Source: KritikaEpikaria

Συνεχίζονται οι εντατικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες του Συνδέσμου Εξαγωγέων Κρήτης για την προβολή των Κρητικών προϊόντων και υπηρεσιών και την ενίσχυση της εξωστρέφειας των Κρητικών επιχειρήσεων.

Στα πλαίσια των προσπαθειών αυτών, ο ΣΕΚ προτίθεται να δημιουργήσει ένα “club” εξαγωγών στην Κίνα, για την υποστήριξη των ελληνικών επιχειρήσεων που ενδιαφέρονται να δραστηριοποιηθούν στη συγκεκριμένη αγορά. Αρχικά, με τη συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου, θα καταγραφούν οι δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει μία επιχείρηση κατά την είσοδό της και κατά την δραστηριοποίησή της σε αυτήν την ιδιαίτερη αγορά και κατόπιν θα διερευνηθούν οι τρόποι επίλυσης των προβλημάτων. Σκοπός αυτής της ενέργειας είναι η διεύρυνση της παρουσίας των επιχειρήσεων στην κινέζικη αγορά, με συγκεκριμένο και ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο.

Παράλληλα, για την πληρέστερη και αμεσότερη πληροφόρηση των εξαγωγικών επιχειρήσεων της Κρήτης, και εκτός από το διμηνιαίο ηλεκτρονικό ενημερωτικό δελτίο που συντάσσεται και αποστέλλεται από τον ΣΕΚ, προετοιμάζεται αντίστοιχη εβδομαδιαία ηλεκτρονική έκδοση, η «Εξαγωγές εν συντομία», με ειδήσεις, χρήσιμες πληροφορίες και links, παραπομπή σε νέα των μελών του ΣΕΚ κ.α.

Τέλος, άμεσα θα ξεκινήσει το πρόγραμμα «Ενίσχυση του Ανθρώπινου Δυναμικού των ΜμΕ σε θέματα Εξωστρέφειας», σε συνεργασία με την ΕΕΔΕ. Το πρόγραμμα, που είναι επιδοτούμενο, αφορά επαγγελματική κατάρτιση εργαζομένων, επιχειρηματιών ή αυτοαπασχολούμενων και περιλαμβάνει παρακολούθηση σεμιναρίων διάρκειας 40 ωρών, με κύριο γνωστικό αντικείμενο το «Διεθνές Εμπόριο & οι Εξαγωγές στην Πράξη».

Υπενθυμίζουμε ότι τον περασμένο μήνα ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Κρήτης, σε συνεργασία με το Γραφείο Προώθησης Εμπορίου και Επενδύσεων για τις χώρες της Μαύρης Θάλασσας (BSTIP), διοργάνωσε στο Ηράκλειο σεμινάριο με θέμα «Ενίσχυση της εξωστρέφειας των ΜμΕ: Τα πρότυπα τροφίμων και συσκευασίας στην Ε.Ε.». Αντίστοιχο σεμινάριο προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί και στα Χανιά, σε συνεργασία με το Επιμελητήριο Χανίων, ενώ αυτό το διάστημα προετοιμάζεται η συμμετοχή 14 Κρητικών επιχειρήσεων στη Δ.Ε. SIAL 2012, η οποία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εκθέσεις του κλάδου Τροφίμων & Ποτών παγκοσμίως.

Renowned heart surgeon Panayotis Spyrou has passed away at the age of 76 years after suffering from health problems for a number of years.

He had founded the clinic for thorax cardiac surgery at the Papanicolaou Hospital in Thessaloniki in 1983, the first of its kind in the country.

Soon, it became the preferred transplant center in Greece.

The first open-heart surgery, the first heart transplant in Thessaloniki, the first placement of a mechanical heart in Greece, heart-lung transplants and lung transplants were some of the pioneering operations that were held in the unit-norm.

At that time, the clinic had 17 doctors and three to four heart surgery operations were held per day,a long with transplants of all kinds.

Spyrou conducted the clinic until 1997, when he became Professor at the University of Thessaly, a position which he later left.

Greece’s unemployment rate in July rose to 25.1 per cent from a revised 24.8 per cent in the previous month, according to data provided by the Hellenic Statistical Authority (ELSTAT) this week.

The number of employed amounted to 3,763,142 persons.

Τhe number of unemployed amounted to 1,261,604 while the number of inactive to 3,356,276, data showed.

ELSTAT said the number of employed decreased by 329,086 persons (or 8 per cent) compared with July 2011 and increased by 5,364 persons (or 0.1 per cent) compared with June 2012.

The number of unemployed went up by 377,991 (or 42.8 per cent) compared with July 2011 and by 23,255 persons (or 1.9 per cent) compared with June 2012, ELSTAT said.

Inactive persons – that is, persons that neither worked or looked for a job – decreased by 2,236 persons (or 0.1 per cent) compared with July 2011 and by 3,406 persons (or 0.1 percent) compared with June 2012.

Source: Wellsphere

One of the most popular schoolbooks throughout contemporary Greek times is the alphabet primer, Αλφαβητάριο (al-fa-vi-TA-ri-o) by Ι. Κ. Γιαννέλη and Γ. Σακκά , distributed by the now defunct state body ΟΕΔΒ – Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων – Institute for Educational Books . It was first used in Greek schools in 1956 and stopped being used around 1978 .

By that time, the images portrayed in the book had become obsolete in many ways – but the book continued to be popular even after it was discontinued, and today it enjoys success as an iconic classic of Greek imagery. It has never stopped being printed; it’s available in hardback form at most Greek bookshops.

This book is one of the most often requested presents by diaspora Greeks who remember learning the Greek language from it and wish to help their children learn Greek through this book.

Diaspora Greeks have been influenced in their Greek imagery by the first immigrant generation, which don’t necessarily tie in with the present day and provide the main motivation for their alternative perspective of their ancestors’ homeland: Greece is a land which stand still in time.

I was also one of those diaspora Greeks who first came across the written Greek language in this Alfavitario . I didn’t actually use the book in Greek school classes because I skipped the first grade and began Greek school in second grade; my mother had already taught me to read Greek at the age of 4, before I even started primary school in New Zealand at the age of 5, hence I was considered ahead of the other children. Interestingly, my mother only attended the first three grades of primary school in Greece, but she was still able to teach me to read.

I also recall my grandmother’s letters – I could read everything she wrote, even though she wrote without following the standardised rules for spelling; she even wrote in the Cretan dialect. (The Greek sound-to-letter system is much more transparent than the English system – you may not understand what you are reading, but you will be able to read anything you come across in Greek once you learn the alphabet rules.)

I’ve kept my old, albeit very tattered copy of the Alfavitario for sentimental reasons, even though it’s totally meaningless in modern times; the way we learn in the internet age, not to mention the pace of learning, is completely different. Although Anna and Mimi (the two main characters in the book) no longer exist in Greek children’s minds, they are still remembered as friends among the people who were taught to read Greek using these books.

The book contains many timeless images of rural Greece, and suburban Greek neighbourhoods. The pictures use elements taken directly from everyday life and nature.

Many of these images have changed radically over time in urban Greece, especially by the time the book became discontinued, but they have remained entrenched in rural Greece, and it is these images that both Greeks and non-Greeks keep in their mind when they recall the positive moments of a time when they lived in or visited Greece.

These images form the basis of the continuing popularity of the book. Even though many of these images have lost their meaning in the modern world, they still hold an important place in Greek society today, both in locals’ and tourist’ minds.

page 6-7: The Greek family – where a yiayia or papou still exists (and with advances in medicine, this is all the more likely), they are never left out of the picture. Yiayia may wear more modern clothing nowadays, but she is still a part of the picture.

page 10-11: National holiday commemorations celebrated at schools – they are still celebrated in the way that is depicted in the photo. Little flags are hung up under the ceiling, as shown below.

page 39: A spring water source – they’re everywhere is rural Greece. We also fill plastic bottles from a local spring to use as drinking water.

 

page 50-51: The sailboat – although they are now highly taxable items to include in your income tax return, they are still vital elements on all islands.

 

page 54-55: Herbs – what Greek meal doesn’t contain at least one fresh species? And fresh seafood – even though it’s not always cheap, θαλασσινά (tha-la-si-NA – seafood) is still a quintessential taverna item, and a represeantative symbol of Greek summertime taverna food.

page 96-97: The plateia- it may be deserted these days, but it’s still there. The church – Greeks aren’t as religious as in the past, but the Greek Orthodox church still plays a spiritual role in every community, in an altered form often associated a caretaker in a broken society.

page 108-109: A pot of basil – a quintessential element of a Greek balcony.

page 114: The wooden μπατσούρι (ba-TZOU-ri, window shutter) – although they are more often made of aluminium these days, they are still an important element of any Greek home. 

page 120-121: The orchard – rural Greece is filled with fruit trees and olive groves. Sometimes, it’s difficult to tend our fields, but for the time being, they will be there for us when we do find time. The fields always give you what you give to them.

These images have been around for a very long time in Hellenic territories, spanning half a dozen millenia. They have changed form over the years, adapting mainly to technological advances, but they are still around. In today’s critical economic climate, they are even making a comeback in their old form.

page 102-103: The fireplace (or the σόμπα, SOM-ba, wood-fired heater) – it is now replacing oil-based heating, which is a relatively recent innovation in Greek history, ‘fueled’ by the ease with which modern comforts were once procurable. Yiayia is a quintessential Greek image, although she is more likely to be dressed in more modern clothing – black is not necessarily essential any longer.

That doesn’t mean that Greeks are taking a step backwards instead of pressing on ahead. Quite the contrary: it shows that Greek history allows Greeks to cling to their past in order to help them survive the difficult present, so that they can continue to see towards the future.

A word of warning: the Greek punctuation system used in the book is different from the (simplified) one that is now used – Only the stress mark (΄) remains in use above letters. A previous edition of the Alfavitario used in 1950 also contains similar timeless images of Greece – a slideshow of some of its page contents can be found here . Thanks to Stamatia Eliakis for supplying me with her PDF copy of the book, which helped me tin uploading the photos.

©All Rights Reserved/Organically cooked. No part of this blog may be reproduced and/or copied by any means without prior consent from Maria Verivaki.

Η Επέτειος του Όχι, αφορά την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις επί τελεσιγράφου που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940, στον Έλληνα Πρωθυπουργό, συνέπεια της οποίας ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται στην Ελλάδα κάθε χρόνο ως επίσημη εθνική εορτή και αργία.

Στις 3.30΄τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Μεταξάς απορρίπτει το ιταμό ιταλικό τελεσίγραφο. Το «ΟΧΙ» του γίνεται πράξη από τον στρατό που μάχεται στα σύνορα και από τον λαό, που διαδηλώνει ενθουσιωδώς. Την επομένη «Η Καθημερινή» κυκλοφορεί το πρώτο πλήρες πολεμικό φύλλο της. Ολόκληρο εκείνο το ιστορικό φύλλο προσφέρεται σήμερα ανατυπωμένο, συνοδευόμενο με άρθρα των ιστορικών Θάνου Βερέμη και Τάσου Σακελλαρόπουλου.
>

Ιωάννης Μεταξάςς ταξάς

Από το Ημερολόγιο του Ιωάννη Μεταξά:

28 Οκτωβρίου, Δευτέρα
Νύκτα στις τρείς με ξυπνούν, ο Τραυλός. Έρχεται ο Grazzi. -Πόλεμος! -Ζητώ αμέσως Νικολούδη, Μαυρουδή. -Αναφέρω Bασιλέα. -Καλώ Πάλαιρετ και ζητώ βοήθειαν Αγγλίας. -Κατεβαίνω 5 Υπουργικόν Συμβούλιον. Όλοι πιστοί και Μαυρουδής. -Όλοι πλην Κύρου. -Βασιλεύς. Περιφορά μαζί του. Φανατισμός του λαού αφάνταστος. -Μάχαι εις σύνορα Ηπείρου. -Βομβαρδισμοί. Σειρήνες. – Αρχίζουμε να τακτοποιούμεθα.
Ο Θεός βοηθός!!
(Σημείωση: Τραυλός, είναι ο αρχιφύλαξ έξω από την οικία του Μεταξά.
Νικολούδης Θεολόγος, Υπουργός Τύπου και Τουρισμού. Μαυρουδής Νικόλαος, μόνιμος Υφυπουργός Εξωτερικών. Mίκαελ Πάλαιρετ, Πρέσβυς Μεγάλης Βρεταννίας. Αλέξης Κύρου, τμηματάρχης Υπουργείου Εξωτερικών).

.

Ι. Μεταξάς και Γεώργιος Β’

“Φανατισμός του Λαού”
28 Οκτωβρίου 1940
Απο το ημερολόγιο του Γεωργίου Θεοτοκά.
.

Ημερολόγιο του Ι. Μεταξά την 28η Οκτωβρίου 1940

Η απάντηση του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά, στον Γκράτσι την 28^η Οκτωβρίου

“Alors c’ est la guerre” επομένως έχουμε πόλεμο, σήμανε την έναρξη του ηρωικού αγώνα των Ελλήνων στα σύνορα της Ηπείρου και της Μακεδονίας αλλά και σε όλη την επικράτεια. Τίποτε δεν προέκυψε τυχαία αυτή την μεγάλη ώρα της ελληνικής ιστορίας. Ο λαός και ο στρατός πολέμησαν ηρωικά, και ο καθένας στη θέση που ετάχθη, άνδρες και γυναίκες με γενναιότητα, υπερηφάνεια, αυτοθυσία και αυταπάρνηση και με εμπιστοσύνη στον αρχηγό τους. Όλοι γνώριζαν ακριβώς για ποιά αγαθά της ζωής, της κοινωνίας και του πνεύματος, πολεμούσαν και τι ακριβώς υπερασπίζονταν. Όλα ήταν το αποτέλεσμα μελετημένων πράξεων και διαδικασιών μίας προκαθορισμένης εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, που στόχο είχε την άμυνα και την προετοιμασία σε περίπτωση πολέμου. Η πολιτική αυτή αναπτύχθηκε και εφαρμόστηκε επί μία τετραετία, από το καθεστώς της 4^ης Αυγούστου με πρόνοια και διορατικότητα. Η εφαρμογή όλων των μέτρων άρχισε να υλοποιείται σταδιακά και μεθοδικά από την πρώτη στιγμή που έγινε Πρωθυπουργός ο Ιωάννης Μεταξάς, τον Απρίλιο του 1936 όταν ανέλαβε ο ίδιος τα Πολεμικά Υπουργεία και το Υπουργείο Εξωτερικών και το 1938 το Υπουργείο Παιδείας. Η ανασυγκρότηση κάλυψε όλους τους τομείς λαού και στρατού παράλληλα. Νόμοι δίκαιοι, υπέρ του λαού με συνέπεια και πρόνοια θεσμοθετήθηκαν έγκαιρα. Διατάγματα και αυστηρά μέτρα εις βάρος του τύπου ελήφθησαν. Λογοκρισία προκειμένου να εξασφαλισθεί η μυστικότητα ορισμένων έργων και μέτρων, που κρίνονταν απαραίτητα για την άμυνα ή που αφορούσαν την εσωτερική πολιτική και τη γαλήνη του τόπου.

Source:  Fourtounis

Φρεντ Μπουασονά, ο φιλέλληνας φωτογράφος των αρχών του 20ου αιώνα

Ο Φρεντ Μπουασονά, (1858-1946 Γενεύη) ήταν Γαλλοελβετός φωτογράφος, ιδιαίτερα γνωστός για την φωτογραφική τεχνική του αλλά και την εκτεταμένη φωτογράφιση του ελληνικού χώρου επί τριάντα περίπου έτη, μαζί με τον συνοδοιπόρο του Ντανιέλ Μπο-Μποβί, διευθυντή της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης. Το έργο του, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον στην Ελλάδα θεωρείται εν γένει «πρωτοποριακό αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα»

Η οικογένεια των Μπουασονά κατάγεται από τη νότια Γαλλία, από το Livron, ένα χωριό κοντά στη Μασσαλία. Όταν στη Γαλλία το κλίμα για τους προτεστάντες έγινε εχθρικό οι πρόγονοι του Φρεντ – μαζί με πολλές άλλες οικογένειες- αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη Γενεύη. Η καταγωγή της οικογένειας έκανε τον Φρεντ να πιστεύει πως ήταν απόγονος γενναίων Ελλήνων θαλασσοπόρων…

Γόνος «φωτογραφικής δυναστείας», ως περιγράφεται, o νεαρός Μπουασονά φέρεται ως πολύπλευρο ταλέντο που συνδύαζε τα σπορ (αλπινισμός), τη μουσική και τις καλές τέχνες. Επηρεασμένος από τον δάσκαλό του Ούγγρο Κόλερ, ανέπτυξε τη δική του τεχνική στη φωτογραφία, η οποία, μαζί με τη χρήση νέων υλικών, τού απέφερε πολλές διεθνείς διακρίσεις, μεταξύ άλλων το πρώτο βραβείο της παγκόσμιας έκθεσης του Παρισιού. Το εργαστήριο που κληρονόμησε από τον πατέρα του το διαχειρίστηκε μαζί με τον χημικό αδελφό του Εντμόν-Βικτόρ. Η ορθοχρωματική πλάκα, δική τους επινόηση έδινε βελτιωμένο φωτογραφικό αποτέλεσμα.

Εκείνα τα χρόνια ο Μπουασονά ασχολιόταν κυρίως με προσωπογραφίες, οι οποίες ήταν και πιο προσοδοφόρες. Ήδη στα 1900 το εργαστήριο πήγαινε πολύ καλά και το 1901 ο Μπουασονά άνοιξε ένα υποκατάστημα στο Παρίσι και ένα στη Ρεμς.

Φωτογραφίζοντας το Mont-Blanc, με τηλεφακό κατασκευασμένο στην Αγγλία, κατόρθωσε να διακρίνει το μπλε του ουρανού από το λευκό του χιονιού στη φωτογράφισή του, διαμορφώνοντας μια φωτογραφία που έκανε τον γύρο του κόσμου

Το 1903, μαζί με τον Ντανιέλ Μπο-Μποβί, ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το 1907 επανήλθε και το 1913, πάλι με τη συντροφιά του Μποβύ και με τον λιτοχωρίτη κυνηγό Χρήστο Κάκκαλο, είναι ο πρώτος που ανέβηκε στον Μύτικα, την υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου. Το 1930 πραγματοποίησε το τελευταίο του ταξίδι στην Ελλάδα και επισκέφθηκε το Άγιο Όρος.

Οι φωτογραφίες που τράβηξε εκεί αφορούν τη μοναστική αρχιτεκτονική, είτε ως γενικά πλάνα των εσωτερικών αυλών, είτε ως πιο κοντινά και λεπτομερειακά, ενώ εντυπωσιακή είναι η απόλυτη απουσία απεικόνισης θρησκευτικής τελετής ή λειτουργίας – στοιχείο που καταδεικνύει την προσαρμογή του φωτογράφου στο αυστηρό τυπικό της αγιορειτικής κοινωνίας.

Πέθανε στη γενέτειρά του, τη Γενεύη, το 1946.

Μέσα από τις φωτογραφίες και τα λευκώματά του παρουσιάζει ένα πανόραμα της Ελλάδας του μεσοπολέμου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την Ελλάδα την ίδια περίοδο.

Ο καλλιτέχνης, πέρα από το καταγραφικό ενδιαφέρον του για όλα όσα εξαφανίζονται, μας δίνει μια εικόνα της Ελλάδας που εκτείνεται πέρα από την εθνογραφική μαρτυρία.

Η μεγάλη πίστη και ο θαυμασμός του για τη χώρα αυτή μεταδίδονται μέσα από το έργο του με μια τρυφερότητα και μια αγάπη που η δύναμη τους ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δίνει ψυχή σ’ αυτά τα κομμάτια χαρτιού, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν παραμείνει απλές φωτογραφίες….

Λίγοι αγάπησαν την Ελλάδα όσο ο Φρεντ Μπουασονά. Ο ίδιος έγραψε στα 1910: «Αυτός ο λαός, τόσο στις ακτές όσο και στο εσωτερικό της χώρας, ο ψαράς της Αίγινας, ο γεωργός της Αργολίδας, ο βοσκός του Χελμού ή του Παρνασσού, όλος αυτός ο λαός έχει τόσο σπινθηροβόλο πνεύμα, τόση καλοσύνη, τόσο πάθος για την ελευθερία, μια τέτοια λατρεία για το παρελθόν του, μια τέτοια προσήλωση στις αρχαίες συνήθειες…»

6.000 λήψεις

Οι φωτογραφίες των Αλπεων μπορεί να του άνοιξαν τον δρόμο για τον γύρο της κλασικής Ελλάδας, αλλά ο ίδιος ο Μπουασονά ήταν ήδη συγκινησιακά, ιδεολογικά και αισθητικά κοινωνός της ελληνικής ιδέας, εξιδανικευμένης, φυσικά, μέσα στους κόλπους του πατροπαράδοτου ελβετικού φιλελληνισμού. Σήμερα, οι περίπου 6.000 ελληνικές φωτογραφίες του Φρεντ Μπουασονά (μέρος ενός αρχείου 150.000 λήψεων) έχουν μυθοποιήσει τα ταξίδια του στην Ελλάδα ανάμεσα στο 1903 και το 1928.

Αποσπασματικά το έργο του είναι γνωστό στο ελληνικό κοινό, το όνομά του είναι συνδεδεμένο με την προ-βιομηχανική Ελλάδα, με την πρωτόγονη αστική κοινωνία και την επιβίωση του παγανιστικού ιδεαλισμού στις νεο-βυζαντινές κοινότητες. Αυτό το όνειρο-χίμαιρα, που έθρεψε την εικόνα της νεότερης Ελλάδας, συνδέεται εμμέσως με τα ταξίδια του Μπουασονά (και του συνοδοιπόρου του Ντανιέλ Μπω-Μποβί) καθώς και με το «προσκύνημά» του (θυμίζοντας τις διαδρομές των περιηγητών), αλλά η ματιά του Μπουασονά στην Ελλάδα αδικείται από μια τέτοια φορμαλιστική, «εύκολη» και εν πολλοίς στερεότυπη ερμηνεία.

Για πρώτη φορά, ένα σημαντικό τμήμα των Αρχείων του Μπουασονά από τα ταξίδια στην Ελλάδα παρουσιάζεται αυτήν την περίοδο από την ιστορική Ριζάρειο. Είναι η έκθεση «Εικόνες της Ελλάδας» που εγκαινιάζεται σήμερα παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Kων. Στεφανόπουλου, στην Ηπειρο, στο Ριζάρειο Εκθεσιακό Kέντρο Μονοδενδρίου Ζαγορίου.

Αυτήν την έκθεση οργάνωσε με μεγάλη σχολαστικότητα και φροντίδα το Ριζάρειο Ιδρυμα (με τη συνεργασία του πρακτορείου «Απειρον») παρουσιάζοντας για πρώτη φορά περίπου 130 φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων από το Αρχείο Boissonnas της Γενεύης, ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο Gad Borel, φωτογράφος ο ίδιος και καθηγητής στο Kολέγιο της Γενεύης.

Μαζί με την έκθεση θα κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο τέχνης αφιερωμένο στον Φρεντ Μπουασονά, η πρώτη ουσιαστικά μονογραφία στην ελληνική γλώσσα. Είναι από τις σπάνιες φορές μια τόσο πολυσήμαντη έκθεση να παρουσιάζεται σε ένα χώρο της περιφέρειας, ακολουθώντας αντίστροφη πορεία: το φθινόπωρο θα μεταφερθεί στο Μουσείο Μπενάκη, ενώ ανάμεσα σε άλλους εκθεσιακούς χώρους που θα ακολουθήσουν συγκαταλέγεται και το Ωνάσειο Ιδρυμα της Νέας Υόρκης.

Μοναδικά τοπία

Ο Φρεντ Μπουασονά υπήρξε από τους ελάχιστους ξένους φωτογράφους που έστρεψα τον φακό τους σε όλες τις πτυχές της ελληνικής κοινωνίας. Φωτογράφισε τη φύση, τα μοναδικά τοπία της Παρνασσίδας αλλά και της Μακεδονίας και του Αιγαίου, τα αρχαία μνημεία, την αστική ζωή της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ανεκτίμητες οι σκηνές δρόμου από την Αθήνα του 1919 όπως και οι εξαιρετικά δραματικές λήψεις της ζωής στην ύπαιθρο.

Πολλά από τα ομαδικά πορτρέτα Ελλήνων αναδύουν μία αιφνιδιαστική νεωτερικότητα καθώς σε πολλές περιπτώσεις στέκουν αδιάφορα σε ιδεολογικούς και συναισθηματικούς συσχετισμούς, ανοίγοντας τον δρόμο για μία νέα ερμηνεία του ελληνικού τόπου. Δραματικές οι λήψεις του Παρθενώνα, με τα λιμνάζοντα ύδατα της καταιγίδας, την οποία ο φακός του Μπουασονά περίμενε με αγωνία για να ανατρέψει τη στερεότυπη εικόνα μιας Ελλάδας που διαλύεται στο λιοπύρι.

Η έκθεση στο Μονοδένδρι, στο εκθεσιακό κέντρο που στεγάζεται από πέρυσι σε ένα θαυμάσια αποκατεστημένο ηπειρώτικο αρχοντικό (με συγχρηματοδότηση του διασυνοριακού προγράμματος INTERREG ΙΙ και του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος»), συνεχίζει μια παράδοση ανάδειξης της φωτογραφικής τέχνης. Εκεί, μέσα στις φυλλωσιές της ηπειρώτικης φύσης, είχε παρουσιαστεί η έκθεση «Α Greek Portfolio» του Kωνσταντίνου Μάνου και η έκθεση «Ζαγορισίων Βίος», με εξαίρετα ντοκουμέντα της περιόδου 1890-1950.

Σε αυτόν τον νεότευκτο χώρο που έχει ήδη δηλώσει με σαφήνεια τον προσανατολισμό του και τις υψηλές επιλογές του, έρχεται τώρα η τέχνη του Φρεντ Μπουασονά να εκτεθεί στα νέα βλέμματα, στους νέους συσχετισμούς, στις νέες ερμηνείες που ζητάει ο 21ος αιώνας. Αναδύεται, αίφνης ο Μπουασονά, ο αισθητής των 1903, ως ένας λεπταίσθητος νεωτεριστής, πιο μπροστά ίσως από τη συμβατική, τουλάχιστον, ερμηνεία της φωτογραφικής εικόνας της εποχής του.

Από… τζάκι

Για να καταλάβει κανείς τον Φρεντ Μπουασονά είναι χρήσιμο να τον δει μέσα από το πρίσμα του περιβάλλοντός του. Είναι γόνος μιας φωτογραφικής δυναστείας. Οι Μπουασονά στράφηκαν στη φωτογραφία όταν η ωρολογοποιία είχε αντιμετωπίσει μια σοβαρή κρίση. Η φωτογραφία ήταν το επάγγελμα του μέλλοντος και στα 1860, ο πατέρας του Φρεντ Μπουασονά άνοιξε στη Γενεύη το πρώτο φωτογραφείο με την επωνυμία της οικογενείας, που στηρίζεται και από άλλα μέλη που κρατούν το όνομα Μπουασονά ώς το 1968.

Στη Γενεύη υπάρχει το γόνιμο έδαφος για τα φιλελληνικά αισθήματα. Θα θυμηθούμε τον Εϋνάρδο, τον τραπεζίτη, που στήριξε την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά και τα βήματα πολλών καλλιτεχνών που κατευθύνονταν στην Ελλάδα για να τη ζωγραφίσουν ή να τη φωτογραφίσουν. Πρόσφατη είναι η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη των δύο Ελβετών αρχαιολόγων, του Waldemar Deonna (1880-1959) και του Paul Collart (1902-1981), που φωτογράφισαν την Ελλάδα.

Ο Μπουασονά είναι γνωστός στη χώρα μας από τις ελληνικές διαδρομές του, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο πλούτος του αρχείου του είναι ανεξάντλητος. Προσωπικότητες από όλη την Ευρώπη έσπευδαν να φωτογραφηθούν από τον δεξιοτέχνη Ελβετό.

Ηταν ένα μεγάλο όνομα της φωτογραφικής τέχνης και ήδη από το 1900 είχε κερδίσει αρκετά μετάλλια στη Διεθνή Εκθεση των Παρισίων. Ανάμεσα στο Παρίσι, τη Γενεύη, τη Λυών και την Αγία Πετρόπολη, πόλεις όπου διατηρούσε κατά καιρούς στούντιο, είχε στήσει έναν διευρωπαϊκό άξονα δραστηριοτήτων. Αυτήν την προσωπικότητα είχε θελήσει να συναντήσει και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που ως γνήσιος εκσυγχρονιστής είχε αντιληφθεί τη συμμετοχή της τέχνης και της αρχιτεκτονικής στην οικοδόμηση μιας σύγχρονης κοινωνίας.

Ο Βενιζέλος, που παρακολουθούσε τη διεθνή κίνηση στη φωτογραφία (είχε επισκεφθεί και τον οραματιστή Αλμπέρ Kαν, που οι φωτογραφίες των Αρχείων του για τη Θεσσαλονίκη παρουσιάζονται τώρα στο Μουσείο Μπενάκη), είχε διευκολύνει τα ταξίδια του Μπουασονά και είχε συμπεριλάβει αρκετές φωτογραφίες του στη φωτογραφική έκθεση για την τουριστική προβολή της Ελλάδας το 1919, στο Παρίσι αρχικά και μετέπειτα στις ΗΠΑ.

Ενα άλλο φιλόδοξο σχέδιο, η ανάθεση εκ μέρους του Βενιζέλου της παραγωγής βιβλίων τέχνης με θέμα τις «Νέες Χώρες», ποτέ δεν ολοκληρώθηκε λόγω της Μικρασιατικής Kαταστροφής. Είναι βέβαιο, όμως, ότι οι φωτογραφίες και τα λευκώματα του Μπουασονά είχαν συμβάλει στη διάρκεια του Μεσοπολέμου στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την Ελλάδα. Μια άλλη ματιά, λιγότερο απλοϊκή και περισσότερο απαιτητική, είχε αρχίσει να γεννιέται. Ο Μπουασονά είχε αναδειχθεί ατύπως σε έναν πρεσβευτή της σύγχρονης Ελλάδας.

Βιβλιογραφία

• «Fred Boissonnas» ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΖΕΝΑΚΟΣ – Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2002 εφ. Το Βήμα
• Μπουασονά Φρέντ – Frederic Boissonnas (1858-1946) http://openarchives.gr/view/415653
• http://thesprotia-news.blogspot.com/2010/01/frederic-boissonnas-1858-1946.html
• http://www.fotoart.gr/arthra/stathatos/fredboissonnas.htm
• http://www.hch.culture.gr/newtypo/index.php?id=110
• Ελλάδος περιήγησις, Εκδ. ΜΙΛΗΤΟΣ 2009, ISBN 978-960-464-002-7
• Les Alpes Valaisannes. Georges Bridel, 1911, Lausanne.
• “La route du Loetschberg” Jegerlehner Johannes 1917, Genève
• http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4657309
• Des Cyclades en Crète au gré du vent. Πρόλογος Gustave Fougères. Αρχαιολογικές σημειώσεις G. Nicole. Genève, Boissonnas & Co. Éditions d’Art et de Sciences, 1919
• La Dent du Midi, Champery, et le Val d’Illiez. Με τη συνεργασία του H.-F. Montagnier. Geneve, Editions d’Art Boissonnas, 1923
• http://krasodad.blogspot.com/2010/09/blog-post_8810.html

Ακράτα, αυλές, 1903

Άνδρες στο δρόμο της Ανδρίτσαινας, 1903

Ανδρίτσαινα, αγορά, 1903

Ολυμπία – Αλφειός 1903

Ανδρίτσαινα, εσωτερικό σπιτιού, 1903

Αργοστόλι 1903

Εύβοια – Χαλκίδα 1903

Ακράτα 1903

Μέγα Σπήλαιο 1903

Καλάβρυτα 1903

Χελμός 1903

Καρύταινα Αρκαδίας 1903

Ταΰγετος 1903

Στυμφαλία Στη σκιά της θημωνιάς 1903

Βοσκοί στην κορυφή του Παρνασσού, 1903

Γαστούρι Κέρκυρας, στην πηγή της αυτοκράτειρας Ελισάβετ, 1903

Γιορτή στο Γαστούρι Κέρκυρας, 1903

Γαστούρι Κέρκυρας-Ανάσταση 1903

Κερκυραίες στην έξοχη, 1903

Ζεμενό Κορινθίας oικογένεια, 1903

Ζεμενό Κορινθίας, ο Fred και ο Daniel τσουγκρίζουν τα ποτήρια με τους οδηγούς των ζώων τους, 1903

Ζεμενό Κορινθίας, οικογένεια ιερωμένου, 1903

Λαγκάδια Αρκαδίας, 1903

Πρόβατα κάτω από την Ακρόπολη, 1903

Τίρυνθα, 1903

Το κάστρο Λάρισα του Άργους, 1903

Το λιμάνι του Ναυπλίου, 1903

Ο Fred Boissonnas φωτογραφίζει την Ακρόπολη, 1907

Πειραιάς 1907

Έδεσσα, 1908

Εσωτερική άποψη της Ροτόντας λίγο πριν από την απελευθέρωση, Θεσσαλονίκη 1900 – 1917

Μετέωρα, ανάβαση του Fred Boissonnas με το καλάθι, 1908

Μετέωρα, το μαγκάνι, 1908

Ο Παρθενώνας μετά τη βροχή, 1908

Παρθενώνας, 1908

Πειραιάς 1908

Πήλιο – Πορταριά 1908

Το Ερέχθειο, 1910

Θεσσαλονίκη 1908

Eσωτερικό σπιτιού, Κρήτη, 1911

Εύβοια 1911

Άγιος Νικόλαος Κρήτης. Λιμάνι, 1910 – 1911

Χανιά – το φρούριο του Φίρμα 1911

Χανιά – η πύλη και το νεώριο 1911

Χανιά – πλανόδιος μανάβης 1911

Χανιά 1911

Μουρνιές σπίτι Βενιζέλου 1911

Σφακιά, 1911

Λιμάνι Ηρακλείου Κρήτης, 1911

Ιεράπετρα, 1911

Αγ. Δέκα -οικία Ηλιάκη 1911

Μύλος στη Μαρώνεια Σητείας Κρήτης 1911

Οι αδελφοί Μάντακα στο χωριό Λάκκοι, Κρήτη, 1911

Οικογένεια Μάντακα στο χωριό Λάκκοι, Κρήτη, 1911

Ομαλός, Κρήτη, 1911

Ρέθυμνο Κρήτη, βαρελάδικο1911

Εσωτερικό σπιτιού στο χωριό Λάκκοι, Κρήτη, 1911

Αμοργός, γυναίκες, 1911

Αμοργός, Το γνέσιμο 1911

Κλεισούρα Καστοριάς, εσωτερικό αρχοντικού, 1911

Μακεδονία, λίχνισμα, 1911

Σαντορίνη 1911

Το μάζεμα της ελιάςμε το χέρι, στην Πρέβελη Κρήτης, 1911

«Βλέπουμε τη Λιόψη (Ασπρoκκλήσι Θεσπρωτίας) και το υπέροχο παλάτι του Ντίνο Μπέη» γράφει σε γράμμα του FredBoissonnas προς τη γυναίκα του, Πέμπτη 22 Μάη του 1913

Ήπειρος 1913

προς Κόνιτσα 1913

Άνδρες και σκυλιά στο δρόμο Πρέβεζας Ιωαννίνων, 1913

Γυναικείος χορός στο Δελβινάκι Ιωαννίνων, 1913

Δελβινάκι Ιωαννίνων, πρόκριτοι, 1913

Δελβινάκι, γυναίκα με τα νεροβάρελα πάει στη βρύση1913

Δελβινάκι, οικογενειακή φωτογραφία1913

Δελβινάκι, στο χοροστάσι, 1913

Ζεμενό Κορινθίας, η οικογένεια του ιερέα, 1913

Γυναίκα της Ηπείρου με Ξύλινη κούνια και σακούλι, Ήπειρος, 1913

Θεσσαλονίκη, 1913

Ιωάννινα, η λίμνη με το κάστρο, 1913

Ιωάννινα, Λίμνη, πλύσιμο ρούχων 1913

Καβαλάρι Ζαγορίου, παλικάρι, 1913

Ζαγόρι 1913

Καστρί Πρεβέζης, Ιερέας στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο εκκλησιά, 1913

Κοκκινόπουλο, Ελασσόνας, 1913

Κόνιτσα, Μεσογέφυρα, χωρικοί 1913

Κόνιτσα, Μεσογέφυρα, 1913

Κοπάδι στον Όλυμπο, 1913

Μακεδονία, φρουρός σε φυλάκιο, 1913

Μέτσοβο, 1913 (Προσέξτε το χαμόγελο και το νάζι του μικρού κοριτσιού)

Μέτσοβο, στη βρύση, 1913

Πανοραμική φωτογραφία με τη Ντούλκα (Όλυμπος) στο βάθος. Μάης του 1913

Μπάγια (Κήποι) Ζαγορίου, γυναίκα, 1913

Μπαγιά Κήποι Ζαγορίου, γυναίκες, 1913

Μύτικας, Όλυμπος, 1913

Ο οδηγός, Χρήστος Κάκαλος στον Ολύμπο, 1913

Όλυμπος, 1913

Όλυμπος, το «ΠΑΝΘΕΟΝ», 1913

Παραμυθιά – Φωτογραφία από την αυλή του αρχοντικού του Ρίγγα, 1913

Παραμυθιά, η περίφημη Σκαλοπούλα με την Καμάρα το 1913

Παραμυθιά, κρεοπωλεία, 1913

Παραμυθιά, οικία Ρίγγα, A 1913

Παραμυθιά, οικία Ρίγγα, Β 1913

Παραμυθιά, οικία Ρίγγα, Γ 1913

Παραμυθιά 1913

Παραμυθιά 1913

Παραμυθιά 1913

Παραμυθιά, κοπέλες γνέθουν και πλέκουν. 1913

Πάργα, 1913

Πάργα, 1913

Πριόνια (1100 μ.), Όλυμπος, 1913

Στρυμώνας, 1913

Το γεφύρι της Άρτας, 1913

Το γεφύρι της Γκούμανης Θεσπρωτίας, 1913

Το αρχοντικό του Γεωργίου Ρίγγα ο οποίος φιλοξένησε τον Fred Boissonnas, Παρασκευή 23 Μάη του 1913

Φιλιάτες, εξοχή, 1913

Φιλιάτες, εξοχή, A 1913

Φιλιάτες, 1913

Φιλιππιάδα, 1913

Όλυμπος, πριονοκορδέλα, 1914

Όλυμπος, καταυλισμός κτηνοτροφών, 19414

Πίνδο, κάτω από τα πλατάνια, 1914

Παζάρι στα Ιωάννινα, 1915

Παραμυθιά, αγορά, 1915

Ίος, στον τάφο του Ομήρου, 1918

Κρήτη – Σπιναλόγκα 1918

Κρήτη – Σπιναλόγκα 1918

Κρήτη, προαύλιο σπιτιού, 1919

Κρήτη, λιμάνι Χανίων, 1919

Αθήνα, καθημερινή ζωή, 1920

Αθήνα, οδός Αθηνάς, 1920

Αθήνα, οδός Ερμού, 1920

Αθήνα, Πλάκα, 1920

Αθήνα – Ζάππειο 1920

Η Ακρόπολη από το Θησείο, 1920

Κηφισιά, 1920

Γειτονιά της Θεσσαλονίκης, τη δεκαετία του 20

Χανιά, Βενετσιάνικη πόρτα, 1920

Χανιά, Πλατεία Μαυροβουνίου, 1920

Ηράκλειο, λεωφόρος Καλοκαιρινού, 1920

Ηράκλειο, λεωφόρος Καλοκαιρινού, 1920

Ηράκλειο, κρήνη Μοροζίνι, 1920

Άγιος Νικόλαος, 1920

Άγιο Όρος – Μονή Ιβήρων, 1928

Άγιο Όρος, 1928

Άγιο Όρος, 1928

Άγιο Όρος, καλόγεροι, 1928

Άθως, μονή μεγίστης Λαύρας, 1928

Μοναχοί του Αγίου Όρους, από την επίσκεψή του στο Περιβόλι της Παναγιάς, το 1928

Μονή Αγίου Παύλου, αρσανάς, 1928

Μονή Βατοπαιδίου. 14-27 Αυγούστου 1928

Άθως, τράπεζα, 1928

Οδοιπορικό στο Άθω 1928

Οδοιπορικό στο Άθω 1928

Οδοιπορικό στο Άθω 1928

Φυλακές Ναυπλίου, 1928

Η Ακρόπολη

Γέροντας με τσαρούχια

ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1900 – 1946 KAI ΑΠΟ TON Φρεντ Μπουασονά VIDEOS