GREEK WORLD MEDIA

Ένας Έλληνας στο πλευρό του Michael Douglas

Source: Gossip-tv

Μαραθώνιος Ονείρων Ένα βιβλίο για τα όνειρα των εφήβων

Είναι καταξιωμένος Έλληνας και πρόσφατα βρέθηκε ανάμεσα σε εξέχουσες προσωπικότητες του Hollywood και όχι μόνο!

Ένα βιβλίο του και μια συναυλία, έγιναν η αφορμή να βρεθεί με τον Michael Douglas. Ο λόγος για τον Νίκο Μιχαλόπουλο, σύζυγο της Άννας Βερούλη, ο οποίος είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο, με τίτλο «Μαραθώνιος Ονείρων» μεταφράζεται στα αγγλικά, και συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στα επίσημα βιβλία του Μαραθωνίου της Νέας Υόρκης. Αφού δέχτηκε πρόσκληση από τον Δήμαρχο της Νέας Υόρκης, ο συγγραφέας βρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, και επί τη ευκαιρία, παρακολούθησε και τη συναυλία της πολυαγαπημένης του, Barbara Streisand.

Το gossip-tv.gr επικοινώνησε με τον Νίκο Μιχαλόπουλο, ο οποίος μας μίλησε αποκλειστικά για το ταξίδι του, καθώς και για τις διάσημες συναντήσεις του:

– Πως προέκυψε το ταξίδι σας στην Αμερική;

«Βρέθηκα στην Αμερική επειδή σε μια βδομάδα από σήμερα γίνεται ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης. Το τελευταίο μου βιβλίο, «Μαραθώνιος Ονείρων», που είναι και το πρώτο μου βιβλίο που μεταφράζεται στα αγγλικά, ήταν το επίσημο βιβλίο του Μαραθωνίου της Αθήνας το 2010 στο Χρυσό μας Μαραθώνιο, και ήταν ένα βιβλίο που έχει σταλεί στους διοργανωτές του Μαραθωνίου σε όλο τον κόσμο. Έτσι λοιπόν επειδή τώρα ετοιμάζεται και η Νέα Υόρκη για το Μαραθώνιο, το βιβλίο μου θα είναι μέσα στα επίσημα βιβλία και αυτού του Μαραθωνίου και είχα και μία συνάντηση και με τον Δήμαρχο της Νέας Υόρκη.

– Και απολαύσατε και την Barbara Streisand στην μεγάλη της συναυλία στο Μπρούκλιν

«Με την ευκαιρία αυτή του ταξιδιού, και επειδή ήταν ένα πολύ μεγάλο γεγονός η συναυλία της Barbara Streisand, γιατί μετά από 50 χρόνια γύριζε στο Μπρούκλιν, στη γενέτειρά της, και εγκαινίασαν κιόλας μία πολύ μεγάλη αθλητική αρένα, όλο αυτό το αθλητικό προφίλ ταίριαξε μια χαρά και έτσι δέχτηκα αυτή την πρόσκληση να πάω γι’ αυτές τις εκδηλώσεις! Είμαι πολύ μεγάλος φαν της Barbara Streisand, για μένα δεν ήταν η πρώτη μου συναυλία, γιατί έχω πάει τρεις φορές στο εξωτερικό να τη δω.

– Έχουμε δει φωτογραφίες σας με τον Michael Douglas. Πως προέκυψε η γνωριμία και πως σας φάνηκε από κοντά;

«Έτυχε να καθίσουμε κοντά, ήμασταν εκεί κατά τη διάρκεια της συναυλίας και ήταν μόνος του, δεν ήταν με τη σύζυγό του. Ήταν πάρα πολύ φιλικός. Του είπε ο Δήμαρχος ότι έχω γράψει ένα βιβλίο για τον Μαραθώνιο, είπε ότι έχει έρθει στην Ελλάδα και ότι την αγαπάει πάρα πολύ. Συστηθήκαμε και μιλήσαμε. Τον κάλεσα μάλιστα, εντός εισαγωγικών βέβαια πάντα, να έρθει στον κλασικό μας Μαραθώνιο και να τον τρέξουμε μαζί για ένα σκοπό και μου είπε: ‘Δε νομίζω να μπορέσω να τον τερματίσω, αλλά η καλή διάθεση υπάρχει και γιατί όχι να μην το κάνουμε’. Ήταν πάρα πολύ ωραία η ατμόσφαιρα και ο ίδιος πάρα πολύ φιλικός».

– Εκτός από τον Michael Douglas συναντήσατε κι άλλους αστέρες στη συναυλία;

«Ήταν πάρα πολλοί εκείνο το βράδυ. Καθόμασταν πάρα πολύ κοντά με τον Woody Allen, ήταν εκεί η Barbara Walters, ήταν η Rosieo’Donnell που είναι και τεράστια φαν της Streisand, ήταν ο πρώην άντρας της Streisand, ο Elliott Gould, που κάνει τον πατέρα του Ross στα ‘Φιλαράκια’… Και είχα και την τιμή να γνωρίσω τους δύο μεγαλύτερους εν ζωή Αμερικανούς στιχουργούς, τον Allan και την Marilyn Bergman, που είναι στενοί συνεργάτες της Streisand. Ήταν δύο γλυκύτατοι άνθρωποι που όταν τους ζήτησα να βγάλουμε φωτογραφία τους παραξένεψε και τους έκανε μεγάλη εντύπωση».

– Υπήρξε κάποιο ευτράπελο κατά τη διάρκεια της βραδιάς;

«Ευτράπελα δεν υπήρξαν, όλα κύλησαν ομαλά, υπήρξε τρομερή οργάνωση. Έμαθα όμως κάτι για τον πρώην σύζυγο της Barbara Streisand, τον Elliott Gould, που μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Δεν του επέτρεψαν να μπει στα παρασκήνια να συγχαρεί τη Streisand γιατί δεν είχε το ειδικό πάσο για να περάσει. Υπήρχαν μεν οι πολύ καλές θέσεις, αλλά για να περάσεις στα παρασκήνια χρειαζόσουν το ειδικό πάσο, το οποίο δεν είχε΅.

– Η γεύση που σας άφησε η συναυλία...

«Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, ήταν καταπληκτική συναυλία, γιατί όλη η περιοχή εκεί ήταν σαν γιορτή. Περίμεναν την Streisand όπως την ιστορία με το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος γιατί έφυγε από το Μπρούκλιν πριν από 50 χρόνια σε πολύ δύσκολες συνθήκες όταν ήταν μια πολύ υποβαθμισμένη περιοχή, τώρα τα τελευταία χρόνια αρχίζει και αναβαθμίζεται και τα εγκαίνια της αρένας που έγινε η συναυλία έχουν αναβαθμίσει πάρα πολύ την περιοχή»

Ρεπορτάζ Άννα Βίσση: Συγκλονισμένη από την εισαγωγή του Λιβιεράτου σε Κλινική και την απόπειρα αυτοκτονίας

Το τέλος του γάμου του με την Εύη Αδάμ αλλά και η εισαγωγή του σε ψυχιατρική κλινική μπορεί να συγκλόνισε τη σόουμπιζ όμως μια την τραγουδίστρια «πόνεσε» περισσότερο!

Κι αυτό γιατί ήξερε καλά τον Λάμπη, υπήρξαν κάποτε ερωτευμένοι και μάλιστα έφτασαν πολύ κοντά στον γάμο.

Πρόκειται για την Άννα Βίσση που είχε σχέση με τον Λάμπη Λιβιεράτο τη δεκαετία του 90.

Η ίδια τότε ήταν πολύ ερωτευμένη μαζί του και πίστευε ότι ήταν ο άντρας της ζωής της μετά τον Νίκο Καρβέλα.

Με τον τραγουδιστή είχαν μιλήσει ακόμα και για γάμο, κάτι που δεν έκανε ποτέ ξανά με κανέναν στη συνέχεια! Όμως δεν ανέβηκαν ποτέ τα σκαλιά της εκκλησίας αφού ο Λάμπης δεν μπορούσε να δεχτεί την άλλη «σχέση» της με τον Νίκο Καρβέλα.

Η Άννα και ο Νίκος δε χώρισαν ποτέ επαγγελματικά κι αυτό γεννούσε συνεχείς τσακωμούς στο ζευγάρι.

Η Άννα λοιπόν ποτέ δε ξέχασε τον Λάμπη. Τον είχε μέσα της σαν μια πολύ δυνατή ανάμνηση! Όμορφη ανάμνηση. Καψούρα βλέπετε.

Πολύ δυνατή. Και όπως είναι ιστορικά αποτυπωμένο η Καψούρες δεν τελειώνουν ποτέ. Γι αυτό και μόλις έμαθε το τι περνούσε, λύγισε…

Η φυγή του αρχικά από την Ελλάδα αλλά η απόπειρα αυτοκτονίας αργότερα ήταν κάτι που τη συγκλόνισε « Ο Λάμπης ήταν πάντα έξω καρδιά. Χαρούμενος και δυνατός.

Δεν θα τον είχα ποτέ ικανό για κάτι τέτοιο…» είπε η Άννα σε συνεργάτη της όπως μας μετέφερε πηγή μας.

Μάλιστα κάποια στιγμή προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του αλλά δεν τα κατάφερε αφού το κινητό του δεν λειτουργούσε.

Ίσως μέχρι αυτή τη στιγμή να έχουν μιλήσει… το σίγουρο είναι πως η τραγουδίστρια στεναχωρήθηκε πολύ για την κατάσταση του πρώην της και μιλώντας σε φίλους τόνισε πως εύχεται από τη καρδιά της να σταθεί ξανά στα πόδια του!

Η φωτογραφία της Μάρως Λύτρα που τρέλανε τους φίλους της στο Facebooκ

Η 42χρονη Μάρω Λύτρα είναι πιο σέξι από ποτέ..

Τη γνωρίσαμε το 2003 όταν έλαβε μέρος στο reality show Fame Story 2..

Αμέσως μετά την έξοδό της από το παιχνίδι, συμμετείχε στο cd single της Julie Massino με τίτλο «Όσο γυρίζει η γη», το οποίο έγινε χρυσό.

Τη γνωρίσαμε το 2003 όταν έλαβε μέρος στο reality show Fame Story 2..

Σήμερα μετά από 9 χρόνια συνεχίζει να τραβάει τις εντυπώσεις..

Ικαρία: «Το νησί όπου οι άνθρωποι ξεχνούν να πεθάνουν»

Με τον ιδιαίτερο αυτό τίτλο, η εφημερίδα «New York Τimes» δημοσίευσε ένα μεγάλο αφιέρωμα για τη μακροζωία των κατοίκων της Ικαρίας.

Ο τόπος είναι ευλογημένος, οι κάτοικοι θεραπεύονται από τον καρκίνο και πάσχουν σπανίως από γεροντική άνοια.

«Ο χρόνος δεν έχει σημασία και τα ρολόγια δεν πάνε σωστά», αυτό ξεγελάει τον ίδιο το θάνατο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι το 1999 είχαν καταγραφεί 164 κάτοικοι, οι οποίοι είχαν ξεπεράσει τα 90 χρόνια ζωής.

Σήμερα βρίσκονται στη ζωή ακόμα 75 από αυτούς τους Ικαριώτες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, σημαντικό ρόλο φαίνεται πως παίζει ο τρόπος ζωής, αλλά και η διατροφή των κατοίκων.

Οι μεσημεριανοί ύπνοι είναι ευεργετικοί για τη μείωση των καρδιακών νοσημάτων, ενώ η μεσογειακή κουζίνα με τα χαμηλά λιπαρά και την ελάχιστη κατανάλωση ζάχαρης φαίνεται να είναι λίγα από τα μυστικά.

O Dan Buettner, του National Geographic, περιγράφει την εμπειρία του με έναν κάτοικο της Ικαρίας, ο οποίος νίκησε τον καρκίνο στους πνεύμονες, χωρίς να κάνει κάποια χημειοθεραπεία.

Ο Σταμάτης Μωραΐτης, βετεράνος πολέμου, το 1976 διαγνώστηκε με καρκίνο όταν βρισκόταν ακόμα στις HΠΑ, όπου ζούσε με την οικογένειά του.

Όταν ο ίδιος έμαθε για την ασθένεια, μετακόμισε στην Ικαρία για να ζήσει τους υπόλοιπους εννέα εναπομείναντες μήνες της ζωής του, όπως ισχυρίζονταν οι γιατροί.

Η κατάστασή του άλλαξε κατά ένα μαγικό και ανεξήγητο τρόπο έως ότου θεραπευτεί πλήρως.

Πριν από λίγες εβδομάδες ο Buettner τηλεφώνησε στον Μωραΐτη για να μάθει πώς είναι, αλλά και για να τον ρωτήσει πώς κατάφερε να ξεπεράσει τον καρκίνο.

Ο ίδιος περιέγραψε τη συνομιλία τους με τα παρακάτω λόγια: «”Απλά έφυγε” μου απάντησε.

“Πήγα πίσω στην Αμερική, 25 χρόνια αφού μετακόμισα εδώ για να δω αν οι γιατροί μπορούσαν να μου το εξηγήσουν”.

Είχα ακούσει αυτό το κομμάτι της ιστορίας και στο παρελθόν.

Είχε γίνει κομμάτι της ικαριώτικης παράδοσης, απόδειξη του εξαιρετικού τρόπου ζωής.

Εγώ πάντως τον ρώτησα, “Τι συνέβη;”

Κι εκείνος απάντησε “Όλοι οι γιατροί μου είχαν πεθάνει”».

Family history: Dust, dates, documents and dowry agreements

Source: NeosKosmos

Researching my family history – beyond our migrant experience – occurred in 1971 and 1977 when I visited my village, Sianna, Rhodes.

The engagement photo of George and Chyrsanthe Sarris.

Being an archivist and genealogist / family historian, I am very used to dealing with old and fragile documents and conducting research for others. Researching and documenting my own family history, however, is another matter altogether. There is a different level of excitement when dates and documents are discovered.

I will use the occasion of my parent’s 65th wedding anniversary to illustrate my point. Researching my family history – beyond our migrant experience – occurred in 1971 and 1977 when I visited my village, Sianna, Rhodes, having migrated to Australia in 1954, as a six-year-old. Whilst exploring the family home I discovered an abandoned, nondescript, wooden trunk that had belonged to my late maternal grandfather who had passed away in 1968 at the ripe old age of 90.

Inside the dusty trunk I discovered a plethora of ‘official documents’ and certificate butts from both the Church and Municipal Offices of the village.
The documents, dating from the 1890s to the mid 1960s, related to baptism certificates, marriages, deaths, and so forth. One document – which I suspect is my maternal grandmother’s birth certificate – is written in Ottoman script (pre 1912), and many are in Italian, dating from the Italian occupation (1912 – 1943). My grandfather was also the village priest – hence the existence of the trunk and its contents.

Original documents and photographs from that period are relatively scarce and often in a rather poor condition. I was surprised to observe how much of the material was in relatively good condition. Fascinating stuff. What has all of this to do with dates, documents, and dowry agreements? Everything. My parents, George, the son of Spiros and Despina Sarris, and Chrysanthe, daughter of Papa Panayiotis and Presbytera Evterpi Photakis, aged 25 and 21 respectively, were married on the 19 October 1947.

And of course, Papa Panayiotis conducted the marriage service, which was held in the Church of Saint Panteleimon, in the village of Sianna, Rhodes. In the trunk were two original documents directly relating to my parent’s marriage.

Specifically, the Dowry Agreement (Proikosumfwnon) and the wedding service permission (issued by the Metropolitan of Rhodes). The structure, language and contents used in the agreement makes fascinating reading and will be the subject of a more in-depth article in the future.

After all, it seems to me that the Proikosumfwnon, in essence, is the precursor to what we now refer to as a Prenuptial Agreement. In addition, a formal photograph of my parents as an engaged couple exists. But the real gem is a very small photograph, measuring no bigger than 6×4 cm, taken on their wedding day – there is no other photographic record of the marriage.

It was taken in front of the church just before the commencement of the wedding service. The bride flanked by her future father-in-law, partly obscured, and future sister-in-law, and the groom in separate circles, dance the traditional sousta. 65 years later they live in Adelaide, having migrated to Australia in the early ’50s. They have two sons Spiros married to Hristina, and Panayiotis married to Constantina; grandchildren: Anthea, George married to Anthoula, and Paul; great-grandchildren Spyridon and Ekaterina – who this year celebrates her first birthday on the same date 19 October.
These documents and photographs, together with expired passports, birth certificate extracts, form the documentary basis of our migrant family history. For my parents and our extended family these items are priceless. They give us a connection to the past and a treasure to pass on to our children and their children. For me the journey of discovery continues. There is more dust to be removed, more documents and dowry agreements to discover, more dates to record, more photographs to examine… * Spiros Sarris is an archivist and genealogist based in Adelaide, Australia.

Greece gets investment from Russia with love

Source: BBCNews

The tranquil Halkidiki coastline has attracted Russian investors.

Cash-strapped, debt-laden Greece may look like the sick man of Europe to its eurozone partners, but for rich Russians it still has many charms.

Zepko is an idyllic, undeveloped location in the eastern corner of Halkidiki, a peninsula in northern Greece blessed with secluded beaches, azure waters and pine forests.

When Zepko’s owners, all retired military officers, started looking for a buyer, two Russian companies came knocking.

At a time when foreign and domestic capital is fleeing Greece, the Moscow- and St Petersburg-based companies submitted rival bids of 200m euros (£163m; $260m) each to acquire the land and turn it into a luxury holiday resort. The officers could pocket 40m euros for the land alone if the deal goes ahead.

Giorgos Giakoumakos heads the landowners’ group – the Holiday and Real Estate Association of Retired Military Personnel of Macedonia and Thrace.

He says Russians are interested because of “the gorgeous location”, because it is not far from Greece’s second city Thessaloniki, with good flight connections to Russia, and because Russians are Orthodox Christians, like the Greeks.

He points out that Zepko, boasting 1,942 hectares (4,800 acres) of land and a kilometre-long pristine beach, is near both Stagira, birthplace of Aristotle, and the Orthodox monastic community of Mount Athos.

A place in the sun

Earlier this month a Greek-origin Russian businessman, Ivan Savvidi, claimed that Greece only had to give the green light and Russian money would come pouring in.

“If Greece asks the Russian business community then I can tell you that by October next year Greece will have become a prosperous country,” he said. “Russia has not turned its back on Greece in a thousand years – it certainly will not now.”

He is a deputy in Russia’s State Duma, the lower house of parliament, in the dominant party – President Vladimir Putin’s United Russia.

In August Mr Savvidi became the majority shareholder in PAOK FC, Thessaloniki’s top football club and a power in the Greek league, but beset by financial woes until he came along.

PAOK – one of Greece’s top football clubs – is owned by Ivan Savvidi
Russian investment in northern Greece, and particularly Halkidiki, is providing some comfort for a region devastated by the economic crisis. The investments range from luxurious villas and more modest holiday homes to hotels, dairies, ports and energy infrastructure.

Gregoris Tassios, chairman of Halkidiki’s Hotel Association, says “there is great interest from Russia for the purchase of land, businesses, summer houses and hotels, and tourist numbers are rapidly rising”.

Since 2008, eight hotels in Halkidiki have been acquired by Russian interests and Greek-Russian joint ventures.

According to the Hellenic-Russian Chamber of Commerce, 7% of the Russian tourists visiting Greece are interested in buying a holiday home, which translates into 31,000 sales annually.

Russian tourism to Halkidiki is second only to the Germans, whereas only five years ago the Russians were in fifth place.

There are plans to turn Zepko into a modern tourist resort.

Orthodox roots

Mr Tassios says that “Orthodoxy and Mount Athos, the historic bonds between the two countries, the proximity of Thessaloniki and the long presence of Pontic Greeks in Russia are all contributing to this trend”.

But Russians are tough negotiators, he adds. “They know the market is depressed and therefore ask for discounts of 30% on everything that attracts their interest.”

September 2005: President Putin kissed an icon on a visit to Mt Athos
Mount Athos is a major attraction for Russians. This monastic, male-only community is one of Orthodox Christianity’s holiest sites. Russian President Vladimir Putin made a pilgrimage there in 2005.

Eleftherios Meletlidis, a hotelier near Mount Athos, says Russian visitors have increased ten-fold since 2002.

“The Russian market is huge. They are Orthodox, they love Greece. The proximity to Mount Athos is key, since Russians are very devout, much more so than Greeks,” he says.

Besides tourism, Russians were the preferred buyers for the failed state-controlled dairy Dodoni, Russian energy giants are interested in the Greek natural gas company and there is said to be Russian interest in the port of Thessaloniki and Greece’s loss-making railways.

Lobbying for Greece

According to Mr Savvidi – who is a friend of President Putin – Greece missed an historic opportunity, when the crisis erupted, to strike a better rescue deal than the one it now has with the troika of lenders – the EU Commission, International Monetary Fund and European Central Bank.

“Two years ago, when [then Greek PM] George Papandreou met Vladimir Putin, the Russian side was ready to help; but Athens did not raise the issue”, he said.

He believes that Russian help would have spared Greece its “loss of freedom and sovereignty”. He is however hopeful that the new government will prove keener to build a closer relationship with Moscow.

“The crucial issue is not to waste any more time. I am positive that Russia will not sit idly by. I’m doing all I can to support my ancestral land.”

Despite Greece’s membership of the EU and Nato, its friendship with Russia goes back a long way.

Count Ioannis Kapodistrias, a Greek diplomat who served as imperial Russia’s foreign minister, was elected in 1827 as Greece’s first governor following independence from the Ottoman Empire.

During the independence war and nation-building, the aptly named “Russian party” was also one of the nascent nation’s major political forces.

Where once Russia schemed to undermine the Ottoman Turks, its influence now spreads more through business deals.

An annual survey of country brands has found Australia ranked first for beautiful beaches

Source: News

Best beaches in the world, but what about the food?

Whitehaven Beach in Queensland’s Whitsundays, one of Australia’s best beaches.

AUSTRALIA has the best beaches in the world, but meat pies and vegemite on toast just don’t seem to cut it on the world stage.

An annual survey of country brands has found Australia ranked first for beautiful beaches when it came to attracting tourists, but did not even make the top ten for food.

Overall Australia ranked tenth for its perception as a tourism destination, down two spots from last year.

It also ranked fifth for nightlife, seventh for value for money and accommodation, ninth for shopping and tenth for attractions in the Futurebrand Index.

Italy was first on the tourism list followed by Japan and France.

But it was still the number one when it came to advocacy, which means visitors who visit Australia are satisfied with their experiences.

Futurebrand Australia managing director Colin Jowell said Australia’s strong dollar helped lead to its overall decline.

He said our beaches were an extraordinary asset but Australia struggled when it came to identifying a food that was quintessentially Australian.

“We’ve certainly got great quality but we lack iconic cuisine,” he said.

“There was a period of about eight years ago where we talked about Modern Australian cuisine and we need to bring that back, perhaps capitalising on the syndication of Masterchef overseas.”

Australia had also improved when it came to culture and heritage – rising eight places to number 20 – thanks in part to MONA in Tasmania.

Switzerland came first when it came to overall brand image, while Australia dropped from fifth to sixth spot.

Mr Jowell said “fair” nations like Switzerland and Sweden were taking ownership of some of Australia’s long cherished attributes.

He said places such as Japan, which had experienced a tsunami and earthquake last year, and Italy, which was facing economic woes, could actually be benefiting from being in the news.

“Sometimes these things become a lightning rod to people becoming interested in a place again,” he said.

For the first time the index also included a Future Fifteen list, which recognises tomorrow’s leading country brands.

The United Arab Emirates was top of the list followed by Chile and Malaysia.

The survey drew from insights from 3,600 opinion-formers and frequent international travellers from 18 countries.

Top country brands

1. Switzerland
2. Canada
3. Japan
4. Sweden
5. New Zealand
6. Australia
7. Germany
8. United States
9. Finland
10. Norway

Top brands for tourism

1. Italy
2. Japan
3. France
4. Switzerland
5. USA
6. Canada
7. Germany
8. Thailand
9. Mauritius
10. Australia

Future Fifteen country brands

1. United Arab Emirates
2. Chile
3. Malaysia
4. Qatar
5. Estonia
6. China
7. Iceland
8. Mexico
9. Brazil
10. Turkey

Scientists unravel pancreatic cancer genes

Australian scientists have led a large project investigating the gene mutations that contribute to pancreatic cancer, with implications for new treatments.
Australian scientists have cracked a genetic mystery surrounding one of the deadliest cancers, potentially paving the way for new treatments.

Pancreatic cancer is the fourth leading cause of cancer death, with the highest mortality rate of all major cancers.

Less than five per cent of patients survive five years past diagnosis, a statistic that has not changed in almost 50 years.

Two Australian scientists led an international team in the largest ever in-depth study to sequence the genome (the DNA structure) of 100 pancreatic tumours.

The study identified more than 2000 genetic mutations, including the KRAS gene found in about 90 per cent of samples, while thousands of other mutations were present in only one or two per cent of tumours.

One of the lead scientists, Professor Sean Grimmond from the University of Queensland, said this suggested that each patient might need to be treated quite differently, given the diversity of genetic mutations behind the cancer.

The research also revealed a genetic pathway for the development of nerve cells was damaged in the tumours.

Professor Andrew Biankin from Sydney’s Garvan Institute of Medical Research said this axon guidance pathway was frequently impaired in pancreatic cancer patients and was often associated with a poorer outcome for those people.

“To see genetic changes in that pathway opens the door for potential new therapies in future,” Prof Biankin told AAP.

“It is a new marker of pancreatic cancer that can be used to direct prognoses and treatments.”

He said the findings had already been used, with the permission of patients whose tumours had been analysed, to adjust their treatment, with dramatic implications.

Some of those patients, who had been given a dire prognosis with just two or three months to live, were still alive one year later after their treatment was tweaked, Prof Biankin said.

The research, published in the journal Nature this week, was part of the International Cancer Genome Consortium (ICGC) and involved more than 20 Australian hospitals and research institutions.

Author Michelle Henderson, AAP National Medical Writer

Τo τραγουδι που ερμηνεύει η Ηλεκτρα σε αυτή την συλλογή, ειναι το “Eρωτας και τιμωρία” με στίχους της Γεωργίας Σιμινή

Ηλέκτρα Βαλτινού

Νέο τραγούδι “Ερωτας και τιμωρία” σε μουσική Χρήστου Γιαννόπουλου
και στίχους της Γεωργίας Σιμινή.

Σύντομο βιογραφικό

Η Ηλέκτρα, ξεκίνησε τις σπουδές τραγουδιού, στο Εθνικό Ωδείο, όπου και ξεχώρισε για τις εξαιρετικές επιδόσεις της.

Από εκεί, την ανακάλυψε ο Γιώργος Χατζηνάσιος που γρήγορα,την ενσωμάτωσε στην ομάδα των καλλιτεχνών, που συμμετείχε στις συναυλίες του!

Εγινε μουσικός της δάσκαλος και “νονός” της, χαρίζοντας της και το επώνυμο “Βαλτινού”, γιατί, όπως έλεγε, ήθελε να αφιερώσει κάτι πολύ όμορφο στον φίλο και συνεργάτη του, Γρηγόρη Βαλτινό.

Εξάλλου, κατά τα λεγόμενα του Χατζηνάσιου, το ” Βαλτινου”, κάνει έναν όμορφο συνειρμό, “Βάλτη-Νου”, δηλαδή, “βάλτην στο νου σου”.

Η πορεία της στο τραγούδι, μετράει πάνω από 10 χρόνια και είναι πλούσια σε εμπειρίες και καλές συνεργασίες. Έχει συνεργαστεί, με μεγάλα ονόματα του λαϊκού και ελαφρού τραγουδιού, όπως είναι οι: Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Γιώργος Αλκαίος, Τα Παιδια από την Πάτρα, Αννα Μπιθικώτση, Καίτη Γαρμπή, Διονύσης Σχοινάς, Ζαφείρης Μελάς και πολλούς άλλους, γνωστούς τραγουδιστές.

Εχει εμφανιστεί, σε πολλά μαγαζιά της επαρχίας και της Αθήνας με εξαιρετική επιτυχία, γι’ αυτό και τα τελευταία χρόνια είναι βασική τραγουδίστρια στα λαικά προγράμματα.

Σπουδαία είναι και η συνεργασία της σε διάφορα τραγούδια, με τον Πάνο Φαλάρα, τον Βασίλη Κελαϊδή και τον Χριστόφορο Γερμενή, που της εμπιστεύτηκαν να ερμηνεύσει τραγούδια τους.

Ερωτας και τιμωρία

Ο συνθέτης και τραγουδιστής Χρήστος Γιαννόπουλος που μετράει πολυάριθμες επιτυχίες στο ενεργητικό του, με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες, έχει ξεχωρίσει την Ηλέκτρα Βαλτινού, για το ταλέντο και την ερμηνεία της και έχουν κοινή συμμετοχή, στο καινούριο CD του, που κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρεία RedFox Music, τον Σεπτέμβρη του 2012, με τίτλο “Τα αστέρια στην αυλαία 2012”

Τo τραγουδι που ερμηνεύει η Ηλεκτρα σε αυτή την συλλογή, ειναι το “Eρωτας και τιμωρία” με στίχους της Γεωργίας Σιμινή.

Καλή Ακρόαση !

Πρωτοχρονιάτικα έθιμα από τις γωνιές της Ελλάδας

Τα έθιμα που κατά κανόνα τηρούνται την πρώτη μέρα του χρόνου στην χώρα μας χαρακτηρίζονται από την ποσότητα και την ποικιλία. Τα περισσότερα από αυτά σχετίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με την τύχη όπως είναι το ποδαρικό, το ρόδι και η χαρτοπαιξία. Μια άλλη κατηγορία είναι τα αμιγώς εορταστικά όπως είναι τα πυροτεχνήματα και η διασκέδαση, ενώ τέλος υπάρχουν και κάποια που τείνουν να εξαλειφθούν όπως οι κολόνιες, το σφάξιμο του χοίρου και η κρεμύδα για γούρι. Φυσικά, κύρια θέση σε αυτά έχει η βασιλόπιτα, έθιμο το οποίο τελείται ευλαβικά από την συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής οικογένειας.
.

Η Βασιλόπιτα

Αναμφισβήτητα το κατεξοχήν Πρωτοχρονιάτικο έθιμο είναι η βασιλόπιτα, που ειρήσθω εν παρόδω, τη συναντάμε σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο με αρκετές βέβαια παραλλαγές. Οι παραλλαγές αυτές έχουν να κάνουν κυρίως με την σύσταση της.

Έτσι σε κάποια μέρη είναι κέικ ή τσουρέκι, σε άλλα αλμυρή ή γλυκιά πίτα με φύλλα ενώ σε κάποια άλλα είναι ψωμί σαν το Χριστόψωμο. Διαφορές στις Βασιλόπιτες συναντάμε και στην διακόσμηση που φέρουν. Κοινό στοιχείο πάντως της διακόσμησης είναι ένας σταυρός και η αναγραφή του έτους. Σε όλες πάντως τις περιπτώσεις Βασιλόπιτα είναι στρογγυλή και μέσα της κρύβει ένα φλουρί.

Η βασιλόπιτα είναι συνδυασμός του «εορταστικού άρτου» και του «μελιπήκτου» των αρχαίων προσφορών, τόσο προς τους θεούς όσο και προς τους νεκρούς ή τους κακούς δαίμονες για την εξασφάλιση της υγείας, της καλής τύχης και της ευλογίας του Αγίου Βασιλείου.

Στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες κόβουν τη βασιλόπιτα αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου. Σε μερικές όμως, περιοχές της Ελλάδας η Βασιλόπιτα κόβεται στο μεσημεριανό τραπέζι, ανήμερα του Αγίου Βασιλείου την 1η Ιανουαρίου. Όποτε πάντως και αν κοπεί, ακολουθείται το ίδιο εθιμοτυπικό: Ο νοικοκύρης την σταυρώνει τρεις φορές με ένα μαχαίρι και μετά αρχίζει να κόβει τα κομμάτια. Το πρώτο είναι του Χριστού, το δεύτερο της Παναγίας, το τρίτο του Αγίου Βασιλείου, το τέταρτο του σπιτιού και ακολουθούν τα κομμάτια των μελών της οικογένειας με σειρά ηλικίας.
.

Πυροτεχνήματα

Τα τελευταία χρόνια έχουν καθιερωθεί τα πυροτεχνήματα στις κεντρικές πλατείες των πόλεων. Είναι με ευθύνη και διοργάνωση των δημοτικών αρχών που επίσης φροντίζουν για τον εορταστικό στολισμό των πόλεων, αλλά και τη διοργάνωση μουσικών εκδηλώσεων για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
.

Η Καλή Χέρα

Συνηθίζεται να δίνεται ένα χρηματικό ποσό σαν δώρο σε παιδιά που θα επισκεφτούν κάποιο σπίτι την Πρωτοχρονιά. Συνήθως πρόκειται για τα εγγόνια ή τα ανίψια.
Μερικές δεκαετίες παλιότερα, η «καλή χέρα» ήταν το μόνο δώρο που έπαιρναν τα παιδιά την Πρωτοχρονιά και σε πολλές περιπτώσεις ήταν απλά ένα κέρασμα μιας κι ούτε χρήματα υπήρχαν πολλά, αλλά ούτε μαγαζιά με παιγνίδια.

Στα όμορφα Επτάνησα, ανάμεσα στο Ιόνιο πέλαγος και την Αδριατική θάλασσα, χαίρονται με ξεχωριστό τρόπο τις ημέρες του Δωδεκαημέρου. Οι άνθρωποι γιορτάζουν πηγαίνοντας στην εκκλησία, τρώγοντας, πίνοντας, τραγουδώντας αλλά και κάνοντας αστεία ο ένας στον άλλο.
.

Το Ποδαρικό

Πολλοί άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ακόμα και σήμερα σχετικά με το ποιος θα κάνει ποδαρικό στο σπίτι τους, δηλαδή ποιος θα μπει πρώτος στο σπίτι τους τον καινούριο χρόνο.

‘Έτσι, από την παραμονή λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο, που τον θεωρούν καλότυχο και γουρλή, να έρθει την Πρωτοχρονιά να τους κάνει ποδαρικό. Πολλές φορές προτιμούν ένα μικρό παιδί για να κάνει ποδαρικό, γιατί τα παιδιά είναι αθώα και στην καρδιά τους δεν υπάρχει η ζήλια κι η κακία.
.

Οι Κολόνιες

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς το βράδυ, οι κάτοικοι της πόλης γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του Νέου Χρόνου κατεβαίνουν στο δρόμο κρατώντας μπουκάλια με κολόνια και ραίνουν ο ένας τον άλλο τραγουδώντας:” Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπούμε Χρόνους Πολλούς.” Και η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλλάσσουν είναι “Καλή Αποκοπή” δηλαδή “με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό το χρόνο”. “Πάλιν ακούσατε άρχοντες πάλι να σας ειπούμε ‘Oτι και αύριο εστί ανάγκη να χαρούμε και να πανηγυρίζομεν περιτομήν Κυρίου, την εορτήν του Μάκαρος Μεγάλου Βασιλείου”.
[Από το βιβλίο της Αγγελικής Θ. Μαστρομιχαλάκη, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα]

Οι παλιοί Αθηναίοι περίμεναν τον ‘Aη Βασίλη από το βράδυ της παραμονής με ολάνοιχτες τις πόρτες των σπιτιών τους και επειδή σύμφωνα με την παράδοση, θα ήταν… κουρασμένος και πεινασμένος από το μακρινό ταξίδι του, έστρωναν ένα μεγάλο τραπέζι και το φόρτωναν με τα πιο εκλεκτά γλυκίσματα και φαγητά για να τον φιλοξενήσουν… γύρω από το τραπέζι αυτό μαζευόταν το βράδυ της παραμονής όλη η οικογένεια και περίμενε για ν’ αρχίσει το φαγοπότι. … Τα μεσάνυχτα έσβηναν τις λάμπες τους κι έδιωχναν με γιουχαΐσματα τον παλιό χρόνο, πετώντας πίσω του (!) στο δρόμο ένα παλιοπάπουτσο.
Τα παιδιά κρεμούν, την παραμονή της πρωτοχρονιάς, τα παπούτσια και τις κάλτσες τους στα παράθυρα ή στο τζάκι περιμένοντας να περάσει ο ‘Aη Βασίλης να τα γεμίσει δώρα.

Στις Κυκλάδες θεωρούν καλό οιωνό να φυσάει βοριάς την πρωτοχρονιά. Επίσης θεωρούν καλό σημάδι αν έρθει στην αυλή τους περιστέρι τη μέρα αυτή. Αν όμως πετάξει πάνω από το σπιτικό τους κοράκι τους βάζει σε σκέψεις μελαγχολικές ότι τάχα τους περιμένουν συμφορές.
.

Το ρόδι

“Χίλιοι μύριοι καλογέροι σ’ ένα ράσο τυλιγμένοι”. Τι είναι; Το ρόδι είναι σύμβολο αφθονίας, γονιμότητας και καλής τύχης. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας κρεμούσαν στο κάθε σπίτι, από το φθινόπωρο, ένα ρόδι. Μετά τη Μεγάλη Λειτουργία της Πρωτοχρονιάς το πετούσαν με δύναμη στο κατώφλι για να σπάσει σε χίλια κομμάτια κι έλεγαν: “Χρόνια Πολλά! Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος!” Το έθιμο του ροδιού της πρωτοχρονιάς διατηρείται και σήμερα. Την ώρα που αλλάζει ο χρόνος στην εξώπορτα του σπιτιού πετάνε και σπάνε ένα ρόδι και μπαίνουν μέσα στο σπίτι με το δεξί πόδι κάνοντας το ποδαρικό, ώστε ο καινούργιος χρόνος να τα φέρει όλα δεξιά, καλότυχα.
.

Διασκέδαση

Όλη την περίοδο των γιορτών ο κόσμος βγαίνει περισσότερο τα βράδια κι η κίνηση στα μπαρ και τα κλαμπ είναι αυξημένη. Ειδικά το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς γίνεται το αδιαχώρητο μετά τα μεσάνυκτα κι η κίνηση στους δρόμους είναι τέτοια που τα αυτοκίνητα προχωρούν σημειωτόν. Η διασκέδαση συνεχίζεται μέχρι την ανατολή του ήλιου.
.

Το σφάξιμο του χοίρου

Ένα παλιό έθιμο, που η πρόοδος και οι σύγχρονες ευκολίες το έχουν σβήσει, είναι το σφάξιμο του χοίρου. Κάθε οικογένεια μεγαλώνει στην αυλή του σπιτιού ένα χοίρο για να το σφάξει τις μέρες των γιορτών. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς η νοικοκυρά έβραζε σ’ ένα καζάνι πολύ νερό.

Ο χασάπης με τη βοήθεια και άλλων αντρών έσφαζε το χοίρο. Μετά το σφάξιμο και το καθάρισμα του από τις τρίχες με κοχλαστό νερό, έσχιζαν το χοίρο και τον χώριζαν σε κομμάτια: κεφάλι, πόδια, έντερα, χοιρομέρια κλπ.

Την ουροδόχο κύστη, τη «φούσκα» του χοίρου την καθάριζαν, τη φούσκωναν και την έδιναν στα παιδιά για να παίξουν. Τα έντερα τα έπλεναν καλά και τα έβαζαν στο ξύδι. Ψιλοκομμένα κομμάτια κρέας χοίρου τα έβαζαν για οχτώ μέρες στο κρασί και στη συνέχεια γέμιζαν μ’ αυτά τα έντερα φτιάχνοντας τα λουκάνικα.

Τα λουκάνικα και τα κρέατα του χοίρου αφού τα κρέμαγαν σ’ένα κοντάρι, τα κάπνιζαν σε φωτιά από σχοινιές, μερσινιές και ξισταρκές για να στεγνώσουν. Μετά τα κρεμούσαν στον ήλιο για να ξεραθούν καλά. Από το κρέας του χοίρου έτρωγαν όλο το χρόνο.
.

Κρεμύδα για Γούρι

Το σκυλοκρέμμυδο ή κρεμύδα (Scilla maritima) είναι συνηθισμένο φυτό στην Κρήτη. Φυτρώνει άγριο και μοιάζει με μεγάλο κρεμμύδι. Τα ζώα δεν το τρώνε γιατί έχει δηλητήριο, που μπορεί να προκαλέσει δερματικό ερεθισμό από επαφή. Ακόμα και να το βγάλεις απ’ τη γη και να το κρεμάσεις, δεν παύει να βγάζει νέα φύλλα και άνθη. Ο λαός πιστεύει ότι αυτή τη μεγάλη ζωτική του δύναμη μπορεί να τη μεταδώσει σε έμψυχα και άψυχα, γι’ αυτό την πρωτοχρονιά κρεμούν σκυλοκρέμμυδο στα σπίτια τους. Πρόκειται για αρχαίο έθιμο καλοτυχίας που αναφέρεται ήδη από τον 6 ο αιώνα π.Χ. Σήμερα τείνει να εγκαταλειφθεί.
.

Χαρτοπαιξία

Αγαπημένο έθιμο των Ελλήνων τις μέρες της Πρωτοχρονιάς είναι να δοκιμάζουν την τύχη τους. Εκτός από το κρατικό Λαχείο που κληρώνει 10.000.000 τη Πρωτοχρονιά, υπάρχει επίσης η χαρτοπαιξία και τα ζάρια σε καφενεία, λέσχες και σπίτια.

Στα σπίτια είναι έθιμο να παίζονται χαρτιά το βράδυ της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς περιμένοντας την αλλαγή του χρόνου. Τα ποσά συνήθως είναι χαμηλά, τέτοια που να προσφέρουν απλά μια φιλική διασκέδαση χωρίς να στενοχωρούν τους χαμένους.