Η Τάμτα είναι χαρούμενη, μιας και από χθες έχει 20.000 followers στο twitter.
Μάλιστα, σε μήνυμα της η ποπ τραγουδίστρια ευχαρίστησε τον κόσμο για την αγάπη που της δείχνουν και τόνισε πως δεν περίμενε να την «ακολουθήσουν» τόσα μα τόσα πολλά άτομα στο twitter.
Φυσικά, έπεται και συνέχεια…
From little things big things grow
Young Greek Australian Dr Steven Tsitas, a researcher at UNSW, has long recognised the need for Australia to explore ways to take space research to new frontiers and has developed a breakthrough technology that may well pave the way for an Australian space programme. His research, began at Cranfield University in the United Kingdom and continued in his spare time involves small satellites known as CubeSats.
With the smallest the size of a grapefruit, CubeSats are a standard developed in the United States initially for education purposes and according to Tsitas, are relatively cheap for spacecraft. Proving the popular adage that from little things big things grow, his peer reviewed and published research indicates that a spacecraft known as a 6U CubeSat, about the size of a typical shoebox and weighing just eight kilograms, can perform some of the missions of much larger ‘microsatellites’ weighing around 100 kilograms, or roughly the size of a washing machine.
According to Tsitas, this 10-times size reduction potentially makes the cost of producing a spacecraft 10-times cheaper amounting to a cost of around $1 million compared to $10 million. CubeSats sit in a ‘P-POD’ that looks like a rectangular mailbox, and is attached to the launch adapter connecting a much bigger spacecraft to the rocket launching it. Once in space, the P-POD is spring loaded to expel the CubeSats into space. “The launch adapter is where the CubeSat is attached.
The P-POD approach creates launch opportunities for very small satellites and is one of the things I admire about the CubeSat standard which was created in the United States,” Tsitas explains. “Three of the smallest CubeSats can fit inside a P-POD and once in orbit they are basically sprung out. The little ones are mainly for education but the reduction in size and cost makes larger CubeSats attractive for commercial and scientific missions.” Doubling the size of a 3U CubeSat – which is the size of three of the smallest CubeSats end to end – to 6U being the size of two 3U CubeSats side-by-side says Tsitas, leads to a marked increase in the technology’s capabilities, while still benefiting from the low cost of CubeSats.
The cost he says may now be low enough to make it politically possible for Australia to have a sustainable space program based on this spacecraft. “Given this new found capability and its modest cost, it is a good opportunity for Australia to use it as a basis for getting a foot into the space industry, designing and building our own spacecraft,” Tsitas says. Many would be surprised to learn that even though Australia was the fourth nation to build and launch a satellite from its own territory, it remains, even now, almost completely reliant on satellites owned and operated by other countries. “We currently don’t have anything like the United States in the sense of designing and building space craft.
We do have some space related activities, but nothing compared to the work and research going on in many other countries. We have no space agency for example, however most countries do see the wisdom in fostering a space program, including countries less wealthy than ours,” Tsitas explains. This may primarily reflect the government’s belief that in light of the significant costs associated with space activities, international collaboration enables Australia to share this cost. As Dr Tsitas explains Australia should not rely on other nations’ space programs forever and the time has come to invest in new scientific frontiers.
He says the need for a national space program is not just about pure research, nor just about economics, but just as importantly about strengthening collaborative opportunities between Australia’s great research agencies and other stakeholders including the creative manufacturing, aerospace, electronics and software industries. “The space industry is an extremely value-added industry, for example spacecraft is literally worth more than it’s weight in gold. Not only is it a high value-added industry it also has a high growth rate and this would suggest that it is a good industry to be in.” Due to the phenomenal costs involved, the spacecraft market is a very difficult one to enter.
However Tsitas believes the time is right for Australia to build instruments suited to the nation’s specific needs and take the first giant steps towards Australian-built satellites and spacecraft. This last remaining niche of 8 to 40 kilogram spacecraft he believes provides the best opportunity for Australia to have a sustainable space program. Starting with 6U CubeSats, the technology could be used in the fields of astronomy, atmospheric science and other planetary science, space physics, earth observation and biology to name a few. “The satellite could be used for agricultural monitoring. It could observe in medium resolution in five colours including two near infrared colours.”
It is often a repeated argument that money dedicated to the space race could be better spent on more worthy causes like health care and education. However such an argument ignores the fundamental reasons behind space exploration, reasons that transcend issues of national budgets. We are now in a time when we are set to discover things that were once unknown, perhaps fundamentally changing our understanding of Earth, science and even ourselves. The benefits are real and worth paying for, as it is really all about our long term future.
“People in the past have always said how and why can we be doing things in space when there are people starving? The fact is, how can we not, because agricultural monitoring by spacecraft can help improve food security. ” His interest he explains is using this design and for around a tenth of the price, producing these and selling them to developing countries. “In this way every country can afford to have its own satellite up in orbit, creating a constellation of satellites. Then every time the orbit of any satellite goes over the country they can image their crops which may help improve agricultural productivity.
The Global Financial Crisis may lead people to overlook the food crisis, but food security is still a concern. The satellites would be designed to de-orbit within 25 years, satisfying international standards for orbital debris mitigation.” While Australian space engineers are mostly working overseas, the message that Dr Tsitas wants to get out there is that low cost small spacecraft technology can be explored and exploited right here in Australia. “One of the advantages of such small and relatively cheap spacecraft is that the use of advanced technologies can be risked, because a failure need not be financially crippling as it may be with a larger, more expensive spacecraft.
This endows the smaller spacecraft with enough of the capabilities of the larger more expensive spacecraft to make it capable of carrying out some of the missions of larger spacecraft.” As there are apparently no commercial players using the 6U CubeSat it certainly would seem a way for Australia to take the lead. “I think that when Australia does decide to do something it usually does it world class and that is a step we should be taking in spacecraft designs and manufacturing,” Tsitas says.
As well as providing economic opportunities for Australia, utilising this technology would seemingly improve our strategic relationship with the United States and perhaps more importantly inspire the next generation of students to study science, technology, engineering, and mathematics. Scientists are fascinating people. While many people’s careers are based on getting ahead, even at the expense of others, scientists’ goals are often not so much personal as collective, dedicated to the betterment of humankind.
So what drives someone to become a scientist in the first place? “As a kid I always loved space and was curious about how the world works, reading books that explained the natural world and playing around with an electronics kit, chemistry set and small telescope. I went to Melbourne High School which was where I became a good student. I remember going to a school assembly at the beginning of my year 11 and the invited speaker gave a speech that inspired me to really apply myself to my studies and I did pretty well from then on.”
He went on to earn a PhD in Planetary Science from the California Institute of Technology, the Caltech referred to on The Big Bang Theory. Tsitas subsequently obtained a masters degree from Cranfield University in the United Kingdom. Curiosity may have killed the cat but not so scientists who are like dwarves standing on the shoulders of giants. This metaphor, famously used by Isaac Newton describes how humans driven by curiosity, build on what has come before. Space exploration like any form of science is about knowledge, about expanding our horizons and answering questions that we haven’t even thought of asking yet.
“I’m interested in not just asking why something works the way it does, but how to use it for potential benefit.” Dr Tsitas currently works as a senior research associate at UNSW on a project funded by the Australian Space Research Program. Tsitas is employed in a design study for a synthetic aperture radar satellite for earth observation.
He explains a synthetic aperture radar can determine where each echo from the ground comes from, like a chess board location with co-ordinates. This information allows scientists to create a picture of the earth using radar and is a powerful tool for imaging the earth, which has relevance for Australia. “You can see through clouds and at night are sensitive to the amount of moisture in the soil. Imaging the earth is important for us. For Australia I found that mapping soil moisture levels in the Murray Darling Basin using synthetic aperture radar may be an important application for improving water management there.
“I also have an idea for monitoring bush fires from air or space through cloud, using two synthetic aperture radar images taken a short time apart from about the same location. Synthetic aperture radar can create photo-like images but it also measures something called phase which is basically the exact distance to each point in the image. Changing the vegetation by burning it may change the phase enough to detect this….optical images can’t measure the phase and can’t see through cloud. It’s a theory I am keen to see tested.” Such projects have the potential to contribute to a truly global humanity. If Australia wants to be a part of that then perhaps it really is time to take some giant steps.
Anything less will see us left behind. People like Steven Tsitas are the source of such progress. They are creating tomorrow today. But their efforts can only succeed in a culture that truly values science and technology. It is to be hoped that Tsitas’ work in potentially launching an Australian space program will be rewarded.
L-R: Actors Hannah Greenwood who plays Elena, with Trent Baker.
Greek Australian playwright Tom Petsinis has penned his fifth play, Elena and the Nightingale. Elena is pining for her fiancé who has been away three years working in Australia. Desperate, she is approached by a mysterious Nightingale who promises to bring news of him.
Elena is drawn by the bird and a strange relationship develops. Full of mythical references, with a charming, fairy-tale quality, the play presents a world where the two characters share each other’s deepest feelings, but things aren’t necessarily what they appear.
Written in the form of musical sonata and incorporating traditional European folk tunes set to original English lyrics, the play explores love, loss and reconciliation. “In Elena and the Nightingale I have sought to fuse song, poetry and performance in a dramatic context. The play uses elements of fairy tale to explore the migration theme from the perspective of a village girl whose fiancé has gone to Australia,” Petsinis tells Neos Kosmos.
Petsinis has already published three novels – including The French Mathematician – six volumes of poetry and a collection of short stories. His play The Drought, won the Wal Cherry Award and was short listed for the Victorian Premiers Award. He is currently working on his new play Zorba’s Last Dance. As a mathematician at Victoria University, Petsinis doesn’t see a divide between the two fields, rather a beautiful connection.
“Mathematics is a precise language that produces wonderful results – theorems and proofs as beautiful as poetry. A song from my play Hypatia’s Circle, says: Music and mathematics Fill us with wonder, Nothing is more ecstatic Than a Greek number.
Elena and the Nightingale, will be performed at Footscray Community Arts Centre, 45 Moreland Street, Footscray, on Thursday 18 through to Sunday 21 October at 8.15 pm and Friday 19 at 10:00 am and Sun 21 at 1:30 pm. Tickets are $25 full, $15 concession, $10 students. For more information visit http://www.offsetjournal.com/
Source: News
Asian Elephant Keeper Lucy Melo. Picture: Jeff Darmanin Source: The Daily Telegraph
A female keeper is in a critical condition after being crushed by an elephant at Sydney’s Taronga Zoo.
Lucy Melo playing with one of her charges. Picture: Jeff Darmanin Source: The Daily Telegraph
THE woman keeper crushed by a two-year-old elephant at Taronga Zoo went into cardiac arrest shortly after telling paramedics of her ordeal.
Acting Inspector Andrew Wood said two ambulance teams worked for five minutes to restart 40-year-old senior keeper Lucy Melo’s heart.
Ms Melo was carrying out routine training with Pathi Harn, a young male elephant, when she was pinned against a bollard and critically injured.
“Earlier on this morning paramedic crews responded to a triple zero call at Taronga Zoo where a female zoo worker had been crushed up against a bollard at the zoo by an elephant inside the enclosure,” Mr Wood said.
“When ambulance crews arrived the patient was conscious and talking to them,” he said.
“She did briefly tell them what had happened.”
Mr Wood said it was unusual for a persons heart to be stopped for so long and crews continued to provide her lungs with oxygen.
“She has pretty serious injuries.”
The woman is now in a critical condition at Royal North Shore Hospital.
It’s a cruel blow to the 40-year-old woman who has dedicated the past decade to caring for elephants.
On the zoo’s website, Ms Melo details her love of animals, most of all, elephants.
Every day I work with animals is amazing, but the highlights are definitely the births of our elephant calves, as well as flying in a jumbo jet with the elephants,” Ms Melo said.
“The one on one relationships that I have with the elephants. They are just like people, only better.”
“Having a connection with an animal is extremely satisfying and therapeutic. They truly give you unconditional love. I also feel proud that the work that we are doing is making a difference, and helping to save Asian Elephants from extinction.”
The elephant at the centre of the tragedy Pathi Harn became famously known as “Mr Shuffles” in March 2010 after a dramatic birth at Taronga.
He was pronounced dead after he was stuck in his mother’s womb, only to be born the next day. He was nicknamed Mr Shuffles because he dragged his feet as he tried to walk.
The zoo has said it did not know what caused the elephant to “challenge” the keeper.
An announcement over the PA system said the 1pm elephant show was cancelled due to “unforeseen circumstances”.
Earlier, the elephant enclosure at Taronga Zoo was shut off to the public, while zoo staff investigating the terrible accident.
A group of school students said they saw paramedics rushing to the enclosure, escorted by zoo staff.
It is understood the keeper was pinned against the bollard in an internal part of the enclosure, which is not clearly visible to the public.
A NSW ambulance spokeswoman said emergency services received a report that an elephant had pushed someone over.
The initial caller told emergency services the woman had suffered chest and back injuries, an ambulance spokeswoman said.
The patient was unconscious and had stopped breathing when paramedics arrived on the scene.
The zoo has two young males, both born two years ago – Pathi Han, whose name means “miracle”, and Luk Chai, whose name means “son.”’
The zoo says that two other keepers in an adjoining stall heard the keeper’s calls and moved the elephant away.
Senior Taronga staff have accompanied the keeper to Royal North Shore Hospital to provide ongoing support, the zoos aid.
WorkCover NSW is investigating the incident.
“Initial inquiries indicate that the zoo keeper suffered serious crush injuries while working in the elephant enclosure,” it said in a statement.
“WorkCover inspectors are attending the scene and will commence inquiries into the cause and systems of work at the time of the incident.”
“The public were not at risk at any time and the elephants are now in their paddock at the Zoo.”
Taronga Zoo @tarongazoo tweeted “A keeper was injured by a young elephant during routine training & has been taken to hospital. Will give updates ASAP. Public not at risk.”
Taronga’s eight Asian elephants are not only an important part of the zoo but also the worldwide conservation programme.
The male, Gung, is one of only three breeding males in Australia.
The others are the matriarch Porntip, her two-year-old calf Pathi Hari, Pak Boon, who is the largest in the group, and her two-year-old calf Tukta, Thong Dee, who is a former street elephant from Bangkok, and her three-year-olf calf Luk Chai, and Tang Mo.
On its website, the zoo says the elephants came from domestic elephant camps throughout Thailand.
“Prior to coming to Australia they had lived most of their lives in these tourist camps and some had spent time on city streets begging for food and money from tourists. Now they are here in Sydney the group has formed into a strong family unit and are given everything they need to be happy young elephants,” the website says.
Την έντονη αντίδραση μελών του προεδρείου ΣΑΕ, της Δρ. Όλγας Σαραντοπούλου και του Συντονιστή Κεντρικής και Νότιας Αμερικής κ. Νικηφόρου Νικολαΐδη (και οι δύο συμμετέχουν στην Επιτροπή η κυρία Σαραντοπούλου ως τακτικό μέλος και ο κ. Νικολαΐδης ως αναπληρωματικό) αλλά και του Συντονιστή Ευρώπης κ. Γιώργου Αμαραντίδη, προκάλεσε πρόταση του Συντονιστή Αμερικής Θόδωρου Σπυρόπουλου για τον αποκλεισμό των οργανώσεων από το «νέο» ΣΑΕ.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της ΡΗΡ, κυκλοφόρησε έγγραφο του Νομικού Συμβούλου του προέδρου Στεφ. Ταμβάκη , κ. Θόδωρου Κουτσούμπα, στο οποίο αποτυπώνονται οι πρώτες σκέψεις για την οργανωτική δομή του «νέου» ΣΑΕ. Σε ότι αφορά τα μέλη του «νέου» ΣΑΕ, προτείνεται από τον Συντονιστή Αμερικής να υπάρχουν μόνον φυσικά πρόσωπα, ενώ η συμμετοχή των νομικών προσώπων θα γίνει με ειδική μορφή, ως απλά συμβουλευτικά όργανα.
Βέβαια, επί της αρχικής αυτής σκέψης καλείται η Επιτροπή να εκφράσει τις απόψεις της καθώς και κάθε άλλη πρόταση, ωστόσο, πρόκειται περί μιας εσφαλμένης βάσης πάνω στην οποία δεν μπορεί να προχωρήσει η συζήτηση, όπως τονίζουν στην ΡΗΡ τα διαφωνούντα μέλη του προεδρείου του ΣΑΕ.
Ειδικότερα, η Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου, με την οποία επικοινώνησε η ΡΗΡ, υπεραμύνθηκε των Κοινοτήτων τις οποίες χαρακτήρισε ως την πολιτιστικό-πολιτική έκφραση του ελληνισμού. «Δεν είναι δυνατόν, είπε, να τεθούν στο περιθώριο».
«Έχω δώσει αγώνες στο πλευρό της οργανωμένης ομογένειας. Οι Κοινότητες και οι λοιπές οργανώσεις είναι ο πυρήνας του Απόδημου Ελληνισμού. Είπαμε να ανοίξει το ΣΑΕ και σε φυσικά πρόσωπα, όχι όμως, να αποκλείσουμε την οργανωμένη ομογένεια. Αυτό δεν μπορούμε να το δεχθούμε», κατέληξε.
Από την πλευρά του, μιλώντας στην ΡΗΡ ο συντονιστής Κεντρικής και Νότιας Αμερικής κ. Νικηφ. Νικολαΐδης, υποστήριξε ότι η πρόταση αυτή είναι απαράδεκτη και για τον πρόσθετο λόγο ότι δεν λαβαίνει υπόψη την απόφαση του Προεδρείου του ΣΑΕ όπου καθαρά αναφέρεται η συμμετοχή των κοινοτήτων και της οργανωμένης ομογένειας.
«Ή θα λάβουν υπόψη τους τις αποφάσεις του ΣΑΕ ή το ΣΑΕ δεν έχει καμιά δουλειά σ΄ αυτή την Επιτροπή», δήλωσε ο κ. Νικολαΐδης στην ΡΗΡ .
Όπως είπε, έχει αποστείλει στην Επιτροπή την ομόφωνη απόφαση (23-26 Σεπτεμβρίου 2012) του συντονιστικού συμβουλίου της Περιφέρειας Κεντρικής και Νότιας Αμερικής όπου αναφέρεται πως «.για την ευρύτερη δυνατή εκπροσώπηση της ομογένειας αφενός πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις ελληνικές Κοινότητες, εφόσον μάλιστα οι οργανώσεις αυτές εκπροσωπούν τον ελληνισμό της πόλης και τις χώρες όπου εδρεύουν..»
Επίσης, ο κ. Νικολαΐδης αναφέρθηκε σε πρόσφατη διευκρίνιση του προέδρου του ΣΑΕ Στέφανου Ταμβάκη σύμφωνα με την οποία η απόφαση του Συνεδρίου του προεδρείου Θεσσαλονίκης της 31ης Μαρτίου – 1ης Απριλίου 2012, ήταν: «Άρθρο 2. Μέλη. «Να καταργηθεί και να αντικατασταθεί το άρθρο 2 με πρόταση που θα παρέχει τη δυνατότητα για να γίνουν μέλη όλες οι οργανώσεις και οι ομογενείς μόνιμοι κάτοικοι του εξωτερικού».
Ένα άλλο σημείο στο οποίο δεν συμφωνεί ο κ. Νικολαΐδης είναι η σύνθεση της Επιτροπής. «Δεν είναι δυνατόν σε μία Επιτροπή τα τέσσερα μέλη να είναι του Κράτους και μόνον δύο του ΣΑΕ. Τι Επιτροπή είναι αυτή;» διερωτήθηκε ο κ. Νικολαΐδης.
Να σημειωθεί ότι και ο συντονιστής Ευρώπης κ. Γιώργος Αμαραντίδης , μιλώντας στην ΡΗΡ, διαφώνησε με έναν πιθανό αποκλεισμό της οργανωμένης Ομογένειας. «Στην Ευρώπη, είπε, οι οργανώσεις είναι υπαρκτά νομικά πρόσωπα, με έργο και προσφορά. Εάν στην Αμερική οι οργανώσεις είναι ανενεργές όπως υποστηρίζει ο κ. Σπυρόπουλος, αυτό είναι πρόβλημα δικό τους. Ας το λύσουν. Εμείς στην Ευρώπη έχουμε οργανώσεις που είναι και υπαρκτά και ενεργά πρόσωπα».
Αναφορικά με την αυτοχρηματοδότηση, που τίθεται ως ένας εκ των τριών αξόνων του «νέου» ΣΑΕ, (οι δύο άλλοι είναι αυτοοργάνωση και αυτονομία) ο κ. Αμαραντίδης αναρωτήθηκε ποιος θα ελέγξει τα φυσικά πρόσωπα «με το χοντρό πορτοφόλι» που ενδεχομένως θα θελήσουν δια της χρηματοδοτήσεως να θέσουν υπό τον πλήρη έλεγχό τους το νέο ΣΑΕ. «Μην φτάσουμε στο σημείο να διαλύσουμε και τον Απόδημο Ελληνισμό», κατέληξε.
Τέλος, σύμφωνα με πληροφορίες της ΡΗΡ, αναμένεται να αποσταλεί από το συντονιστικό Αμερικής έγγραφο στο Υπουργείο Εξωτερικών, με το οποίο θα απαγορεύεται στον κ. Σπυρόπουλο να εκπροσωπεί στην Επιτροπή το ΣΑΕ Αμερικής. Επιστολές διαμαρτυρίας αναμένεται να στείλουν και ομογενειακές οργανώσεις.
CLICK ON THE PICTURE BELOW TO LISTEN TO THE AUDIO.
κ. Λάμπης Εγγλέζος, καθηγητής και στρατιωτικός ιστορικός απο την Μελβούρνη. Ο κ. Εγγλέζος μας ενημερώενει για τους αγνοούμενους Αυστραλούς στρατιώτες στην Βέβη Φλωρίνης και στον Ισθμό της Κορίνθου.
Νέα εκστρατεία για τον εντοπισμό αγνοούμενων Αυστραλών στρατιωτών στην Ελλάδα επισήμανε ο γνωστός καθηγητής Λάμπης Εγγλέζος σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Ελληνικό ραδιοσταθμό SYMBAN WORLD RADIO του Σίδνεϊ.
Ο κ. Εγγλέζος έγινε γνωστός σε όλη την Αυστραλία μετά την ανακάλυψη 162 Αυστραλών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στις 16 Ιουλίου του 1916 στην περιοχή Fromelles της Γαλλίας και θάφτηκαν από Γερμανούς σε ομαδικούς τάφους, χωρίς κανένα ενδεικτικό. Τα λείψανα των στρατιωτών εντοπίστηκαν το 2008 από τον Ελληνικής καταγωγής καθηγητή ο οποίος ξεκίνησε την έρευνα για τον εντοπισμό των τάφων, όταν θέλοντας να συμβάλλει στη δημιουργία του Συνδέσμου Συγγενών και Φίλων Στρατιωτών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, άρχισε να μελετά την μάχη της Fromelles και να αναλύει τις λεπτομέρειες που συγκέντρωνε.
Μιλώντας στην εκπομπή “Ράδιο Συνεντεύξεις” ο κ. Εγγλέζος ζήτησε την βοήθεια του παρουσιαστή κ. Θωμά Τσαμούρα και των διασυνδέσεων του σταθμού SYMBAN στην Ελλάδα για τον εντοπισμό 20 έως 25 στρατιωτών που σκοτώθηκαν στην περιοχή Βεύη Φλωρίνης τον Απρίλιο του 1941 και άλλους 10 έως 12 σε περιοχή κοντά στον Ισθμό της Κορίνθου την ίδια περίοδο. Οι Αυστραλοί στρατιώτες θάφτηκαν σε άγνωστα σημεία των άνω περιοχών από Γερμανούς στρατιώτες.
Ο κ. Εγγλέζος αφού περιέγραψε τις περιοχές όπου χάθηκαν οι Αυστραλοί στρατιώτες καθώς και αυτόπτες μαρτυρίες ότι θάφτηκαν από Γερμανούς στρατιώτες, επισήμανε “είμαστε υποχρεωμένοι να τους βρούμε και να τους θάψουμε κανονικά όπως αξίζει σε όλους τους ανθρώπους”.
Ο κ. Τσαμούρας δεσμεύτηκε να συντονίσει την έρευνα για στοιχεία που ίσως οδηγήσουν στον εντοπισμό των λείψανων των στρατιωτών χρησιμοποιώντας τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Φλώρινας και της Κορίνθου για την ενημέρωση των κατοίκων των δύο περιοχών καθώς και την περισυλλογή όλων των πληροφοριών που τυχών προκύψουν.
Lambis Englezos AM, amateur historian and school teacher was responsible for discovering mass war graves from World War I near Fromelles in France.
Lambis’ interest in Fromelles developed from the respect he has for the survivors, some of whom he met in the 1990s. Since 2002, Mr Englezos, has gathered evidence to back claim that aerial photos sourced from the Imperial War Museum showed graves behind German lines in 1916 and recovered the missing soldiers.
The Battle of Fromelles, occurred in France between 19 July and 20 July 1916, during World War I. The action was intended partly as a diversion from the Battle of the Somme that was taking place about 80 kilometres to the south. The operation, carried out midway between the British-occupied village of Fleurbaix and that of Fromelles behind the German lines, sought to retake a salient just north of the latter, situated at about 16 kilometres from the city of Lille.
Fromelles was a combined operation between British troops and the Australian Imperial Force (AIF). It would be the first occasion that the AIF saw action on the Western Front.
After a night and a day of fighting, 1,500 British and 5,533 Australian soldiers were killed, wounded or taken prisoner. The Australian War Memorial describes the battle as “the worst 24 hours in Australia’s entire history.”
Members of the Australian 53rd Battalion on July 19, 1916 before the Battle of Fromelles. Only three of the men pictured survived the battle; all three were wounded.
The bodies of Allied soldiers killed in the area re-taken by the Germans were buried in mass graves shortly after the battle. Towards the end of the twentieth century speculation arose regarding the existence of an unmarked and forgotten mass grave near Fromelles, containing the remains of Allied soldiers killed during the battle and subsequently buried by the Germans.
Towards the end of the twentieth century speculation arose regarding the existence of an unmarked and forgotten mass grave near Fromelles, containing the remains of Allied soldiers killed during the battle and subsequently buried by the Germans.
Research by Lambis Englezos, led to a site in a field at the edge of a small wood on the outskirts of Fromelles called “Pheasant Wood”. Bodies were transported there by German soldiers on July 22, 1916, before being buried in eight pits measuring approximately 10 metres long, 2.2 metres wide and five metres deep. Englezos believed that these grave pits had not been discovered during the official post-war burial campaigns.
In 2007, a non-invasive geophysical survey, conducted by Glasgow University Archaeological Research Department (GUARD), found readings consistent with pits containing the remains of hundreds of soldiers. A subsequent metal detector survey led to the discovery of Australian Army artifacts at the site.
On May 25, 2008, an archaeological team from GUARD began an exploratory dig at the site. The first conclusive evidence of human remains was discovered on May 29. Six burial pits were excavated and human skeletal remains were found in five of them. . It was estimated that several hundred soldiers had been buried at the site.
It was announced on July 31, 2008 that all human remains would be exhumed from the mass burial pits and re-buried with full military honours in individual plots at a new war cemetery, situated as close as possible to where the soldiers were found.
The V.C. Corner Australian Cemetery and Memorial near Fromelles.
In April 2009 it was announced that DNA samples would be taken from the remains to increase the chances of identification.The original burial location was unsuitable for a permanent cemetery because of regular flooding, and difficulty of access for visitors. The site for the new permanent cemetery was selected in late 2008 and is located approximately 120 metres from where the bodies were found. Exhumation of bodies began in May 2009 and ended on 14 September, at which point the skeletal remains of 250 allied soldiers had been recovered.
Lambis Englezos spent a significant amount of time in Fromelles. Oxford Archaeology initially refused him access to the site, but after it was reported in the Sydney Morning Herald, they relented. Once he was allowed to become involved again, he provided assistance, particularly in briefing members of the project team on details of the battle and guiding them around its key sites. On June 7, 2009 Lambis was honoured by the Australian government, when he was made a Member of the Order of Australia (AM), in the General Division. His citation read: “For service to the community through research and advocacy roles relating to Australian soldiers of the Great War buried in Fromelles, France”.
By the end of January 2010, most of the work on the new cemetery had been completed and on 30 January 2010, the first body was re-interred with full military honours. Today 110 of the 250 lost Australian soldiers at Fromelles have been positively identified using DNA. and other methods.
Lambis’ association with Symban World Radio and Tom Tsamouras, the presenter of the porgramme “Radio Interviews”, began in November 2011 when the Fromelles story was covered. The story drew attention both within Australia as well as from Greece, prompting an audio copy of the interview to be made permanently available on the station’s web page http://www.greekworldmedia.wordpress.com.
In early January 2012, Lambis received information about 20-25 Australian soldiers who had been killed and buried by Germans in April 1941 at Vevi in Florina and a further 10-12 near the Corinthian Canal Bridge, at the same time.
Members of the Australian 2/1st Anti-Tank Regiment resting, soon after their withdrawal from the Vevi area.
Requesting the assistance of Symban World Radio and of the networking it has with other broadcasters in Greece, another interview was done on the programme, covering the missing Australian soldiers in Vevi Florina and the Corinthian Canal bridge.
Lambis emphasized in his interview “we are obligated to search, locate and bury these men with the dignity that is deserved by them”. It is believed that there is local knowledge about the burial site of the men at Vevi Florina. An Australian soldier who visited the area less than 3 years ago spoke to a person who eye witnessed German soldiers burying Australians at the edge of a road, above a village, on a rock face that faces FYROM. It is also believed that the original level of the burial, rock face and road has been built over by a new road.
To locate this person or any other persons with any information which could lead to the location of the buried Australian soldiers, newspaper articles have been placed in all the local newspapers as well as community announcements through the town radio stations. Contact has also been made with local police as well as municipal authorities.
As information filters back to Australia, people with information will be interviewed so that the public are also informed with the progress of the investigation.
Stay tuned…!!!
Tom Tsamouras
06/07/12
(London, UK, Thursday, July 5, 2012) – Three campaigning organizations for the Parthenon Marbles, from the UK, USA and Australia, convened in London (19-20 June) to launch the international colloquy on “The Reunification of the Parthenon Marbles”, which was attended by leading representatives from four continents.
Among the topics presented included the concept of the “Universal Museum”, issues of litigation, the Acropolis Museum, archaeological perspectives, and special tributes to Eleni Cubitt, founder of the British Committee for the Reunification of the Parthenon Marbles, and the late journalist, Christopher Hitchens, a friend and supporter of the Committee.
The all-day colloquy was held 19 June at the Hellenic Centre in London followed the next day, 20 June, by the launch of the MISSING global awareness campaign at the forecourt of the British Museum.
The launch was described as a “peaceful show of support with a heartfelt message.”
The historic event was timed to coincide with the third year anniversary of the opening of the new Acropolis Museum and the occasion of the 2012 London Olympics one month later.
The MISSING campaign is an initiative created by ACRPS.
The creative will run online at MissingSince1801.com, with a developing extendable multi-format platform to unite and mobilize support for the cause.
Plans are underway for the next annual International Colloquy to be held in Sydney during late October/early November 2013.
Official dates to be announced.
03/02/12
ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1900 – 1946 ΑΠΟ Φρεντ Μπουασονά
Φρεντ Μπουασονά – Ελβετός Φιλέλληνας φωτογράφος
Fred Boissonnas ~ Ασπρόμαυρες φωτογραφίες από Ελλάδα
GREECE 100 YEARS AGO…
ΕΛΛΑΔΑ 1903-1920 / GREECE 1903-1920
Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1900-1929 ΣΕ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΑΘΗΝΑ 1839-1900 ΣΕ ΣΠΑΝΙΕΣ ΦΩΤΟ
Κώστας Μπαλάφας – Το Αντάρτικο στην Ήπειρο
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ Κο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Κο ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΥΡΑΓΑΝΗ
Καραγιώργη Σερβίας 10 – ΑΘΗΝΑ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
1. Πρόs ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
Υπ όψη κου ΗΛΙΑ ΚΑΤΟΥΔΗ
2. Πρός Δρ ΟΛΓΑ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Γενική Γραμματέα τού Παγκοσμίου Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού (Σ.Α.Ε.)
3. Πρός τα Μ.Μ.Ε στην Ελλάδα καί στο Εξωτερικό
Θεμα : ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ
ΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΑΡΑΞΟΥΝ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ?
Σεβαστέ Κύριε Υπουργέ,
Μαύρα σύννεφα εμφανίζονται στίς σχέσεις τής Ελληνικής Πολιτείας με τούς Ομογενείς Ελληνες οι οποίοι κατοικούν μόνιμα στό εξωτερικό.
Οι περισσότεροι από τούς Ομογενείς έχουν στην κυριότητά τους περιουσιακά στοιχεία καί εισοδήματα (π.χ. ενοίκια) στην Ελλάδα. Για τα περιουσιακά αυτά στοιχεία καί εισοδήματα υποβάλλουν από παλιά Φορολογική Δήλωση στην Ελλάδα.
Η Ελληνική Πολιτεία με συνεχείς Νομοθετικές ρυθμίσεις αλλά καί με νομοθετικές παρεμβάσεις της στά έτη 2011 καί 2012, ζήτησε…καί από τούς Ομογενείς, που είναι μόνιμοι κατοικοι εξωτερικού, να προσκομίσουν διάφορα δικαιολογητικά με τα οποία θα επιβεβαιώνεται ότι είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού καί ότι έχουν υποβάλλει εκεί , στό εξωτερικό, την Φορολογική τους Δήλωση, για τό παγκόσμιο εισόδημά τους.
Δηλαδή, με τόν Ν.3943/31-3-2011 καί με τίς ΠΟΛ 1142/31-5-2012, 1245/31-5-2012 καί 1161/16-7-2012 καθορίστηκε οτι οι Ελληνες που εργάζονται στό εξωτερικό πρέπει να προσκομίζουν από εδώ καί στό εξής κάθε χρόνο ορισμένα δικαιολογητικά .
δηλαδή «Πιστοποιητικό Φορολογικής Κατοικίας» ή «αντίγραφο της Φορολογικής Δήλωσής στο εξωτερικό» ή Βεβαίωση από μιά, οποιαδήποτε, Υπηρεσία του εξωτερικού για την πιστοποίηση τής μόνιμης κατοικίας τους στο εξωτερικό».
Αυτό Κε Υπουργέ είναι αδύνατον στίς περισσότερες περιπτώσεις γιατί υπάρχουν κάποια Κράτη στο εξωτερικό τα οποία ΔΕΝ EKΔΙDΟΥΝ αυτά τα δικαιολογητικά ή αρνούνται να τα δώσουν.
Εάν δεν προσκομίσει τα παραπάνω δικαιολογητικά στην Ελλάδα , ο ομογενής ή ο κάτοικος εξωτερικού θα έχει πολλά προβλήματα με τίς Ελληνικές Υπηρεσίες αφού
θα βρεθεί ανάμεσα στήν ξένη υπηρεσία που αρνείται να του δόσει τα «δικαιολογητικά» καί στην Ελληνική φορολογική Αρχή η οποία απαιτεί οπωσδήποτε την προσκόμιση τών δικαιολογητικών αυτών.
Στήν περίπτωση μάλιστα που δεν έχει υπογραφεί Διμερής Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας ανάμεσα στην Ελλάδα καί στό άλλο Κράτος, τό θέμα γίνεται περισσότερο πολύπλοκο αφού η Ελληνική Φορολογική Αρχή επιμένει να πάρει τα δικαιολογητικά και ο φορολογούμενος Ελληνας έρχεται σε απόγνωση .
Καί άλλο πρόβλημα : Στό άρθρο 76 παρ. 6α του ν. 2238/1994 ο Ελληνας Νομοθέτης επιθυμεί να φορολογήσει τα εισοδήματα τών Ελλήνων οι οποίοι εργάζονται σε άλλα Κράτη έστω καί εάν η φορολόγηση στά κράτη αυτά είναι «προνομιακή» μικρότερη από την φορολόγηση που γίνεται στην Ελλάδα. Ο Ελληνας νομοθέτης όμως όταν νομοθέτησε αυτή τη διάταξη, το 2011, δέν έλαβε υπ όψη ότι οι φορολογούμενοι Ελληνες ΔΕΝ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΠΟΤΕ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ (ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ) ΑΥΤΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ για να φορολογηθεί.
Καί ερωτώ Κε Υπουργέ : είναι καιρός για τέτοιες πολυτέλειες; Ναμην θέλομε δηλαδή να έρχεται συνάλλαγμα στην Ελλάδα καί μάλιστα από τούς ομογενείς ;
Η παρ. 6α τού άρθρου 76 του Ν. 2238 γράφει : « 6.α. Αν ο υπόχρεος σε δήλωση μεταφέρει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του εκτός Ελλάδας και υπαγόταν σε φόρο στην Ελλάδα για το παγκόσμιο εισόδημά του τα τελευταία πέντε έτη πριν από τη δήλωση μεταβολής της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του, εφόσον:
αα) μεταβάλλει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του με μεταφορά της σε κράτος στο οποίο το εισόδημά του υπόκειται σε προνομιακό φορολογικό καθεστώς, κατά την έννοια της παραγράφου 7 του άρθρου 51Α, και
ββ) διαθέτει σημαντικά οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα, όπως αυτά ορίζονται στην περίπτωση β’, θεωρείται ότι υπόκειται σε φόρο στην Ελλάδα, για το παγκόσμιο εισόδημά του για χρονικό διάστημα πέντε ετών, που αρχίζει από την υποβολή της δήλωσης μεταβολής της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του»
Ηδη κε Υπουργέ κυκλοφορούν στό διαδίκτυο επιστολές «προθύμων» Γραφείων που θέλουν να «βοηθήσουν» τους Ομογενείς στίς δύσκολες αυτές στιγμές εκμεταλλευόμενοι την νέα αυτή νομοθεσία… «αφού τό φορολογικό πλαίσιο για τούς κατοίκους εξωτερικού έχει γίνει εξαιρετικά σύνθετο καί χρήζει ιδιαίτερης προσοχής από τα φυσικά πρόσωπα που ζούν καί εργάζονται εκτός Ελλάδος..» όπως γράφουν στα σημειώματά τους.
Με τα παραπάνω φαίνεται ότι κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν προβλήματα στούς φιλήσυχους Ομογενείς Ελληνες, οι οποίοι είναι μονίμως εγκατεστημένοι σέ άλλα κράτη καί έχουν ή δέν έχουν κάποιο εισόδημα στήν Ελλάδα.
Ειναι πρόβλημα φορολογίας που μέχρι σήμερα δέν είχαν.
Καί τό πρόβλημα αυτό δέν έχει φανεί ακόμα επειδή με την ΠΟΛ. 1161/16-7-2012 η ημερομηνία προσκόμισης τών δικαιολογητικών παρετάθη μέχρι την 31/12/2012.
Επομένως το πρόβλημα στούς Ομογενείς θα φανεί μετά την 1/1/2013 καί θα γιγαντωθεί κατα την διάρκεια τής υποβολής τών φορολογικών δηλώσεων του οικονομικού έτους 2013 ( δηλαδή μέσα στό Α΄εξάμηνο του 2013.)
Φαίνεται αδιανόητο αυτό πού πρόκειται να γίνει : Δηλαδή, η μητέρα – Πατρίδα Ελλάδα θα δημιουργήσει-φορολογικά καί άλλα- προβλήματα στά παιδιά της που κατοικούν μόνιμα στό Εξωτερικό!
Αλλά υπάρχει καί άλλο πρόβλημα : η εμπλοκή τών τοπικών ΔΟΥ στην φορολογία τών εισοδημάτων τών Ομογενών που κατοικούν μόνιμα στο εξωτερικό. Η Εμπλοκή αυτή δημιουργεί έναν πρόσθετο λόγο ταλαιπωρίας καί εκνευρισμού κυρίως τών ομογενών Ελλήνων του Εξωτερικού οι οποίοι ενώ φορολογούνται στό άλλο κράτος για τό εισόδημά που αποκτούν εκεί, ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ μέ αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χάσουν όλα τα πλεονεκτήματα που τούς δίνει ο νόμος από αυτή τους την ιδιότητα.
Θά κινδυνεύουν να φορολογηθούν δυό φορές στά δύο Κράτη για τό ίδιο εισόδημα, δέν θα μπορούν να φέρουν συνάλλαγμα που αποκτούν στο εξωτερικό με την εργασία τους (δέν θέλει συνάλλαγμα η Ελλάδα?)
Οι υπάλληλοι τών τοπικών ΔΟΥ στην Ελλάδα , βρέθηκαν απροετοίμαστοι σε αυτό τόν ρόλο γιατί δεν εχουν ενημερωθεί επαρκώς ούτε έχουν την πείρα σε υποθέσεις και θέματα κατοίκων εξωτερικού, πράγμα που δημιουργεί καθυστερήσεις, γραφειοκρατίες καί πρόσθετα προβλήματα, κυρίως στούς Ομογενείς μας.
Δεν γνωρίζομε άν τα σχετικά μέτρα που έχουν ληφθεί από την Αρμοδία Υπηρεσία του Ελληνικού Υπουργείου τών Οικονομικών, εκφράζουν την βούληση τής πολιτικής ηγεσίας του. Δεν είμαστε σιγουροι εάν όλοι τους γνωρίζουν ποιές θα είναι οι συνέπειες που θα προκύψουν εάν τά παραπάνω μέτρα εφαρμοστούν από τήν 31/12/2012 ημέρα που η Αρμόδια Υπηρεσία του Υ/Οικονομικών έχει θέσει για την προσκόμιση των δικαιολογητικών του 2011
. Ενα είναι σίγουρο : ότι θα διαταραχθούν οι σχέσεις τών Ελλήνων τής διασποράς με την μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα καί οι Ελληνες που κατοικούν στο εξωτερικό θα απομακρυνθούν από την πατρογονική εστία με οικονομικά , εθνικά κλπ επακόλουθα.
Πρέπει λοιπόν να σταματήσει αυτή η καταστροφική πολιτική γιατί διαφορετικά :
1. Οι ομογενείς θα αναγκαστούν εξ αιτίας της να πληρώσουν διπλούς φόρους για τό εισόδημά τους που προκύπτει στην Ελλάδα
2. Οι ομογενείς δέν θα μπορούν να φέρουν συνάλλαγμα στην Ελλάδα
3. Η Ελληνική Κυβέρνηση καί εμείς οι υπόλοιποι Ελληνες θα εκτεθούμε καί θα φανούμε στό εξωτερικό ότι για άλλη μιά φορά τρωγόμαστε μεταξύ μας (είμαστε ειδικοί στίς απογραφές που καταλήγουν σε τραγωδίες…..)
4. Οι Ομογενείς θα φοβούνται να έλθουν στην Ελλάδα καί δέν θα επενδύσουν ποτέ στό μέλλον στην Ελλάδα
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ παρακαλείσθε Κε Υπουργέ νά παρέμβετε καί να ανακαλέσετε τίς ΠΟΛ. 1142/31-5-2012, ΠΟΛ.1145/31-5-2012 ΚΑΊ 1161/16-7-2012 καί τίς διατάξεις του άρθρου 6α του άρθρου 76 του ν.2238/1994.
Επίσης να ορισθεί Ειδική Επιτροπή η οποία να διαμορφώσει τίς σχετικές διατάξεις επί το ορθπλογικότερον , καί θα αποτελείται από
· Δύο Υπαλλήλους τού Υπουργείου Εξωτερικών
· Δύο Υπαλλήλους της ΔΟΥ Κατοικων Εξωτερικού
· Δύο έμπειρους -ειδικούς από τό ιδιωτικό Τομέα
· Δύο εκπροσώπους από τό Συμβούλιο Παγκοσμίου Ελληνισμού (Σ.Α.Ε.)
Διαφορετικά τό Α΄εξάμηνο του 2013 θα είμαστε όλοι έκπληκτοι μάρτυρες δυσάρεστων αντιδράσεων κλπ από τούς Ελληνες που εργάζονται στό εξωτερικό , μόνιμα ή προσωρινά.
Θεωρώ ότι με την επιστολή μου αυτή εγώ έχω ήδη έχω εκπληρώσει τό καθήκον μου πρός την πατρίδα μου.
Υ.Γ. Συνημμένη επιστολή Οργανωμένου Γραφείου πρός στό εξωτερικό για την διεκπεραίωση τών προσθέτων εργασιών που προκύπτουν (!) από τήν αναζήτηση τών νέων δικαιολογητικών .
Με εξαιρετική εκτίμηση καί εμπιστοσύνη,
Αθήνα 15/10/2012
ΟΡΕΣΤΗΣ ΕΜΜ. ΣΕΙΜΕΝΗΣ
Source: News
MORE Victorian children are surviving cancer, with the number of young patients still alive five years after diagnosis at an all-time high of 82 per cent, new data shows.
A Cancer Council Victoria report on childhood cancer shows five-year survival has improved from 68 per cent over the past 30 years, reflecting advances in treatment.
Some of the biggest gains were made in the treatment of leukaemia – the most common cancer in children – for which five-year survival increased from 75 per cent to 92 per cent.
Leukaemias accounted for 38 per cent of all new cancer diagnoses in children aged under 15 years and 44 per cent in children aged under four, with the cancer declining in frequency with increasing age.
The report, to be launched by Health Minister David Davis today, also shows:
■About 150 children are diagnosed with cancer in Victoria each year;
■87 children died between 2008 and 2010 and 37 of them were aged under four;
■The most common fatal cancers were brain tumours (11 deaths), leukaemia (seven deaths) and liver cancer (six deaths); and
■More than 40 per cent of all deaths occurred within a year of diagnosis, and three-quarters within three years.
Director of the Royal Children’s Hospital cancer centre Francoise Mechinaud said improved survival was due not just to advances in chemotherapy, but also supportive care provided to children to treat infections and ensure they were adequately nourished during cancer treatment.
Dr Mechinaud said doctors had also developed highly accurate tools to assess risk in individual patients, particularly those with leukaemia, which allowed them to tailor treatments that would deliver further survival gains in years to come.
But she said more was needed to improve survival rates for other childhood cancers, particularly brain cancer. ”Brain is a significant issue – not only can the tumour be quite aggressive, but there are issues about whether we can do surgery because some areas of the brain are so crucial,” she said.
Cancer Council chief executive Todd Harper said that although cancer was rare in Victorian children, it remained the second highest cause of death after accidents and the most common cause of death from disease.
”The increase in survival demonstrates we are getting better at treating childhood cancers, and provides hope for the more than 150 Victorian children and their families who are diagnosed with cancer each year,” he said.
GREEK WORLD MEDIA 