου πανεπιστημίου της Ινδίας είναι το ιδανικό κοινό. Ακούνε, συμμετέχουν. Ρωτάω ποιος είναι το μέλλον της Ινδίας, φωνάζουν με μια φωνή, εγώ! Ποιος είναι μοναδικός; Εγώ! Σείεται το θέατρο. Μοιράζομαι μαζί τους τις 3 ερωτήσεις που μπορούν να κάνουν όταν αντιμετωπίζουν την αποτυχία.

1. Τι μπορώ να κάνω για να δουλέψει υπέρ μου αυτή η κατάσταση;
2. Πως μπορώ να βγάλω το καλύτερο από την αποτυχία μου;
3. Με ποιόν μπορώ να μιλήσω που έχει ήδη ζήσει την αποτυχία μου;

Η συμμετοχή τους είναι καταπληκτική. Στο τέλος, η Jana Stanfield τραγουδάει το τραγούδι I cannot do all the good that the world needs me, but the world needs all the good I can do, (δεν μπορώ να κάνω όλο το καλό που ο κόσμος θέλει να κάνω μα, ο κόσμος χρειάζεται όλο το καλό που μπορώ εγώ να κάνω). Σηκώνουμε 40 φοιτητές στην σκηνή, χορεύουμε και τραγουδάμε όλοι, η ατμόσφαιρα είναι απίθανη!

Σαν δώρο μας φοράνε την τοπική φορεσιά, μας δίνουν ένα βραβείο και ένα αναμνηστικό ρολόι και στο μεσημεριανό περνάνε πολλοί καθηγητές και οι διοργανωτές του National Entrepreneurship Network. H εμπειρία είναι απίστευτα δυνατή, κανείς μας δεν πιστεύει τι έγινε, ακόμα και ομιλητές με εμπειρία 20 ετών… Μοναδικά συναισθήματα!

Είμαι επισήμως άρρωστη, στην διαδρομή τρέμω και ιδρώνω. Έρχεται γιατρός στο ξενοδοχείο (στο δωμάτιο) απορεί πως μπορώ και μιλάω με τον λαιμό που έχω, μου γράφει αντιβίωση και σε 30 λεπτά τα φάρμακα είναι στο δωμάτιό μου. Συνολικό κόστος 43 ευρώ. Πάω στο spa, όπου μας έχουν δώρο ένα μασάζ από την οργανωτική επιτροπή του TEDxChennai, κοιμάμαι από την εξάντληση. Στο δωμάτιο, τρώω και κάνω πρόβα για χιλιοστή φορά την ομιλία μου. Κοιμάμαι. Αύριο είναι η μεγάλη μέρα!

Ημέρα 5η TEDxChennai 30/9/12

Έρχεται κομμώτρια στο δωμάτιο για να μου φτιάξει τα μαλλιά στις 7:00. Μέχρι το μεσημέρι που θα μιλήσω τα μαλλιά έχουν γίνει χάλια, πολύ χάλια, αλλά έπρεπε να προσπαθήσω! Πάμε στο θέατρο, στις 9:00 η πληρότητα είναι 95%. Οι Ινδοί δεν το πιστεύουν, η Κυριακή είναι η μοναδική τους αργία και ήταν σίγουροι ότι θα καθυστερούσαν οι συμμετέχοντες να έρθουν. Κάνουμε μια ομαδική προσευχή, κρατάμε τα χέρια μας σε κύκλο, οι 14 ομιλητές και λέμε δυνατά ο κάθε ένας μας με μια λέξη ποιος είναι ο στόχος της ομιλίας μας: έμπνευση, χαρά, υποστήριξη, βοήθεια, ισορροπία, αγάπη λέω εγώ. Φυσικά βάζω τα κλάματα…. πάλι… έχω φορτιστεί πολύ συναισθηματικά.

Ξεκινάει η Carol Talbot, από το Ντουμπάι, την γνωρίζω από το Evolutionary Business Council, καταπληκτική γυναίκα και ομιλήτρια. Ξεσηκώνει τα πλήθη! 1200 άτομα κάνουν ότι τους λέει. Η μια φοβερή ομιλία διαδέχεται την άλλη, το κοινό συμμετέχει σε όλες, φτάνει το μεσημέρι, πρέπει να πάω να ετοιμαστώ για την δική μου ομιλία και δεν θέλω να φύγω από την καρέκλα! Θέλω να ακούσω τις ομιλίες, είναι τόσο ενδιαφέρουσες!

Κάνω την προετοιμασία μου, είμαι σε άλλη διάσταση. Ζεσταίνω την φωνή μου, δεν είναι και στα καλύτερά της. Όλα θα πάνε καλά. Έχω προετοιμαστεί τόσο πολύ, όλα θα πρέπει να πάνε καλά.

Είναι η σειρά μου, τα φώτα είναι πολύ δυνατά, οκ συνηθίζω. Ακούω την φωνή μου περίεργη, έναν τόνο κάτω από το κανονικό. Δεν είναι κακή, φοβάμαι να την ανεβάσω, είμαι βραχνιασμένη συνεχίζω έτσι. Όλοι ανταποκρίνονται στις ερωτήσεις που τους κάνω, γελάνε με τις φωτογραφίες του powerpoint. Ωραία. Το απολαμβάνω πολύ, κοιτάω ψηλά, κάτω, όλο το κοινό. Ήρθε η ώρα για τον διαλογισμό, θα ακολουθήσουν όλοι; Τους ζητάω να κλείσουν τα μάτια και να ακολουθήσουν τις οδηγίες μου. Το κάνουν όλοι, απίστευτο. Τελειώνουμε και τους προτρέπω να βάλουν τα χέρια στην καρδιά τους! Τους ευχαριστώ, 1200 άτομα με χειροκροτούν όρθιοι. Φυσικά, βάζω τα κλάματα, εκτός σκηνής!

Μετά από εμένα ο Romeo Marquez Jr (από τους αγαπημένους μου) ξεσηκώνει τους συμμετέχοντες. Τελειώνει το event. Για την επόμενη ώρα, υπογράφω αυτόγραφα και βγάζω φωτογραφίες. Ρωτάω τι τους άρεσε από την ομιλία μου, ο κάθε ένας λέει κάτι διαφορετικό: άλλαξα τον τρόπο που θα βλέπω την αποτυχία, ο διαλογισμός, η προσωπική κάρτα αποτυχίας, η…. μπλούζα σου! Με ευχαριστούν, με επαινούν, θέλουν να γίνουμε φίλοι στο facebook κ.α Τα συναισθήματα είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ.

Στο ξενοδοχείο μιλάω με Ελλάδα, στέλνω ευχαριστίες σε όλους όσους βοήθησαν στην προετοιμασία και ετοιμάζομαι για το πάρτι…. Είμαι σωματικά εξαντλημένη αλλά πετάω! Ευχαριστώ τον Θεό και εύχομαι στο μέλλον να αξιωθώ να ζήσω πολλές παρόμοιες εμπειρίες!

Μπορείτε να δείτε την ομιλία της Τζιλ Δούκα εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=uQKTaJt48Bw&feature=plcp

Η Τζιλ Δούκα είναι life coach, εισηγήτρια και συγγραφέας, αντιπρόεδρος της www.uniquenessdevelopmentgroup.com Είναι εισηγήτρια στο πρώτο DVD με στοιχεία Life Coaching “Θέλω να πετύχω τους στόχους μου” το οποίο διατίθεται σε όλα τα καταστήματα Public και online εδώ.