Olympia Dukakis & Rose Gregorio are “Irene & Marie”

Source: Alex Thompson

Olympia Dukakis and Rose Gregorio play Greek-American women in their 70s who create stories to avoid the realities of growing older.

All donations are tax-deductible through the Greek America Foundation.

I wrote this script for my grandmother on the plane back from my study abroad in Prague. “Irene & Marie”. I thought she and her friend Irene were hilarious.

They’d told me so many stories! Write what you know? Well, I’ll write what my Yiayia knows.

However, she refused to act in it. “First of all,” she said, “I’m not an actor,” (though she is certainly a seasoned performer) “second,” she continued, “this is all too embarrassing.

You can’t tell people about this! I’ll lose all my friends!”

I began work as a casting director’s assistant. With access to many important phone numbers, I sent the script on a whim to Olympia Dukakis’ manager, Gene Parseghian.

I told a friend and prospective producer what I’d done and he told me I was crazy, an amateur – “who wants to work with a self-professed amateur?” he said.

“I know Olympia is Greek, but is her manager Greek?” No, I said. “Well, what does your Yiayia matter to Olympia Dukakis’ manager?” Nothing, I supposed. I was crushed.

Two days later I received word from Gene’s office that Olympia had expressed interest in the project. “Keep us updated on the production.” I cried at my desk and cheered.

We had Olympia. On her suggestion I sent the script to Rose Gregorio, who has signed on as well.

I spoke with Greg Pappas, founder of the Greek America Foundation and his interest in the project went so far as to guaranteeing it a Hollywood premiere.

His creative input and interest were invigorating. I could do this!

Next, Roberta Munroe signed on; a seasoned producer of short films and past shorts programmer for the Sundance film festival, Roberta literally wrote the book on producing short films.

It’s called “How Not to Make a Short Film.” I read it and called. We had a producer.

As both Olympia and Rose are New York based, and the production value of New York in December is unmistakable, we decided to shoot in NY with a NY-based crew. Our start date is set for November 29.

Now, we need funding to make sure we keep Olympia and Rose and this glorious project on track for that November start date. Our estimated budget is $50,000.

That will encompass talent, assistant directors, a cinematographer, camera, sound and lighting equipment, location permits, production managers and production coordinators as well as a full New York crew.

Depending on your contribution, you may receive a variety of rewards including tickets to the Hollywood premiere on May 24th, 2013 and with a financial donation of $5,000 or more an invitation to the set during shoot days and a role as an extra in the opening church scene.

And here we are. In roughly fifteen pages we hope to tell a story people will be talking about long after they leave the theater.

I personally appreciate anything and everything you can do to help us, this motley crew of experience and green.

This is the type of dream project directors wait decades to work up to. With your help this dream is going to become a reality; and then, on screen, a dream again.

Insania! Peter Andre is joining us for a live webchat

Source: Thesun.co.uk

Peter Andre

Waiting for you … Peter Andre
John Kirkby/The Sun

I’M A Celebrity … Get Me In The Sun Offices.

Get your thinking caps on because Aussie heart-throb and reality star Peter Andre will be joining us for an exclusive LIVE webchat next week.

Tune in here at 1pm on Tuesday, October 30 to put your questions to the likeable star.

An incredible NINETEEN years on from his debut album, Pete is joining us to talk about his NINTH record Angels and Demons.

He said: “I can’t wait to chat to all my fans during the webchat.

Peter Andre

On stage … Peter Andre

“It is the thing I love the most – answering questions and hearing from my fans personally.

“it’s going to be a brilliant week next week.”

The album’s lead single is a track given to him by his personal friend and colleague, the late Robin Gibb.

And kind-hearted Pete plans to give all the proceeds to charity.

Peter Andre on I'm A Celebrity ... Get Me Out Of Here

Jungle hero … Peter chats in the bush telegraph

He said: “I was lucky enough to call him a friend and I feel privileged to have known him.

“He was such a total legend musically and also a kind man, and he’s going to be missed so much.”

Music aside, Pete boasts an impressive CV. He’s released two fragrances and is the author of a top-selling book, My World: In Pictures and Words.

Peter Andre and Emily MacDonagh

Going steady … Peter Andre and Emily MacDonagh

He has also enjoyed two stints on hit ITV show I’m A Celebrity. In 2004, Pete had viewers gripped as romance blossomed between him and glamour model Katie Price.

They married a year later and had two children before separating in 2009.

Pete then enjoyed another stint in the jungle last year.

Peter Andre and former wife Katie Price

The ex factor … Peter Andre and former wife Katie Price

Pete is now dating pretty medical student Emily MacDonagh, 23.

Perhaps you want to ask Pete how it feels to have been going almost 20 years in the entertainment business.

Or find out how serious things are with Emily.

The choice is yours. Tune in at 10am on October 30.

Angels and Demons is out on October 29.

Nigel Farage on the Fall of Europe


Nigel Farage never elicits a neutral reaction…ever. His brutally honest remarks inspire either love or hate – kind of like country music, calvados or the Kardashians.

Even here, inside the Daily Reckoning brain trust, Farage produces a spilt reaction. One of your editors thinks Farage is the cat’s meow; the other editor thinks he’s the cat’s litter box. So one thing is clear; neutrality is not an option.

Farage, leader of the UK Independent Party, is a very outspoken advocate of small-to-no government, which makes him a very outspoken critic of the European Union. Farage is not an anarchist, but he would like to see the European Union wither up and blow away so that the nations of Europe could reclaim their political and economic sovereignty.

Late last week, Farage sat down with Lauren Lyster, the witty and engaging anchor of Russian TV’s Capital Account, to discuss his anti-eurozone perspective. (One of your editor’s loved it; the other, not so much).

As they launch into the interview, Lyster notes that Farage’s comments and interviews often “go viral” on the Internet. The reason is obvious, she says. ‘There’s a bull market for the truth. There’s a bull market for getting past the B.S. and the rhetoric.’

Farage clearly delivers a perspective that ‘gets past the B.S.,’ but not without utilizing his own brand of rhetoric.

‘One of the ironies of the European project,’ Farage remarked last time we featured his comments in the Daily Reckoning, ‘is that this project that was set up to make us all love each other is actually beginning to make us hate each other… Far from Europe coming together, Europe is being torn apart and we are risking stirring up the very kind of nationalisms that the project was supposed to stop in the first place.’

This time around, Farage takes his scorn for the Eurozone and kicks it up a notch. ‘I think that anybody who looks at economics from a fundamental perspective is going to say, “This eurozone should never have been put together the way that it has been and that, frankly, it can’t last.” The only question is how long can the agony go on for.’

Greek short films get special treatment in Egypt


The films are all from Greece, made by Greek directors and will be anywhere in the range of one to twenty minutes. The films include dramas, comedies, romance and everything in between.

From Plato and Homer to Kazantzakis and Gavras, the Greeks are clearly not in any shortage of great thinkers in any field. Besides being credited with countless contributions to humanity, Egypt in particular has been touched by Greek culture and the two countries have strong cultural ties.

The Greek Cultural Institute celebrated the two countries’ cultures with a cultural month that will be concluded with a two day tribute to Greek short films in the creativity centres of Cairo and Alexandria. The tribute is in motion in Cairo already, starting yesterday, while Alexandria will start its own on 17 and 18 October.

Egypt has seen a surge in short film festivals and events, including the Shnit film festival, Future Shorts, the 48 hour film festival and the upcoming Goethe Institute short film festival. Though this ‘tribute’ is not a festival in anyway, the focus on short films will draw crowds where screenings of feature-length films around town have failed to do so.

The films are all from Greece, made by Greek directors and will be anywhere in the range of one to 20 minutes. The films include dramas, comedies, romance and everything in between.

“Most of the films have been produced within the last five years, though some are older, and some have won prestigious awards,” said Dina Constantina, vice president of the Greek Cultural Institute in Cairo. “We chose these films because they are all famous in Greece and have been well-received. They all have English subtitles and some are silent with no dialogue at all. They cover all genres and are not confined to a specific theme, genre, or topic.”

Constantina added that the screenings were part of a larger cultural exchange between the two countries. “The tribute is part of the Greek Egyptian cultural month where we have featured crafts and art exhibitions, among other things.”

The films include Moments of Wisdom, The Son, Somewhere on The Map (2010), Fishing (2012), Coat Fitting (2006), Occupation (2009), Leaving (2005), and What Swims and Laughs (2003).

Moments of Wisdom tells the story of a life in three minutes, while The Son tells the story of parents trying to answer their son’s difficult questions. Coat Fitting is about an old man who finds meaning in his life upon learning he may be the subject of a documentary.

Greek cinema has always been prominent and notables include Costa Gavras with his iconic Z (1969), the masterful Theodoros Angelopoulos, all the way up to Yorgos Lanthimos and his award-winning Dogtooth (2009). The screenings will mark the end of the Greek Egyptian cultural month, ending rather fittingly in Alexandria, once a centre of Greek culture in Egypt.

Mary Dimakis, Oldest Greek-American, Dies at 109

Source: Miamiherald

In 1903, the year Mary Dimakis was born, the Wright Brothers put the first plane in the air, Henry Ford rolled out the Model A and the first World Series game was played.
Dimakis, the oldest Greek-American living in the United States, died Oct. 5 at her home off Coral Way.

She was 109.

At the time of her death, she was also one of the oldest living Greeks in the world, according to The National Herald.

She was born Sept. 9, 1903 in a Greek community in Turkey, but her family fled to New York in 1920 shortly after the start of the Greco-Turkish War.

She moved to Miami in 1921 with her husband, Nicholas Ponticos, a fruit shipper.

She and her husband hunkered down through the 1926 hurricane and saw first hand the building of the Biltmore Hotel and the Freedom Tower.

She was among the pioneers who founded Miami’s first Greek community in 1927, around Northeast First Avenue and 15th Street. Together, they had a daughter, Evelyn.

Ponticos died in 1935, and five years later she married James M. Dimakis, a land developer.

Mary Dimakis was a pioneer member of St. Sophia’s Greek Orthodox Cathedral in Miami, which was built in 1948. That same year, Dimakis and other Greek families established their presence in The Roads neighborhood by moving near the church.

A housewife her entire life, Mary Dimakis took pride in the traditional Greek baking she learned from her mother, which meant using lots of olive oil, real butter, nuts and honey.

Apple’s App Stores crash failing to allow connections, app listings or update programs purchased

Source: News

Apple App store

Services at Apple App stores in many countries, including Australia, crashed. Picture: Trevor Pinder

THE WORLD’S biggest smartphone application store crashed in several countries including Australia late today, refusing to let users purchase or update phone apps.

Apple’s App Store appeared to first experience problems around 4pm AEDST for many users, failing to allow connections to the store, to show app listings or to deliver updates to programs already purchased.

The outage also affected users in the United States, United Kingdom, Singapore, Malaysia, Indonesia and Kuwait.

Apple did not comment on the outage but users who phoned support lines were told the problem would be fixed within 24 hours.

Apple’s software developers had not been advised of major maintenance to the App Store, though the company did recently make efforts to remove a bug from its in-app processing protocol.

Greek Ambassador Christos Panagopoulos: A new beginning for Greece

Source: TheHill

Although I just arrived in Washington, D.C., as the new Greek ambassador, America makes me feel right at home. This is not only because I have served in the United States twice in my career ― in Boston and in Los Angeles ― but also because there are so many things here that remind me of my home country’s heritage and radiant culture, bringing out the deep affinities of our two nations, our shared values and our strong ties of friendship and alliance.

The Capitol building, with its neoclassical architecture, the themes of the Federalist Papers and the works of the Founding Fathers of America ― all can find many of their roots in Hellenism. The Hellenic spirit has always transcended its geographic borders ― not just in antiquity, but through the Hellenistic era, the Byzantine Empire, the Age of Enlightenment and onwards.

Our destinies have always been intertwined, from the admiration of the Greek people for this nation’s own struggle for independence to the American people’s support for our War of Independence, and the solidarity to the outnumbered Greek Army’s stand against the Axis forces, which resulted in the first Allied victory in WWII. We have fought side by side throughout all the major conflicts in the 20th century, and your famed Liberty ships launched the modern Greek shipping industry. Our mutual history is also linked by the long presence of the Greek American community: a community that came to America in times of hardship and has managed to thrive and excel through hard work, commitment and dedication to their new homeland.

My arrival in America coincides with Greece’s severe economic crisis and our efforts to implement long-overdue reform. This has deeply affected the Greek people: it has led to a dramatic drop in their standard of living, which was never nearly as high as that in other Western European nations.

We are indeed grateful for the support of our European partners, the U.S. and the international community. This support is not free: it comes in the form of loans that we are paying back with interest; it comes at a cost to everyday people, as we are pushing through painful reforms; and it comes as a response to a crisis that is not just Greek or even just European.

To paraphrase John Donne, “No economy is an island.” In this global economy, our fates are intertwined. However, Greece offers the West an island of stability in a volatile and crisis-stricken region. Understanding this, we take our responsibilities very seriously, implementing drastic measures that no other modern country has taken in such a short period of time. We are also making great strides in an ambitious privatization plan, and doing a great deal to attract foreign investment.

Fiscal crisis aside, Greece is a country of many treasures: its sun-kissed beauty, its rich history and culture, and its Mediterranean climate that yields agricultural products of exquisite quality make it unique. Greece offers well developed tourism, shipping, and service industries; a highly skilled and hard-working labor force; natural resources; and above all, the perpetual will of its people to succeed.

Despite the crisis at hand, Greece is proactively pursuing its foreign policy objectives. Focusing on our region, we are striving to bring the countries of Southeast Europe into the Euro-Atlantic family, on the condition that they meet the necessary criteria and respect the principle of good neighborly relations. Just a few days ago, the Turkish foreign minister visited Athens. We still have pending issues, but we maintain close and regular consultations, trying to find common ground. Also, the Albanian foreign minister paid a visit, after we signed, along with Italy, a Memorandum of Understanding (MOU) for the construction of the Trans Adriatic Pipeline (TAP), to promote energy security in Europe. We have proposed to the former Yugoslav Republic of Macedonia that we sign an MOU to facilitate the resolution of the name issue, trying to break the deadlock caused by Skopje’s lack of any constructive step since the U.N. talks began almost 20 years ago.

In the swiftly changing region of the Middle East and North Africa, we maintain close contacts with the countries in democratic transition, including Egypt, and we are closely monitoring the deteriorating situation in Syria. We are enhancing our cooperation with Israel, to the benefit of stability in the wider Eastern Mediterranean.

Greece has a proven record as a steady and reliable ally that provides critical support to NATO. For example, Greece is taking part in the operation in Afghanistan and provided vital logistical support to the operation in Libya. In the true spirit of cooperation, we are committed to working with you to promote peace and stability, remembering that both countries have given the world democracy, freedom and the inherent value of the individual. I look forward to our future together.

Christos Panagopoulos is ambassador of Greece to the United States

Χριστουγεννιάτικα έθιμα από την Ελλάδα και τον κόσμο

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και όλοι οι άνθρωποι ανά την Ελλάδα ετοιμάζονται να γιορτάσουν. Η γέννηση του Θεανθρώπου ήταν κατεξοχήν μια από τις μεγαλύτερες εορτές του χριστιανικού ελληνισμού και όπως είναι φυσικό η ημέρα των Χριστουγέννων γιορτάζεται με διαφορετικό τρόπο σε όλες τις γωνιές της χώρας.

Έθιμα από την Κεντρική Ελλάδα:

«Το τάισμα της βρύσης»

Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων γίνεται το λεγόμενο “τάισμα” της βρύσης. Οι κοπέλες, τα χαράματα των Χριστουγέννων, αλλού την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση “για να κλέψουν το άκραντο νερό”. Το λένε άκραντο, δηλαδή αμίλητο, γιατί δε βγάζουν λέξη σ’ όλη τη διαδρομή. Αλείφουν τις βρύσες του χωριού με βούτυρο και μέλι, με την ευχή όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι τον καινούργιο χρόνο και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους. Για να έχουν καλή σοδειά, όταν φτάνουν εκεί, την “ταΐζουν”, με διάφορες λιχουδιές, όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, όσπρια ή κλαδί ελιάς. Έλεγαν μάλιστα πως όποια θα πήγαινε πρώτη στη βρύση, αυτή θα στεκόταν και η πιο τυχερή ολόκληρο το χρόνο.
Έπειτα ρίχνουν στη στάμνα ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, “κλέβουν νερό” και γυρίζουν στα σπίτια τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιούνε όλοι από το άκραντο νερό. Με το ίδιο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού, ενώ σκορπούν στο σπίτι και τα τρία χαλίκια.

«Κλωνάρια στο τζάκι» ή «Πάντρεμα της φωτιάς»

Την παραμονή των Χριστουγέννων σε πολλά μέρη της Ελλάδας “παντρεύουν”, τη φωτιά. Παίρνουν δηλαδή ένα ξύλο με θηλυκό όνομα π.χ. κερασιά και ένα με αρσενικό όνομα, συνήθως από αγκαθωτά δέντρα. Τα αγκαθωτά δέντρα, κατά τη λαϊκή αντίληψη, απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, όπως τους καλικάντζαρους.

Στη Θεσσαλία, επιστρέφοντας από την εκκλησία στο σπίτι, τα κορίτσια βάζουν παραδίπλα στο αναμμένο τζάκι κλωνάρια κέδρου που τα ξεδιαλέγουν, ενώ τα αγόρια τοποθετούν κλαδιά από αγριοκερασιά. Τα μικρά αυτά κλάδιά δέντρων αντιπροσωπεύουν τις προσωπικές τους επιθυμίες για την πραγματοποίηση μιας όμορφης ζωής. Φροντίζουν μάλιστα τα κλαδιά αυτά να είναι λυγερά και παρακολουθούν με ενδιαφέρον ποιο κλωνάρι θα καιεί πρώτο, καθώς λένε πως αυτό είναι καλό σημάδι για το κορίτσι ή το αγόρι, αντίστοιχα, και συγκεκριμένα πως θα είναι αυτό που θα παντρευτεί πρώτο.

«Η γουρουνοχαρά»

Ένα από τα σημαντικότερα χριστουγεννιάτικα έθιμα της Θεσσαλίας είναι το σφάξιμο του γουρουνιού. Η προετοιμασία για το σφάξιμο του γουρουνιού γινόταν με εξαιρετική φροντίδα, ενώ επακολουθούσε γλέντι μέχρι τα ξημερώματα, για να επαναληφθεί η ίδια διαδικασία την επόμενη και τη μεθεπόμενη μέρα. Τρεις-τέσσερις συγγενικές οικογένειες καθόριζαν με τη σειρά ποια ημέρα θα έσφαζε το γουρούνι της.

Για κάθε σφαγή μεγάλου γουρουνιού απαιτούνταν 5-6 άνδρες, εκτός των παιδιών, που είχαν ηλικία πολλές φορές 20-25 ετών. Επειδή όμως η όλη εργασία είχε ως επακόλουθο το γλέντι και τη χαρά, γι’ αυτό και η ημέρα αυτή καθιερώθηκε ως “γουρουνοχαρά ή γρουνουχαρά”. Όταν μάλιστα προσκαλούσαν κάποιον την ημέρα αυτή, δεν έλεγαν “έλα να σφάξουμε το γουρούνι”, αλλά “έλα, έχουμε γουρουνοχαρά”. Το σφάξιμο των γουρουνιών δεν συνέπιπτε τις ίδιες ημερομηνίες κατά περιφέρειες. Σε άλλες περιοχές τα έσφαζαν 5-6 ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα και σε άλλες άρχιζαν από την ημέρα των Χριστουγέννων και μετά, ανάλογα με την παρέα. Τα περισσότερα γουρούνια σφάζονταν στις 27 Δεκεμβρίου, ημέρα του Αγίου Στεφάνου. Γι’ αυτό και η γιορτή αυτή ονομαζόταν “γρουνοστέφανος ή γουρουνοστέφανος”. Υπάρχουν όμως και μικρές περιοχές που τα έσφαζαν ένα μήνα ή και περισσότερο, μετά τα Χριστούγεννα.

Μετά το γδάρσιμο, άρχιζε το κόψιμο του λίπους (παστού), για να γίνει έπειτα το κόψιμο του κρέατος σε μικρά τεμάχια. Το λίπος αυτό, αφού το έλιωναν πρώτα, το έβαζαν σε δοχεία λαδιού ή πετρελαίου και αφού πάγωνε, διατηρούνταν σχεδόν όλο το χρόνο. Οι κάτοικοι της Θεσσαλίας το χρησιμοποιούσαν όλο το χρόνο και σε όλα σχεδόν τα φαγητά. Υπήρχαν μάλιστα περιπτώσεις που πολλοί δεν το αντικαθιστούσαν με τίποτα. Ακόμα και το καλοκαίρι στα φαγητά τους χρησιμοποιούσαν λίπος, γιατί το θεωρούσαν δική τους παραγωγή και επομένως φθηνό, σε αντίθεση με το λάδι που το αγόραζαν μισή ή μια οκά για να περάσουν ένα και δυο μήνες. Επίσης, πολλές φτωχές οικογένειες δεν αγόραζαν καθόλου λάδι και δεν ήξεραν ούτε ποιο είναι το χρώμα του.

Η γουρουνοχαρά κράτησε, με όλη την αίγλη της, μέχρι το 1940. Συνεχίστηκε βέβαια και αργότερα, μέχρι το 1955, αλλά τα μεγάλα γεγονότα, Κατοχή και εμφύλιος πόλεμος, ανέκοψαν τον ενθουσιασμό και ανέτρεψαν μια παραδοσιακή συνήθεια που κράτησε πολλούς αιώνες.

Έθιμα από τη Μακεδονία:

«Το Χριστόξυλο»

Στα χωριά της βόρειας Ελλάδας , από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια και διαλέγει το πιο όμορφο, το πιο γερό , το πιο χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Αυτό ονομάζεται Χριστόξυλο και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών, από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα, στο τζάκι του σπιτιού. Η στάχτη των ξύλων αυτών προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό.Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, κάθε νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι , ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο, για να μή βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως λένε στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια. Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων , όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι , ο νοικοκύρης του σπιτιού ανάβει την καινούρια φωτιά και μπαίνει στην εστία το Χριστόξυλο. Σύμφωνα με τις παραδόσεις του λαού, καθώς καίγεται το Χριστόξυλο, ζεσταίνεται ο Χριστός στη φάτνη Του. Σε κάθε σπιτικό, οι νοικοκυραίοι προσπαθούν το Χριστόξυλο να καίει μέχρι τα Φώτα.

«Οι Μωμόγεροι»

Η λαϊκή φαντασία οργιάζει στην κυριολεξία σχετικά με τους Καλικάντζαρους, που βρίσκουν την ευκαιρία να αλωνίσουν τον κόσμο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα, τότε δηλαδή που τα νερά είναι “αβάφτιστα”. Η όψη τους τρομακτική, οι σκανδαλιές τους απερίγραπτες και ο μεγάλος φόβος τους η φωτιά. Στις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης εμφανίζεται το έθιμο των μεταμφιέσεων, που φαίνεται πως έχει σχέση με τους καλικάντζαρους.

Στα χωριά Πλατανιά και Σιταγροί του Νομού Δράμας συναντάμε το έθιμο των Μωμόγερων, το οποίο προέρχεται από του Πόντιους πρόσφυγες. Η ονομασία του εθίμου προέρχεται από τις λέξεις μίμος ή μώμος και γέρος και συνδέεται με τις μιμητικές κινήσεις των πρωταγωνιστών. Αυτοί, φορώντας τομάρια ζώων – λύκων, τράγων ή άλλων – ή ντυμένοι με στολές ανθρώπων οπλισμένων με σπαθιά, έχουν τη μορφή γεροντικών προσώπων. Οι Μωμόγεροι, εμφανίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του δωδεκαημέρου των εορτών, και προσδοκώντας τύχη για τη νέα χρονιά, γυρίζουν σε παρέες στους δρόμους των χωριών και τραγουδούν τα κάλαντα ή άλλους ευχετικούς στίχους. Όταν δύο παρέες συναντηθούν, κάνουν ψευτοπόλεμο μεταξύ τους, ώσπου η μία ομάδα να νικήσει και η άλλη να δηλώσει υποταγή.

Παραλλαγές του ίδιου εθίμου, συναντώνται σε χωριά της Κοζάνης και της Καστοριάς, με την ονομασία Ραγκουτσάρια.

Έθιμα από την Ήπειρο:

«Tα καρύδια»

Τα καρύδια είναι ένα παραδοσιακό ομαδικό παιγνίδι που παίζουν τα παιδιά στην Ήπειρο. Οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν ως εξής: Κάποιο παιδί χαράζει στο χώμα μια ευθεία γραμμή. Πάνω σ’ αυτή, κάθε παίκτης βάζει κι από ένα καρύδι στη σειρά. Μετά, ο κάθε παίκτης με τη σειρά του και από κάθετη απόσταση ενός με δύο μέτρα από τη γραμμή των καρυδιών, σημαδεύει σκυφτός, και με το μεγαλύτερο και το πιο στρογγυλό καρύδι του, κάποιο άλλο καρύδι. Όποιο καρύδι πετύχει και το βγάλει έξω από τη γραμμή το κερδίζει και δοκιμάζει ξανά σημαδεύοντας κάποιο άλλο καρύδι. Αν αστοχήσει, συνεχίζει ο επόμενος παίκτης. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να βγουν από τη γραμμή όλα τα καρύδια.

«Tο αναμμένο πουρνάρι»

Μια ωραία συνήθεια που βασίζεται σε μια παλιά παράδοση. Όταν γεννήθηκε ο Χριστός και πήγαν, λέει, οι βοσκοί να προσκυνήσουν, ήταν νύχτα σκοτεινή. Βρήκαν κάπου ένα ξερό πουρνάρι κι έκοψαν τα κλαδιά του. Πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο χέρι, του έβαλε φωτιά και γέμισε το σκοτεινό βουνό χαρούμενες φωτιές και τριξίματα και κρότους. Από τότε, λοιπόν, έχουν τη συνήθεια στα χωριά της Άρτας, όποιος πάει στο σπίτι του γείτονα, για να πει τα χρόνια πολλά, καθώς και όλα τα παιδιά τα παντρεμένα, που θα πάνε στο πατρικό τους, για να φιλήσουν το χέρι του πατέρα και της μάνας τους, να κρατούν ένα κλαρί πουρνάρι, ή ό,τι άλλο δεντρικό που καίει τρίζοντας. Στο δρόμο το ανάβουν και το πηγαίνουν έτσι αναμμένο στο πατρικό τους σπίτι και γεμίζουν χαρούμενες φωτιές και κρότους τα σκοτεινά δρομάκια του χωριού.
Ακόμη και στα Γιάννενα το ίδιο κάνουν. Μόνο που εκεί δεν κρατούν ολόκληρο το κλαρί το πουρνάρι αναμμένο στο χέρι τους – είναι μεγάλη πολιτεία τα Γιάννενα – αλλά κρατούν στη χούφτα τους μια χεριά δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα, που τα πετούν στο τζάκι, μόλις μπούνε και καλημερίζουν. Κι όταν τα φύλλα τα ξερά πιάσουν φωτιά κι αρχίσουν να τρίζουν και να πετάνε σπίθες, εύχονται: «Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς!» Αυτή είναι η καλύτερη ευχή για κάθε νοικοκύρη. Να προκόβουν τα κοπάδια του, να πληθαίνει η φαμελιά του, να μεγαλώνουν τα κορίτσια και τα παλικάρια του, να του φέρνουν στο σπίτι νύφες και γαμπρούς, να του δώσουν εγγόνια που δε θ’ αφήσουν τ’ όνομα το πατρικό να σβήσει.

Έθιμα από την Πελοπόννησο:

«Tο σπάσιμο του ροδιού»

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και ο νοικοκύρης κρατάει στην τσέπη του ένα ρόδι, για να το

λειτουργήσει. Γυρνώντας σπίτι, πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας -δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του- και έτσι να είναι ο πρώτος που θα μπει στο σπίτι για να κάνει το καλό ποδαρικό, με το ρόδι στο χέρι.
Μπαίνοντας μέσα, με το δεξί, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα, το ρίχνει δηλαδή κάτω με δύναμη για να σπάσει και να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: “με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι, τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά”. Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν οι ρώγες αν είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσο γερές κι όμορφες είναι οι ρώγες, τόσο χαρούμενες κι ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος.

Έθιμα από την Κρήτη:

«Το Χριστόψωμο»

Το ζύμωμα του χριστόψωμου θεωρείται έργο θείο και είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Οι γυναίκες φτιάχνουν τη ζύμη με ιδιαίτερη ευλάβεια και υπομονή. Το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία. Χρησιμοποιούν ακριβά υλικά, όπως ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα, και κατά τη διάρκεια του ζημώματος λένε: “Ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει.” Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες απ’ τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι ή ένα αυγό, συμβολίζοντας τη γονιμότητα. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια, φύλλα, καρπούς, πουλάκια. Σε πολλά μέρη τα χριστόψωμα, τα έφτιαχναν κεντημένα με ωραία σχήματα που γίνονταν πάνω στο ζυμάρι με διάφορα ποτήρια, μικρά ή μεγάλα ή κούπες από βελανίδια που συμβόλιζαν την αφθονία που ήθελαν να έχουν στην παραγωγή των ζώων και της σοδειάς του σπιτιού τους.

Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί, αφού αυτό θα στηρίξει τη ζωή του νοικοκύρη και της οικογένειάς του. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές. Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης παίρνει το χριστόψωμο, το σταυρώνει, το κόβει και το μοιράζει σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονται στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Μερικοί, εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας, όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του.
Από τις προετοιμασίες της παραμονής των Χριστουγέννων πιο χαρακτηριστική είναι εκείνη που αναφέρεται στο ζύμωμα του χριστόψωμου. Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές και έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: “το ψωμό του Χριστού”, “Σταυροί”, “βλάχες” κ.ά.”

«Η κοτόσουπα»

Κύριο πιάτο την ήμερα των Χριστουγέννων είναι η γαλοπούλα. Την πρωτοχρονιά η συνήθεια ήταν να φτιάχνουν κότα ή “κούρκο”

(γαλοπούλα) γεμιστό με κάστανα, καρύδια, σταφίδες, κιμά, κρεμμύδιπιπέρι και μαϊντανό, όλα καβουρδισμένα. Το έθιμο της γαλοπούλας έφτασε στην Ευρώπη από το Μεξικό το 1824 μ.Χ. Ενα άλλο συνηθισμένο πιάτο είναι το ψητό χοιρινό κρέας (το ψήσιμο γινόταν στη χόβολη του τζακιού). Υπήρχε όμως και η εποχή που τη μέρα αυτή έτρωγαν χοιρινό με πρασοσέλινο ή όποιο άλλο κρέας με πιλάφι.

Ωστόσο, σε αρκετές περιοχές της χώρας μας διατηρείται το έθιμο της κοτόσουπας, ιδιαίτερα στη Θεσσαλία και στην Κρήτη. Παλαιότερα η κοτόσουπα αποτελούσε το κυρίως πιάτο που έτρωγαν οι Έλληνες όταν επέστρεφαν από την εκκλησία.

Έθιμα από την Κεφαλλονιά:

«Οι κολόνιες»

Στην Κεφαλλονιά, αλλά και στα άλλα νησιά των Επτανήσων, το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του νέου χρόνου, κατεβαίνουν στους δρόμους κρατώντας μπουκάλια με κολόνιες και ραίνουν ο ένας τον άλλον τραγουδώντας: “Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπούμε χρόνους πολλούς”. Η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλλάσσουν είναι: “Καλή Αποκοπή”, δηλαδή με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό χρόνο. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς η μπάντα του δήμου περνάει από όλα τα σπίτια και τραγουδάει καντάδες και κάλαντα.


Θέλετε να γνωρίσουμε τα Χριστουγεννιάτικα έθιμα από τον κόσμο:

Βραζιλία – Papai Noel

Το όνομα του Άι-Βασίλη στην Βραζιλία είναι Papai Noel και πιστεύεται ότι ζει στην Γροιλανδία. Από την Γροιλανδία λοιπόν ταξιδεύει και φτάνει μέχρι την Βραζιλία για να μοιράσει τα δώρα στα παιδιά τις ημέρες των Χριστουγέννων. Η στολή του είναι μεταξένια για να αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες της Βραζιλίας και σε αποχρώσεις του γρι και του ασημί. Ο Papai Noel δεν υπήρξε ως παράδοση στην Βραζιλία μέχρι και το 1950 και δεν ήταν τόσο διάσημος μέχρι και το 1960. Μετά το 1960 με την εμπορευματοποίηση του αγίου από μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες έγινε αναγνωρίσιμος πιο πολύ από ποτέ στην Βραζιλία. Τα δώρα του στα παιδιά τα αφήνει όπως ο άγιος Βασίλης και στον δυτικό κόσμο δηλαδή την μέρα των Χριστουγέννων.

Εικόνα - Βραζιλία - Papai Noel  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Νορβηγία – JULNISSEN

Οι Julnissen δεν είναι ένα μεμονωμένο άτομο αλλά μια ομάδα από μικρά πλάσματα τα οποία φέρνουν τα δώρα στα παιδιά της Νορβηγίας. Αυτά τα εορταστικά πλάσματα είναι ουσιαστικά απομεινάρια του  αρχαίου μυθικού χαρακτήρα των Νορβηγών με το όνομα Julesvenn που πήρε το όνομα του από τον μήνα Ιούλιο αφού γιόρταζαν  την γιορτή του Ιουλίου. Όπως και στην  Αμερική  ο Julnissen έρχεται την παραμονή των Χριστουγέννων.

Οι Μάγοι – Αργεντινή

Τα παιδιά της Αργεντινής έχουν σαν έθιμο να τοποθετούν ένα παπούτσι κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο ή δίπλα από το κρεβάτι τους περιμένοντας τους Μάγους (The Magi).

Οι Μάγοι φτάνουν το βράδυ στις 5 Ιανουαρίου , παραμονή των Θεοφανίων, που είναι και η επίσημη γιορτή στην Αργεντινή. Τα παιδιά αφήνουν γάλα και μπισκότα για τους Μάγους για να φάνε από το μεγάλο τους ταξίδι και σανό και νερό έξω από την πόρτα του σπιτιού τους για να ταΐσουν τα άλογα τους .

Εικόνα - Οι Μάγοι – Αργεντινή  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Λουξεμβούργο – Kleeschen

Τα παιδιά του Λουξεμβούργου θεωρούν ότι  ο Kleeschen -ένα άλλο όνομα για τον άγιο Βασίλη – κατεβαίνει από τον ουρανό τη νύχτα της 5ης Δεκεμβρίου για να γεμίσει τα παπούτσια των παιδιών που τα έχουν τοποθετηθεί  στην πόρτα του υπνοδωματίου τους (ή στο περβάζι), εν αναμονή της άφιξης του . Ημέρα της γιορτής του είναι, τότε, εορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου. Κατά την περίοδο των διακοπών,  ο Kleeschen κάνει  συχνά επισκέψεις με τα παιδιά στο σχολείο, και αυτός συχνά εμφανίζεται σε καταστήματα γύρω από το Λουξεμβούργο πριν από την ημέρα της γιορτής του.

Εικόνα - Λουξεμβούργο – Kleeschen (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ρωσία – Babouschka – Μπαμπούσκα

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για την Babouschka στην Ρωσία. Μια από αυτές υποστηρίζει πώς  ακύρωσε  το ταξίδι της με τον Σοφό Μάγο που θα πήγαιναν να έβλεπαν τον Ιησού, για να διοργανώσει ένα πάρτι για τους φίλους της. Πράγμα που στην πορεία μετάνοιωσε. Έτσι και εκείνη κάθε χρόνο λέγεται ότι ξεκινάει το ταξίδι της για να βρει τον Ιησού και να του δώσει τα δώρα της. Αλλά τον  Ιησού όμως δεν τον συναντάει ποτέ και γιαυτό μοιράζει τα δώρα της στα παιδιά! Μια άλλη εκδοχή της ιστορίας υποστηρίζει πώς εξαπάτησε επίτηδες τον Σοφό Μάγο και έτσι έχασαν και οι δύο ταξίδι προς τον Ιησού. Αφού μετάνοιωσε για αυτή την  πράξη της λοιπόν  τοποθετούσε δώρα σε όλα τα προσκέφαλα  των παιδιών στην Ρωσία με την ελπίδα πώς κάποιο από  αυτά θα ήταν  ο Ιησούς.

Εικόνα -  Ρωσία – Babouschka – Μπαμπούσκα  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ολλανδία – Sinterklaas

O Sinterklaas είναι ο αντίστοιχος Άι-Βασίλης της Ολλανδίας. Με παραδοσιακή κόκκινη φορεσιά και λευκή γενειάδα μοιάζει παρά πολύ με τον γνωστό Santa Clause των ΗΠΑ . Βέβαια ο ολλανδικός Άι-Βασίλης έρχεται κάθε χρόνο  στην Ολλανδία στα τέλη του Νοέμβρη και φτάνει από την Ισπανία με ατμόπλοιο. Αφού λοιπόν προσγειωθεί στην Ολλανδία κάνει παρέλαση μέσα στην πόλη για να χαιρετήσει όλα τα παιδιά της πόλης. Ο Sinterklaas δεν χρησιμοποιεί ξωτικά αλλά ένα μικρό παιδάκι που τον έχει σαν βοηθό και λέγεται Peter Black . Υπάρχουν πολλοί μύθοι  γύρω από την προέλευση του βοηθού αλλά αυτή που έχει επικρατήσει πιο πολύ είναι ότι ήταν ένα φτωχό παιδί που δουλεύει ως καθαριστής στις καμινάδες και ο Sinterklaas τον πήρε μαζί του να τον μεγαλώσει και να τον βοηθήσει με τα δώρα!

Εικόνα - Ολλανδία - Sinterklaas   (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Aλπικές Χώρες – Krampus

Στις χώρες των Άλπεων, ο άγιος Βασίλης έχει περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά με τον γνωστό Άι-Βασίλη των ΗΠΑ . Η βασική διάφορα όμως που υπάρχει είναι ότι τον Άι-Βασίλη των Άλπεων  τον συνοδεύει ένα πολύ περίεργο και διαβολικό πλάσμα που ονομάζεται Krampus . Ο Krampus έρχεται μαζί με τον άγιο Βασίλη στα σπίτια των παιδιά και λέγεται ότι τους κάνει διάφορα μεσαιωνικά βασανιστήρια  σε αυτά που δεν  ήταν καλά παιδάκια καθ όλη την διάρκεια  του χρόνου. Βέβαια αυτό σαν παράδοση προκάλεσε πολλές αντιδράσεις κυρίως από την εκκλησία μιας και δεν θεωρούσαν σωστό ένα άγιο να τον βοηθάει ένα τέρας και όπως λέγανε “πλάσμα του διαβόλου”. Έτσι η φήμη του περιορίστηκε όχι όμως και ο εορτασμός του. Γιορτάζεται σε πολλές πόλεις των Άλπεων στις 5 Δεκεμβρίου. Άνθρωποι ντύνονται με τρομακτικές στολές και κυκλοφορούν στο δρόμο τρομάζοντας άλλους ανυποψίαστους πολίτες!

Εικόνα - Aλπικές  Χώρες – Krampus  (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Σλαβικές χώρες – Ded Morz

Ο Ded Morz  είναι η παραδοσιακή  εκδοχή του Άι-Βασίλη στις σλαβικές χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Η κυριολεκτική μετάφραση της λέξης είναι ο παππούς Morz . Όπως ο δικός μας Άι-Βασίλης ντύνεται στα κόκκινα και έχει πολλά παραπανίσια κιλά και μια μακρυά λευκή γενειάδα! Όμως δεν μεταφέρεται με έλκηθρο όπως κάνει ο Άι-Βασίλης, αντί αυτού οδηγεί μια τρόικα για να μετακινείται. Η πιο ενδιαφέρουσα  πτυχή  του Ded  Morz είναι πώς κάποτε ήταν ένας κακός και διαβολικός μάγος που απήγαγε παιδάκια και ζητούσε ως λίτρα διάφορα δώρα από τους γονείς των παιδιών. Με τον καιρό όμως άλλαξε ο μύθος και θεωρήθηκε ότι μετάνιωσε για της κακές πράξεις που έκανε και γιαυτό πλέον άρχιζε να μοιράζει δώρα στα παιδάκια για να εξιλεωθεί. Επίσης λέγεται πώς πάντα στην διαδικασία μοιρασμού  των δώρων στις μέρες των Χριστουγέννων τον συνοδεύει και η εγγονή του που ονομάζεται Snegurochka .

Tomte – Σκανδιναβικές χώρες ( Φιλανδία, Σουηδία, Νορβηγία)

Ο θρύλος του Tomte έρχεται από τις σκανδιναβικές χώρες όπως η Νορβηγία, η Φιλανδία και η Σουηδία. Στις πρώτες ενσαρκώσεις του Tomte ή αλλιώς Nisse αναφέρεται σαν ένα μικρό τερατάκι που παρακολούθησε τα αγροκτήματα των ανθρώπων και τα προστάτευε χωρίς νατακαταλάβουν. Σε γενικές γραμμές νοιαζόντουσαν και φρόντιζαν για τους ανθρώπους, άλλες φορές όμως σκαρφίζονταν διάφορα κόλπα για να τιμωρήσουν αυτούς που δεν χειρίζονταν καλά το αγρόκτημα και την γη τους. Με την πάροδο του χρόνου και την επιρροή του χριστιανισμού ο Tomte ενσωματώθηκε τελικά με τον παραδοσιακό εορτασμό των Χριστουγέννων. Η εμφάνιση τους άλλαξε παρά πολύ καθώς τους δόθηκαν περισσότερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και τελικά πήρε ένα ρόλο πιο στενά συνδεδεμένο με τον Άι-Βασίλη. Πλέον οTomte έχει εκσυγχρονιστεί με την εποχή και δεν συνεχίζει να μοιάζει τόσο πολύ με τον Άι-Βασίλη. Μερικές αξιοσημείωτες διάφορες είναι πώς δεν είναι χοντρός όπως ο άγιος Βασίλης, δεν ζει στο βόρειο πόλο ούτε οδηγεί έλκηθρο. Επίσης ο Tomte δεν φέρνει τα δώρα από την καμινάδα αλλά οι γονείς των παιδιών ντύνονται πανομοιότυπα με τον Tomte και τους δίνουν οι ίδιοι τα δώρα τους!

Εικόνα - Tomte - Σκανδιναβικές χώρες ( Φιλανδία, Σουηδία, Νορβηγία) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ισλανδία – Τα πλάσματα του Yule ( Yule lads)

Οι Yule ή διαφορετικά Yulemen , είναι μια ομάδα από δεκατρία πονηρά πλάσματα που παίρνουν σε μεγάλο βαθμό την θέση του Άι-Βασίλη στην Ισλανδία. Η πρώτη τους  εμφάνιση έγινε στις αρχές της δεκαετίας του τριάντα όπου ένας  συγγραφέας  ισλανδικής καταγωγής συνέθεσε ένα  μικρό ποίημα που περιέγραφε τον ρόλο τους την περίοδο των Χριστουγέννων. Από τότε βέβαια τα μικρά αυτά πλασματάκια έχουν πάρει πολλές μορφές, από την πιο καλή μέχρι και την πιο διαβολική. Πέρασαν στην ιστορία και ως μικρά πλασματάκια που φέρνουν δώρα στα καλά παιδιά το βράδυ των Χριστουγέννων αλλά και ως αιμοδιψή πλάσματα που απαγάγουν και τρώνε παιδάκια στη διάρκεια της νύκτας.Κυρίως όμως τα Yule έχουν γίνει γνωστά για την παιχνιδιάρικη φωνή τους .Κάθε ένα από αυτά είναι γνωστά και για το δικό τους  χαρακτηριστικό τέχνασμα.

Ο Ketkrokur, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί ένα μακρύ αγκίστρι για να κλέβει το κρέας, ενώ οι κατάσκοποι Gluggagaegir παρακολουθούν τα παράθυρα των ανθρώπων για να κλέψουν κατά την διάρκεια της νύχτας κάποια από τα αντικείμενα τους. Οι Yule lads όμως δεν είναι μόνο για να κάνουν φάρσες, δίνουν και δώρα στα καλά παιδιά των Χριστουγέννων! Συνοδεύονται από τον Yuletide Cat ο οποίος είναι ένα πεινασμένος γάτος ο οποίος είναι αυτός , σύμφωνα με την παράδοση,  που τρώει  τα κακά παιδιά. Στα καλά παιδιά τοποθετούν δώρα κατά την διάρκεια των 13 ημερών πριν τα Χριστούγεννα στα παπούτσια τους . Στα κακά παιδιά βάζουν πατάτες αντί για δώρα!

Εικόνα - Ισλανδία - Τα πλάσματα του Yule ( Yule lads) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ουγγαρία – Άγιος Νικόλαος (Mikuláš)

Δεν υπάρχει Αϊ- Βασίλης στην Ουγγαρία, αλλά Mikuláš συχνά έρχεται με δύο άτομα, ένα διαβολάκι και ένα αγγελάκι.Ο Mikuláš. επισκέπτεται τα παιδιά στις 6 Δεκεμβρίου, την ημέρα που γιορτάζει ο Άγιος Νικόλαος – Miklós. Τα παιδιά βάζουν τις μπότες στα παράθυρα, όπως και οι κάλτσες τους κρέμονται από το τζάκι την παραμονή των Χριστουγέννων . Εάν τα παιδιά είναι καλά, ο Mikuláš γεμίζει την μπότα τους με καλούδια, δηλαδή παραδοσιακά γλυκά, καραμέλες, φρούτα και σοκολάτες . Εάν , όμως τα παιδιά είναι «κακά», ο Mikulás αφήνει στις μπότες τους μία διαβολική φιγούρα.
Συνήθως η ημέρα του Αγίου Νικολάου – Mikuláš γιορτάζεται σε σχολεία και σε χώρους εργασίας των εργαζομένων παιδιών. Τα παιδιά τραγουδούν τραγούδια στον Mikuláš και όταν έρθει τα πιο γενναία παιδιά πηγαίνουν σ ‘αυτόν, να κάθονται αγκαλιά του και να πουν ένα ποίημα ή ένα τραγούδι. Στη συνέχεια ο Mikuláš καλεί ένα ένα τα παιδιά, και τους αναφέρει τις καλές και τις κακές πράξεις που έχουν κάνει όλη τη χρονιά, φυσικά αυτά τα γνωρίζει χάρη στους γονείς των παιδιών.

Εικόνα - Ουγγαρία - Άγιος Νικόλαος (Mikuláš) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Αγγλία – Πατέρας των Χριστουγέννων (Father Christmas)

Στην Αγγλία η αρχική μορφή του Πατέρα των Χριστουγέννων, δεν είναι όπως η σημερινή, δηλαδή δεν φορούσε κόκκινη στολή, αλλά πράσινη, δεν έφερνε τα δώρα στα μικρά παιδιά, επομένως δεν έμπαινε και από την καμινάδα. Αυτός απλά περιπλανιόταν από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας την πόρτα και πανηγύριζε με τις οικογένειες , πριν προχωρήσει στο επόμενο σπίτι. Ο πατέρας των Χριστουγέννων με κόκκινη στολή και την άσπρη γενειάδα, άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη της Βικτωριανής εποχής, όταν ο Santa Claus έφτασε από την Αμερική. Τότε τα δύο αυτά πρόσωπα συγχωνεύτηκαν και γεννήθηκε ο Πατέρας των Χριστουγέννων ή ο Santa Claus .
Τα μικρά παιδιά της Αγγλίας πριν έρθουν λοιπόν τα Χριστούγεννα γράφουν ένα γράμμα για τα παιχνίδια που επιθυμούν να τους φέρει ο Πατέρας των Χριστουγέννων και το στέλνουν ή χρησιμοποιούν την παλιά μέθοδο, δηλαδή το ρίχνουν στο πίσω μέρος του τζακιού. Την παραμονή λοιπόν των Χριστουγέννων, ο Πατέρας των Χριστουγέννων, έρχεται πάνω σε ένα έλκηθρο, φορτωμένο με δώρα, το οποίο οδηγούν τάρανδοι. Ο πιο διάσημος τάρανδος είναι ο Ρούντολφ, ο τάρανδος, ο οποίος έχει μία κόκκινη μύτη και είναι ο οδηγός που ελκήθρου. Τα μεσάνυχτα λοιπόν, εισέρχεται στα σπίτια των παιδιών, από την καμινάδα και αφήνει δώρα στις κάλτσες, που έχουν κρεμάσει τα παιδιά στο τζάκι, ή σε τσάντες δίπλα στα κρεβάτια τους ή κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Εικόνα - Αγγλία - Πατέρας των Χριστουγέννων (Father Christmas) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ιταλία – Μάγισσα Befana (La Befana)

Τα παιδιά γράφουν γράμματα στις 5 Ιανουαρίου και τα κρύβουν στην καμινάδα για την μάγισσα Befana. Τα γράμματα συνήθως περιλαμβάνουν λίστες από παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα που επιθυμούν τα παιδιά για να τους φέρει η μάγισσα Befana. Η Befana επισκέπτεται την νύχτα τα σπίτια όλων των παιδιών και γεμίζει τις κάλτσες τους, οι οποίες είναι κρεμασμένες στο τζάκι, με καρπούς και φρούτα και φέρνει δώρα για όλα τα καλά παιδιά, ενώ στα κακά παιδιά φέρνει ένα κομμάτι κάρβουνο.
Κάθε χρόνο, στις 6 Γενάρη τα παιδιά της Ιταλίας, όταν ξυπνήσουν ελπίζουν ότι η Befana έχει κάνει την επίσκεψη της στο σπίτι τους. Αυτή είναι μια σημαντική ημέρα για τους Ιταλούς, διότι σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου των Χριστουγέννων και την ημέρα που οι Τρείς Μάγοι έφθασαν στην φάτνη εκεί όπου γεννήθηκε ο Χριστός.
Η μάγισσα Befana συνήθως απεικονίζεται ως μια γριά η οποία οδηγεί ένα σκουπόξυλο και φοράει ένα μαύρο σάλι το οποίο είναι γεμάτο σκόνη από κάρβουνα διότι εισέρχεται στα σπίτια των παιδιών μέσω της καμινάδας. Αυτή συχνά είναι χαμογελαστή και μεταφέρει μια τσάντα ή σάκο γεμάτο με γλυκά, δώρα, ή και τα δύο.

Εικόνα - Ιταλία - Μάγισσα Befana (La Befana) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

Ισπανία – Τρείς Μάγοι (Los Reyes Magos )

Στην ισπανία η νύχτα της 5ης Ιανουαρίου, είναι μία από τις πιο σημαντικές ημέρες για τα παιδιά, διότι γράφουν γράμμα στους Τρείς Μάγους (Los Reyes Magos ) για τα δώρα που θέλουν να τους φέρουν και έπειτα αφήνουν τα παπούτσια τους στα περβάζια των παραθύρων των σπιτιών τους, γεμάτα σανό και καρότα για τα άλογα των Τριών Μάγων, που πιστεύουν ότι ξανακάνουν το ταξίδι για την Βηθλεέμ κάθε χρόνο.
Η 6η Ιανουαρίου είναι η πιο σημαντική ημέρα του έτους για αυτά, επειδή το πρωί που θα ξυπνήσουν οι Τρεις Μάγοι (Los Reyes Magos ) θα τους έχουν αφήσει τα δώρα που επιθυμούν στο σπίτι. Μπορεί ο Άγιος να τους έφερε τα Χριστούγεννα ένα συμβολικό δώρο, αλλά οι Μάγοι τους φέρνουν αυτό που πραγματικά θέλουν. Ο αγαπημένος τους μάγος είναι ο Βαλτάσαρ που οδηγεί έναν γάιδαρο και θεωρείται ότι είναι αυτός που αφήνει τα δώρα. Επίσης, κατά τη διάρκεια της 6ης ημέρας του Ιανουαρίου οι Τρεις Μάγοι (Los Reyes Magos), συνεχίσουν την καλή δουλειά και την διανομή, με το να πετάνε γλυκά στα παιδιά και να δίνουν δώρα στα παιδιά που βρίσκονται στα νοσοκομεία σε όλη την Ισπανία.

Εικόνα - Ισπανία - Τρείς Μάγοι  (Los Reyes Magos ) (Εθιμο Αη Βασίλη στον Κόσμο)

10 brilliant quotes from Warren Buffett – the world’s greatest investor

Source: News

Berkshire Hathaway CEO Warren Buffett

Berkshire Hathaway CEO Warren Buffett

WHEN the world’s richest investor speaks, people listen.

Warren Buffett, an 82-year-old American worth about $44 billion and nicknamed the “Oracle of Omaha”, is the most quoted investor on the planet and countless financial experts swear by his words of wisdom.

Here are 10 of the most common Buffett quotes, and some lessons we can learn from them.

1. “Rule No.1: Never lose money. Rule No.2: Never forget rule No.1.”

It’s a handy rule to follow, but even an expert such as Buffett lost billions in the global financial crisis and said he did some “dumb things”.

However, over the long term he has benefited by being conservative with his share investments and avoiding fads.

Bourke Shaw Financial Services principal Lawrence Orlando says that people can minimise losses by doing their research and avoiding a potentially fatal “she’ll be right” attitude. “Investing ultimately is about making money, not losing it,” he says.

2. “It is better to hang out with people better than you … you’ll drift in that direction.”

Orlando says people should never be afraid to ask successful investors what they did and how they got there.

“I have found that experts are always willing to help out where possible,” he says.

Catapult Wealth director Tony Catt says people should look for attributes in others that can help them.

“Success leaves clues,” Catt says.

Wealth For Life Financial Planning principal Rex Whitford says you should avoid people who like to point out they are better than you.

3. “I don’t look to jump over 7-foot bars: I look around for 1-foot bars that I can step over.

“Huge gains often only come from taking huge risks where the chances of losing everything are magnified.

“Too often investors go for a single big win rather than do the many small things that are already available such as having a strategy, reviewing regularly and diversifying,” Whitford says.

4. “I buy on the assumption that they could close the market the next day and not reopen it for five years.”

Catt says this mindset is crucial for investing in shares. “The quote truly tests your decision-making and your ability to think long term,” he says.

5. “Someone’s sitting in the shade today because someone planted a tree a long time ago.”

This is one of Catt’s favourite Buffett quotes and illustrates perfectly why taking a long-term view is important.

“We should never forget why we enjoy some of today’s luxuries – most of them are because someone else had a long-term vision and was prepared to invest for the future,” Catt says.

Orlando uses a bank savings account as an example.

“Saving $50 a week over 10 years will allow you to save $26,000, not including interest, and like the tree it has taken years to grow,” he says.

6. “Price is what you pay. Value is what you get.”

The price of an investment can mask its true value because of factors such as emotion, market booms or busts, and even tax considerations. “Sadly, all most people see is the price,” Whitford says. “They are often unable to perceive value.”

Orlando suggests following Buffett’s strategy of seeking undervalued assets.

“Sometimes buying the worst house in the best street may provide good value for money,” he says.

7. “We simply attempt to be fearful when others are greedy and to be greedy only when others are fearful.”

This is probably Buffett’s most famous quote and is at the heart of his belief in avoiding the herd mentality.

Catt says sharemarkets are often priced on emotional reaction and not logic.

8. “The investor of today does not profit from yesterday’s growth.”

Many investors like to jump on an investment that’s doing well – that’s why we have booms and busts – but they really should look to the future.

However, Assist Finance chief executive Jason Di Iulio says that people should still use historical trends, past performance and research data as important tools for making investment decisions.

9. “Whether we’re talking about socks or stocks, I like buying quality merchandise when it is marked down.”

Orlando says waiting for the right time to buy can be an opportunity within itself.

Whitford uses ANZ shares as an example. “Did anyone really think ANZ shares were only worth $11.83 in February 2009, down from $31.74? ANZ was and is quality merchandise and it still has not recovered to its previous high,” he says.

Di Iulio says investing should never be a search for the next big thing.

10. “If a business does well, the stock eventually follows.”

Catt says a key to sharemarket investing is to find good-quality businesses that will grow over time. “The share price will take care of itself,” he says. Di Iulio says getting a return is important, but so too is the return of your investment. “Only invest in relatively liquid assets or those assets that can be easily redeemed,” he says.

Turkey asks UN Security Council to act after Syria attack

Source: Reuters

Turkey on Wednesday asked the U.N. Security Council to take the “necessary action” to stop Syrian aggression and ensure that Syria respect its territorial sovereignty after a mortar bomb fired from Syria killed five Turkish civilians.

“This is an act of aggression by Syria against Turkey,” Turkish U.N. Ambassador Ertugrul Apakan said in a letter to the president of the 15-nation Security Council, Guatemalan Ambassador Gert Rosenthal.

“It constitutes a flagrant violation of international law as well as a breach of international peace and security,” said the letter, which was obtained by Reuters.

%d bloggers like this: