Greek police arrest Pakistani gang that allegedly kidnapped Syrian migrants

Source: foxnews.com

ATHENS, Greece –  Greek police have arrested four Pakistani citizens and are searching for three more for allegedly kidnapping 10 Syrian migrants and keeping them chained in a house for several days after enticing them with promises of help to get to Italy.

Police said Sunday the Pakistanis lured the Syrian migrants from various places in Athens and led them to a house in the suburb of Koropi, near the Athens airport east of the Greek capital. They had agreed that each Syrian would pay 2,000-3,000 euros ($2,700-$4,000) for help in getting to Italy. But when the Syrians were led to the house, they were stripped of their money and phones, chained and beaten, police say.

Two Syrians managed to escape Saturday and alerted the police who arrested four of their captors.

“Έτοιμη η Τουρκία να συμβάλει σε λύση του κυπριακού”

Source: astra.com.cy

Η Τουρκία είναι έτοιμη να συμβάλει σε μία λύση στο Κυπριακό που να μπορεί να γίνει δεκτή από δημοψηφίσματα, δήλωσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου.

Μιλώντας σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Έλληνα ομόλογο του, ο Τούρκος ΥΠΕΞ είπε ότι η Άγκυρα επιχειρεί να συμβάλει στην προοπτική επίλυσης του κυπριακού ως εγγυήτρια δύναμη.

Πρόσθεσε ότι η Τουρκία επιθυμεί την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, η οποία εξαρτάται και από την επίλυση του Κυπριακού.

Ο κύριος Νταβούτογλου σημείωσε ότι χάθηκε πολύς χρόνος από το 2004, τονίζοντας ότι η Τουρκία θα στηρίξει τις προσπάθειες λύσης.

Από την πλευρά του ο Ευάγγελος Βενιζέλος, είπε ότι η Ελλάδα θέλει λύση με μια κρατική οντότητα, μια κυριαρχία και μια ιθαγένεια.

Να σημειωθεί ότι αύριο ο Αχμέτ Νταβούτογλου θα είναι στα κατεχόμενα.

Turkish Foreign Minister Davutoglu on visit to Athens

Source: Ekathimerini

Turkish Foreign Minister Ahmet Davutoglu was in Athens on Friday for talks with his Greek counterpart, Evangelos Venizelos, and with Prime Minister Antonis Samaras that were expected to focus on bilateral ties and the forthcoming resumption of negotiations on the Cyprus problem.

Davutoglu was to meet with Venizelos at 10.45 a.m. and the two men were expected to make statements to the media at 12.30 p.m.

Apart from bilateral affairs and Cyprus, the talks, were also expected to touch on the content and timing of the third Greek-Turkish High-Level Cooperation Council.

Davutoglu’s visit to Athens follows one by Venizelos to Ankara in July.

In comments made on the eve of his visit to Athens, Davutoglu described the mass killings of Armenians in Ottoman Turkey nearly a century ago as “an expulsion.” “The expulsion of the Armenians in 1915 was inhuman, and Turkey never supported this initiative,” he said. Some 20 countries worldwide, including Greece, recognize the mass killings as genocide.

Χριστουγεννιάτικα – Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Προσοτσάνης Δράμας

Χριστός γεννάται χαρά στον κόσμο
χαρά στον κόσμο στα παλικάρια
Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες
η Παναγιά μας κοιλοπονούσε.
Η Παναγιά μας κοιλοπονούσε
κοιλοπονούσε παρακαλούσε
τους Αποστόλους τους Ιεράρχες
να παν να φέρουν μήλα και ρόδα.
Οι Αποστόλοι για μήλα πάνε
οι Ιεράρχες για ρόδα πάνε
Κι ως που να πάνε
κι ως που να έρθουν
η Παναγιά μας ξελευθερώθει.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Προσοτσάνης Δράμας

Άγιους Βασίλης έρχιτι από την Γκαισαρεία
σέρνει μουλάρια δώδικα καμίλια δικαπέντι.
Η μούλα η κανακαριά που σκώνει τουν αφέντη
σηκώνει τουν κι θέτει ντον σι πράσινα λιβάδια
λιβάδια κι δρουσουπηγές κι αυλές μαρμαρουμένις
κι βάλι του χιράκι σου στην αργυρή σου τσέπη
και δώς στα παλικάρια σου πεντ’ έξ ουχτώ δουκάτα
για να τα φάν, για να τα πιούν και να τα τραγουδήσουν
για να τα φάν, για να τα πιούν να πούνι κι του χρόνου.

Κάλαντα Καστοριάς (Του οικοδεσπότη)

Αραδιαστείτε έμπρεπα όλοι με την αράδα
να πούμε τραγούδια ευγενικά
ν’ αρέσουν τα’ αφεντικό μας.

Αφέντης μας είναι καλός,
στον κόσμο παραδειγμένος
και μες στη μέση του μαχαλά
στύλος μαλαματένιος.

Ας είν’ πολλά τα έτη σας
να ζείτε να ευτυχείτε
του χρόνου δε σαν σήμερα
ό,τι επιθυμείτε.

Και βάλε το χεράκι σου
στον αργυρό σου τσέπη
κι αν πιάσεις γρόσι κράτα το,
φλουρί μη το λυπάσαι.

Κάλαντα Καστοριάς (Της οικοδέσποινας)

Είπαμε στον αφέντη μας να πούμε και στην κυρά μας.
Κυρά μ’ κυρά μ’ κι αρχόντισσα κι αρχοντοπαραδειγμένη,
σε κάλεσαν οι αρχόντισσες στην εκκλησιά να πάνεις
κι ώσπου να πας κι ώσπου να ‘ρθεις και πίσω να γυρίσεις
οι στράτες ρόδα γιόμισαν, τα μονοπάτια μόσχον.
Αρχός με την αρχόντισσα στη σκάλα π’ ανεβαίνει
στα γόνατά του την κρατεί, στα μάτια την κοιτάζει
στα μάτια στα ματόφυλλα και στα καμαροφρύδια.
Σήκου κυρά μου κι άλλαξε, σήκου και αρματώσου
νίψου με το ροδόσταμο και πλύσου με το γάλα
βάλε τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθη
και τον γαλάζιο αυγερινό στο χέρι δακτυλίδι.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Κυκλάδων

Για σένα, κόρη όμορφη, ήρθαμε να τα πούμε
και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε.
Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε καράβια ν’ ασημένια
του χρόνου σαν και σήμερα να ‘ναι μαλαματένια.
Αν έχεις κόρη όμορφη, βάλε την στο τσιμπίδι
και κρέμασέ την αψηλά, να μην την φαν οι ψύλλοι.
Φέρτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε,
και του χρόνου να σας πούμε φέρτε μας κρασί να πιούμε.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Κρήτης

Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας
Χριστού τη θεία γέννηση να πω στ’ αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρετ’ η φύσις όλη.
Άψε, βαγίτσα, το κερί, άψε και το διπλέρι και κάτσε
και ντουχούντιζε ίντα θα μας εφέρει
γ-ή απάκι, γ-ή λουκάνικο, γ-ή χοιρινό κομμάτι
γ-ή από μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι
κι αν το ‘κανε κι η γαλανή, ας είναι ζευγαράκι.
Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρια
και φέρε και γλυκό κρασί να πιουν τα παλικάρια.
Κι αν είναι με το θέλημα άσπρη μου περιστέρα
ανοίξατε την πόρτα σας να πούμε καλησπέρα.

Πρωτοχρονιά στην Κεφαλονιά με κάλαντα και κολώνιες

Στην Κεφαλονιά, αλλά και στα άλλα Επτάνησα, το βράδυ της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του νέου χρόνου, κατεβαίνουν στους δρόμους κρατώντας μπουκάλια με κολόνιες και ραίνουν ο ένας τον άλλον τραγουδώντας: «Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπούμε χρόνους πολλούς». Η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλλάσσουν είναι: «Καλή Αποκοπή», δηλαδή με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό χρόνο. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς η μπάντα του δήμου περνάει από όλα τα σπίτια και τραγουδάει καντάδες και κάλαντα:
«Πάλιν ακούσατε άρχοντες πάλι να σας ειπούμε, ότι και αύριον εστί ανάγκη να χαρούμε και να πανηγυρίζουμε Περιτομήν Κυρίου, την εορτή του Μάκαρος Μεγάλου Βασιλείου».

Σκωπτικά κάλαντα

Αφέντη μου στην κάπα σου χίλιες χιλιάδες ψείρες ,
Άλλες γεννούν , άλλες κλωσούν , άλλες αυγά μαζώνουν ,
Κι άλλες το Θιο παρακαλούν να μην τις ζεματίσουν .

Σκωπτικά κάλαντα χριστουγέννων

Τόσο βαρύ ‘ναι το πάπλωμα και δεν πίρνεις χαμπάρι
Κι απ’ έξω από την πόρτα σου καράβι βολτετσάρει .
Τόσα τραγούδια είπαμε κι η πόρτα δεν έχει ανοίξει
Αν τα ΄λεγα στον ουρανό χρυσάφι θα ‘χε ρίξει .

Σκωπτικά κάλαντα χριστουγέννων

Εκτός από τα παινέματα στα κάλαντα υπάρχουν και τα σκωπτικά κάλαντα . Τα παιδιά τραγουδούσαν τέτοιους στίχους όταν κάποια πόρτα παρέμενε κλειστή και οι νοικοκυραίοι δεν άνοιγαν για να δώσουν το μποναμά τους στα παιδιά

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα και η προέλευση τους

Όπως αναφέρει ο Γ. Β. Σιέττος , πολλοί πιστεύουν ότι το έθιμο προέρχεται από αρχαίες διονυσιακές γιορτές , όπου τα παιδιά τραγουδούσαν για την καλοχρονιά , κρατώντας στο χέρι το κλαδί της Ειρεσιώνης – ένα κλαδί δάφνης ή ελιάς , τυλιγμένο με πρόβειο μαλλί ( έριο ) , που συμβόλιζε τη ευφορία και τη γονιμότητα .

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα της Ηπείρου

Σε μέρη της Ηπειρωτικής Ελλάδας κρατούν ένα χλωρό κλαδί κρανιάς ή άλλου σκληρού δέντρου , με το οποίο χτυπούν στη ράχη τους ανθρώπους ενώ τραγουδούν ένα τραγούδι με ευχές . Το χτύπημα αυτό με το κλαδί συμβολίζει υγεία και μακροημέρευση

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα

Το πρωί της παραμονής ομάδες παιδιών πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν τα κάλαντα ( η λέξη προέρχεται από τις καλένδες , τις Ρωμαϊκές πρωτομηνιές ). Τα κάλαντα είναι ευχετικά τραγούδια για την ευετηρία . Σε διάφορα μέρη τα παιδιά κρατούν στο χέρι μήλο ή πορτοκάλι κι αλλού ( κυρίως στα νησιά ) χάρτινο καράβι.

Κωστής Παλαμάς

Νάμουν του σταύλου έν’ άχυρο, ένα φτωχό κομάτι
την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.
Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.
Να λάμψω από τη λάμψι του κι’ εγώ σαν διαμαντάκι
κι’ από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι.
Να μοσκοβοληθώ κι’ εγώ από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.
Νάμουν του σταύλου ένα άχυρο ένα φτωχό κομμάτι
Την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Κάλαντα για τον αποχαιρετισμό του χρόνου

Πάει ο παλιός ο χρόνος
ας γιορτάσουμε παιδιά
και του χωρισμού ο πόνος
ας κοιμάται στη καρδιά.Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)Γέρε χρόνε φύγε τώρα
παει η δική σου η σειρά
ήρθε ο νέος με τα δώρα,
με τραγούδια και χαρά.Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)Μα κι αν φεύγεις πια μακριά μας
στην καρδιά μας πάντα ζει
κάθε λύπη και χαρά μας
που περάσαμε μαζί.Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)Όλα γύρω χιονισμένα
όλα γύρω παγωνιά
μα θα λιώσουν ένα ένα
με τη νέα τη χρονιά.Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)

Τρίγωνα κάλαντα!

Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού
κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού.
Τρίγωνα κάλαντα μέσ’ τη γειτονιά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.

Aστρο φωτεινό, θα ‘βγει γιορτινό,
μήνυμα να φέρει από τον ουρανό.
Μες στη σιγαλιά ανοίγει η αγκαλιά
και κάνει η αγάπη στη καρδιά φωλιά.

Τρίγωνα κάλαντα στο μικρό χωριό
και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό.
Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού
και μας φέρνουν μήνυμα του μικρού Χριστού.

Τρέχουν τα παιδιά μέσα στο χιονιά,
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Μες στη σιγαλιά άνοιξ’ η αγκαλιά
κι έκανε η αγάπη στη καρδιά φωλιά.

Τρίγωνα κάλαντα κέφι και χαρά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Τρίγωνα κάλαντα χρόνια σας πολλά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.

Ο μικρός τυμπανιστής

Μου’παν έλα να πάμε να δεις,
Χριστός γεννήθηκε στην άκρη της γης.
Κι εγώ γυρεύω απόψε στον ουρανό
τ’ αστέρι ψάχνω να βρω το φωτεινό,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
να με πάει στο μικρό βασιλιά,
πέρα μακριά.

Μες στη νύχτα παιδί μοναχό,
τι δώρο να του φέρω, που ‘μαι φτωχό.
Φέρνω το τύμπανο που μόνο κρατώ,
τα κάλαντα να παίξω για το Χριστό,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
το πιο ωραίο τραγούδι θα πω,
για το Χριστό.

Μες τη φάτνη τα ζώα ξυπνούν
κι απέξω ταπεινά βοσκοί προσκυνούν.
Στης Παναγιάς κρυμμένο την αγκαλιά
χρυσό στεφάνι φως φορεί στα μαλλιά,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
σα με βλέπει, η καρδιά μου
χτυπά χαρωπά και μου γελά.

Το έλατο

Αχ έλατο, αχ έλατο, μ’ αρέσεις πως μ’ αρέσεις!
(Τι ωραία την Πρωτοχρονιά
μας φέρνεις δώρα στα κλαδιά
αχ έλατο, αχ έλατο, μ’ αρέσεις πως μ’ αρέσεις!) (δις)

Αχ έλατο, αχ έλατο, τι δίδαγμα η στολή σου!
(Ελπίδα εμπνέει σταθερή
και θάρρος πάντα στη ζωή
αχ έλατο, αχ έλατο, μ’ αρέσεις πως μ’ αρέσεις!) (δις)

Αχ έλατο, αχ έλατο, τα πράσινά σου φύλλα!
(Τα. βγάζεις με καλοκαιριά
και τα φορείς με το χιονιά.
Αχ έλατο, αχ έλατο, τα πράσινά σου φύλλα!) (δις)

Άγια Νύχτα

‘Αγια Νύχτα σε προσμένουν, με χαρά οι Χριστιανοί
και με πίστη ανυμνούμε, τον Θεό δοξολογούμε,
μ’ ένα στόμα, μια φωνή. Ναι, με μια φωνή.

Η ψυχή μας φτερουγίζει πέρα στ’ άγια τα βουνά,
όπου ψέλνουν οι αγγέλοι απ’ τα ουράνια θεία μέλη,
στο Σωτήρα “Ωσαννά”, ψέλνουν, “Ωσαννά”.

Στης Βηθλεέμ ελάτε όλοι τα βουνά τα ιερά
και μ’ ευλάβεια μεγάλη, κει που το άγιο φως προβάλλει
προσκυνήστε με χαρά. Ναι με μια χαρά.

Σαν παιδί φτωχό γεννιέται ο Χριστός μας ταπεινά
κι όσοι θέλετε ευτυχία, του Θεού την ευλογία,
δώστε, δώστε στα ορφανά, ναι στα ορφανά.

Στης Βηθλεέμ ελάτε όλοι τα βουνά τα ιερά
και μ’ ευλάβεια μεγάλη, κει που το άγιο φως προβάλλει
προσκυνήστε με χαρά. Ναι με μια χαρά.

Σαν παιδί φτωχό γεννιέται ο Χριστός μας ταπεινά
κι όσοι θέλετε ευτυχία, του Θεού την ευλογία,
δώστε, δώστε στα ορφανά, ναι στα ορφανά.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα

Καλήν ημέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ’ αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η κτήσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι
το “Δόξα εν υψίστοις”.
Και τούτο άξιον εστί
η των ποιμένων πίστις.

Καλήν ημέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ’ αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η κτήσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι
το “Δόξα εν υψίστοις”.
Και τούτο άξιον εστί
η των ποιμένων πίστις.

Και τούτο άξιον εστί
η των ποιμένων πίστις.Καλήν ημέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ’ αρχοντικό σας.Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η κτήσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι
το “Δόξα εν υψίστοις”.
Και τούτο άξιον εστί
η των ποιμένων πίστις.

Κάλαντα των Φώτων

Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός
η χαρα μεγάλη κι ο αγιασμός.
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό
κάθετ’ η κυρά μας η Παναγιά.
‘Οργανo βαστάει, κερί κρατεί
και τον Αϊ-Γιάννη παρακαλεί.
‘Αϊ-Γιάννη αφέντη και βαπτιστή
βάπτισε κι εμένα Θεού παιδί.
Ν’ ανεβώ επάνω στον ουρανό
να μαζέψω ρόδα και λίβανο.
Καλημέρα, καλημέρα,
Καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά.

Κάλαντα πρωτοχρονιάς Σάμου.

Άγιος Βασίλης έρχεται
από την Καισαρεία .
Βαστάει πένα και χαρτί
χαρτί και καλαμάρι.
Το καλαμάρι έγραφε
και το χαρτί ομίλει .

Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις
κάτσε να τραγουδήσεις .

Εγώ τραγούδια δεν μπορώ
τραγούδια δεν ηξέρω.

Σαν δεν ήξερες γράμματα
πες μας την αλφαβήτα
και έλα κόψε μας την πίτα .

Χρόνια πολλά , χρόνια πολλά
Χρόνια πολλά με ένα κομμάτι μπακλαβά …
Και στην τσέπη τον παρά …

Κάλαντα πρωτοχρονιάς Σάμου.

Πάρε βαΐτσα το σκαμνί
και ανέβα και κατέβα .
Φέρε πανέρια πορτοκάλια
φέρε και το γλυκό κρασί
να πιουν τα παλικάρια .

Αϊ Βασίλης έρχεται
από την απάνω στράτα.
Κατεβαίνει από τη φυγού
και τρώει τα γιαπράκια.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Σάμου.

Καλήν εσπέραν άρχοντες
και ας είναι ο ορισμός σας.
Κυρά λιγνή κυρά ψηλή
κυρά καμπανοφρύδα .
Που ΄χεις τον ήλιο πρόσωπο
και το φεγγάρι στήθος .
Και του κοράκου το φτερό
το ΄χεις καμπανοφρύδι.

Πολλά είπαμε στην κυρά .
Ας πούμε και της κόρης .
Να ΄χεις κόρη όμορφη.
Γραμματικός την θέλει.

Αν είναι και γραμματικός
πολλά προικιά γυρεύει.

Πολλά είπαμε της κόρης
Ας πούμε και του γιου σας .

Αν έχει γιο στα γράμματα
να σέρνει το κοντύλι.
Να δώσει ο Θεός και η Παναγιά
να βάλει πετραχήλι.

Και εις έτη πολλά
και ένα κομμάτι μπακλαβά .

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από την Κρήτη!

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ την πόλη
οι ουρανοί αγάλονται
χαίρεται η φύσης όλη.

Εντός σπηλαίων τίκτεται
Εν φάτνη των αλόγων
ο βασιλεύς των ουρανών
και ποιητής των όλων.

Και ένα καμαρωτάκι
και φωγγαροματουλα
και κρουσταλίδα του γιαλού
και πάχνη από τα δέντρα.

Να που τον έχεις στον ηλιό
το μασχοκανακάρι
λουήστετον , χτενίστε τον
και στο σχολείο τα παίρνεις.

Κι ο δάσκαλος τον έδειρε
με ένα χρυσό βεργάρι
και η κυράδα σκάλιστα
με το μαργαριτάρι.

Κι αν είναι με το θέλημα
χρυσή μου περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας
να πούμε KAΛΗΣΠΕΡΑ.

Τα κάλαντα από την Ελασσόνα!

Χριστούγεννα Πρωτούγεννα πρώτη γιορτή του χρόνου
Για βγιέτε , διέτε , μάθετε πως ο Χριστός γεννιέται
Γεννιέται και βαφτίζεται στους ουρανούς πηγαίνει
Γεννιέται και ανατρέφεται με μέλι και με γάλα
Το μέλι τρων’ οι άρχοντες το γάλα οι βασιλιάδες
Και το μελισσοβότανο το τρίβουν στο μωράκι.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από τις Σέρρες!

Τι φως και χρώμα κι όμορφα να σκορπίζει τ’αστέρι
Όπου στην κούνια του Χριστού τους Μάγους έχει φέρει
Ποιος άγγελος το διάλεξε για τέτοιο ταχυδρόμο!
Τα άλλα τα αστέρια θα έβλεπαν το φωτεινό του δρόμο,
Κι από τη ζήλεια θα έτρεμαν . . .
Αστέρι σε ποια χώρα,
Του απέραντου σου ουρανού να λαμπυρίζεις τώρα?
Η παντοδύναμη φθορά μην έσβησε το φως σου ?
Η μήπως εις’ αθάνατο κι εσύ σαν το Χριστό σου
Δεν κατεβαίν’ η λάμψη σου κι εδώ στα χρώματά μας?
Για όλα τα άστρα αλλοίμονο!
Δεν είναι η ματιά μας!

Κάλαντα Χριστουγέννων Καστοριάς!

Αφέντη μου στο σπίτι σου
Χρυσή καντήλα φέγγει
Φέγγει τους ξένους να οδηγούν
Τους ξένους να αγκαλιάζουν
Κυρά μ’ κυρά μ’ κι αρχόντισσα
Κι’ αρχοντοπαραδειγμένη
Σε κάλεσαν οι αρχόντισσες
Στην εκκλησιά να πάεις.

Ο αφέντης μας είναι καλός
Στον κόσμο ξακουσμένος
Ας’ είναι πολλά τα έτη του,
Καλά κι’ ευτυχισμένα
Ας’ είναι πολλά τα έτη του,
Καλά κι’ ευτυχισμένα.

Βυζαντινά κάλαντα – Κοτυώρων Πόντου.

Άναρχος Θεός καταβέβηκεν
και εν τη Παρθένω κατώκησεν.
Ερουρεμ, έρουρεμ,
έρου,έρου, έρουρεμ, Χαίρε Άχραντε!.
Βασιλεύς των όλων και Κύριος,
ήρθε τον Αδάμ αναπλάσασθε.
Εριρεμ, τέριρεμ,
έριρεμ και τέμενα, Χαίρε Δέσποινα!.
Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρεσθε,
τάξεις των Αγγέλων ευφραίνεσθε.
Ερουρεμ…Χαίρε Άχραντε!.
Δέξαι βηθλεέμ τον Δεσπότην σου,
Βασιλέα πάντων και Κύριον.
Εριρεμ…Χαίρε Δέσποινα!.
Εξ Ανατολών Μάγοι έρχονται,
δώρα προσκομίζοντες άξια.
Ερουρεμ…Χαίρε Δέσποινα!.
Σήμερον η κτίσις αγάλλεται
και πανηγυρίζει κι ευφραίνεται.
Ερουρεμ…Χαίρε Άχραντε!.

Καλαντα του Ζεύγα!

Αρχιμενιά κι’αρχιχρονιά κι’αρχή που πρωτοβγήκε
με τα ζευγάλετρα ο Χριστός, να σπείρει, να θερίσει
και να συνάξει μάλαμα και να τρυγήσει μέλι.
Σπέρνει τσι κάμπους με φλουριά τα χέρσα με τ’ασήμι .
σπέρνει και με παραβολές μοσκόβικο για τσ’άρτους..
Στη στράταν όντε γύριζε ογρός και χιονισμένος, .
στο σπίτι σας εκόνεψε το πλουσοπορεμένο..
Θωρεί δεξά τον αργαλειό, ζερβά θωρεί τ’αμπάρι, .
θωρεί στη μέση του σπιτιού την τάβλα σας στρωμένη,
που ‘χε του κόσμου τα καλά, τση χώρας τα λιξίδια.
Σε κάθε μπάντα στέκανε δώδεκα λυχνοστάτες
κι ‘έφεγγαν κι’εδειπνούσανε δώδεκα καλεσμένοι,
τα δώδεκα αρχοντόπουλα, τση Κρήτης το στολίδι
κι ο Νικηφόρος ο Φωκάς στη μέση καβαλάρης,
δεξά ‘χει τον αφέντη μας, ζερβά ‘χει το δεσπότη
έχει και την αφέντρα μας στη κεφαλή κορώνα.
Κι ο Άη Βασίλης που κλουθά στο πανωπόρτι πάλι,
κι ακούμπησε τη βέργα ντου την κιτρολεμονάτη,
και βγάνει από τον κόρφο ντου χαρτί και φαλιτήρι.
Όθε κουμπούσε το ραβδί μηλιές και κυπάρίσσα
κι όθεν τα λόγια κι οι ψαλμοί, πουλάκια και περδίκια
που γοργοφτερακιζανε, και γλυκοκελαϊδούσαν.
Εσένα πρέπει αφέντισσα, βασιλικό αργαστήρι,
που να ‘χε χτένι μάλαμα να φαίνεις το μετάξι,
που να ‘χει πέταλο χρυσό να φαίνεις τα βελούδα
και τη σαΐτα φίντισι να φαίνεις το περκάλι.
Κι εσένα πρέπει αφέντη μου, αλέτρι καρυδένιο,
να’χει την έχερη χρυσή τη γούλα κυπαρίσσι,
και τα παρούτια μάλαμα και το ποδάρι ασήμι,
το ζεύτη σου μεταξωτό, τσι ζεύβλες μπακιρένιες,
να ‘ χεις και το σποροντρουβά, γαϊτανοπλουμισμένο.
Να καλουργάς τη Μεσσαρά, να σπέρνεις το Μισσίρι
κι απού τα δώδεκα χωργιά να φέρνει θεριστάδες.
Έχεις και κόρην όμορφη στην ώρα τζη λογάται,
του δούκα ο γιος τη ρέχτηκε, τ’αρχόντου ο γιος τη θέλει
και πέμπει μήλο προξενιά, μπέμπει τση δαχτυλίδι,
πέμπει τση πόλης τα κλειδιά να του τη λογοστέσει.
Έχεις και γιο πρωτόσκολο και πρώτο στο δοξάρι
κι εζήλεψέντου ο βασιλιάς γαμπρό να τόνε κάμει.
Δίδει του προύκα τα Χανιά, τη Στεία πανωπρούκι,
το Κάστρο και το Ρέθυμνο δίδει του γι’αρρεβώνα.
Επά που καλαντίσαμε, να ‘ναι ο Χρηστός μαζί σας
κι ο Άη Βασίλης βοηθός κι οι δώδεκα Αποστόλοι,
χρουσά ζευγάργια να χετε, γερά κι’ευλογημένα
τ’αμπάργια να γεμίζετε και να χετε στο σπίτι
τση Βενετιάς το χαζινέ, τση Πόλης τα καλούδια.
Του χρόνου να ξανάρθωμε και δίπατο να βρούμε
και στα κερκέλια του σπιτιού δεμένα δυο μπεγίργια.
Το να για την αρχόντισσα να πηαίνει στ’αγιομήσα,
τ’άλλο για τον αφέντη μας να βγαίνει στο σεϊρι…

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από την Θράκη.

Χριστούινα-Χριστούινα πόψι Χριστός ιννέτι.
Ιννέτι και βαφτίζιτι στουν Ιορδάνη πέφτει.
Καλός είν’ κι άγιος ο Θεός.
Καλός είν’ κι απ’ τα λέει.
Όποιος τα λέει χαίρεται
κι όποιος τ΄ακούει αγιάζει.
Κι όποιος τα καλαφουγκραστεί
παράδες τον κερδίζουν.
Παράδες για την εκκλησιά
για τον άγιο μοναστήρι
Όσ’ άστρα απ’ τον ουρανό
λουλούδια απ’ τους κάμπους.
Τόσα καλά να δωσ’ Θεός
εδώ που τραγουδάμε.
Κι μεις σας τραγουδήσαμε
Χριστός να σας φυλάει.”

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από τον Πόντο.

Χριστός γεννέθεν! Χαρά σον κόσμον!
Χα καλή ώρα, καλής ημέραν.
Χα καλόν παιδίν,(οψέ γεννέθεν) (δις).Τον εγγένεσεν η Παναΐα,
τον ενέστεσεν αε – Παρθένος.
Τον επέρπαξαν οι σκύλ Εβραίοι,ασά κρόντικα κι ασήν καρδίαν.
Αίμαν έσταξεν πλεγήν κι εφάνθεν
ούμπ αν έσταξεν εμυροστάθεν.
Εμυρίστενατο ο κόσμον όλον
για μυρίστατο και συ αφέντη.
Έξω σην αυλήν δέντρον εστάθεν
δέντρον άκαυτον και κυπαρές,
δέρμιατ ο ήλον, δέρμιατ αέρα,
ρούζνε τα θειάφαι μυρίζ αυλέαν.
Εκατέβ αφκά σο σταυροστράτ,
διαβαίν άλογα, διαβαίν μουλάραι,
χρυσοκάλυβα, καλυβωμένα.
Σο κηφάλνατουν χρυσόν τουλπάν εν,
και σα μέσατουν χρυσόν ζωστήραν.
Χώρτσον κ` έπαρεν ανεμοπόδκα και χρυσοκαλυβωμένα.
Δέβα σο ταρέζ κ` έλα σην πόρταν,
χα τσιρόπα, χα μηλόπα χα ξερά κοκκιμελόπα,
έρθαν τη Χριστού τα παλικάραι,
θέλνε οβά, θέλνε λεφτουκάραι.

ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ

Αρχή μηνιά κι αρχή χρονιά
Κι αρχή του Γεναρίου
Αρχή που βγήκε ο Χριστός
στη γη να περπατήσει
ο πρώτος ο χαιρετισμός
ήταν Αγιος Βασίλης
Αγιος Βασίλης έρχεται
από την Καισαρεία
βαστά εικόνα και χαρτί
χαρτί και καλαμάρι
το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί ομίλει
διαβάζαν κι ανεγνώνοντας
εχύθη το μελάνι
Βασίλη μ’ ξέρεις γράμματα
πες μας την αλφαβήτα
πα στο ραβδί τ’ ακούμπησε
να πει την αλφαβήτα
μα το ραβδί τ’ ήταν ξερό
χλωρό βλαστάρια πέταν
και πάνω στα βλαστάρια του
πουλάκια κελαηδούσαν
και κάτω στη ριζίτσα του
μια κρυσταλλένια βρύση
και κατεβαίναν τα πουλιά
και ραίναν τον Αφέντη μας
μαζί με την κυρά του.
Κυρά ψιλή κυρά λιγνή
κυρά καμαροφρύδα
όλο στην πόρτα στέκεσαι
και παίρνεις την καλημέρα
παίρνεις τα ρόδα απ’τη ροδιά
το χιόνι την ασπράδα
παίρνεις το καμπανόφρυδο
από το χελιδόνι
όταν λουστείς και χτενιστείς
και βάλεις τα καλά σου
βάζεις τον ήλιο πρόσωπο
και το φεγγάρι στήθος
την όχεντρα την πλουμιστή
γιορντάνι στο λαιμό σου
τα χοχλιδάκια του γυαλού
μπλεξίδια στα μαλλιά σου
όταν συστείς και λυγιστείς
και πας στην εκκλησιά σου
η στράτα ρόδα γέμισε
απ’τη πορπατησιά σου
Πολλα παμε για την κυρά
Ας πούμ και για την κόρη
Αφέντη μου την κόρη σου
γραμματικός τη πρέπει
αν είναι και γραμματικός
πολλά προικιά γυρεύει
γυρεύει τάστρα πρόβατα
και το φεγγάρι μάντρα
γυρεύει τον αυγερινό
τσομπάνη να τα βόσκει
γυρεύει και τη θάλασσα
ποτό να τα ποτίσει
γυρεύει και τα σύννεφα
σταλό να τα σταλίσει
πολλά παμε την κόρη σας
άς πουμ και για το γιό σας
Αφέντη μου το γιόκα σου
γράμματα να τον μάθεις
να μπαίνει να καλοναρχά
να βγαίνει να διεβάζει
και οι γιάρχοντες να τον ρωτούν
τι τρώει και μυρίζει
ζάχαρη τρώει από βραδίς
κάντιο το μεσημέρι
δυο ώρες που να ξημερώσ
αφράτο παξιμάδι
ο δάσκαλος τον έβαλε
για να καλοναρχήσει
κι έγειρε το κεράκι του
κι έκαψε το χαρτί του
κι έκαψε και τις κάλτσες του
τις μοσχοφαδιασμένες
που τις μοσχοφαδιάζανε
τρεις έμορφες κοπέλλες
η μια βάζει το φάδι της
κι η άλλη το στημόνι
η τρίτη η καλύτερη
βάζει την εμορφιά της
ο δάσκαλος τον έδειρε
με μια χρυσή βεργίτσα
και η δασκάλισσα τον μέρωσε
με μια ποδιά καρύδια
πολλά παμε το γιόκα σας
ας πούμε για τη μάντρα σας
καλύτερο τραγούδι
χίλια νάναι τα πρόβατα
και μύρια τα αρνιά σας
σα τα μυρμήγκια να βοσκούν
σα μέλισσες να βάζουν
να είναι τα καρδάρια σας
πάντα γάλα γεμάτα
νάναι και τα καζάνια σας
καινούργια γανωμένα
νάναι και ο τσομπάνης σας
άξιο παλικάρι
πολλά παμε τη μάντρα σας
τη καγκελοχτισμένη
να πούμε το ζευγάρι σας
καλύτερο τραγούδι
τα μαύρα βόδια του ζυγού
τα τρίσ(σ)βολα στ’ αλέτρι
κι αυτά τα λαμπροκέρατα
να ζουν να τρισβολούνε
αγριολιά είν’ τ’ αλέτρι σου
και δάφνη ο ζυγός σου
είναι και η ζιβγίκαι σου
μετάξι συρματένιο
είναι και φ’ κεντρίκια σου
τριανταφυλλιάς κλωνάρι
δευτέρα μέρα γιούρντεβε
να πα να πρωτοσπύρει
η στράτα ρόδα γέμισε
και τα χωράφια σπόρο
θα σε ρωτήσω αφέντη μου
πόσα πινάκια σπέρνεις
σπέρνω κριθάρι δώδεκα
σιτάρι δεκαπέντε
και κάτω στην ακρογιαλιά
άλλα σαράντα πέντε
κι αυτό με το διαστήκανε
περδίκαι να το φάνε
δεν ήταν μόνε πέρδικες
μον’ ήταν και λαγούδια
παίρνω το τουφεκάκι μου
και πα να τα σκοτώσω
ούτε

Καλαντάρ’τς και νέο έτος!

Εδέβαν τα Χριστούγεννα, έρθανε και τα Φώτα,
άνοιξον το καρδόπο σου, τη παραδείσ΄την πόρταν

Καλανταρτς και νέον έτος, κόρ΄θα παίρω σε οφέτος,
καλαντάρ΄τς καλή χρονία, κόρ΄έλ΄ας φιλώ σε μιαν

Έρθαν πουλί μ΄ τα Κάλαντα, έρθανε και τα Φώτα,
εσύ την χώραν ξάι μ΄ ακούς, την καρδία σ΄ ερώτα.

Καλανταρτς και νέον έτος, κόρ΄ θα παίρω σε οφέτος,
καλαντάρ΄ τς καλή χρονία, κόρ΄ έλ ΄ας φιλώ σε μιαν

Ανοιξον, ρίζα μ΄ άνοιξον, άνοιξον το πορτόπο σ΄,
Και δός με γλυκύν φίλεμαν κι έπαρ΄ με σ΄ εγκαλόπο σ΄

Καλανταρτς και νέον έτος, κόρ΄θα παίρω σε οφέτος,
καλαντάρ΄τς καλή χρονία, κόρ΄έλ΄ας φιλώ σε μιαν .

Ποντιακά κάλαντα.

Χριστός ‘γεννέθεν, χαράν σον κόσμον,
χα καλή ώρα, καλή σ’ ημέρα.
Χα καλόν παιδίν οψέ ‘γεννέθεν,
Oψέ ‘γεννέθεν, ουρανοστάθεν.
Τον εγέννεσεν η Παναγία,
Τον ενέστεσεν Αϊ-Παρθένος.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι
κι εκατήβεν σο σταυροδρόμι.
‘Ερπαξαν Ατον οι χίλ’ Εβραίοι,
οι χίλ’ Εβραίοι και μύριοι Εβραίοι.
Ας ακρεντικά κι ασήν καρδίαν,
αίμαν έσταξεν, χολή ‘κ’ εφάνθεν.
Ούμπαν έσταξεν, και μύρος έτον,
μύρος έτον και μυρωδία.
Εμυρίστεν ατο ο κόσμος όλεν,
γιά μυρίστ’ ατο κι εσύ αφέντα.
Συ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα.
‘Ερθαν τη Χριστού τα παλληκάρια
και θημίζνε τον νοικοκύρην,
νοικοκύρη μ’ και βασιλέαν,
Δέβα σο ταρέζ’ κι έλα σην πόρταν,
δος μας ούβας και λεφτοκάρυα.
Κι’ αν ανίεις μας, χαράν σην πόρτα σ’.
– Καλά Χριστούγεννα και σ’ έτη πολλά!

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα από την Κρήτη.

“Ταχειά ταχειά ν’αρχιχρονιά κι αρχή του Γεναρίου,
αύριο ξημερώνεται τ’ αγίου Βασιλείου.
Πρώτα που βγήκεν ο Χριστός -άγιος και πνευματικός
στη γη να περπατήσει
εβγήκε και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες.
Τον πρώτο που χαιρέτησε ήτον ‘Αγιο Βασίλης
-Καλώς τα κάνεις Βασιλειό, καλόν ζευγάριν έχεις.
-Καλό το λες αφέντη μου καλό και ευλογημένο,
που το ‘βλογά η χάρη σου με το δεξιό σου χέρι,
με το δεξιό με το ζερβό με το μαλαματένιο.
-Για πες μου ‘Αη Βασίλη μου πόσα μουζούρια σπέρνεις;
-Σπέρνω σταράκι δώδεκα, κριθάρι δέκα πέντε
ταή και ρόβι δεκαοχτώ κι από νωρίς στο στάβλο.
Εθέρισα κι αλώνεψα κι έκαμα χίλια μόδια
και τα κορκοσκινίσματα χίλια και πεντακόσια.
Ματ’ άλλα δεν εμέτρησα γιατί Χριστός επέρνα.
Και κεια που στάθην’ ο Χριστός χρυσόν δεντρίν εβγήκεν,
και κεια που μεταπάτησε χρυσό κυπαρισσάκι
πού ‘χε στην μέση τον σταυρό και στην κορφή την βρύση.
Στα μεσοκλωναράκια του πέρδικα κακαρίζει.
-Κακάριζε κακάριζε πέρδικα κορωνάτη,
μα επά τον έχουν τον υγιό, το μοσχοκανακάρη…”.

αύριο ξημερώνεται τ’ αγίου Βασιλείου.
Πρώτα που βγήκεν ο Χριστός -άγιος και πνευματικός
στη γη να περπατήσει
εβγήκε και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες.
Τον πρώτο που χαιρέτησε ήτον ‘Αγιο Βασίλης
-Καλώς τα κάνεις Βασιλειό, καλόν ζευγάριν έχεις.
-Καλό το λες αφέντη μου καλό και ευλογημένο,
που το ‘βλογά η χάρη σου με το δεξιό σου χέρι,
με το δεξιό με το ζερβό με το μαλαματένιο.
-Για πες μου ‘Αη Βασίλη μου πόσα μουζούρια σπέρνεις;
-Σπέρνω σταράκι δώδεκα, κριθάρι δέκα πέντε
ταή και ρόβι δεκαοχτώ κι από νωρίς στο στάβλο.
Εθέρισα κι αλώνεψα κι έκαμα χίλια μόδια
και τα κορκοσκινίσματα χίλια και πεντακόσια.
Ματ’ άλλα δεν εμέτρησα γιατί Χριστός επέρνα.
Και κεια που στάθην’ ο Χριστός χρυσόν δεντρίν εβγήκεν,
και κεια που μεταπάτησε χρυσό κυπαρισσάκι
πού ‘χε στην μέση τον σταυρό και στην κορφή την βρύση.
Στα μεσοκλωναράκια του πέρδικα κακαρίζει.
-Κακάριζε κακάριζε πέρδικα κορωνάτη,
μα επά τον έχουν τον υγιό, το μοσχοκανακάρη…”.”>

Κάλαντα Χριστουγέννων από την Κοζάνη

Καλημέρα, χρονς πολλούς
Κόλιαντα, μπάμπουμ, κόλιαντα κι εμένα κουλιαντίνα
κι αν δεν έχεις κόλιαντα δος μας ένα σιτζιούκι
κι αν δεν έχεις κι σιτζιούκι δος μας ένα κουρίτσι
Και τι του θελς μπρε μασκαρά του θκο μου του κουρίτσι
Να του φιλώ, να του τσιμπώ, να ζισταν του βράδυ .

Κάλαντα πρωτοχρονιάς – Δεσκάτη.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
Ψύλλοι μου δέντρο λιβάνια
κι αρχή κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησία εκκλησία με τ’άγιο κλώνος.

Αρχή που βγήκε ο χρηστός
Αγιος και πνευματικός
στη γη στη γη να περπατήσει
και να μας και να μας καλοκαρδίσει .

Είμαστε Ελληνες παιδιά,
Ελληνες, Ελληνες και παλικάρια
σαν της Κρήτης σαν της Κρήτης τα λιοντάρια
Κι τ’ χρον.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα -Δεσκάτη

Χριστούγεννα προυτούγεννα Προυτουγιουρτή του χρόνου
Ευγάτε δέτε μαθητές τώρα Χρηστός γεννιέται
Γεννιέται και βαφτίζεται σε ποταμό μεγάλο
στουν Ιορδάνη ποταμό ψηλά στουν Αγι-Αντώνη
κι τα βουνά ταράζουνταν τα δέντρα προυσκυνούσαν
κι παναγία έλεγε κι παναγία λέει
λάει λάει πρόδρουμη Χρηστό για να βαφτίσεις
Κι τ’ χρόνι
Κι μ’ένα κόλου χιόνι.

Κάλαντα Φώτων στην Κεφαλλονιά.

Μικρός μικρός στη Βηθλεέμ σπηλαίω εντός ετέθη
και τώρα άνδρας τέλειος στον Ιορδάνη τρέχει
με ένα καμηλόδερμα ήτανε τυλιγμένος
και με τη ζώνη του Χριστού ήταν περιζωσμένος

Εκοίταξα στον ουρανό κι είδα σταυρό στη μέση
κι απ΄ όλα τα ονόματα …. μου αρέσει.
και πάλι ματακοίταξα κι είδα ένα δυο στεφάνια
και με το καλονύχτισμα καλά σας Θεοφάνια.

Έτη πολλά να χαίρεστε πάντα ευτυχησμένα
σωματικώς και ψυχικώς να είστε πλουτισμένοι.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα από την Κεφαλλονιά

Καλήν εσπέραν άρχοντες, πάλι να σας ειπούμε
ότι και αύριον εστί ανάγκη να χαρούμε
και να πανηγυρίσομε περιτομή κυρίου
την εορτή του μακαρός μεγάλου Βασιλείου.

Κάνω λοιπόν καλήν αρχή επαίνους να συνθέσω
τον άγιο Βασίλειο δια να επαινέσω
να σας ειπώ τα θαύματα που έκανε ατός του
με του Θεού τη δύναμη που είναι βοηθός του
έτη πολλά να χαίρεστε πάντα ευτυχησμένα
σωματικώς και ψυχικώς να είστε πλουτισμένοι

και σε έτη πολλά…

Κάλαντα Χριστουγέννων

Καλήν εσπέραν άρχοντες
αν είναι ορισμός σας
Χριστού τη Θεία γέννηση
να πω στ’ αρχοντικό σας .

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεεμ τη πόλει
οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρε η φύσης όλη .

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο βασιλεύς των ουρανών
και ποιητής των όλων .

Εκ της Περσίας έρχονται
τρεις μάγοι με τα δώρα
άστρο λαμπρό τους οδηγει
χωρίς να λείψει ώρα .

Έφτασαν στην Ιερουσαλήμ
με πόθο ερωτούσι
πού εγεννήθη ο Χριστός
να πάν να τον ευρώσι .

Δια Χριστόν ως ήκουσε
ο βασιλεύς Ηρώδης
αμέσως εταράχτηκε
κι έγινε θηριώδης .

Διατί πολλά φοβήθηκε
δια τη βασιλεία
μην του τη πάρει ο Χριστός
και χάσει την αξία.

Κάλαντα πρωτοχρονιάς στην Αντίπαρο!

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνο.
Αρχή που βγήκε ο Χριστός άγιος και πνευματικός
στη γη να περπατήσει και τον κόσμο να φωτίσει.

Ο πρώτος του χαιρετισμός ήταν ο Αϊ Βασίλης
ο καλός μας νοικοκύρης.
Αφέντη μου ευγενικέ, που ‘χεις μεγάλη χάρη,
που σ’ έχουμε στον τόπο μας σαν το λαμπρό φεγγάρι.

Πολλά είπαμε τ’ αφέντη μας ας πούμ’ και της κυράς μας.
Κυρά λιγνή, κυρά ψηλή, κυρά καμαροφρύδα,
Που ‘χεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθος
Και του κοράκου το φτερό βάζεις καμαροφρύδη.

Που ‘χεις το γιο, τον καλογιό, το γιο τον κανακάρη,
που λούζεις τον, χτενίζεις τον και στο σχολειό του πάει,
που ξέφυγε η πένα του και ‘χύθη το μελάνι
και λέρωσε τα ρούχα του τα μοσχομυρισμένα,
που τα μοσχομυρίζανε οι τρεις βασιλοπούλες.
Η μια ήτανε του πρίγκιπα, η άλλη του βεζίρη,
η τρίτη η ομορφότερη ήταν του νοικοκύρη.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Αντιπάρου

Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή τον χρόνου.
Εβγάτε, δείτε, μάθετε που ο Χριστός γεννάται.
Γεννάται κι ανατρέφεται με μέλι και με γάλα.
Το μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες
και το μελισσοχόρταρο να λούζονται οι κυράδες.

Ανοίξτε τα πουγγάκια σας τα χρυσοκλειδωμένα
και δώστε μας τον κόπο μας απ’ το χρυσό πουγκί σας.
Κι αν είστε από τους πλούσιους, φλουριά μην τα λυπάστε.
Αν είστε από τους δεύτερους, τάλιρα και δραχμίτσες.
Κι αν είστε από τους πάμφτωχους, ένα ζευγάρι κότες.

Και σας καληνυχτίζουμε, πέστε να κοιμηθείτε.
Ολίγο ύπνο πάρετε και πάλι σηκωθείτε,
στην εκκλησία τρέξετε μ’ όλη την προθυμία
και του Χριστού ν’ ακούσετε τη θεία λειτουργία.

Κυπριακά κάλαντα για το νέο έτος.

Αρχη μηνιά τζι’αρχή χρονιά πάλιν αρχίζει νιά χρονιά τζι’αρχή-τζι’αρχή καλός μας χρόνος ευτυχής-ευτυχής νά είν’ο κόσμος .
Αγιος Βασίλης έρχεται, τζιαί δέν μάς καταδέχεται από-από τήν Καισσαρία τζιαί μάς φέ-τζιαί μάς φέρνει ευτυχία .
Βασίλη πόθεν έρχεσαι τζιαί δέν μάς καταδέχεσαι τζιαί πό-τζιαί πόθεν κατεβαίννεις τήν καλήν-τήν καλήν χρονιά μάς φέρνεις
Από τής μάνας μ’έρχομαι τζιαί γιώ σάς καταδέχομαι τζιαί στό τζιαί στό σχολειό πηγαίννω τήν καλή-τήν καλή χρονιά σάς φέρνω
Κάτσε νά φάς κάτσε νά πιείς κάτσε νά μάς διηγηθείς κάτσε-κάτσε νά τραγουδήσεις τζιαί νά μάς-τζιαί νά μάς περιχαρίσεις
Εγώ γράμματα μάθαιννα εις τό σχολειό πού πήγαιννα τραγού-τραγούδια δέν ηξεύρω ούτε καί-ούτε καί νά συντηχαίννω
Αφούς ηξεύρεις γράμματα ελληνικά πειράγματα πές μας-πές μας τήν ΄Αλφα-βήτα ετσι ό-έτσι όμορφη πού ήταν
Τζιαί τό ραβδίν του κούρδισε τζιαί πάνω του ακούμπησε νά πεί-νά πεί τήν Α-Β ως γραμμα-ως γραμματικός πού ήταν
Τζιαί τό ραβδί του τό ξηρό αμέσως τρέπεται χλωρό χρυσά-χρυσά χορτάρια βγάζει τζιαί περι-τζιαί περιστερά τινάζει
Τζιαί κελαδούσαν πέρδικες γαρουφαλιές βενέτικες τζιαί λού-τζιαί λούαν τά φτερά τους τά χρυσά-τά χρυσά τζιαί αργυρά τους
Τζιαί λούαν τόν αφέντη μας Βασίλη τόν λεβέντη μας τόν πο-τόν πολυχρονεμένο τζιαί στόν κό-τζιαί στόν κόσμο ξακουσμένο
Φίλοι όσ’έχεται παιδκιά τζιαί λείπουν είς τήν ξενηδκιά εύχου-εύχουμαι νά τά δείτε ως τζιαί τά-ως τζιαί τά επιθυμείτε
Τί ωφελούν τά περιττά πού κατηντούσι βαρετά ολί-ολίγα τούτ’αρκούσι τζιαί αλλού-τζιαί αλλού μάς καρτερούσι

Τοπικά κάλαντα Ρυζιών -Τραγούδι για τις κοπέλες.

Ξύπνα περιστερούλα μου ήρθα στο μαχαλά σου
χρυσή κορδέλα σου ’φερα να δέσεις τα μαλλιά σου δεν ακούς(3)
περιστερούλαμου,ήρθα στο μαχαλά σου
κι ου μαχαλάς σου τ’ άκουσε κι εσύ κομά κοιμάση , κοιμάση
κοιμάση κι’ νιργιάζιση στούνύπνου αρβουνιάζισει Άνοιξει κόρημ’ άνοιξει την
πόρτασ’ την καρένια
έχου δυο λόγια να σι’ πω κι κείνα ζαχαρένια .
Άναψε την καντήλα σου και βάλε λίγο λάδι
άνοιξ’ το παραθύρι σου να ’ρθου και γω το βράδυ .
Στη μέσ’ στη μεσ’ τη θάλασσα είδα ένα λελέκι
θάρσα πως είναι η αγάπη μου μι τ’ άσπρουτου γιλέκι .
Μπαξές που δω μπαξές που κει μπαξές με τα λουλούδια
έλα να σιργιανίσουμει αγάπη μου καινούρια .
Παλιός μπλικός δεν καίιτει κινούργιος δεν πατιέται
καινούργια αγάπη αγάπησα , παλιάδεν αστουχιέτι .
Καινούργια αγάπη και παλιά με βάλανε στη μέση
γυρίζω βλέπω την παλιά , καινούργια δεν μ’ αρέσει .
Δε φταίει μπάρμπα μ’ του κρασί δε φταίει του πουτήρι
φταίει η θυγατέρα σου που ’ναι στο παραθύρι .
Στην πόρτα σου θα κρεμαστώ σαν το παχύ το ψάρι
κι αν δεν σε κλέψω μια βραδιά δεν είμαι παλικάρι .
Σ’ αυτό το σπίτι τ’ αψηλό ,του θαλασσί βαμμένου
πότε θα γίνω ενάς γαμπρός να μπαίνου και να βγαίνου
. Σηκουτι να παένουμει προτού μας βαρεθούνε
της γειτουνιάς οι έμορφες θέλουν να κοιμηθούνε .

Χριστός γεννάται σήμερον.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλη,
οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η φύσις όλη .
Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και ποιητής των όλων .

Κερά καμαροτράχηλη
και φεγγαρομαγούλα
και κρουσταλίδα του γιαλού
και πάν’ κι από τα δέντρα,
μα που τον έχεις τον υγιό
το μοσχοκανακάρη .
Λούζεις τον και χτενίζεις τον
και στο σχολειό τον πέμπεις
κι ο δάσκαλος τον έδειρε
μ’ ένα χρυσό βεργάλι
και η κυρά δασκάλισσα
με το μαργαριτάρι .

Κι αν είναι με το θέλημα
χρυσή μου περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας
να πούμε καλησπέρα .

Και εις έτη πολλά !!!

Ταχιά ταχιά να’ ναι αρχιμηνιά.

Ταχιά ταχιά ΄ν΄αρχιμηνιά ταχιά ΄ν΄αρχή του χρόνου
Πρώτα που βγήκε ο Χριστός στη γη να περπατήσει .
Και βγήκε και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες
Κι ο πρώτος που χαιρέτησε ήταν (ο) Αγιοβασίλης .
-Καλώς τα πας Βασίλειε , καλό ζευγάρι έχεις!
-Καλό το λεν΄ αφέντη μου καλό κι ευλογημένο!
Αφου το βλόγησ’ ο Χριστός με το δεξί του χέρι,
με το δεξί με το ζερβό με το μαλαματένιο!
-Να σε ρωτήσω δέσποτα , πόσα σακούλια σπέρνεις;
-Σπέρνω κριθάρι δώδεκα , σταράκι δεκαπέντε,
ταγή και ρόβη δεκαοχτώ κι από νωρίς στο σταύλο .

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά εκκλησιά με τ΄άγιο θρόνο .
Αρχή που βγήκε ο Χριστός
άγιος και πνευματικός
στη γη στη γη να περπατήσει
και να μας και να μας καλοκαρδίσει .

?γιος Βασίλης έρχεται
κι όλους μας καταδέχεται
από από την Καισαρεία
συ ‘σ΄αρχό- συ ‘σ΄ αρχόντισσα κυρία .

Βαστά εικόνα και χαρτί
ζαχαροκάντιο ζυμωτή
χαρτί χαρτί και καλαμάρι
δες και με δες και ‘με το παλικάρι .

Το καλαμάρι έγραφε
τη μοίρα μου την έγραφε
και το και το χαρτί μιλούσε
γιε μου Αγιε μου Βασίλη .

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από τα νησιά του Aιγαίου.

Κάτω στα Ιεροσόλυμα , στης Βη-
στης Βηθλεέμ την πόολη ,
εκεί δεντρί δεν ήτανε , δεεεντρί-
δεντρί ξεφανερώωθη .
Κι ανάμεσα στους κλώνους του , αααγγέ-
αγγέλοι κι αρχαγγέελοι
κι ο Μιχαήλ Αρχάγγελος ξεεεφτε-
ξεφτερουγά και λέεει :
-Χριστέ , για δώσ΄μου τα κλειδιά καιαιαι τα-
και τα χρυσά κλειδάακια
ν’ ανοίξω τον παράδεισο , νααα μπω-
να μπω σε περιβόολι ,
να κόψω μήλο δροσερό , νααα πιω-
να πιω νερό δροσάατο ,
να γείρω ν’ αποκοιμηθώ σεεε νε-
σε νεραντζιά ‘πο κάατω .
Και σας καληνυχτίζουμε , πεεεσέ-
πεσέτε κοιμηθείειτε ,
ολίγον ύπνον πάρετε κι εεευθύς-
κι ευθύς ως σηκωθείειτε,
στην εκκλησία τρέξετε όοολοι-
όλοι με προθυμίιαν
και του Χριστού να ακούσετε τηηη θεί-
τη θεία λειτουργίια .

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Δυτικής Μακεδονίας.

Αγιος Βασίλης έρχεται,
Γενάρης ξημερώνει,
σα φέτος και του χρόνου .

Εδώ σε τούτην την αυλή,
στο μαρμαροστρωμένο,
εδώ ΄χουν χίλια πρόβατα
και δυο χιλιάδες γίδια .

Σαν τα μυρμήγκια περπατούν,
σαν τα μελίσσια πάνε,
με τη φλογέρα τα λαλούν,
με τ΄ν αντρειά τα διώχνουν .

Χρόνια πολλά,
καλή χρονιά στο σπίτι σας!

Κάλαντα από την Ζάκυνθο.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
κι αρχή καλό μας χρόνος!
Υγεία αγάπη και χαρά
να φέρει ο νέος χρόνος!
Υγεία αγάπη και χαρά
να φέρει ο νέος χρόνος!

Να ζήσει ο κύρης ο καλός
να ζήσει κι η κυρά του!
Ολά του κόσμου τ΄αγαθά
να έχει η φαμελιά του!
Ολά του κόσμου τ΄αγαθά
να έχει η φαμελιά του!
Να ζήσει τ΄αρχοντόπουλο
που ΄χει καρδιά μεγάλη!
Σ΄εμάς και την παρέα μας
ενά φλουρί να βάλει …
Σ΄εμάς και την παρέα μας
ενά φλουρί να βάλει …

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Κεφαλλονιάς.

Αγιος Βασίλης έρχεται
Γενάρης ξημερώνει !
Ο μήνας που μας έρχεται
το χρόνο φανερώνει .
Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα
Τρα λα λα λα λα λα λα λα
Την άδεια γυρεύουμε
στο σπίτι σας να μπούμε!
Τον Αγιο με όργανα
και με φωνές να πούμε .
Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα
Τρα λα λα λα λα λα λα λα
Εκοίταξα στον ουρανό
και είδα δυο λαμπάδες !
και με το καλωσόρισμα
καλές σας εορτάδες .
Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα
Τρα λα λα λα λα λα λα λα
Και πάλι ξανακοίταξα
και είδα δυο στεφάνια!
Και με το καληνύχτισμα
καλά σας Θεοφάνεια .
Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα
Τρα λα λα λα λα λα λα λα

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από την Κέρκυρα. (2)

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, πρώτη του Γεναρίου .
Αύριο ξημερώνεται τ΄Αγίου Βασιλείου .
Αγιος Βασίλης έρχεται,από την Καισαρεία .
Βαστάει εικόνα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι .
Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί μιλούσε!
-Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθε κατεβαίνεις;
-Από τη μάνα μ΄ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω,
να μάθω τ΄άγια γράμματα και τ΄άγιο Ευαγγέλιο!
Σ΄ αυτήν την πόρτα που ΄ρθαμε, πέτρα να μη ραγίσει,
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού,χρόνια πολλά να ζήσει!
Να ζήσει χρόνους εκατό και να τους απεράσει,
και στων παιδιών του τις χαρές κουφέτα να μοιράσει!
Κυρά χρυσή , κυρ΄ αργυρή , κυρά μαλαματένια,
που σε χτενίζουν άγγελοι με τα χρυσά τους χτένια,
άνοιξε το πουγκάκι σου το μαργαριταρένιο,
και δώσε μ΄ ένα τάλληρο, ας είναι κι ασημένιο!
Και τώρα καληνύχτα σας, καλό ξημέρωμά σας,
κι ο Αγιος Βασίλειος να ΄ναί βοήθειά σας!

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από την Κέρκυρα (1)

Σήμερο οι μάγοι έρχονται στη χώρα του Ηρώδη .
ΧΟΡΩΔΙΑ: Σήμερο οι μάγοι έρχονται στη χώρα του Ηρώδη .
Και ο Ηρώδης ταραχθείς έγινε θηριώδης .
ΧΟΡΩΔΙΑ: Και ο Ηρώδης ταραχθείς έγινε θηριώδης .
Κράζει τους μάγους και ρωτά: -Μαγοί πού θε να πάτε
ΧΟΡΩΔΙΑ: Κράζει τους μάγους και ρωτά: -Μαγοί πού θε να πάτε;
Στης Βηθλεέμ το σπήλαιο την πόλη την Αγία .
ΧΟΡΩΔΙΑ:της Βηθλεέμ το σπήλαιο την πόλη την Αγία .
Π΄ εκεί γεννάει το Χριστό η Δέσποινα Μαρία .
ΧΟΡΩΔΙΑ: Π΄ εκεί γεννάει το Χριστό η Δέσποινα Μαρία .

Μοραΐτικα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.

Χριστούγεννα , Πρωτούγεννα , πρώτη γιορτή του χρόνου,
για βγάτε , δέτε , μάθετε , πως ο Χριστός γεννάται .
Γεννάται κι αναθρέφεται με μέλι και με γάλα ,
το μέλι τρων οι άρχοντες , το γάλα οι αφεντάδες
και το μελισσοβότανο να νίβοντ’ οι κυράδες!
Κυρά ψηλή ,κυρά λιγνή , κυρά γαϊτανοφρύδα ,
κυρά μου οτάν στολίζεσαι να πας στην εκκλησιά σου ,
βάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αγκάλη
και τον καθάριο αυγερινό τον βάζεις δακτυλίδι .
Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε,
παρά σας αγαπούσαμε κι ηρθαμε να σας δούμε !
Δώστε μας και τον κόκκορα , δώστε μας και την κότα !
Δώστε μας και πέντ’ έξι αυγά , να πάμε σ΄ άλλη πόρτα!

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από την Ικαρία.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά , ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος , εκκλησιά με τ΄ άγιος θρόνος .
Αγιος Βασίλης έρχεται από τον κάβο Πάπα,
βαστάει και στην πλάτη του μια μαλλιαρή θυλάκα ,
να βάλει μέσα τα ψωμιά , τις τηγανίτες , τα λεφτά .
-Εσένα , αφέντη , πρέπει σου καρέκλα καρυδένια ,
για ν΄ακουμπάς τη μέση σου τη μαργαριταρένια .
-Και πάλι ξαναπρέπει σου , βάλε στραβά το φέσι σου
και δίπλα το βρακί σου για να σκάσουν οι εχθροί σου .
-Πολλά ΄παμε τ΄αφέντη μας ας πούμε της κυράς μας .
-Κυρά ψηλή , κυρά λιγνή , κυρά ταπανοφρύδα
που έχεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθος,
και του κοράκου τα φτερά τά ΄χεις ταπανοφρύδια
που όταν λουστείς και χτενιστείς και πας στην εκκλησιά σου
η στράτα ρόδα γέμισε απ΄την περπατησιά σου .
-Πολλά ΄παμε και της κυράς , ας πούμε και της κόρης .
-Έχεις και κόρην όμορφη ,που δεν έχει ιστορία,
ούτε στην Πόλη βρίσκεται , ούτε στη Βενετία .
-Έχεις και κόρη όμορφη , βάλ΄τηνε στο ζεμπίλι
και κρέμασέ τηνε ψηλά , να μη τη φάν΄ οι ψύλλοι .
-Πολλά ΄παμε , πολλά ΄παμε , μα δε μας εκεράσατε,
κι αν ακόμα θε να πούμε, βάλτε μας κρασί να πιούμε .
-Εφάγαμε τον πετεινό , να φάμε και την κότα
και δώστε μας το φλουράκι μας, να πάμε σ΄άλλη πόρτα!

Θρακιώτικα κάλαντα.

Χριστός γεννιέται, χαρά στον κόσμο,
χαρά στον κόσμο, στα παλληκάρια .
Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες,
η Παναγιά μας κοιλοπονούσε .
Κοιλοπονούσε, παρακαλούσε,
τους αρχαγγέλους , τους ιεράρχες .
-Σεις αρχαγγέλοι και ιεράρχες,
στη Σμύρνη πηγαίν΄τε , μαμμές να φέρ΄τε .
Αγια Μαρίνα, άγια Κατερίνα,
στη Σμύρνη πάνε , μαμμές να φέρουν .
Όσο να πάνε κι όσο να έρθουν,
η Παναγιά μας ηληυτηρώθη .
Στην κούνια τό ΄βαλαν και το κουνούσαν,
και το κουνούσαν , το τραγουδούσαν .
Σαν ήλιος λάμπει ,σα νιο φεγγάρι,
σα νιο φεγγάρι, το παλληκάρι .
Φέγγει σε τούτον το νοικοκύρη, με τα καλά του, με τα παιδιά του,
με την καλή τη νοικοκυρά του …

Κάλαντα φώτων από τον Πόντο.

Από της ερήμου ο Πρόδρομος ήλθε να βαπτίσει τον Κυριόν .
Βέβαιον Βασιλέα εβάπτισε, Υιόν και Θεόν ομολόγησε .
Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρεσθε, τάξεις των αγγέλων ευφραίνεσθε .
Δόξα εν υψιστοίς εκρούγαζαν, Κύριον και Θέόν ομολόγησαν .

Ελεγεν ο κόσμος τον κύριον να αναγέννηση τον άνθρωπον .
Ζήτησον και σώσον το πρόβατον, το απωλωλός ω θεάνθρωπε .
Ήλθε κηρυττόμενον έβλεπε, απορών εφάνη ο Πρόδρομος .
Θες μοι την παλάμην σου Πρόδρομε, βάπτισον ευθύς τον Δεσπότην σου .

Ιορδάνη ρεύσε τα νάματα, ιν ανασκίρτησή τα ύδατα .
Κεφαλάς δρακόντων σενέθλασε, των κακοφρονούντων ο Κύριος .
Λέγουσιν οι Άγγελοι σήμερον Χριστός τον κόσμον ερώτησε .
Μέγα και φρικτόν το μυστήριον δούλος τον δεσπότη εβάπτισε .

Νους ο Ιωάννης ο Πρόδρομος μέγας, να βαπτίση τον Κύριο .
Ξένος ο προφήτης ο Πρόδρομος μέγας, γα βάπτιση τον Κύριο .
Όλον τον Αδάμ ανεκάλεσε ο των όλων κτίστης και Κύριος .
Παναγία, Δέσποινα του παντός, σώσον τους εις Σε προσκυνούντας νυν .

Ρείθρα Ιορδάνη, αγάλλεσθε την πορείαν άλλως λαμβάνετε .
Σήμερον ο κτίστης δεδόξάστα δι’ αυτό το μέγα μυστήριόν .
Τρεις γαρ υποστάσεις εγνώκαμεν Πατρός και Υιού και του Πνεύματος .
Υπό Αρχαγγέλων υμνούμενον, υπό Σεραφείμ δοξαζόμενον .

Ως γαρ τοις εν σκότει επέλαμψε όταν ο Χριστός εβαπτίζετο .
Χαίροντες και χείρας προσάγοντες και λαμπρών ο ανήγυριν άγογτες .
Ψάλλοντες Χριστόν τον Θεόν ημών, δέξασθε λουτήρα βαπτίσματος .
Ο Θεός των όλων και Κύριος ζωή σας υγείαν και χαίρεσθε .

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Πόντου.

Αρχή Κάλαντα κι αρχή του χρόνου,
κι αρχή του χρόνου, πάντα Κάλαντα,
πάντα του χρόνου, πάντα ,του χρόνου .
Αρχή μήλον εν’ κι αρχήν κυδώνεν,
κι αρχήν κυδώνεν .

Κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον,
το μυριγμένον
Εμυρίστεν ατό ο κόσμος Άλεν’,
ο κόσμος Άλεν, για μυρίστ’ ατό κι εσύ αφένταμ,
καλέμ αφέντα . Ερθαν καλά παιδία είσην πόρταν
και ξαν σην πόρτα σ ‘ .

Άψον το κερί σ’ κι έλα σην πόρτα σ’
κι έλα σην πόρτα σ’
Χαμηλόπα, χα ξερά τζιρόπα,
ξερά τζιρόπα .

Χα ξερά μαύρα κοικκίμελόπα,
κοκκιμελόπα .

Χρόνια Πολλά, και του χρόνου

Ποντιακά χριστουγεννιάτικα κάλαντα.

Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμο,
χα καλήν ώραν, καλής ημέραν
χα καλόν παιδίν οψέ γεννέθεν
οψέ γεννέθεν κι ουρανοστάθεν .

Τον εγέννεσεν η Παναΐα,
τον ανέστεσεν Αγιά Παρθένος .
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι
κι εκατήβεν σο σταυροδρόμι .

Έρπαξαν ατόν οι χίλ’ Ευβραίοι,
οι χίλ’ Ευβραίοι κι οι μύριοι Ευβραίοι .
Ασ’ ακρέντικα κι ασ’ ην καρδίαν
αίμαν έσταζεν, χολή κι εφάνθεν

ούμπαν έσταξεν εμυροστάθεν .
μύρος έτανε και μυρωδία
Εμυρίστεν’ να το ο κόσμος όλεν,
για μυρίστε ατό και συ αφέντα

Συ αφέντα καλέμ’ αφέντα .
Έρθαν τη Χριστού τα παληκάρεα
και θυρίζνε τον νοικοκυρη

Καλά Χριστούγεννα και εις έτη πολλά

Τρίγωνα κάλαντα των προσκόπων.

Πρόσκοποι – Πρόσκοποι
εμπρός όλοι μαζί
γιορτάζουμε Χριστούγεννα
μ’ αγάπη στην ψυχή .

Πρόσκοποι – Πρόσκοποι
Υπόσχεση πίστη
εδώσαμε στους φίλους μας
με νόμο και ισχύ .

Στο τζάκι μας μπροστά
τραγούδια χαρωπά
σε κύκλο καθιστοί
πάντα γελαστοί . (2)

Πρόσκοποι – Πρόσκοποι
παντοτινά μαζί
με χέρια θα πιανόμαστε
σ’ όλη μας την ζωή .

Πρόσκοποι – Πρόσκοποι
Χριστούγεννα λαμπρά
εμείς γιορτάζουμε όλοι μας
σαν σήμερα παιδιά .

Κάλαντα πρωτοχρονιάς από την Μακεδονία.

Ήρθε πάλι νέο έτος εις την πρώτη του μηνός,
ήρθα να σας χαιρετήσω, δούλος σας ο ταπεινός .

Ο Βασίλειος ο Μέγας ιεράρχης θαυμαστός,
εις την οικογένειά σας νάναι πάντα βοηθός .

Τα παιδιά εις το σχολείο να πηγαίνουνε συχνά,
να μαθαίνουνε το βίο, της πατρίδας τα ιερά .

Και για τους ξενιτεμένους έχω να σας πω πολλά ,
σας αφήνω “καληνύχτα” και του χρόνου με υγειά .

Κάλαντα από την Κρήτη.

Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας
Χριστού την θεία γέννηση να πω στ΄αρχοντικό σας .
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ την πόλην,
οι ουρανοί αγάλλονται χαίρετ΄η φύσις όλη .
Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί να πιουν τα παλικάρια
κι αν είναι με το θέλημα άσπρη μου περιστέρα
ανοίξατε την πόρτα σας να πούμε καλημέρα .

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα από την Πιερία.

Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου
κι αρχή του χρόνου .

Πάντα κάλαντα, πάντα του χρόνου
πάντα του χρόνου .

Αρχή μήλον εν κι αρχή κυδών εν
κι αρχή κυδών εν

Κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον
το μυριγμένον .

Εμυρίστεν ατόν ο κόσμος όλον
ο κόσμος όλον .
Για μύριστ ατό και εσύ αφέντα
καλέμ αφέντα .

Λύσον την κεσέ σ και δος παράδας
και δος παράδας .

Κι αν ανιοιείς μας χαράν σην πόρτας σ
χαράν σην πόρτας σ .

Χρόνια Πολλά, πάντα και του χρόνου
Καλή χρονία και σ όλα τα ασπίτα υίαν κι ευλογίαν

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα από την Πιερία.

Χριστός γεννέθεν χαράν σον κόσμον
χα! καλή ώρα, καλή σ΄ μέρα
χα! καλόν παιδίν οψέ γεννέθενοψέ γεννέθεν ουρανοστάθεν
τον εγέννεσεν η Παναγία
τον ενέστεσεν αε παρθένος

Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι
κι εκατήβεν σο στραυροδρόμι
σταυροδρόμι και μυροδρόμι .

Ερπαξάν ατόν οι χιλ Εβραίοι
χιλ Εβραίοι και μύρι Εβραίοι
χιλ Εβραίοι και μύρι Εβραίοι .

Α σ ακροντικά κι α σην καρδίαν
αίμα έσταξεν χολήν κι εφάνθεν
ούμπαν έσταξεν και μύρος έτον
μύρος έτον και μυρωδία .

Εμυρίστεν ατό ο κόσμος όλον
για μυρίστ ατό κι εσύ αφένταμ
συ αφένταμ καλέμ αφένταμ .

Ερθαν τη Χριστού τα παλικάρια
και θυμίζνε τον νοικοκύρην
νοικοκύρην και βασιλέαν .

Δέβα σο ταρέζ κι έλα σην πόρταν
δος μας ούβας και λεφτοκάρα
κι αν ανιοιείς μας χαρά σην πόρτα

Το άγριο χώσιμο του Ρόκκου στον Νότη: «Ξεπέρασε τα όρια. Ξέρουμε κι εμείς να του πούμε να «πάει να γ@η@εί»»

Source: gossip-tv

Ο Στέλιος Ρόκκος είπε την άποψή του για τα όσα είπε ο Νότης Σφακιανάκης σχετικά με την Χρυσή Αυγή.

«Ο Σφακιανάκης είναι για μένα σαν να μην υπάρχει. Ακόμα και τότε που είπε για τον Ρέμο διάφορα, όσο και να διαφωνώ με αυτά, δήλωσα ότι μου αρέσουν οι άνθρωποι που λένε την άποψή τους, έτσι και τώρα δεν θα το πάρω πίσω.

Αλλά αυτή τη φορά ο Νότης ξεπέρασε τα όριά και πήρε μια θέση που τελικά αποκάλυψε ποιος είναι», δήλωσε ο Στέλιος Ρόκκος στο You και συνέχισε: «Το χειρότερο πράγμα είναι η ημιμάθεια και όχι η αμάθεια.

Εάν θέλει να επιβάλλει τη Δημοκρατία του Περικλή με κλομπ… στο χωριό του. Γιατί ξέρουμε κι εμείς να του πούμε ‘’να πάει να γ@μ@@ει’’».

Όσον αφορά την αποχώρηση της Δέσποινας Βανδή είπε: «Η Δέσποινα έχει ανέβει στα μάτια μου είκοσι μέτρα. Αυτό που έκανε θέλει πολλά α@@ι@@α.

Είναι όλα έτοιμα και λέει ‘’εγώ με αυτόν τον τύπο δεν μπορώ να συνεργαστώ γιατί λέει μ@@α@ιες’’.

Καλά κάνει και τις λέει γιατί έτσι εκτίθεται μόνος του, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να διαβάσει περισσότερο, γιατί το παίζει πολύ διαβασμένος. @ρ@ίδι και κουράδι».

Time for Australia to recognise Macedonia’s legitimate name

Source: onlineopinion.com.au

In light of the recent proposal to the United Nations by Greece’s deputy prime minister and foreign minister, Evangelos Turkoglu Venizelos, to change the name of Macedonia to “Slavo-Albanian Macedonia,” Prime Minister Tony Abbott and Foreign Minister Julie Bishop should put an end to the current unjust Australian policy of referring to the nation as “the former Yugoslav Republic of Macedonia.” Australia should immediately recognise Macedonia under its constitutional name Republic of Macedonia.

It is time for Australia to send a clear message to the Hellenic Republic to abandon its nationalist positions once and for all. The latest Greek proposal makes an entire mockery of the United Nations system, one that Australia has taken a keen interest in maintaining given its role at the UN Security Council.

In the ’90s, Venizelos was instrumental in advising the Greek government to put a three-year economic embargo on Macedonia. Current Greek Prime Minister Antonis Samaras was the architect of Greece’s policy on Macedonia’s name, stating that Macedonia would one day be divided between a “Greater Albania” and “Greater Bulgaria.”

Leaders who insist on border changes within Europe cause instability and stagnation, creating a negative ripple effect on all surrounding countries. The detrimental effects of such policies echo back to Slobodan Milosevic’s “Greater Serbia,” a clear failure.

Greece does not hold a monopoly on the name Macedonia or Macedonian history. Macedonia continues to be blackmailed by Greece, and Macedonians in Australia and worldwide will not agree to change their name and identity. It is long overdue for Australia and the international community to call a spade a spade and publically recognise that in the interest of building a Europe that is whole, free and at peace, Greece must back down.

Greece takes over the EU Presidency next month, 10 years after it spearheaded the Thessaloniki agenda, which would see the entire Western Balkans (including Macedonia) in the EU and NATO by 2014. However, today, we are further away from realizing that dream.

As a prime example of democracy and freedom, Australia must ensure that Greece holds to its international legal UN obligations. Greece’s ethno-nationalist, centrist, populist position jeopardizes the future of Southeast Europe and puts Western democratic ideals and interests at risk.

In 2011, the International Court of Justice (ICJ) ruled that Greece violated Article 11 of the 1995 United Nations Interim Accord by objecting to Macedonia’s membership into NATO at the 2008 Bucharest Summit. Instead of taking this ruling into consideration, NATO leaders yielding to Greek pressure have yet to extend a well-deserved invitation to Macedonia. Greece has an obligation not to veto Macedonia’s membership in international bodies under the 1995 United Nations Interim Accord.

Macedonia took in 400,000 refugees during the Kosovo war and sent troops to Iraq and peacekeepers to Bosnia and Herzegovina and Lebanon. Today, it is the fifth highest International Security Assistance Force troop contributor per capita patrolling the ISAF headquarters, in Kabul, Afghanistan.

As of today, 136 countries, including the U.S., U.K., Canada, have recognized Macedonia by its constitutional name. What is Australia waiting for?

Australia is home to one of the largest émigré populations of Macedonians outside of Macedonia. Having arrived in waves since the early 1900s, the Macedonian community in Australia is the bedrock for relations between Australia and their ancestral homeland, Macedonia. Notable Australians of Macedonian origin include Melbourne-based fashion designer Toni Maticevski, AFL Hall of Famer Peter Daicos, Sydney Swans’ Nick Malceski, Silverchair’s Chris Joannou, World Karate Champion Pece Naumovski, among others.

While Greece is faced with serious economic problems, it stands to gain nothing by obstructing and destabilizing Macedonia and the region. With the rise of extremism and xenophobia in Greece, migrants, Macedonians and other ethnic and faith-based minorities including Muslims, Catholics, and Jews are facing even more discrimination.

It is Australia’s duty to ensure that Macedonia enjoys all the freedoms it deserves in the world, including its freedom to use the name Macedonia, and for Macedonians to speak Macedonian and identify as Macedonians without prejudice. This is a human rights issue, and Macedonia needs strong allies like Australia to do the right thing.

Australia has and should play a constructive role. Australia’s support today is crucial for a better tomorrow for Macedonia and all of Southeast Europe.

In Memory Of The 3.7 Million of Victims Of The Orthodox Christian Holocaust by Turks

Source: serfes.org

The murders of Christians by EU’s ‘friend’ and future member – the Turks.

Compiled by Rev. Archimandrite Nektarios Serfes
Boise, Idaho, U.S.A.

Monk Praying On Holy Mt. Athos
Monk Praying
On Holy Mt. Athos

History Of Asia Minor: 1894-1923
During 1894-1923 the Ottoman Empire conducted a policy of Genocide of the Christian population living within its extensive territory. The Sultan, Abdul Hamid, first put forth an official governmental policy of genocide against the Armenians of the Ottoman Empire in 1894.

Systematic massacres took place in 1894-1896 when Abdul savagely killed 300,000 Armenians throughout the provinces. Massacres recurred, and in 1909 government troops killed, in the towns of Adana alone, over 20,000 Christian Armenians.

When WW1 broke out the The Ottoman Empire was ruled by the “Young Turk” dictatorship which allied itself with Germany. Turkish government decided to eliminate the whole of the Christian population of Greeks, Armenians, Syrians and Nestorians. The government slogan, “Turkey for the Turks”, served to encourage Turkish civilians on a policy of ethnic cleansing.

The next step of the Armenian Genocide began on 24 April 1915 with the mass arrest, and ultimate murder, of religious, political and intellectual leaders in Constantinople and elsewhere in the empire. Then, in every Armenian community, a carefully planned Genocide unfolded: Arrest of clergy and other prominent persons, disarmament of the population and Armenian soldiers serving in the Ottoman army, segregation and public execution of leaders and able-bodied men, and the deportation to the deserts of the remaining Armenian women, children and elderly. Renowned historian Arnold Toynbee wrote that “the crime was concerted very systematically for there is evidence of identical procedure from over fifty places.”

The Genocide started from the border districts and seacoasts, and worked inland to the most remote hamlets. Over 1.5 million Armenian Christians, including over 4,000 bishops and priests, were killed in this step of the Genocide.

The Greek Christians, particularly in the Black Sea area known as Pontus, who had been suffering from Turkish persecutions and murders all the while, saw the Turks turn more fiercely on them as WW1 came to a close. The Allied Powers, at a peace conference in Paris in 1919, rewarded Greece for her support by inviting Prime Minister Venizelos to occupy the city of Smyrna with its rich hinterlands, and they placed the province under Greek control. This action greatly angered the Turks. The Greek occupation was a peaceful one but drew immediate fire from Turkish forces in the outlying areas. When the Greek army farmed out to protect its people, a full-fledged war broke out between Greece and Turkey (the Greco-Turkish war).

The Treaty of Sevres, signed in 1920 to end WW1 and which provided for an independent Armenia, was never ratified. The treaty’s terms changed not long after the ink dried as England, France and Italy each began secretly bargaining with Mustafa Kemel (Ataturk) in order to gain the right to exploit oil fields in the Mozul (now Iraq). Betrayed by the Allied Powers, the Greek military front, after 40 long months of war, collapsed and retreated as the Turks began again to occupy Asia Minor.

September 1922 signaled the end of the Greek and Armenian presence in the city of Smyrna. On 9 September 1922, the Turks entered Smyrna; and after systematically murdering the Armenians in their own homes, the forces of Ataturk turned on the Greeks whose numbers had swelled, with the addition of refugees who had fled their villages in Turkey’s interior, to upwards of 400,000 men, women and children.

The conquering Turks went from house to house, looting, pillaging, raping and murdering the population. Finally, when the wind had turned so that it was blowing toward the sea so that the small Turkish quarter at the rear of the city was not in danger, Turkish forces, led by their officers, poured kerosene on the buildings and homes of the Greek and Armenian sectors and set them afire. Thus, any remaining live inhabitants of the city were flushed out to be caught between a wall of fire and the sea. The pier of Smyrna became a scene of final desperation as the approaching flames forced many thousands to jump to their death or to be consumed by fire.

The Allied warships and shore patrol of the French, British and American military were eyewitnesses to the events. George Horton, the American Consul in Smyrna, likened the finale at Smyrna to the Roman destruction of Carthage. He is quoted in Smyrna (1922, written by Marjorie Dobkin) as saying: Yet there was not fleet of Christian battleships at Carthage looking on a situation for which their governments were responsible.” This horrible act unleashed the last phase of the genocide against the Christians of Turkish Asia Minor.

On 9 September 1997, a series of speakers and memorial services, honoring the memory of the 3.5 million Christians who were murdered by Turkish persecutions from 1894-1923, were held in the greater Baltimore Washington area. The memorial service was conducted by the choirs of St. Mary’s Armenian Church, St. Katherine’s Greek Orthodox Church, Fr. George Alexson of St. Katherine’s, Fr. Vertanes Katayjian of St. Mary’s and other Orthodox clergy.

The 75th anniversary of the Christian Holocaust was memorialized on 9 September 1997, the date in 1922 of the destruction of the city of Smyrna. This memorial honors the memory of over 3.5 million Christians who were murdered by Turkish persecutions from 1894-1923. Not only was this the memorial of the Holocaust of Smyrna (now Izmir) and the martyrdom of Smyrna’s Metropolitan Chrysostomos, but also of the 3.5 million Christians who perished during the first Holocaust of this century. But the events of 1922 are not an isolated incident. The atrocities committed by Turkish forces against a civilian population began before WW1 and have never ended. This event seeks to expose the continuum of a Turkish campaign of persecution, deportation, and murder designed to rid Asia of its Christian populace.

GREEKS
1914 400,000 conscripts perished in forced labor brigades
1922 100,000 massacred or burned alive in Smyrna
1916-1922 350,000 Pontions massacred or killed during forced deportations
1914-1922 900,000 perish from maltreatment, starvation and massacres; total of all other areas of Asia Minor

TOTAL: 1,750,000 Greek Christians martyred 1914-1922

ARMENIANS
1894-1896 300,000 massacred
1915-1916 1,500,000 perish in massacres and forced deportations (with subsidiaries to 1923)
1922 30,000 massacred or burned alive in Smyrna

TOTAL: 1,800,000 Armenian Christians martyred 1894-1923

SYRIANS AND NESTORIANS
1915-1917 100,000 Christians massacred

The native population of Asia Minor traces its Christian roots to the early days of Christianity. the Armenians, an ancient people, trace their origins back 2500 years. In 301 AD. the Armenian King Dftad declared Christianity as the kingdom’s official religion, making Armenia the first Christian political state in the world. The migration of Greek tribes to Asia Minor began just before 2,000 BC and the Greeks built dozens of cities such as Smyrna, Phocaea, Pergamon, Ephesus and Byzantium (Constantinople). The native inhabitants of Asia Minor, among the first to accept the message of Christianity, were later to be persecuted and uprooted from their lands because of that same faith. Turkish tribes plagued the region. Later another tribe, the Oyuz Turks who embraced Islam and ultimately produced the Ottoman Turks, conquered Persia, the Caliphate of Baghdad, and then the whole area presently occupied by Syria, Iraq and Palestine.

Under the Ottoman Empire the Christians suffered a steady decline. Forced conversions to Islam, the abduction of children to serve in the fanatical Janissary corps, persecutions and oppression reduced the Christian population. Oppression intensified, leading to Genocide. Christian clergy were a constant target of Turkish persecution, particularly once the 1894 policy of Armenian genocide had been declared by sultan Abdul Hamid.

Victims of horrible torture, many Orthodox clergy were martyred for their faith. Among the first was Metropolitan Chrysostomos who was martyred, not just to kill a man but, to insult a sacred religion and an ancient and honorable people. Chrysostomos was enthroned as Metropolitan of Smyrna on 10 May 1910. Metropolitan Chrysostomos courageously opposed the anti Christian rage of the turks and sought to raise international pressure against the persecution of Turkish Christians. He wrote many letters to European leaders and to the western press in an effort to expose the genocide policies of the Turks. In 1922, in unprotected Smyrna, Chrysostomos said to those begging him to flee: “It is the tradition of the Greek Church and the duty of the priest to stay with his congregation.”

On 9 September crowds were rushing into the cathedral for shelter when Chrysostomos, pale from fasting and lack of sleep, led his last prayer. The Divine Liturgy ended as Turkish police came to the church and led Chrysostomos away. The Turkish General Nouredin Pasha, known as the “butcher of Ionia”, first spat on the Metropolitan and informed him that a tribunal in Angora (now Ankara) had already condemned him to death. A mob fell upon Chrysostomos and tore out his eyes. Bleeding profusely, he was dragged through the streets by his beard. He was beaten and kicked and parts of his body were cut off. All the while Chrysostomos, his face covered with blood, prayed: “Holy Father, forgive them, for they do not know what they are doing.” Every now and then, when he had the strength, he would raise his hand and bless his persecutors; a Turk, realizing what the Metropolitan was doing, cut off his hand with a sword. Metropolitan Chrysostomos was then hacked to pieced by the angry mob.

Among the hundreds of Armenian clergy who were persecuted and murdered were Bishop Khosrov Behrigian and Very Reverend Father Mgrdich’ Chghladian.

Bishop Behrigian (1869-1915) was born in Zara and became the primate for the Diocese of Caesarea/Kayseri in 1915. He was arrested by Turkish police upon his return from Etchmiadzin where he had just been consecrated bishop. Informed of his fate, the bishop asked for a bullet to the head. Deliberately ignoring his request, the police tied him to a “yataghan” where sheep were butchered an then proceeded to hack his body apart while he was still alive.

Father Chghladian was born in Tatvan. In May 1915, as part of the campaign of mass arrests, deportations and murders, the priest was tortured and displayed in a procession, led by sheiks and dervishes while accompanied by drums, through the streets of Dikranagerd. Once the procession returned to the mosque, in the presence of government officials, the sheiks poured oil over the priest and burned him alive.

Four of the martyred bishops who were murdered between 1921-1922 are today elevated to sainthood in the Greek Orthodox Church: They are, in addition to Metropolitan Chrysostomos, Bishops Efthimios, Gregorios and Ambrosios.

Bishop Efthimios of Amasia was captured by the Turkish police and tortured daily for 41 days. In the last days of his life he chanted his own funeral memorial until finally dying in his cell on 29 May 1921. Three days later a written order for his execution arrived from Mustafa Kemal (Ataturk).

Metropolitan Gregorios of Kydonion remained with his church until the end, helping 20,000 of his 35,000 parishioners escape to Mytilene and other free parts of Greece. On 3 October 1922, the remaining 15,000 Orthodox Christians were executed; the Metropolitan was saved in order to be buried alive.

Metropolitan Ambrosios of Moshonesion, along with 12 priests and 6,000 Christians, were sent by the Turks on a forced deportation march to Central Asia Minor. All of them perished on the road, some slain by Turkish irregulars and civilians, the remainder left to die of starvation. Bishop Ambrosios died on 15 September 1922 when Turkish police nailed horseshoes to his feet and then cut his body into pieces.

“I was five or six years old in 1922, and I still remember the songs of Akrita and the mourning of the Greek women who carried baskets full of severed heads down from the mountains. I will never forget the women who suddenly realized that one of the heads in the basket she carried was that of her son.” – Constantine Koukides, refugee from Pontius

“I have given orders to my Death Units to exterminate without mercy or pity, men, women, and children belonging to the Polish speaking race. It is only in this manner we can acquire the vital territory which we need. After all, who remembers the extermination of the Armenians?” – Adolf Hitler, 22 August 1939.

THE UKRAINIAN HOLOCAUST OF 1932-33Sixty-five years ago, between seven and twelve million Ukrainians were systematically and deliberately starved to death in Ukraine, the “Bread Basket of Europe”.

Long before there was a Russia, Kyivan Rus’ (Ukraine) was a free and fiercely independent nation.  Indeed, it was to Ukraine that Christianity was first delivered by St. Andrew – the First called Apostle – and only much later, from Ukraine, on to Russia.  In the 13th century Kvivan Rus’ was decimated by invasions from Asia; and by the time the invaders were driven back, the base of power had shifted North to Muscovy.  For centuries thereafter, Ukraine was subjugated to Tsarist Russia.  Then in 1918, following the murder of the Tsar and his family by the Communists, the Ukrainians declared Ukraine a free and independent country, just as it was centuries before there even was a Russia.

Communist forces eventually recaptured the land and once again, as in the time of the Tsars, Ukraine would become little more than a part of a larger whole.  But as never before in their long history, Ukrainians would be forced to pay a dreadfully high price in their survival as a people.  Probably more than other Bolsheviks, Stalin had an exceedingly low opinion of peasants; for he considered them to be incurably conservative and a major barrier to revolutionary change.  And because Ukrainians were an overwhelmingly peasant people, among whom native nationalism was on the rise, they were doubly vulnerable to his designs.  Ukraine continued to be a land of innumerable villages of peasants working the land, with the Orthodox Church and traditional values dominating their lives.  Perhaps most galling for the Bolshevik revolutionaries was the fact that the peasant showed little inclination for sharing their dreams of a Communist utopia.

Stalin’s plans for industrial expansion were based on the state purchasing cheap grain, from the peasants, which would be sold abroad at a profit; the proceeds would then be used to finance the industrialization of the nation.  But the prices that the state offered, often at one eighth of the market price, were so low that the peasants refused to sell their grain.  Infuriated by what he called “sabotage”. Stalin ordered an all-out drive for total collectivization.  All land and all property, including livestock, were to be taken away from private ownership and given over to the state.  Small farms were to be incorporated into huge Collectives.  The plan was accompanied by such brutality and horror that it can only be described as war waged by the regime against the peasantry.  It was to be one of the most traumatic events in Ukraine history.

Those who resisted most stubbornly were shot.  Others were deported to forced labor camps in the Arctic and Siberia.  The rest were deprived of all their property – including their homes and personal belongings – barred from the collective farms, and told to fend for themselves.  In the winter of 1929-30 hundreds of thousands of peasants and their families were dragged from their homes, packed into freight trains, and shipped thousands of miles to the north where they were dumped amidst Arctic wastes, often without food or shelter.  In this way a large part of Ukraine’s most industrious and efficient farmers ceased to exist.

When even these severe measures failed to have the desired effect, the government dispatched thousands of urban workers to implement its policies in the villages.  Their efforts produced pandemonium and outrage; often officials were beaten or shot.  The most common form of protest, however, was the slaughter of farm animals.  Determined not to let the government have their livestock, peasants preferred to kill their animals instead.  Between 1928 and 1932 Ukraine lost about 50% of its livestock.  Because of poor transportation facilities, much of the grain which was produced either spoiled or was eaten by rats.  Even more serious was the lack of draught animals, many of which had been slaughtered earlier.  Government officials were confident, however, that they could provide enough new tractors to replace the missing horses and oxen.  But the production of tractors fell badly behind schedule, and a very high percentage of those which were delivered broke down almost immediately.  As a result, in 1931 almost one third of the grain yield was lost during the harvest.  To make matters worse, a drought hit southern Ukraine in 1931.

The Ukraine continued to resist and to dream of a free and independent nation; and since Joseph Stalin could not kill that dream, he first decided to deport all Ukrainians to other parts of the Soviet Union.  Discovering that there were too many of them to move, Stalin decided to kill the dreamers instead; and his weapon of choice was a man-made, artificial famine which was designed to eliminate the troublemakers and force the survivors into total, complete submission.  The famine which occurred in 1932-33 was to be for Ukrainians what the Holocaust was to the Jews, and what the Massacres of 1915 were for the Armenians.  A tragedy of unfathomable proportions, it traumatized the nation, leaving it with deep social, psychological, political,  and demographic scars that it still carries to this very day.  The central fact about the famine is that is did not have to happen.  Food was available; but the state confiscated most of it for its own use.  All crops were requisitioned by the Soviet government and shipped elsewhere.  This confiscation of food included seed which was intended for spring planting.  Any man, woman or child caught taking even a handful of grain from a government silo could be, and often was, executed.  In Moscow a law was enacted stipulating that no grain could be given to the peasants until the government’s full quota had been met.  Gangs of party activists conducted brutal house-to-house searches, tearing up floors and delving into wells in search of any grain which remained.  In fact, if a person did not appear to be starving, he was suspected of hoarding food.

Famine, which had been spreading throughout 1932, hit full force early in 1933.  Lacking bread, peasants ate pets, rats, bark, leaves, and the garbage from the well provisioned kitchens of Communist Party members.  Whole villages were erased and people were dying by the tens of thousands.  Cannibalism existed.  At first cannibals were shot on the spot, but later were thrown into concentration camps.  The most terrifying sights were the little children with skeleton limbs dangling from balloon like abdomens.  Cordons of troops prevented peasants from entering cities; those who managed to break through wandered about until they fell in the streets.  Such people were loaded onto trucks, together with the corpses, and dumped into pits outside of the city.

With the climbing death rate during the famine, the publication of death statistics was forbidden by the Soviet government. When deaths due to famine took on major proportions in Ukraine in 1932-33, physicians certifying the cause of death were forbidden to name the killer – starvation.  The word holod (hunger) was decreed as counter-revolutionary, and no one valuing his own life and those of his relatives dared use it publicly.  When the results of the census of 1937, for example, revealed shockingly high mortality rates, Stalin had the leading census takers shot.

Elsewhere there was no famine – much of Russia proper barely experienced it – but the borders of Ukraine had been sealed by the secret police; there was no escape.  The Ukrainians had been sentenced to death.  And thus, the greatest genocide in history was systematically accomplished.  A noteworthy aspect of the famine was the attempt to erase it from public consciousness; the Soviet position was to deny that it had occurred at all.  To curry Stalin’s favor, for example, Walter Duranty – the Moscow based reporter of the New York Times, repeatedly denied the existence of a famine in his articles (while privately estimating that about ten million people may have starved to death).  For the “profundity, impartiality, sound judgment and exceptional clarity” of his dispatches from the USSR, Duranty received the Pulitzer Prize in 1932.

Yet, even to this very day, there are those who deny or minimize the Ukrainian Holocaust to such a degree that it is being referred to as “the hidden holocaust of the twentieth century”.  In 1984, for example, a documentary film entitled HARVEST OF DESPAIR was shown on Canadian television.  This film won numerous prizes at World Film Festivals and a 1986 Academy award nomination; yet all three top commercial networks in America refused to show it.  As recently as 1994, the New Jersey state legislators were being pressured to exclude the Ukrainian Holocaust from Resolution A-589 (The Holocaust Education Bill).  Media coverage has been just as one-sided about the Greek, Armenian, Syrian and Nestorians Holocausts of 1984-1923 and, more recently, the Serbian Holocaust.  The atrocities against Christians – especially Orthodox Christians – continue to this day!
ORTHODOX PERSECUTIONS TODAYOf all the Christian confessions, it has been the Eastern Orthodox Church which has suffered the brunt of persecutions in the 20th century.

In the first two decades, there were massacres of Orthodox Greeks, Slavs, and Armenians in the Ottoman empire, culminating in the 1915 genocide of the Armenians in Anatolia and the near destruction of the ancient Assyrian community in Iraq.  In 1923, the entire Orthodox population of Asia Minor was forced to leave their homes, bringing to a close a 2000 year Christian presence.

During the Second World War, two groups of Orthodox Christians were especially targeted for genocide by the Nazis and their allies – the Gypsies and the Orthodox Serbs of Bosnia and Croatia, while the population of Greece, Serbia, European Russia, and Ukraine were designated by the Nazis to serve as slave labor for the Third Reich.  By special order of Heinrich Himmler (21 April 1942), clergyman from the East (as opposed to their counterparts from Western Europe) were to be used for hard labor.

At the same time the Orthodox suffered in greater proportion to any other Christian group at the hands of the Communists, who sought to completely eliminate religion.

First in Russia and Ukraine, then in Eastern Europe, in Greece during its civil war (1945-49), and in Ethiopia, the Orthodox Church was the principle target for attach, subversion, or destruction.

Finally, the Orthodox of the Middle East have found themselves caught in the crossfire of the conflicts between Muslim and Jew in Israel and the West Bank, and the civil war between Maronites, Muslims, and Palestinians in Lebanon.

Between the tolls exacted from prisons, concentration camps, forced marches and exiles, warfare, famine, and brutal military occupation, it is reasonable to conclude that up to 50 million Orthodox Christians have perished in the first eight decades of the twentieth century.

Even in the United States, where so many Orthodox have found refuge, the Orthodox Native Americans of the Aleutian Islands were forcibly interned during World War II and many of their churches deliberately destroyed by the U.S. Army.

Unfortunately, the depth and range of the Orthodox suffering throughout the world in this century, remains largely unknown and unappreciated in the West.
1987 – 1997Harassment of the Orthodox Church in the former Soviet Union continued through the Gorbachev era.  Many of the churches supposedly returned to the Orthodox between 1988 and 1990 were in Western Ukraine.  This was part of an attempt by the KGB to sow open discord between Orthodox and Catholics – only 100 churches were returned in Russia itself.  The KGB continued to target Orthodox clergymen involved in the struggle for religious freedom and democratization; in 1990 several prominent priests, among them Fr. Alexander Men, were murdered.  It was only under President Boris Yeltsin that full freedom was restored to the Orthodox and other Russian based confessions.  In other parts of the former Soviet Union, notably in Uzbekistan and Tadjikistan, the governments have continued to limit the rights of the religious and ethnic minorities.

The triumph of democracy in Poland has not led to full religious freedom for members of its 1 million strong Orthodox minority.  Although the height of anti Orthodox activity seems to have peaked in 1991 after several Orthodox churches and an historic monastery were vandalized, Orthodox continue to be viewed as second-class citizens in Poland; where they are described in a secret Foreign Ministry report as an “alien body in Poland’s state organism.”  Laws on religious education in the schools have virtually established the Roman Catholic Church to the detriment of both the Orthodox and the Lutherans; and Orthodox believers continue to complain of petty harassment endured at the local level.

In Slovakia, the government in 1991 announced its intention to review ownership of the country’s 125 Orthodox parishes.  Since that time, over 90 church buildings have been taken away from the Orthodox and given to the Catholics; and the Orthodox have been blocked by local officials from constructing new edifices, opening schools, or holding services.  Even the official policy of the vatican announced 16 July 1990, which counseled Slovak Catholics to share disputed properties with the Orthodox, has been ignored.

The wars in the former Yugoslavia have been disastrous for the Orthodox.  The Croatian government has all but liquidated the Orthodox Church in its territory, beginning with the dynamiting of the residence and library of the Orthodox Metropolitan of Zagreb on 11 April 1992.  Following the Croatian offensive of fall 1995 and the departure of over 200,000  Orthodox Serbs in Diocese in Krajina. (which brought a total of over 800,000 displaced Orthodox Christians), four dioceses of the Serbian Orthodox Church ceased to exist.  In Croat controlled territory in Bosnia, the Orthodox Bishop of Mostar was driven from his see, and most of the Orthodox population was expelled.  Estimates are that over 154 Orthodox churches in the territory of Bosnia and Croatia were deliberately destroyed.  On March 25, 1999 NATO began bombing of Kosovo in Serbia.  It is one of the tragic ironies of History that Western “Christian” nations have joined forces to eradicate Serbs in Kosovo who are accused of “Ethnic cleansing”.  History repeats itself —-Kosovo was the site 500 years ago of the Christian Resistance to the Turks.

In Turkey and Turkish occupied Cyprus the position of the Orthodox continues to deteriorate.  Despite international guarantees contained within the 1923 Treaty of Lausanne, the Turkish government continues to enforce the closure of the famous Halki Orthodox Theological Academy in Istanbul.  Families of those Orthodox illegally expelled in the 1950’s and 1960’s have never been allowed to return to their homes, again in contravention of the 1923 treaty guaranteeing their right to do so.  On Cyprus, 450 Orthodox Churches on the northern part of the island have been desecrated; some have become night clubs while others have been turned into public toilets.  Other churches and historical monuments, some dating back to the 5th century, have been looted and left to rot away.  There is a sustained campaign to remove entirely the last traces of the 2000 year old Orthodox presence from occupied Cyprus.

In Egypt, the Orthodox continue to suffer from the many restrictions placed on their ability to function in the economic and political life of the country.  There are many rules hindering their ability to build and repair churches, and they are increasingly becoming targets for armed attacks by Muslim extremists.  In the past two years, dozens of Orthodox villagers in Upper Egypt have been murdered by Islamic gunmen.

In India Orthodox Christians report increased harassment on the part of both Hindu and Muslim extremists, with isolated attacks and vehement rhetoric demanding their removal from the Indian landscape.
THE CURRENT ATTITUDE OF THE AMERICAN GOVERNMENTThe government of the United States prides itself on its commitment to defending religious liberty.  In the Middle East and Eastern Europe, however, the United States is seen as supporting only those churches who possess sufficient “influence” in Washington, while ignoring the plight of the Orthodox.  Events over the last ten years have tended to confirm that assessment.

During the 1980’s, the Immigration and Naturalization Service gave refugee status to any Soviet citizen who applied on religious grounds – except for members of the Orthodox Church.  The very church which had suffered the most under Soviet rule, whose churches continued to be closed and her clergy arrested until 1988, was not considered to be a “persecuted” church by the American government.

After 1989, Orthodox Christians in both Poland and Slovakia warned the United States government that they were “at risk” as religious minorities.  In 1991 the Congress of Russian Americans prepared two reports for the Commission of security and Co-operation in Europe (CSCE: July & september 1991) warning of the dangers and asking that guarantees be obtained for the rights of the Orthodox in those nations.  No action was taken, and at this time there is no indication that the US has pressed to secure the rights of these minorities in either Poland or Slovakia.  There is also no indication that the US has ever linked economic assistance to either country or entry into the NATO alliance with improvements in the situation of their religious minorities.

Despite the large amount of economic and military assistance received by Turkey, there is no indication that the US has ever been prepared to use this leverage to secure the rights of the Orthodox minority, even though Turkey is bound by its own constitution and its international obligations to allow the Orthodox to maintain schools and other institutions.  In contrast, US senators have often publicly and vocally called for American assistance to Russia to be made conditional on Russia’s acceptance of American Protestant missionaries.

Persecution and harassment of the Orthodox continues because of a belief that the United States is not interested in their fate, and that America will not undertake any effort (other than occasional lip service) to secure religious freedom for the Orthodox.  I turn, Orthodox leaders around the world are watching closely to see whether or not future initiatives on religious freedom which emanate from the US are truly based on principle, or whether American policy will be selective in terms of who is faulted and who is exonerated.

The One, Holy, Catholic and Apostolic Orthodox Church has suffered greatly in this century, and continues to be a martyr church in many parts of the world.  If the US chooses to ignore this fact for political gain, then the cause of religious freedom – for all – will be gravely compromised.

This information was borrowed from:

  • The Library of the Ukrainian Orthodox Church USA – Ukraine, A History
  • Ukrainian Orthodox League of the USA – Ukrainian Affairs Committee
  • 3. The Canadian Institute of Ukrainian Studies – University of Toronto
  • 4. Ukrainian Orthodox League Bulletin – October 1998
  • 5. Greek Orthodox Diocese of Denver Diocesan News: Dr. Nicholas Gvosdev – August 1998
  • 6. Federation of Hellenic Societies of the Greater Baltimore Washington Region: Heritage Publications – 1997

Athens urges caution after Turk PM’s Thrace comment

Source: Ekathimerini

he Greek Foreign Ministry advised caution on Tuesday as it reacted to comments made on Monday by Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan (photo) regarding Thrace.

“Thrace is Thessaloniki but at the same time it is Komotini and Xanthi,” he said during a speech delivered as party of the campaign for next year’s local elections.

“It is also Kardzhali and the Vardar River. Going further back, it is Skopje, Pristina and Sarajevo.”

Greek Foreign Ministry spokesman Constantinos Koutras suggested such historically sensitive subjects need to be approached more carefully.

“Historical and geographical references – particularly in a region as intensely historically charged as the Balkans – must always be made with great care,” he said.

“Today, the sole criterion is compliance with international law and, thus, the rules governing good-neighborly relations, which are based on respect for the national sovereignty and territorial integrity of all the states in the region. For Greece – which could obviously make a great many historical references – this is a fundamental, self-evident and inviolable stance.”

Thrace, once a single region under Ottoman rule, was divided between Bulgaria, Greece and Turkey early in the 20th century.

China’s Terracotta Army was inspired by ancient GREEK art, claims expert

Source: dailymail.co.uk

  • A School of Oriental and African Studies expert believes it is ‘likely’ the 8,000 giant sculptures were the result of contact between Greece and China

  • Lukas Nickel said ancient records are evidence that the warriors of the First Emperor were based on earlier life size statues

  • Before the time of the Qin Shi Huangdi, there were no large figurines created in China and he thinks the idea came from Alexander the Great’s campaigns

The Terracotta Warriors are described as one of the 8th wonders of the world, but the life-size figures created over 2,200 years ago, were inspired by artwork by the ancient Greeks, one expert claims.

Lukas Nickel believes it is ‘likely’ the 8,000 giant sculptures, which were buried in pits close to the mausoleum of Qin Shi Huangdi, were the result of contact between Greece and China.

He cites newly translated ancient records that tell of giant statues appearing in the West, which inspired Qin Shi Huangdi, as evidence that the warriors of the First Emperor were based on 12 earlier life-size statues.

 
Terracotta Warriors

Lukas Nickel believes it is ‘likely’ the 8,000 giant sculptures of Terracotta Warriors (pictured), which were buried in pits close to the mausoleum of Qin Shi Huangdi, were the result of contact between Greece and China

 

THE TERRACOTTA WARRIORS

The Terracotta Army is a form of funerary art buried with the First Emperor in 210 to 209 BC and whose purpose was to protect the emperor in his afterlife.

Arguably the most famous archaeological site in the world, it was discovered by chance by villagers in 1974, and excavation has been on-going at the site since that date.

An extraordinary feat of mass-production, each figure was given an individual personality although they were not intended to be portraits.

The figures vary in height according to their roles, with the tallest being the generals.

Current estimates are that there were over 8,000 soldiers, 130 chariots with 520 horses and 150 cavalry horses, the majority of which are still buried.

Since 1998, figures of terracotta acrobats, bureaucrats, musicians and bronze birds have been discovered on site.

They were designed to entertain the Emperor in his afterlife they are of crucial importance to our understanding of his attempts to control the world even in death.

‘It is perfectly possible and actually likely that the sculptures of the First Emperor are the result of early contact between Greece and China,’ Dr Nickel, a reader at the University of London, School of Oriental and African Studies, told LiveScience.

Before the time of the First Emperor, there were no life-size figurines created in China and he thinks the idea came from Alexander the Great’s campaigns.

The records, which Dr Nickel translated, reveal the statues were around 38ft tall (11.5m) and impressed the Emperor who built duplicates of them in bronze.

The bronzes no longer exist as they were destroyed after the death of the First Emperor.

However, a number of writers of the time documented the statues’ existence, Dr Nickel wrote in the journal Bulletin of the School of Oriental and African Studies.

A carved marble relief of wrestlers

‘It is perfectly possible and actually likely that the sculptures of the First Emperor are the result of early contact between Greece and China,’ Dr Nickel said. A carved marble relief of wrestlers is pictured

Terracotta Army

Before the time of the First Emperor, there were no life sized figurines created in China

Records suggest there were links between China and Greece and that sculptors were influenced by Greek culture.

Dr Nickel believes statues of semi naked acrobats and dancers, which were found in another pit close to the mausoleum, are so realistic as sculptors learned from Greek masters, who collectively took centuries to perfect such realism in their sculptures and etchings.

He wrote: ‘The [Chinese] sculptors attempted to render a bone structure, muscles and sinews to depict a person in movement.

‘This comes close to an understanding of the human body that was employed at the time only in Hellenistic (Greek influenced) Europe and Asia.’

However, while Dr Nickel believes he might have solved the inspiration behind the Terracotta Warriors, it remains a mystery why rulers of the Han Dynasty stopped making large sculptures and instead swapped to miniatures.

He suggests that the craftsmen who mastered how to build the huge figurines might have died without passing their skills on to the next generation, or that it was thought to be unlucky to replicate foreign models.

Marine’s Family Sues Greek Entities for Lost Heart

Source: abcnews.go.com

The parents of a Marine whose body came back from Greece missing his heart amended their federal lawsuit Wednesday to add the Greek government and an Athens hospital as defendants.

Craig and Beverly LaLoup, of Coatesville, are also suing the U.S. Department of Defense over the remains of 21-year-old Sgt. Brian LaLoup.

The Defense Department doesn’t comment on pending litigation. Messages were left with the Greek government and state-run Evangelismos General Hospital.

LaLoup, who was assigned to a security detail at the embassy, had told a colleague he was suicidal over a breakup. The parents believe a Marine supervisor knew about his mindset, but instead of getting help, took him out for drinks. Their lawsuit alleges their son was allowed to get a weapon from a storage area later that night, despite his mood and level of intoxication, and shot himself.

The U.S. government is generally immune from wrongful death lawsuits, so the family is seeking damages only over their emotional distress caused by the missing heart.

They say they learned about the missing organ only accidentally, weeks after they buried their son. They also say they eventually were given a heart that wasn’t his.

“This is his heart. This is his soul. This is what made Brian who he is,” Beverly LaLoup told The Associated Press this week.

LaLoup, who was buried with full military honors, had previously served in Afghanistan and South Africa.

He died on Aug. 12, 2012, at Evangelismos General Hospital, where an autopsy was conducted six days later. The heart was found to be missing during a second autopsy conducted by U.S. military officials on Aug. 22 after the body arrived in Dover, Del.

The family only learned about the missing heart on Sept. 17, two weeks after the funeral.

Christos Failadis, a spokesman at the Greek embassy in Washington, D.C., said the heart was kept for toxicology tests. He declined to answer questions about what happened to it or why the family later received a heart belonging to someone else.

Pathologists say organs are often removed during autopsies for testing, but they said it would be unusual to use the heart, rather than blood or other fluids, for toxicology tests.